Mehmet Baba'nın Gül Bahçesi

Gece gündüz hep isterdin,Gelsin diye yol gözlerdin İşte artık o hep seninGözün aydın ey kardeşim Gökyüzüne ulaşırsınSema sema dolaşırsınOraları arşın arşın Bilirsin sen hey kardeşim.Bugün bitti, yanına bakSana vermiş ol yüce HakTamamlamış sende elhakTüm nurunu be kardeşim.Senin kapın gelenlere Seni İmam bilenlereAhmet diye ölenlereCân olasın can kardeşim.Sarı sıcak soğuk yaman Nevbaharda koca ormanDağı taşı gezen çoban.Bilmez mi hiç ey kardeşim Hakk'tan gelir kalem yazarAh bu gönül nasıl bozar İşte meydan, işte pazarYazan varsa yaz kardeşim.Hakk'tan gelir kalem yazarKul Ahmed'in nasıl bozar İşte meydan, işte pazarYazan varsa yaz kardeşim.

MasalSen şimdi onları masal sanırsın.Emele ulaşmaz, geri kalırsın.İşine bakarsan menzil alırsın.Her dem her dem çalış huzur bulursun.Amacına ulaş sen bir an önce.Hayretlere kalıp seni görünceİnanamasınlar, ömürlerince.Layık olduk artık biz bu sevince.Bir daha bir daha dönmez bu devran.Şimdi Yüce Hakk’ı edelim seyran.Sana cümle âlem kalsında hayran.Hep geride kalsın, hicranla hüsran.Kul Ahmed’im sende hep kıvanasın.Allah Allah diye daim yanasın.İhvanlara yaz güz kanat geresin.Sonsuz merhametle, önder olasın.Kaderinde varmış, düştün bu yola.Hayırlı, mübarek, uğurlu ola.Sana inananlar ber murad ola.İnanmayanlarda gayya’ya dolaİnanmayanlarda çukura dola

Tütersin gözümdeÖzümde sözümdeHayalin gönlümdeHiç gitmez ömrümce.Yazımda kışımdaBenim her işimdeTünümde günümdeTütersin gözümde.Çarparsın kalbimdeGönlümün içindeSen benim dilimde(Her an sen dilimde)Özümde sözümde.Yaşımda kurumdaAyazda narımdaAğlayıp zârımdaHâyâlin gönlümde.Hayatın başındaÖnünde sonundaBu resmin önümdeHiç gitmez ömrümce.Ruhumun odundaAğzımın tadındaAhmed’in adındaSen varsın yâdında.Tünümde günümde=Gecemde gündüzümdeAyazda narımda=Soğukta sıcaktaAğlayıp zârımda=Zârı zârı ağladığım zamanYad=Anı, hatıra

Bu gelen bahardır,Şu gönle sen sığdırOnunla hep doldurDoldur çok doldur  Dostlarına da   doldur doldur.Baharın adı varBilirsen tadı varGönlümde yadı varVardır hep vardır    Dostlarımın da    vardır vardır.Bahar bize bildirO nasıl bir güldürO gül ile güldürDaim hep güldür   Dostumuzu da   güldür güldür.Gece gündüz an senAllah'ın seversenMuradın dilersenDaim hep an sen   Ol dostunu da   an sen an senO Bahar Ahmet'tirHer gönle rahmettirVallahi bu haktırBunlar hep haktır   Ey dostlarımız   haktır, haktır.

Sanki Yusuf (A.S.) idim, Kenan ilinde Meczubleyin gezen, halkın dilindeSonra Sultan olmuş, günün birindeHalkını selâmlar, baston elinde.Hangi Yusuf düşmez, dipsiz kuyuyaHepsine rast gelmiş, birer eşkıyaOradan çıkartıp, bir kaç parayaHangisi satılmaz, o gün saraya.Yusuf bir değildir, dünya'ya gelen Hayırla yâd ettik, hayırla el'anHazreti Yusuf'a (A.S.), binlerle selâm Diğer Yusuf'lara, dahi vesselâm.Kul Ahmed'in burda, hâlin arz ederAllah vermesin hiç, acıyla kederOturmuş şurada, hakk'ı seyrederDiğer Yusuf'larla, şimdi beraber.Yusuf'un (A.S.) duası, edildi kabulHakk'ın rızasıyla, sayıldı makbulO'nun duasını, okuyan her kulErdi muradına, hem usul usul.

