فرهنگ گفتار جمالی ﴿۳۱﴾ ارتایی/سیمرغی/زنخدایی/خرمدینی ایرانی

واژه‌ی اهورا به ارتای خوشه به دلیل ماهیت خوشه بودنش داده می‌شده است. دیگر اینکه دوزخ که دُژاخو باشد، در اصل چه معنایی داشته است که ادیان نوری به نفع خودشان معنای وارونه به آن داده‌اند. سیمرغ و آرمتئی در هر تنی یک جفت یا یوغ می‌شوند یا آسمان و زمین یکی می‌شوند و باهم یک تخم تشکیل می‌دهند. اصل آفرینندگی در پیوند است که با جفت و یکی شدن اهو و اخو و اینهمانی آنها آغاز می‌شود. خود همین جفت جداناپذیری اخو، بن یک جهان بودن و وحدت جان یا جانان که گیتی باشد است. از اینرو واژه‌ی اهوره که چیزی جز اخو نیست، خدایی را جفت یا یوغ شدگی آسمان و زمین یا روان و جسم می‌دانست و بر ضد بریدگی خدا یا اصل از گیتی و انسان بود