دیوان حافظ 434- ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختیلطف کردی سایه‌ای بر آفتاب انداختیتا چه خواهد کرد با ما آب و رنگ عارضتحالیا نیرنگ نقشی خوش بر آب انداختیگوی خوبی بردی از خوبان خلخ شاد باشجام کیخسرو طلب کافراسیاب انداختیهر کسی با شمع رخسارت به وجهی عشق باختزان میان پروانه را در اضطراب انداختیگنج عشق خود نهادی در دل ویران ماسایه دولت بر این کنج خراب انداختیزینهار از آب آن عارض که شیران را از آنتشنه لب کردی و گردان را در آب انداختیخواب بیداران ببستی وان گه از نقش خیالتهمتی بر شب روان خیل خواب انداختیپرده از رخ برفکندی یک نظر در جلوه گاهو از حیا حور و پری را در حجاب انداختیباده نوش از جام عالم بین که بر اورنگ جمشاهد مقصود را از رخ نقاب انداختیاز فریب نرگس مخمور و لعل می پرستحافظ خلوت نشین را در شراب انداختیو از برای صید دل در گردنم زنجیر زلفچون کمند خسرو مالک رقاب انداختیداور دارا شکوه‌ای آن که تاج آفتاباز سر تعظیم بر خاک جناب انداختینصره الدین شاه یحیی آن که خصم ملک رااز دم شمشیر چون آتش در آب انداختیحافظ, غزلیاتحافظ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.