Bahçemizin Ortasında********************Bahçemizin ortasında çeşit çeşit gül var,Güllerin içinde bir çok deste gonca gül var.Gonca güller üstünde her dem öten bülbüller,Bülbüllerin ağzında ne de tatlı bir dil var.Bahçıvanın işi odur hergün deste yapar,Destelere sabah akşam gelir mühür basar.Deste gülü alanlar mührü orda görürler,Mühürlerin üstünde Kırşehrî Mehmet yazar.Güllerin kokusu var ya arşa kadar gider,Kokuyu alan cânlar açar birer birer.Kırmızı bir gül olur, aşkı yaymaya başlar,Belki bir sümbül gibi sonsuz sadakat olur.Bu olaylar yaşanırda Kul Ahmed’im yazar,Kimine güç gelir belki kimine bir pazar.Bazen onbin altına hemen ayakta satar,Bazen üç beş paraya pul pahasına satar.

Ne zaman seni ansam yâr Ateş basar, ateş basar, ateş basar yüreğim. Yangın yeri, köz köz olup, büryân olur ey cân yâr. *** Ne zaman sesin duysam yâr Uçar adım, sana koşar, tıp tıp eder yüreğim Nutkum gider, konuşamaz, dil tutulur ey cân yâr. *** Ne zaman seni görsem yâr Mutluluktan, heyecandan, coşku kaplar yüreğim. Aklım çıkar, Mecnun gibi, deli olur, ey cân yâr. *** Ne zaman garip kalsam yâr Mehmet Baba, koşar gelir, sükûn eder yüreğim. Ahmet o gün, ihyâ olur, sevinç dolar ey cân yâr. *** Ne zaman seni ansam yâr Ateş basar, ateş basar, ateş basar yüreğim. Yangın yeri, köz köz olup, büryân olur ey cân yâr.

Beni benden alan sensinDeryalara salan sensinBaştan başa pür nur edipNuruna gark kılan sensinNe söylesem, nasıl desem,Ah onu bir bilebilsemHer bir düşüm tamam edipBeni hâle koyan sensinBulmuş idin bir eşkîyâEşkîyâdan bir esfiyâCümle cânâ kıldım deyipBu kitaba yazan sensinKelimeler eksik kalır Tarifinde dûçâr olurBir sözünle Âdem kılıpYusuf'lardan sayan sensinBenim diyen ulu kişiBeceremez böyle işiAhmet Cân'ı serhoş edipHem divâne kılan sensin

Allah jDeyin

Ey Güzel Rabbim Sana Derinden Niyazımızdır ********** Savurup kasvet rüzgârlarını üstümüzden Gönülhânemize kereminden şuur doldur. ***** Üfürüp nefret ateşlerini ruhumuzdan Gönülhânemize kereminden buhur doldur. ***** Devirip keder çınarlarını içimizden Gönülhânemize kereminden huzur doldur. ***** Dindirip elem boranlarını özümüzden Gönülhânemize kereminden sürur doldur. ***** Estirip ılık meltemlerini gönlümüzde Gönülhânemize kereminden sabır doldur. ***** Yağdırıp rahmet yağmurlarını şu gönlüme Gönülhânemizi kereminden pür-nur oldur. ***** Yağdırıp rahmet yağmurlarını Ahmed’ine Gönülhânemizi kereminden pür-nur oldur. ***** BUHUR=Ateşe atılmak veya özel bir kap içinde yakılmak suretiyle güzel kokulu dumanından faydalanılan madde, tütsü. SÜRUR: Sevinç. Neş’eli olmak. Pür nur (Pür-nûr) (f) : Nurlu, ışıklı. Nur dolu, nurla dolu.

