Courageous teaming

Courageous teaming werd van een tandem een trojka. En uiteraard gaat dat niet zomaar. Dus gingen Inge, Ewout en André aan de slag met coach Lenneke Aalbers om de samenwerking te bespreken en te verdiepen. Waarmee ze dus precies doen wat ze hun eigen clientèle ook voorhouden. Met dit verschil dat zij na afloop de wakkere anchorman Patrick erbij halen om de lunch-tot-lunch-sessie in een podcast te evalueren. Over kiezen voor moed gesproken.Ze leggen hun krachten en twijfels zonder veel gêne op tafel. Zeker, ze zijn alle drie zeer betrokken bij elkaar en bij wat ze doen. Maar is Ewout te doortastend? André te stellig? Moet Inge zich eerder uitspreken? Neem het toepassen van A.I. (Artificiële Intelligentie). Ewout is er al lang mee aan de slag, André heeft zijn bedenkingen, Inge haar twijfels. Hoe kom je tot afstemming of overeenstemming? En wat heeft de sessie hen überhaupt gebracht? Inge formuleert het loepzuiver: we zijn beter geworden om het onaangename samen aan te gaan. Door de verschillen te benoemen en te overbruggen, door te luisteren en zo verbinding te maken. Wat het oplevert? Diepgang!PS: deze podcast is met een geen enkele A.I. te maken, dit is authentiek mensenwerk.

Je mist pas wat je hebt als het er niet meer is. Kent u die uitdrukking? Ik weet er nog een. Je weet pas wat je hebt gemist als het er weer is. In dit geval gaat het om de podcast van Courageous teaming met André, Ewout en Patrick. Bijna anderhalf jaar moesten we wachten op een nieuwe aflevering, nummer 62 om precies te zijn. Niet dat ze al die tijd van de royalty’s in een hangmat op de Bahama’s hebben gehangen - ze werkten uiteraard gewoon door. Natuurlijk is er een aanleiding voor een nieuwe aflevering, voortaan is Courageous teaming een trojka, een drieman/vrouwschap, met een warm welkom voor Inge Dijksman. Zeker, ze wordt in de podcast keurig voorgesteld en met dank aan anchorman Patrick worden in een ongedwongen setting de juiste vragen gesteld over het Waarom der Dingen. Inge toont zich meteen een waardig partner, ook zij heeft de moed om het verhaal over de uitbreiding op tafel te leggen. En dat gaat niet alleen over toegevoegde waarde maar ook zakelijke belangen en twijfel. Om Ewout te citeren: ‘Hoe voorkomen we dat succes uit het verleden geen obstakel wordt voor succes in de toekomst?’ Of André: ‘Hoe overbrug je verschillen in wensen, behoeften en belangen?’ Uiteindelijk ben je er als luisteraar getuige van hoe Courageous teaming zich zelf als team verder heeft geholpen. Sterk staaltje en zonder meer moedig. Je mag hopen dat aflevering 63 niet te lang op zich laat wachten.

Een poos geleden belde Ewout om even te sparren over de podcast van Courageous teaming. In drie jaar maakte het team 61 podcasts die 3194 keer langer dan een minuut werden gestreamd. Hoe nu verder? Ik onderbrak hem nogal abrupt in zijn verhaal en waagde een antwoord te geven op de vraag die hij nog moest stellen: bij twijfel stoppen. Dus gaat u aanstonds de laatste aflevering beluisteren, in de oude vertrouwde setting, met Ewout, André en Patrick. Hoor hoe ze lekker ontspannen, bij wijze van spreken met de voeten op tafel, terugkijken op een sterk staaltje zoeken naar zelfreflectie in audio. Over kiezen van moed gesproken. Daarbij: de prestatie mag van mij met een strik eromheen het archief in onder de noemer ‘tijdsbeeld bedrijfsleven 2020-2023’. En toch. De laatste podcast dateert van eind augustus. Ik betrap me erop dat ik ze gemist heb, die zoekende mannen die zich kwetsbaar tonen en zo gretig zijn om de waarheid op te duikelen. Voor mij eigenlijk geen twijfel, ze hadden gewoon door kunnen gaan. U kunt ze gerust gaan spammen en stalken, maar als je goed luistert naar de belofte, helpt een beetje geduld misschien ook.

André en Ewout kwamen hem tegen op de School of Life en strikten hem voor deze nieuwe podcast. Erik de Haan is directeur van het Ashridge’s Centre for Executive Coaching in Engeland en tevens verbonden aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Hij geldt als wetenschappelijk expert op het gebied van coachen van leiders, teams en organisaties en publiceert daar met gezag over. Teamcoaching, zo vertelt hij, is een relatief jong vakgebied (vanaf 2003) maar blijkt ook lastig te onderzoeken en samen te vatten. Maar samen komen ze verrassend snel tot de kern en die heeft alles te maken met de mogelijkheid tot reflectie. Teams die de kunst van reflectie verstaan, komen sneller tot innovatie en aansprekende productie. De Haan komt met een hoogst interessant voorbeeld: de legerleiding in de Oekraïne….

