Schatkamer van de liturgie - Vasten

Schatkamer van de liturgie: Vasten (Derde vastenzondag) In deze podcast voor de vasten zingen we het Byzantijnse gezang ‘Open voor mij de poorten van het berouw.’ De tekst is van een anonieme schrijver en legt een gebed in de mond van een rouwmoedige zondaar, of op de lippen van een overledene, en doet daarom denken aan ons Latijnse Dies Irae – maar dan zonder de nadruk op de verschrikkingen van de oordeelsdag. Hier primeert Gods goedheid, zijn “grote tederheid en medelijdende liefde.” We kloppen aan de poort naar Gods barmhartigheid, die het berouw voor ons is. Het berouw is als een poort waarlangs we terug binnengaan bij onze Heer, de “bon van het leven.” Het gebed zingt: “Ontferm U over mij, o God, in uw grote goedheid, in uw onmetelijke barmhartigheid, vergeef mij mijn zonde.” Eigenlijk is het één groot kyrie eleison. Dat blijkt ook uit de slotregel: “Ik roep uit zoals David, ontferm U over mij, o God, in uw grote goedheid.” De preek van Johannes Chrysostomos bevestigt dat we zo mogen bidden en dat we mogen vertrouwen op die goedheid. “God is goed voor alle mensen,” klinkt het. “Maar Hij toont zijn barmhartigheid bij voorkeur aan de zondaar.” Waarom? Omdat die zijn barmhartigheid het meeste nodig heeft. Bij God speelt niet de menselijke nood om een krenking te compenseren. Integendeel, zegt Chrysostomos: “Als God een mens ziet vallen, reikt Hij hem de hand van zijn goedheid.” De podcast is een initiatief van het Leerhuis van de kerkvaders en het CCV in het bisdom Gent. Hoofdcantor: Pieter Stevens. Met toestemming voor tekstgebruik van de Interdiocesane Commissie voor Liturgie.