Biz cennette gezeriz yâr Cennet bizim içimizde İçimizde içimizde Cennet bizim içimizde. Bülbül olur öteriz yâr Biz cennetin bahçesinde Bahçesinde bahçesinde Mehmet Baba bahçesinde. Gülcileyin kokarız yâr O gül bizim gönlümüzde Gönlümüzde gönlümüzde Her dem bizim gönlümüzde. Biz bu candan geçeriz yâr Cânân için ömrümüzce Ömrümüzce ömrümüzce O cân için ömrümüzce. Ah be gülüm severiz yâr Biz O yâri canımızdan Kul Ahmed’im severiz yâr Biz O yâri canımızdan Canımızdan canımızdan Çok severiz canımızdan.

İşve ile ile neşe ile İçten gelen  huşu ile İşve ile ile neşe ile Candan gelen  huşu ile Birde gönül kuşu ile Haydi Mevla’ya gidelim. Uyumayın gün doğarken Uyanalım sabah erken Hep pür neşe Allah derken Haydi Mevlâ’ya gidelim. Seherlerde Allah derler Aç mı kalır zikredenler? Kendini O’na verenler Haydi Mevlâ’ya gidelim. Gideriz de biz Mevlâ’ya O gelmez mi bize gûya Bu tatlı bir güzel rûya Haydi Mevlâ’ya gidelim. Ah bu gönlüm ey can uyan Sen o yare her dem dayan Kul Ahmed’im ey can uyan Sen o yare her dem dayan Her şey oldu âyân beyân Haydi Mevlâ’ya gidelim.

Mehmet Baba geldi bize Giriverdi gönlümüze Otururduk hep diz dize Bak dokundu gönlümüze. Giden geri gelir mi yar? Gönlümüzde hep yeri var Her yerlerde seni arar. Gece gündüz seni anar. Ahmed’ini bi sevindir Elbet daim mülk senindir Senden başka kimsenindir Ona malik hiç değildir. Ancak senden isteriz biz Merhametin bize sonsuz Senden alıp hamdederiz Senin ile seviniriz. Bu gün böyle geçti dostlar Yaşanacak ne günler var. Ömrümüze bereket yar Durmaksızın senden yağar.

Ali ile Ömer benim kardeşim Harun ila Yahya benim sırdaşım Bağlum’dadır bak benim mezartaşım Mehmet Baba cennette arkadaşım. Varmı bunun üstüne laf söyleyen? Bu bir yalan böyle bir şey yok diyen! Bu bir imza.Görsün işte görmeyen Hem kalmasın artık bilen bilmeyen. Sözler benim kalem benim kime ne? Yazan eller Ahmed’inse size ne? Varın yazın siz de bunun üstüne Mürekkebi Mehmet Baba verirse. Kul Ahmet demezler mi ya namıma? Ezelden yazılmış benim alnıma Yaraşmaz ki eza vermek şanıma Ancak ölür kasdedenler canıma. Müridin bir isteği olsa Can’dan Hemen olur vakit geçmez aradan Hazinesin sana açmış yaradan Kim ne söyler kim ne anlar buradan. Bunların hepsi hak ve hakikattir Anlayana bilene meziyettir İnanmayana ise eziyettir Onun sonu herkese bir ibrettir. Ben söylerim Kul Ahmet alır yazar İhvanlar bunda şaşılacak ne var? Ben demeden dedi demen ey canlar Diyenlere sorun bilirler onlar.