Arend Ardon van The Change Studio houdt Ewout en André in deze podcast een mooi voorbeeld van het fenomeen onderstroom voor. Er is een feestje waar niemand de afwezigheid van tante Marie ter sprake durft te brengen. Behalve ome Karel die daarvoor de fijngevoeligheid mist. Hij krijgt geen respons en het feestje blijft gezellig. Als je zo’n onderstroom in een overleg of groter – in een organisatie - mist, dan heb je een vet probleem. Dus, zegt Ardon: ga op zoek naar de bron van de weerstand, maak die bespreekbaar. Want alles wat je wegdrukt, komt terug. Maar had Ewout niet begrepen dat alles wat aandacht krijgt juist groeit? ‘Ingewikkeld hè’, zegt Ardon, ‘dat spreekt mijn verhaal tegen, maar niet als het om de onderstroom gaat.’ U begrijpt het, de mannen betreden de diepte. Gaat u mee?

André en (vooral) Ewout hebben al vaker interessante vergelijkingen gemaakt tussen topsport en leiding geven. In deze podcast gaan ze hierover nog meer de diepte in. Met dank aan sport- en prestatiepsycholoog Rico Schuijers die ze interviewen. Welk gesprek voer je met jezelf voordat je een prestatie van formaat moet leveren? ‘Ik mag geen fouten maken’ zal je niet echt helpen. Schuijers geeft op een heldere manier inzicht in hoe je je mindset kunt veranderen of je gedachten kunt parkeren. Wat kun je doen in geval van spanning of wanneer je gegijzeld wordt door je emoties? ‘Als het hart het overneemt, houdt het helder denken op’, zegt Rico Schuijers. Dus: ‘Eerst ademen en dan de rest.’ Een podcast om ergens te parkeren en later nog eens te beluisteren.

Al zo’n veertig jaar verdien ik mijn brood en wijn met lezen en schrijven, maar het woord tussentaal is me nooit ter ore gekomen. Hulde voor woordschepper Marijke Spanjersberg die het in deze podcast van Courageous teaming uit de doeken doet. Veel kwesties en problemen in ons dagelijks leven ontstaan in taal, dus lijkt het logisch om taal ook in te zetten om deze weer recht te zetten of op te lossen. Om elkaar te helpen, het collectief te versterken of om – een hele mooie – een probleem zachter te maken. Een gesprek over Ajax, spelregels, stille mensen en de leugen van een woord dat we niet tot de tussentaal mogen rekenen: eigenaarschap.

Ewout Boogaard, u kent hem inmiddels, is specialist samenwerking. Patrick en André interviewen hem in deze podcast over zijn specialisme. Natuurlijk, samenwerking is een hoop gedoe, mind you, maar waarom moet dat eigenlijk en hoe kun je ervoor zorgen dat mensen door samenwerking boven zichzelf uitstijgen? Volgens Ewout zouden samenwerkingen veel vaker voortijdig gestopt moeten worden. Is het beter elkaar uit het lijden te verlossen. Samenwerking, legt hij uit, is per definitie paradoxaal; is een oplossing voor complexiteit want als je het alleen zou kunnen waarom zou je dan gaan samenwerken? Dus hebben we elkaar nodig, toch is in een team functioneren niet per se eenvoudig. Dat kan spanning oproepen en precies in die consternatie ziet Ewout goud blinken.

Op de valreep van het jaar nog een boodschap van Riks Ytsma voor werkgevers en ondernemers: vraag af en toe eens aan je collega’s en werknemers of zij grensoverschrijdend gedrag ervaren in hun werkomgeving. Dus: niet wachten op een melding bij commissie of consulent maar zelf op zoek gaan. Ytsma, te gast in de nieuwe podcast van Ewout en André, is een autoriteit op het gebied van sociale veiligheid en grensoverschrijdend gedrag. ‘Ben ik nou degene die zo slim is of ben jij nou zo dom’, riep Louis van Gaal op een persconferentie tegen journalist Ted van Leeuwen. Kan dat? Valt het gedrag van Matthijs van Nieuwkerk te relativeren als je de torenhoge druk in ogenschouw neemt? Samen betreden ze het schemergebied van wat nog betamelijk is in de omgang en wat beslist niet. Wat is grijs, wat is zwart? Een zeer relevante vraag als je weet dat één op de twee vrouwen en één op de vijf mannen zich seksueel geïntimideerd voelt op de werkvloer.

Rob-Jan Venhuizen stapte uit zijn comfortzone en ging naar Roemenië om daar CEO van een chemische fabriek te worden. Begin dit jaar maakten André en Ewout een podcast over hem en komen nu bij hem terug om te zien hoe het gaat. De kunstmestfabriek ligt grotendeels plat, de energiecrisis raakt ook Roemenië keihard, maar Venhuizen spreekt vooral over verrassing, verwondering en dankbaarheid. Sinds kort is hij verhuisd van een groot kantoor naar een glazen hok bij de trap, waar iedereen gemakkelijk binnenvalt met vragen of om een praatje te maken. Dat helpt, want communicatie blijkt van eminent belang in een nieuwe wereld. Soms moeten grote woorden en gebaren met handen en voeten aan de man worden gebracht; ze maken de CEO dankbaar; zo maakt hij werkelijk contact.

En zo kon het gebeuren dat opeens heel Nederland de mond vol had over leiderschap. Meer bepaald over dat van programmamaker Matthijs van Nieuwkerk. Hij maakte topprogramma’s met zijn redactie, maar op het slagveld dat hij en zijn eindredacteuren achter liet, likken collega’s tot op de dag van vandaag hun diepe wonden. Hoe voorkom je dat de organisatie zo uit de hand kan lopen? Ewout, André en Patrick geven er in deze podcast duiding aan. Over leiderschap, persoonsverheerlijking, druk, verbale kwaliteiten, veranderende normen en reflectie.

