Dagboekstemmen uit bezet Amersfoort #1 - 1940: ‘Nu was de laatste hoop heen’

Als dit jaar begint, is er nog hoop. Mogelijk blijft Nederland neutraal, net zoals in de eerste wereldoorlog. Wel is Amersfoort voorbereid op een grootscheepse evacuatie. De stad ligt aan de Grebbelinie en komt bij gevechtshandelingen in het schootsveld te liggen. Als evacueren inderdaad onvermijdelijk blijkt, belanden onze dagboekschrijvers Honoré Blijdenstijn en Witte Jan Vaatstra in Alkmaar. Daar opnieuw twee grote teleurstellingen. Eerst die vlucht van hun geliefde koningin Wilhelmina naar Engeland, vervolgens de snelle capitulatie. De heren kunnen er met hun verstand niet bij. Hoe is het mogelijk dat het Nederlandse leger stopt met vechten als de oorlog nog maar nauwelijks is begonnen? ‘Nu was de laatste hoop heen’. Eenmaal weer terug in Amersfoort raakt kweekschooldirecteur Blijdenstijn onder de indruk van het Duitse leger. ,,Dit waren geen brallende ijzervreters; dit waren eenvoudig mensen die hun plicht deden’’. Gepensioneerd beroepsmilitair en Ons Belang-bestuurder Witte Jan Vaatstra pakt de draad weer op. ,,Hoe we nu leven? Gewoon. Ik ga op de gewone uren naar kantoor, waar het niet druk is.’’