Ben isterim saygı dosta Çıkmayın siz sakın üste Yazda kışta her nefeste Durmayın hiç Allah deyin. Bu dost kimdir dersen eğer Şu kadarcık sevsin meğer Bu iş dünyalara değer Durmayın hiç Allah deyin. Benim dostum değil kötü Kötü diyen kendi kötü Kötünün kötüsü kötü Durmayın hiç Allah deyin.Allah demek kalbe şifa Binbir türlü derde deva Görmek istersen Mustafa Durmayın hiç Allah deyin. Ahmet bende ben Ahmet’te Kavuşuruz kıyamette Tevkil eden biz elbette Durmayın hiç Allah deyin Beni seven O’ nu sever O’ nu seven beni sever Sevmemişse O’ nu eğer Bunca hizmet neye değer?

Muhammed Mustafa yüce Peygamber Ümmetine daim iyilik ister Bizede bizede bir rahmet gönder Yüceler yücesi ey can Peygamber. Mehmet Baba şanlı bir sancaktarı Sancağı daima taşır ileri Hizmetinden kalmaz hiç bir gün geri Yüce Peygamberin yüce askeri. Mevla ömür vermiş bu yaşa ermiş Ömrünce hizmeti hep düstur etmiş Şimdi dervişleri binleri geçmiş O binler de her dem hizmeti seçmiş. "Mehmed’im tek ümmet içinde" demiş Geylani Hazreti seni pek sevmiş Ne evliyalar var yetişememiş Ayağın tozu hep hep üstte kalmış. Hem Ahmet’sin ey can hem de Mustafa Seni sevenlere yeter bu safa Seninle geçirdik nice gün sefa Kıyamete kadar sürsün bu sefa.Allah’tan bize bir lütfu ihsandır Derman isteyene küllü dermandır Seni tanımak bir şereftir şandır Şimdi sevmeyenler bin bir pişmandır. Kul Ahmed’in seni sevmez mi candan? Düş yola diyende olmaz mı revan? Hem Geylani sever hem de Mustafa’n Tüm dervişlerine sen oldun canan.

Nerde dara düşsen sen çağır hemen Uzak-yakın demez gelir oraya Yeter O’na zaten imdat istemen Çağır Mehmet Baba gelir oraya Canım Mehmet Baba gelir oraya Anda Mehmet Baba gelir oraya Biz daima O’nu severiz candan Cümle şeytanlar hep korkarlar ondan Gelmez demiyesin bir kere seslen Çağır Mehmet Baba gelir oraya Canım Mehmet Baba gelir oraya Anda Mehmet Baba gelir oraya Hak nasip eyledi geldik buraya Yüce hizmet için girdik sıraya Hep günah işlesen dönsen karaya Çağır Mehmet Baba gelir oraya Canım Mehmet Baba gelir oraya Anda Mehmet Baba gelir oraya Mehmet bile desen yetişir hemen Bazen Hint’ten gelir bazen YemendenAllah’tan söz almış ta ki ezelden Çağır Mehmet Baba gelir oraya Canım Mehmet Baba gelir oraya Anda Mehmet Baba gelir oraya

Benim şu gönlüme sultan Cümle dertlerime derman Bak dara düştüğüm her an Koşup gelen Mehmet Baba Mehmet Baba’nın işi ne? Akıl sır ermez işine Takıp binleri peşine Koşup gelen Mehmet Baba Geylani’den destur almış Hem nurunu arşa salmış Cümle alem şaşa kalmış Koşup gelen Mehmet Baba Gelen gidenin haddi yok Hayra eren ise pek çok Merhametinin sonu yok Rahim olan Mehmet Baba Sende katıl bu rüzgara Gezip durma ey nigara Kulak ver sen bu didara Saye salan Mehmet Baba Belagatim coktur amma Şınlayuben tünmü tanma Şakırganşun yaldım amma Bunu aytgan Mehmet Baba Kalem senin Ahmet amma Bunu aytgan Mehmet Baba