Er zijn van die dagen dat je de narigheid van je werk mee naar huis neemt. U herkent het vast. Je komt er niet vanaf en je voelt hoe die onder je huid gaat zitten. André krijgt het er niet uitgelopen, Ewouts marteltuig voor atleten in de garage maakt zijn nek niet los. Werk voor de fysio derhalve maar in deze podcast proberen de mannen met hulp van Patrick te begrijpen wat er precies aan de hand is. Als je niet fit of schoon bent, kun je niet optimaal functioneren, maak je dingen sneller persoonlijk met alle gevolgen van dien. Er zijn uiteraard legio oplossingen om weer ‘mentaal blanco’ te worden - bedenk er zelf tien - maar de juiste taal kiezen is wel een hele mooie.

Wie zijn nou knettergoeie leiders of coaches? En vooral: waarom? Ewout en André delen in deze podcast niet alleen prijzen uit maar proberen vooral te duiden waarom ze tophandballer Luc Steijns en dr. Marijke Spanjersberg, specialist in het systeemdenken, zo hoog hebben zitten.  Een tipje van de sluier over de laatste: ze is het tegenovergestelde van Louis van Gaal. Over vrijheid, de waarheid en zichtbaarheid.

Het gras is blauw, zegt de een. Nee, het gras is geel, werpt de ander tegen. Als ze volharden in hun standpunten dan komen ze nergens. Als ze ook maar een beetje naar elkaar luisteren, komen ze wellicht tot de conclusie dat het gras groen is. Maar wat is daarvoor nodig? Daar discussiëren Ewout en André over in deze podcast. Af en toe worden ze op aarde gezet door Patrick die er ook niet voor terugdeinst om ze met hun eigen woorden om de oren te slaan. Het is ook geen sinecure: anders kijken en van perspectief wisselen. Wat te doen? Observeer alle talen die er gesproken worden aan tafel, doorzie wat er aan de hand is, erken dat je onderdeel bent van het spel. Luister lezer wat ze zeggen. Ze zeggen: wees mild!

Goed, je werkt dus op kantoor en op een dag komen er coaches die je naar buiten jagen, je vragen om via een trap naar een kraaiennest in een paal te klimmen om vandaaruit een akelige sprong te maken naar een belendend plateau. En als je dat allemaal hebt overleefd, mag je er gewag van maken in een boekje. Halleluja. Met een team van liefst zeven coaches gingen Ewout, André en Patrick hiermee aan de slag in IJmuiden, onder de rook van Tata en toegejuicht door lokale meeuwen. Van de opmerkelijke resultaten zijn de coaches nog bij aan het komen in deze podcast. Er was een knettergoede sfeer, ze zagen de mens in al zijn kwetsbaarheid de grenzen opzoeken en daarin gedijde dus vooral de verbinding die almaar groter werd. Collega’s blijken bereid elkaar te helpen, te ondersteunen in hoe je om kunt gaan met de spanning. Het moeten lezenswaardige boekjes zijn geworden.

Wat is de zin van schrijven? Dat hoef je een schrijver en schrijfdocent als ik natuurlijk niet te vragen. Het is een mooie manier om je gedachten, verlangens, twijfels, herinneringen en voornemens tastbaar te maken, inderdaad te verzilveren, zoals Ewout dat noemt. Hij en André maken er werk van in hun coaching praktijk, sterker nog, ze dwingen ook zichzelf om met enige regelmaat de pen op te nemen. In deze podcast, informeler dan u van ze gewend bent, proberen ze aan de hand van schriften de waarde van het schrijven te onthullen. En raad eens wat? Vijf regels per dag doen al heel veel.

Er is dus die collega die over de tong gaat. Zijn nabijheid is niet te harden omdat hij permanent een penetrante zweetlucht met zich meedraagt. Ze mijden hem, de arbeidsrelatie raakt lichtelijk verstoord, ze praten erover als hij er niet bij is.  Uiteindelijk krijgt de leidinggevende de kwestie op zijn bord. Wat te doen, hoe te handelen? André, Ewout en Patrick bespreken in deze podcast hoe je constructief kunt blijven als je over elkaar spreekt. Oftewel, hoe zorg je ervoor dat de lijntjes groen blijven. Maar, zoals Kermit al zong: ‘It’s not easy being green’.

Ze ontmoetten hem nog maar een paar weken geleden en nu is hij al te gast in de podcast van Courageous Teaming. De toon is zachter en weinig uitgelaten. Zo klinkt respect. Hij heet Dominique Grosjean en is een collega van Patrick, André en Ewout. Aan school had hij een broertje dood, bij Defensie kreeg hij een duw in de rug, al kwam hij niet ongeschonden terug uit Bosnië, Irak en Afghanistan. Hij werd er ook niet per se een aangenamer mens van. De omslag diende zich aan toen hij het lichaam van soldaat Timo Smeehuijzen begeleidde; Timo verloor het leven door een bermbom bij Tarin Kowt, Afghanistan. Dominique werd vader van Jenna, een meisje met een zeer zeldzame ziekte. Het is hartverscheurend als hij vertelt met welk engelengeduld hij met haar communiceert. Al die confrontaties maakten van Dominique een rijk man met een goed verhaal, die zijn bijzondere inzichten deelt met, nou ja, ook met jullie luisteraars dus.

