دیوان حافظ 073- روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیستمنت خاک درت بر بصری نیست که نیستناظر روی تو صاحب نظرانند آریسر گیسوی تو در هیچ سری نیست که نیستاشک غماز من ار سرخ برآمد چه عجبخجل از کرده خود پرده دری نیست که نیستتا به دامن ننشیند ز نسیمش گردیسیل خیز از نظرم رهگذری نیست که نیستتا دم از شام سر زلف تو هر جا نزنندبا صبا گفت و شنیدم سحری نیست که نیستمن از این طالع شوریده برنجم ور نیبهره مند از سر کویت دگری نیست که نیستاز حیای لب شیرین تو ای چشمه نوشغرق آب و عرق اکنون شکری نیست که نیستمصلحت نیست که از پرده برون افتد رازور نه در مجلس رندان خبری نیست که نیستشیر در بادیه عشق تو روباه شودآه از این راه که در وی خطری نیست که نیستآب چشمم که بر او منت خاک در توستزیر صد منت او خاک دری نیست که نیستاز وجودم قدری نام و نشان هست که هستور نه از ضعف در آن جا اثری نیست که نیستغیر از این نکته که حافظ ز تو ناخشنود استدر سراپای وجودت هنری نیست که نیستحافظ, غزلیاتحافظ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.