Een mars tegen euthanasie bij psychisch lijden een goed idee

Disclaimer: In deze aflevering wordt gesproken over gevoelige onderwerpen zoals zelfmoord en mentale gezondheidsproblemen. Deze inhoud kan mogelijk triggerend zijn voor sommige luisteraars. Neem contact op met een hulpverlener als je hier behoefte aan hebt.In deze aflevering van de podcast spreken we met Anastasia Peridis, een vrouw die haar verhaal deelt over trauma, mentale gezondheid en de weg naar herstel. Anastasia neemt ons mee naar de diepste momenten van haar leven, van het verlies van haar onschuld tot de diagnoses en worstelingen die haar pad bepaalden.Ze vertelt openhartig over haar ervaringen met de gezondheidszorg, de impact van bezuinigingen op jongeren, en haar eigen zelfmoordpogingen toen ze nog een tiener was. Het verhaal is rauw, maar ook krachtig, omdat Anastasia laat zien dat zelfs in de meest uitzichtloze momenten, er hoop kan zijn. Een hoop die ze uiteindelijk vond door het volgen van traumabehandelingen, waarbij ze de steun vond van anderen, en niet te vergeten haar hondje Sammie, die een belangrijke rol speelde in haar herstel.Anastasia deelt haar boodschap voor jongeren: "Laat je niet ontmoedigen als de behandelingen nu niet aanslaan. Soms is het een kwestie van blijven proberen, en een pauze kan uiteindelijk een doorbraak betekenen." Haar woorden zijn een inspiratie voor iedereen die zich verloren voelt in het proces van mentale gezondheidszorg.Ze heeft ook een belangrijke boodschap voor hulpverleners: "Stap er open in, maar ga er ook open uit. Het is begrijpelijk dat jullie uitgeput raken, maar zorg ervoor dat je zelf herstelt als dat nodig is, zodat je anderen kunt blijven helpen." Anastasia benadrukt dat het belangrijk is om zowel eigenwijs als volhardend te zijn in je eigen herstel. Het is die eigenwijsheid en koppigheid die haar uiteindelijk verder hebben gebracht.Anastasia spreekt verder over de schaarste aan traumabehandelaars in Nederland, en de moeilijkheden die daarmee gepaard gaan. Ze heeft ervaren hoe het is om op een plek te zijn waar de zorg niet altijd toereikend is, maar ze heeft ook gezien dat herstel mogelijk is, zelfs wanneer je er alleen voor staat.Met trots vertelt ze over hoe ze haar herstel zelf heeft geleid. Van crisisopnames in de jaren '90 tot haar eigen zoektocht naar herstel, waarin ze zelfregie-cursussen volgde en ervaringsdeskundige trainster werd. Anastasia is geen patiënt meer, ze doet het allemaal zelfstandig, samen met Sammie. Haar verhaal is een getuigenis van veerkracht: het is mogelijk om te herstellen, zelfs wanneer je tegen alle verwachtingen in staat.Dit is het verhaal van Anastasia en haar boodschap: je kunt sterker zijn dan je denkt, just me and mine dog Sammie — trots en vol vechtlust.wil je zelf jouw verhaal in de podcast komen vertellen neem dan contact op met [email protected] wil je graag iets vertellen wat een uitzending met je doet of wil je even contact met mij mail dan naar [email protected]