Zie hier een mooie hersenkraker: hoe je over iemand denkt, bepaalt wat je ziet bij de ander. Het viel Ewout en André weer eens op tijdens een van hun rondes. Een leidinggevende die over iedereen uit de losse pols een karakterschets kon geven, het zij positief, hetzij negatief.  De vraag die Ewout, André en Patrick proberen te beantwoorden is: hoe doorbreek je vooroordelen. Hoe kom je af van een negatief beeld van een medewerker om er weer een florerende relatie mee te hebben. En verdomd, ze hebben een gouden tip.

Courageous teamspelers André en Ewout excelleren op basis van gelijkwaardigheid. En toch voelen ze zich beiden comfortabel als ze het stuur in handen hebben. Maar hoe gaat dat als een van hen tijdens een klus de regie opeist of overneemt? "Ik vind het heel vervelend als er iemand onderweg opeens aan mijn stuur trekt", stelt anchorman Patrick. Wij wisselen gaande de rit soms van stuur, verklapt Ewout. En dat is soms een dingetje. Luister zelf, zet de (auto)radio maar aan.

De ‘jonge goden’ André en Ewout en hun kameraad Matty doen mee aan de marathon van Rotterdam. Een buiging is hier allicht op zijn plaats. Met enige verbazing verneemt André de bepaald scherpe tijd die Ewout in gedachten heeft. Helaas, de mannen halen de Coolsingel maar gaan helemaal naar de knoppen. In tegenstelling tot beide vrouwen in het gezelschap die met veel plezier en een fijn gevoel de finish halen. In deze podcast gaat het over voorbereiding en doelen. Patrick, André en Ewout over ambitiedoelen, leerdoelen, procesdoelen, samenwerkdoelen, resultaatdoelen, prestatiedoelen. Oh ja, en wensen.

André en Ewout nodigen anchorman Patrick, uiteraard ook coach, uit om samen met hen een klus te doen. Is het behalve met nieuwsgierigheid ook enige jaloezie dat André constateert dat Patrick verrassend weinig voorbereiding nodig heeft om de klus te klaren? Sterker nog, hij kreeg er applaus voor. Het brengt de mannen tot de vraag: Wat is een goede voorbereiding? Patrick, de nuchterheid zelve, onthult zijn geheim en relativeert zijn succes: als je een groep in gesprek kunt krijgen moet het al raar lopen wil er niets gebeuren.

Iedereen zal het een keer voor de kiezen krijgen: je leeft je leven en opeens valt de hemel op je kop. Of blijkt de grond onder je voeten wankel. De dood nadert, je ziet hem niet, je voelt hem in alles. Dezer dagen houdt hij zich op in de buurt van Andrés vader. ‘De dood, praat erover, niet erover heen’, roept Stichting Sire al weken door de ether. De boodschap is aan André en Ewout wel besteed.  Want hoe doe je dat, hoe kun je oog hebben voor pijn en kwetsbaarheid en tegelijk je werk blijven doen? En dan die prachtige vraag van Patrick daar nog bovenop: ‘Leren jullie nog wat over elkaar?’

‘Ik ben filosoof en ik word filosoof.’ Zo’n uitspraak kan uiteraard alleen maar uit de mond van een filosoof komen. In dit geval komt hij over de lippen van filosoof Saskia van der Werff. Ewout en André volgden veertig weken lang een cursus over Grote Denkers, zij was een van de gastdocenten. ‘Soms kwamen de filosofielessen neurologisch wel bij me binnen’, verklapt André in de jongste podcast van Courageous teaming, ‘maar ik kon er niet altijd betekenis aan geven.’ Vandaar dat Saskia te gast is. Om uit te leggen hoe oosterse filosofie het leven hier kan verrijken. Gelukkig zijn de mannen wakker en proberen ze Saskia’s bespiegelingen concreet te maken. Wat doen de Chinese leiders met het gedachtengoed van Confucius? En wat betekent zekerheid als de werkelijkheid om je heen voortdurend verandert? We willen jou als luisteraar graag oproepen om (met ons) te delen wat het andere perspectief is dat je hebt gehoord. Op welke manier heeft het je geraakt en aan het denken gezet? Luistertijd: 20:23 min

Stel: je hebt al een jaartje of acht een bedrijf met zijn tweeën en een van de partners vindt het tijd worden om de werkwijze eens duchtig te boekstaven. Hij mikt er zijn ziel en zaligheid in alsmede kostbare kantoortijd en dan is de dag aanstaande dat hij het bij de partner op tafel zal leggen. Het zit de schrijver, die wij herkennen als Ewout, de avond van te voren niet helemaal lekker. Want met die Wouters weet je het maar nooit. Mietje, schampert zijn lief, wees moedig en breng je principes in praktijk: leg je onzekerheden ernaast. Veel mensen kunnen zich wel iets voorstellen bij dit verhaal. En luister hoe het afloopt. Onder de bezielende leiding van Patrick tasten Ewout en André hun ego’s af. En leggen dus uit hoe iets van de één ook iets van de ander kan worden. Luistertijd: 12.51

