Bir Masal, İki Yetişkin

Adef bir ev inşa etti belki ama kendini feda etti.Kendine kendini verebilmek için ruhunda da bazı şeyleri yıkması gerekti.

Derler ki; insan sevdiği birini kaybettiğinde yüreğinde kırk mum yanarmış.Her geçen gün bir mum sönermiş.Kırkıncı gün, geriye tek bir mum kalırmışve sadece o mumun ateşi sonsuza dek sürermiş.Bazı masallar kırk gün sürer belki;ama laneti kırk birinci günde başlar sanki. Bu masalda da unutulamayan, yarım kalan aşklardayetişkinler nerede durdu, kendinde nasıl soluklandılar acaba?

K1: Bu masalın içinden geçen bir yetişkin olarak bu masal sana ne çağrıştırdı?K2: Ya da bir yetişkinin içinden geçen bir masal da diyebiliriz buna…Bu bölümde Ateşböceği ile Ayçiçeğinin masalından yola çıkarak ilişkilerdeki ilk parıltılara, hızlı yakınlaşmanın büyüsüne ve love bombing’in gölgeli yanlarına baktık. Ayçiçeğinin ışığı sıcaklık sanışı, çoğumuzun ilişkilerde hissettiği o çekici ama kolayca yanıltan duygulara çok benziyor.Masalın içinden geçip gerçek hayattaki ilişkisel döngülere uzanmak istersen, bu bölüm tam sana göre. Sohbet ederken kimi zaman gülmekten cümlelerimiz yarım kaldı, kimi zaman da sessizliğin fısıldadığı gerçekliklerde durup soluklandık.Bir başka yetişkinin içinden geçen bu masalın ışığını ve gölgesini birlikte keşfetmek ister misin?

Bu ilk bölümde, “Yetişkin Masalları” serisinin nasıl doğduğunu açıklamaya çalışacağım. Masalların çocuklara ait olduğunu düşündüğüm bir dünyadan yetişkinlerin dünyasında da yaşadığının anlayışına varmam biraz zaman aldı. Ayrıca büyümenin biraz kaybolmakla, o kırk kapılı saraylardan geçmekle başladığını ve masalların bize sessiz bir köprü sunduğunu anlamam da zaman aldı. Düşündüm de bu unutulan sessiz köprüyü birlikte yeniden hatırlayarak geçebiliriz-hem bir başka yetişkinle ve hem de seninle.