خون نادیده ی ناممکن

Episode Note ما با خونی زندگی می‌کنیم که نمی‌بینیمش. در رگ‌هامان می‌دود، بی‌آنکه دیده شود، تا وقتی که زخمی شویم. تا وقتی که بشکند، بریزد، فاش شود. این اپیزود، روایتی‌ست از آنچه هست، ولی پنهان است. از عقل‌هایی که حقیقت را بی‌دیدن، خط‌کشی می‌کنند. از دانایی‌هایی که با دهانِ دیگران شکل گرفته‌اند، نه با لمس. از زخم، از تردید، از حقیقتی که خون دارد—ولی دیده نمی‌شود. اپیزود دوم «رخنه در مه»، تلفیقی‌ست از روایت، موسیقی، و تکه‌هایی از جهان‌هایی دیگر: 🎵 موسیقی‌هایی که در تاریکیِ صدا جاری شده‌اند: “Nihilist Blues” از Bring Me The Horizon (با صدای خلسه‌آلود Grimes) “The Mass” از Era – با زمزمه‌ای مقدس، مثل کلیسای ویران‌شده “Zombie” از The Cranberries – فریادی علیه تکرار، علیه فراموشی 🎬 دیالوگی از شکافِ واقعیت: گفت‌وگوی مورفئوس از The Matrix > “What is real? How do you define 'real'?” > پرسشی که همه‌چیز را زیر سؤال می‌برد، حتی نگاه را. This podcast is powered by Pinecast.