Heerlijk. Onze mannen gaan op pad met een plan. Een plan dat nauw luistert en tijd vraagt. En dan verdampen de minuten bij de koffieautomaat. Tien minuten, kwartier, half uur. Pas dan zwaait de deur eindelijk open. Er komt hen een ijzige kou tegemoet. Je weet wel, schetst André, alsof je binnenkomt bij een echtpaar waar net woorden zijn geweest. Verkeer van rechts, noemt Ewout dat. Oftewel, zinloos om je programma af te draaien alsof er niets aan de hand is. Maar daar denkt André anders over, die steekt van wal terwijl Ewout een what the fuck inslikt. De een wil het over inhoud hebben, de ander over gedrag. Zonder wrijving geen glans, haalt Patrick de schouders op. Maar dan is de analyse al ingezet. Luister maar.

Rob-Jan Venhuizen maakte carrière in de chemische industrie. Op zijn 57-ste besloot hij tot een totale reset. Hij emigreerde met zijn vrouw Anna naar Roemenië. In deze podcast onderzoeken Ewout, André en Patrick hoeveel moed daar voor nodig is. Beginnen met een schone lei is Rob-Jan beter bevallen dan hij ooit voor mogelijk had gehouden. Afgezien van een mooi inzicht wat er komt kijken bij zo’n keuze, levert deze podcast ook een nieuw woord op: moed-inflatie. En een behartenswaardige aanbeveling: heb je nog dromen die je niet hebt waargemaakt, pak die dan op en schrik niet van een paar hobbels. Een argument bedenken om het niet te doen is makkelijk.

Het lijkt wel of de heren van Courageous teaming bij moderator Patrick op de divan liggen als ze nog dieper proberen te doorgronden wat dat precies is, moed, en vooral wat het kan opleveren. Nieuwsgierigheid, zo doceert André, hoort bij moed, en soms acht hij het raadzaam om die niet in te zetten. Refereerde ik bij de intro voor deel 1 aan de Franse filosoof Voltaire, deze van Ewout mag ook op een tegel: ‘Onze grootste angst is dat we veel meer kunnen dan we zelf denken.’ En dan gaat het nog steeds over het fileren van het begrip moed. Luistertijd: 14:01

De Franse filosoof en schrijver Voltaire kocht aan het einde van zijn leven een landgoed met een theatertje, akkers en wijngaarden en ontpopte zich als horlogemaker. ‘Il faut cultiver notre jardin’ (We moeten onze tuin bewerken) liet hij zijn personage Candide zeggen na een reeks dramatischte omzwervingen over de wereld. Een mooie metafoor. En prompt bracht hij de streek rond Ferney tot welvaart voor velen. Ik moest aan dit verhaal denken toen ik André hoorde zeggen dat hij met Ewout best een hoveniersbedrijf zou durven beginnen, al hebben ze geen van beiden de ballen verstand van planten. Waarom en wat dit te maken heeft met moed hoort u in deze podcast in twee delen waarin anchorman Patrick beide mannen nog eens doorzaagt over dat sleutelbegrip bij Courageous teaming. Luistertijd: 12:09 min

‘Tim Hofman, kent u die uitdrukking?’ Je ziet en hoort het dominee Gremdaat zeggen. Tim Hofman is de onverschrokken presentator van een YouTube-kanaal die nogal wat overhoop heeft gehaald de voorbije weken. Hij inspireert. Wat zou hij hebben gedaan, filosofeert André hardop in deze podcast in een poging betekenis aan moed te geven. De kwestie is deze: een klant vraagt maar levert er gratis en voor niks ook even de gewenste manier van werken bij. Traditioneel maar beproefd. Wat te doen dus? Wat zou een Tim doen? Patrick vraagt naar het gevoel dat André en Ewout daarbij hebben. En hoe dat in de praktijk precies werkt. Wordt het polderen of kiezen voor moed? Dat blijkt niet altijd een uitgemaakte zaak. Luistertijd: 11:22

Hier is-ie, dan, de podcast die je wist dat zou komen. Permitteert u mij een knipoog naar het vermaledijde koningslied van John Ewbank, vooral bekend van de tenenkrommende taal. Zelf word ik in deze aflevering opgevoerd als schrijver en journalist, gepokt en gemazeld, en hoe luidt de eerste quote die uit mijn mond komt? ‘Er is niets mooiers om je eigen wijn te maken.’ Lieve luisteraars, u heeft het natuurlijk al gehoord, hier past enkel de overtreffende trap en de zin zou dan ook moeten luiden: Er is niets mooiers dan je eigen wijn maken’. Als ik een dergelijke fout aan zou treffen in de eerste zin van een stuk dat ik wilde lezen, dan was het –eerlijk gezegd- ook meteen de laatste zin. Maar u snapt het, ik droeg het kruis gedurende de hele podcast en constateerde aan het einde dat het gelukkig niet heel veel erger werd. Bent u niettemin geïnteresseerd in waarom ik doe wat ik doe en waarom ik mijn studenten met dezelfde vraag de wereld in stuur, dan stel ik voor dat u de taal in deze podcast voor lief neemt. En doe ik u namens Ewout, André en Patrick de vraag met alle plezier cadeau. Luistertijd: 12.15 min

