👨‍✈️ Dündar Kılıç: Kabadayıdan Baba'ya /ABİ - KABADAYILAR, MAFYA VE DERİN DEVLET - Doğan Yurdakul

Doğan Yurdakul’un “ABİ – KABADAYILAR, MAFYA VE DERİN DEVLET” adlı eseri, Türkiye’nin yeraltı dünyasının önemli figürlerinden Dündar Kılıç’ın hayatını ve faaliyetlerini derinlemesine inceliyor. Kitapta Kılıç’ın Erzurum’dan Sürmene’ye, ardından Ankara ve İstanbul’a uzanan göç hikâyesiyle başlayan hayatı; geçim sıkıntıları, kan davaları ve Ankara’nın yoksul mahallelerinde tanık olduğu haksızlıklar anlatılarak kabadayılığa yönelişinin sebepleri gözler önüne seriliyor. Genç yaşta işlediği ilk şiddet eylemleri ve 17 yaşında cezaevine girmesi onun “çıraklık” dönemi sayılıyor.Yazar, “racon” kavramına geniş yer vererek kabadayılığın ahlaki kodlarını açıklıyor. Dündar Kılıç, mafya babası ya da gangster yerine “kabadayı” terimini benimsemiş, raconun kabadayının namusu, haysiyeti ve fakire el uzatmayı gerektirdiğini savunmuştur. Ona göre kabadayı halkın yanındadır; kumar, tefecilik, fuhuş gibi gayrimeşru yollardan elde edilen paranın bir kısmının fakirlere verilmesi bu ahlakın parçasıdır. Kılıç’ın bu özelliğiyle yoksullara kömür dağıtması, onu halk arasında efsane hâline getirmiştir.Cezaevi onun için bir okul gibidir. Ömrünün üçte birini hapiste geçiren Kılıç, 12 Mart ve 12 Eylül dönemlerinde siyasi tutuklularla tanışmış, onların güvenini kazanmış, sivil cezaevlerinin “koğuş ağalığı” kültürüne karşı namussuzluk ve zulme izin vermemiştir. Yeni düzeni cezaevlerinde kuran Kılıç, siyasi tutukluları “Abi” diyerek etrafında toplamış, içeride istihbarat ağıyla güvenliğini ve dışarıdaki işlerinin yürütülmesini sağlamıştır.Kitap, devlet ve yeraltı arasındaki ilişkileri de detaylandırıyor. Türk yeraltı dünyasının, devlete başkaldırmaktan çok onunla uzlaşıp işbirliği yaptığı, Oflu Hasan’ın cenazesine üst düzey emniyet görevlilerinin katılmasından örnekleniyor. Kılıç’ın MİT raporlarında adının geçmesi, bazı emniyet ve istihbarat kliklerinin onu kendi çıkarları için kullanmaya çalıştığını gösteriyor. İşkenceye maruz kalması, onun mafyalaşan yeraltı dünyasında “işadamı” olma gayretini engelleyen güç odaklarını açık ediyor.Son kısımda ise Dündar Kılıç’ın işadamlığına yönelişi, Cem Reklam ve Ajans Artı gibi şirketlerle legal iş sahasına geçme çabası ele alınıyor. Yeni nesil mafyanın (özellikle ülkücü mafya) eski kabadayılardan çok daha acımasız, paraya odaklı ve devlete yakın hareket ettiğine vurgu yapılarak “racon bozulması” tartışılıyor. Kılıç, eski ahlakı korumaya çalışırken bu yeni düzenin karşısında yalnız kalıyor. Trajik sonu – kızı Uğur’un öldürülmesi – onun temsil ettiği eski dünyanın yerini mafyalaşmış bir yeraltının almasının bedelini gösteriyor.Doğan Yurdakul’un “ABİ – KABADAYILAR, MAFYA VE DERİN DEVLET”i, Dündar Kılıç’ın hikâyesiyle Türkiye’nin değişen sosyoekonomik yapısını, yeraltı ve devlet arasındaki girift ilişkileri, kabadayılıktan mafyaya evrilen suç dünyasının dramatik dönüşümünü çarpıcı biçimde ortaya koyuyor.