دیوان حافظ 086- حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفتآری به اتفاق جهان می‌توان گرفتافشای راز خلوتیان خواست کرد شمعشکر خدا که سر دلش در زبان گرفتزین آتش نهفته که در سینه من استخورشید شعله‌ایست که در آسمان گرفتمی‌خواست گل که دم زند از رنگ و بوی دوستاز غیرت صبا نفسش در دهان گرفتآسوده بر کنار چو پرگار می‌شدمدوران چو نقطه عاقبتم در میان گرفتآن روز شوق ساغر می خرمنم بسوختکاتش ز عکس عارض ساقی در آن گرفتخواهم شدن به کوی مغان آستین فشانزین فتنه‌ها که دامن آخرزمان گرفتمی خور که هر که آخر کار جهان بدیداز غم سبک برآمد و رطل گران گرفتبر برگ گل به خون شقایق نوشته‌اندکان کس که پخته شد می چون ارغوان گرفتحافظ چو آب لطف ز نظم تو می‌چکدحاسد چگونه نکته تواند بر آن گرفتحافظ, غزلیاتحافظ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.