Wat gaan de mannen van Courageous teaming ons komend jaar brengen in hun podcast? In deze aflevering denken ze daar hardop over na waarbij ze uiteraard rekening houden met de omstandigheden waarin we ons allen bevinden. Schijnbaar achteloos maakt Ewout melding van een boekje waarin hij steevast voor het slapen gaan drie dingen noteert die hem buitengewoon bevielen aan de dag. Wauw. André pakt de concentratie ’s morgens voor hij op de dagelijkse trein stapt. Patrick - altijd op weg naar Brad Pitt - is de wandelende denker. Zo pogen ze vat te krijgen op wat er werkelijk toe doet. Laat ze zelf maar vertellen waar ze ons luisteraars willen brengen, al verklap ik met plezier de belofte alvast:  we gaan er lol aan beleven in 2022. Luistertijd: 11.30

Laten we het een moedig duel op inhoud noemen, deze nieuwe podcast van Courageous Teaming. Gelukkig verandert de rol van Patrick alleen in naam: we stellen hem aan als secondant. De inzet: uit te vinden waar Ewout en André voor staan. Dat komt zo. De meeste mensen deugen, een titel van Rutger Bregman, geldt al heel lang als oneliner van het jaar. Je kunt de botten van Nicolló Machiavelli horen klepperen in de Romeinse Santa Croce–basiliek. Want die maakte naam met zijn sombere inschatting over de goedertierenheid van de mens. De posities worden bepaald: Ewout kiest voor Bregman en John Locke, André maakt een buiging voor de oude Machiavelli. En dan trekken ze de degens. Er vloeien geen tranen, er vallen geen doden en Patrick hoeft niemand ter verantwoording te roepen. Valt er dan niets te smikkelen? Wel degelijk. ‘Waarom zou ik steeds willen bewijzen dat ik de beste ben, als ik dat ook kan bewijzen door samen te werken?’ Luistertijd: 13:51

Anchorman Patrick is al helemaal in de kerstsfeer als hij vraagt naar de belofte van de week, Urbi et Orbi van Courageous Teaming. En hij wordt nogal op zijn wenken bediend. Want Ewout en André hebben de belangrijkste wedstrijd van het jaar verloren, zijn onderuit gehaald en afgedroogd. ‘Een ijskoude douche’, zegt Ewout. Er is schaamte, er is twijfel, er is teleurstelling. Maar dat is niet de boodschap aan de stad en de wereld. Want the day after, tijdens de rouwverwerking, staat de projectleider op en maakt een weergaloze vergelijking met Het Weekend van Max: op een jury heb je geen invloed en we staan voor wat we doen. Over kiezen van moed en werken in teams gesproken… Luistertijd: 12:07

Veertig weken lang zitten André en Ewout vrijwillig aan de laptop gekluisterd teneinde bijgespijkerd te worden op het vlak van de filosofie. Pittige kost van (vooral) jongens die zwaar op de hand zijn, zou je denken. Ewout en André hebben nog een lange weg te gaan maar in deze podcast proberen ze bij elkaar al voorzichtig af te tasten wat de stoïcijnen of de taoïsten hen brengen. Zeker, de dingen van meerdere kanten bekijken, verrijkt. Da’s een open deur allicht maar het is al heel wat waard je dat te realiseren. Wat hebben we er praktisch aan, vraagt André zich af. Ewout spreekt van rekoefeningen voor de geest en beaamt André’s inschatting dat het hem ‘luchtiger’ in zijn hoofd heeft gemaakt. Dat mag een verrassende conclusie heten. Niks zwaar op de hand. ‘Dompel je eens onder in een andere filosofie’, zegt André. ‘Dat levert vrijheid en speelruimte op’. Luistertijd: 11:10

Van de badkamer in huize Wouters in de vorige podcast, geraken we deze editie in de garage van huize Boogaard. Maar niet nadat we André eerst hebben horen zeggen dat het een tijd is om depressief van te worden. Weer nieuwe maatregelen, weer alles omgooien, weer de wereld op afstand houden. Ewout stond al op het punt om de boel een paar maanden in het slot te gooien toen hij de energie vond om er alsnog een slinger aan te geven. De boodschap: verzorg jezelf! En dus kregen André, moderator Patrick en loopmaatje een uitnodiging voor een bezoek aan zijn garage. Niet om een Porsche, Ferrari of een nieuwe racefiets te komen strelen maar voor een heuse work out. ‘Als ik alleen al denk aan een sportschool, dan word ik depressief’, verklapt Patrick in deze podcast. Maar zijn standaard smoes – te druk – ging niet meer op. Na afloop houdt Ewout zelf het scorebord in de lucht: fitter (check) lichter (check) meer lucht (check) meer ruimte in je hoofd (check). Wat trouwens nog steeds geen excuus is om woorden als ‘holistisch perspectief’ in de mond te nemen, allez, het is hem vanwege deze positieve bijdrage in barre tijden vergeven. Luistertijd: 12:40 min

De tamelijk impertinente vraag die blijft liggen na het beluisteren van de nieuwste podcast van Courageous teaming luidt: Hoe groot zijn de tegels in de badkamer van huize Wouters? Dat komt zo. Vanwege COVID moeten de mannen samen met een managementteam een besluit nemen over een tweedaagse sessie. Ze maken zoals dat heet een rondje langs de velden maar er komt onverwacht veel verkeer van rechts. Er is teleurstelling over alle ingestoken energie die verloren dreigt te gaan. Dan trekt Ewout de boel weer vlot. André spreekt van een snoeimooi moment en wijsheid die op een tegel kan: ‘Als je onderdeel bent van een groep, moet je af en toe bereid zijn om mee te gaan op de hele sterke behoeftes van anderen.’ Trek daar maar een plavuis voor uit. Luistertijd: 13:00 min

