Felsefeyle Terapinin Savunusu

Vakti zamanında felsefe ile terapi ifadesini kullandığımda farklı çevrelerden eleştiri almıştım. Bu bölümde gelen eleştirileri ciddiye alarak şu soruya dönüyorum: Terapi felsefeye mi eklendi, yoksa biz felsefenin terapötik damarını mı unuttuk? Yani eleştiriler haklı mıydı?Antik felsefede “terapi” sonradan eklenmiş bir pop-psikoloji etiketi değil; bizzat felsefenin merkezidir. Epiküros, Stoacılar ve Helenistik okullar üzerinden felsefenin “ruhun tedavisi” (therapeia) olarak nasıl kurulduğunu; Pierre Hadot, Michel Foucault ve Martha Nussbaum’la birlikte felsefenin bir yaşam pratiği, bir askesis ve “kendilik teknolojisi” olarak ne talep ettiğini konuşuyoruz. Modern terapinin sıklıkla askıya aldığı normatif soruyu yeniden açıyoruz: İnsan neden acı çekiyor? Hayatını neyin üzerine kurduğu için? Epikürosçu tetrapharmakos, Stoacı yargı disiplini, arzu ve değer yapılarının dönüşümü… Bu bölüm “iyi hissetmek”ten çok “iyi yaşamak” meselesi üzerine.