Elke keer als we over onszelf praten, trakteren we onszelf op een shotje endorfine, ook wel het gelukshormoon genoemd. Het moet een gelukzalige bijeenkomst zijn geweest waarin anchorman Patrick, Ewout en André de tijd nemen om stil te staan bij hun eigen drijfveren en wat hen bindt. Waarom doen ze wat ze doen? Wat is moed? En wie is er nou precies moedig? Het levert een paar ravissante quotes op. ‘Moed betekent het risico durven nemen om jezelf en de relatie met je cliënt op het spel te zetten.’ En eindelijk leren we ook Patrick wat beter kennen. Wat hij daar zegt over oprechte nieuwsgierigheid blijkt het ultieme bindmiddel voor deze gesmeerd lopende audio-troyka. Luistertijd: 20:00 min

Ewout zit in quarantaine en André heeft net de marathon van Rotterdam gelopen. Dat heeft zo zijn consequenties voor een klus waar ze samen aan moeten staan. 'We hebben nog nooit zo goed samengewerkt', grijnst André van oor tot oor maar uiteraard vooral achteraf. In deze podcast proberen ze te analyseren hoe dat kan. Tipje van de sluier? Door grote vragen te stellen…. Luistertijd: 11 min

En toen kwam de dag dat de geachte André Wouters in alle vroegte boven op een berg als een bezetene boem boem begon te doen door met een pollepel op een emmer te slaan. Liep het een beetje uit de hand tijdens carnaval? Nee, er is sprake van feest noch alcohol. Dan is ie definitief van het padje af, zou u kunnen concluderen. Dit evenmin; hij en handlanger Ewout leggen in deze podcast uit waarom ze zo mensen juist op of terug naar het padje willen krijgen. Soms, leggen de mannen uit, moet je even stoppen met praten en iets gaan ondernemen. Een dieptebommetje gooien heet dat dan. Ofwel mensen blinddoeken en hen vragen de weg naar het geluid te volgen. Voorbij elke comfortzone. De een gaat voetje voor voetje, de ander stapt onverschrokken de berg op, anderen zoeken steun bij elkaar; niemand heeft controle. Wat dat oplevert? In elk geval een podcast die het beluisteren waard is. Luistertijd: 13 min

Op een avond is het symfonieorkest goed op dreef als de dirigent plots zijn baton laat zakken. Er is geen twijfel, het orkest speelt gewoon door. Kan het orkest zonder chef? Een bondscoach komt na een halve finale de kleedkamer binnen. De overwinning wordt gevierd en opeens bekruipt hem het gevoel dat hij part noch deel heeft aan de feestelijkheden. Ewout en anchorman Patrick rakelen deze anekdotes op om het thema van de nieuwe podcast te schragen: het ongemak van op achtergrond staan heb je soms te omarmen. Aanleiding: een hoofdrol voor Ewout tijdens een klus, een team dat zelfstandig opereert en André die zich lichtjes ongemakkelijk begint te voelen. Maar uiteraard niet voor lang. Luistertijd: 11 min

U gaat het horen, opeens duik ik zelf op als personage in de podcast van Ewout en André. Ik probeerde een groep mannen te verleiden om met pen of toetsenbord hun gedachten over de voorbije dagen te verzilveren. Iedereen kan schrijven, jubelt André. Maar toen ik van huis ging om de kortste masterclass ooit te geven aan mannen die nooit schrijven, was ik daar echt nog niet zo zeker van. Ook ik was verbluft. De vormen en metaforen vlogen ons om de oren, hun dagelijks jargon bleef ons bespaard, via de zintuigen kwamen ze bij opmerkelijk snel bij hun gevoel en niemand vergat iets zinnigs te zeggen over wat hij had meegemaakt. ‘Misschien stralen we dat niet zo uit, maar eigenlijk moet je in deze functie wel creatief zijn’, fluisterde een van hen me toe terwijl de anderen nog schreven. Hij kon zich alleen niet voorstellen dat beleving (Ewout & André), omgeving (Limburgs heuvelland), vorm (column), concentratie (tijd) en zachte dwang volstaan om zichzelf te verrassen met een puike column. En ja, klopt helemaal André, woorden vervliegen niet als ze op papier staan. Luistertijd: 10 min

De belofte in de podcast van deze week doet me de oren spitsen. Ik zie mezelf al kantoor houden vanuit een hangmat op de Bahama’s. Deze luidt namelijk: Kleine succesjes boeken zonder er zelf bij te zijn. Ik dacht altijd dat zulks is voorbehouden aan hogere machten en hun filiaalhouders op aarde, maar onderschat Ewout en André niet. Zonder dollen: wat doe je met een team dat al zoveel coaching heeft genoten zonder dat er schot in de zaak komt? Een team dat niet tot besluiten komt, een team dat liever óver elkaar praat dan mét elkaar? Nog intensievere begeleiding, zou je denken, maar nee dus. Juist niet. Nu ja, Ewout en André leggen het haarfijn uit in deze podcast. Luistertijd: 13 min

Wie zich intensief met taal bezighoudt, scoort vroeg of laat een eigen woord. Onmiddellijk deponeren, adviseer ik mijn schrijfstudenten altijd met een grote grijns op mijn smoel. Of inzenden voor het woord van het jaar. ‘En dan komt Ewout met de partypoopervraag’, zegt André in deze podcast. Zelf moest ik eerst opzoeken of een partypooper nou een feestnummer is of juist iemand die je feestje verstiert. Dat laatste had ik ook van de moedige mannen kunnen leren. Want daar gaat het hier over: stel eerst de perfecte vragen voordat je de antwoorden al als confetti door de feestzaal schiet. En voortaan maar weer met het openbaar vervoer naar de vergadering. Dat scheelt, zo zult u horen. Luistertijd: 11 min

Me dunkt dat het herkenbaar is voor iedereen. Je hebt een klus geklaard en na afloop voel je je opmerkelijk licht en energiek. Alsof je er niet al die energie in hebt gestoken maar aan de oplader hebt gehangen. Eén ding weet je dan zeker: je hebt iets goed gedaan. Maar wat? Daar staan Ewout & André in deze podcast bij stil. André is er al mee opgehouden om aan zijn eigen kinderen uit te leggen wat hij voor werk doet en waar hij goed in is, maar met Ewout durft hij de analyse nog wel een keer aan. Maar kan het zo simpel en helder zijn? Luister naar twee reizigers in goede gesprekken. Luistertijd: 11.30 min

Hey mannen, ik geloof dat ik jullie gemist heb, fijn om te luisteren. De trojka loopt weer gesmeerd. Mooi hoe jullie laten zien dat het bespreken van schijnbare futiliteiten grote betekenis kunnen hebben. En ons een glimp gunnen op de andere kant van de medaille. Een hele geruststelling dat het ook voor jullie lastig is om altijd alle krachten te bezweren die nodig zijn om iets in beweging te krijgen. Bijvoorbeeld vanwege omgevingsentiteiten zoals Ewout ze met een eng woord benoemt. Je zal ze maar tegenkomen in je dromen… Luistertijd: 11 min

Op een van de muren van de Academie voor de Journalistiek had destijds iemand een leuze gekalkt: Publish and be damned. Als verse student kon ik de reikwijdte ervan met geen mogelijkheid inschatten. Dertig jaar later nog steeds niet. Soms verwacht je na een publicatie dat de hel wel zal losbreken en gebeurt er niets; soms probeer je iets integer met enige omzichtigheid te duiden en breekt de pleuris uit. Ewout en André gaan in deze aflevering diep door het stof voor wat zij zelf een grove fout noemen. Ze namen eerder een podcast op waarin een van hun cliënten zich herkende, zich daardoor geschoffeerd voelde en de samenwerking verbrak. Het dondert niet of de opdrachtgever gelijk heeft en of de excuses van Ewout en André echt nodig zijn; een podcast maken vergt moed, je stelt je kwetsbaar op en ja, het kan zomaar gebeuren dat je een grens overschrijdt die je niet als zodanig hebt herkend. En dat kan heel pijnlijk zijn, leren we hier. Ewout en André geven ons een lesje in het betonen van nederigheid. Wikken en wegen, doorgaan of niet? Van moedige mannen mag je iets verwachten. ‘We hebben ervan geleerd, dus we kunnen door’. Luistertijd: 11 min

Te gast is Jos Kusters, gemeentesecretaris en algemeen directeur bij de gemeente Gulpen-Wittem. Een interessante kerel die vooral aan collega directeuren wil meegeven dat je moed met een d schrijft en niet met een t. En haarfijn uitlegt hoe je creativiteit in je organisatie prikkelt. Een mooi gesprek tussen drie heren, op de huid gezeten door een moderator die het allemaal precies wil weten. Luistertijd: 17 min

Goed, André en Ewout zitten na gedane arbeid in de auto op de terugweg naar het zuiden en er lijkt geen vuiltje aan de lucht. Er is goed gewerkt, de mannen zijn moe. En ja hoor, dan gaat het mis. Gedoe, gefrons, woorden, strijd. Het komt deze reis niet meer goed. Ze slapen er slecht van en dan komt het moment dat ze elkaar weer tegenkomen op kantoor. Herkenbaar? Ewout en André gaan diep in deze podcast om te helder te analyseren wat er gebeurde. De belofte luidde: het zal gênant worden, maar laten we de voorkeur geven aan die andere belofte, aan het einde: gedoe is ook een beetje normaal. Luistertijd: 11 min

Goed nieuws! Het ging weer niet van een leien dakje bij de mannen van Courageous teaming afgelopen week; uiteraard de beste receptuur voor een podcast. ‘Mag ik non de jus zeggen’, vraagt André zich hardop af. Nee, dat mag niet. En potverdorie ook niet, Ewout. Tegenwoordig zeggen we shit en fuck. Bijvoorbeeld als we bij het bowlen voor een strike gaan en we teleurgesteld afdruipen omdat er nog vier kegels overeind staan. Iedereen heeft het meegemaakt, je hebt je kont nog niet gekeerd of er vallen er toch nog drie om. Oftewel, soms duurt het even voordat je iets in beweging krijgt… Luistertijd: 8:30 min