Çamurlu bir damla iken Sen beni kıldın bir derya Deryalar içinde derya Bak gör içinde ne varya. Öyle dediysem bu derya. Sıradan değil bir derya Doğuruyor her bir damla Bu deryadan yeni derya Doğuruyor her bir damla Bak yeniden yeni derya "Derya değil "der inanmaz Rabıtayla bir kez sormaz Peygamberden haber almaz Sorsa hiç habersiz kalmaz. Bu deryayı derya yapan Çeşit çeşit ahsen katan Baştan belli hemen zaten Vallahi sen billahi sen. Bu deryada dip bulunmaz Öyle derin sonu gelmez Orda olan daim ölmez Başı bir gün derde girmez. Yüce bir derya bu derya Uçsuz bucaksız bir derya Bunu bana veren derya Siz düşünün ne bi derya. Bunu bana veren varya Siz düşünün nasıl derya Bu deryadan arta kalan Yedi ceddinize her an Yeter kardeş bunlar inan Yok sözümde hiç bir yalan Derya benim göbek adım Kul Ahmet ise lakabım Senin yoluna turabım Affımı isterim daim

Bülbül olur gül bağında Öter Allah diye diye Pür nur olur dervişlerin Döner Allah diye diye Pür nur olur bendelerin Daim Allah diye diye Aşka gelir dervişlerin Döner Mehmet Baba diye Aşka gelir bendelerin Sultan Mehmet Baba diye Bir gül olur ocağında Kokar Allah diye diye Pür nur olur dervişlerin Döner Allah diye diye Pür nur olur bendelerin Daim Allah diye diye Aşka gelir dervişlerin Döner Mehmet Baba diye Aşka gelir bendelerin Sultan Mehmet Baba diye Bir gürz olur nefs bağrında Ezer Allah diye diye Pür nur olur dervişlerin Döner Allah diye diye Pür nur olur bendelerin Daim Allah diye diye Aşka gelir dervişlerin Döner Mehmet Baba diye Aşka gelir bendelerin Sultan Mehmet Baba diye Güzel ömrün her çağında gezer Allah diye diye Pür nur olur dervişlerin Döner Allah diye diye Pür nur olur bendelerin Daim Allah diye diye Aşka gelir dervişlerin Döner Mehmet Baba diye Aşka gelir bendelerin Sultan Mehmet Baba diye Güller biter yanağında Hem der Allah ölesiye Pür nur olur dervişlerin Hemen Mehmet Baba diye Pür nur olur bendelerin Hemen Mehmet Baba diye Aşka gelir dervişlerin Canım Mehmet Baba diye Aşka gelir bendelerin Sultan Mehmet Baba diye

Kanat gerip dervişlere Nice nice ermişlere Hep settar-ı uyub ile Gecelerden gecesin sen. Kadirî’den yücesin sen Güzellerden ecesin sen Her kemal-i edan ile Peygamberden hecesin sen. Dervişlerin endam eder Gölgeleri arşa gider Her an böyle bir hal ile Nicelerden nicesin sen. Gönlümüzün ilacısın Hepimizin baş tacısın Her dem neşe-işve ile Neşelerden neşesin sen. Merhametkânîdir adın İşin-gücün ihvanların Hiç bitmeyen şefkatinle Ya erhamerrahimsin sen Çözüldü bağı dizlerin Esir etti şu gözlerin Görsem seni senin ile Görenlerden görensin sen Bize dosttan bir hediye Yarın Allah diye diye Divanında huzur ile Diyenlerden diyensin sen Bazen öyle bazen böyle İşte ahvalimiz böyle Daima affımız söyle Hep mağfiret edensin sen Bazen kara gözün ile Bazen tatlı sözün ile Hep seversin özün ile Âşıklara maşuksun sen. AHMET KULOĞLU

Güllerin bağı sende O bağın bağı sende O bağa ilmek atan O yüce sevda sende Güllerin rengi solmaz Gül olan daim ölmez O gül yare gül olan İnan ki daim ölmez Güllerin deste deste Gül verir her nefeste Yari her dem gül olan Gül verir her nefeste Güllerin gülü geldi Güllerim dile geldi Gülüm gülü sevince Dillerim güle geldi Güllerimden gül alan Gül olup seyre dalan Gülüm sana gül olsun Gül olup seyre dalan Güllerin gül gül olmuş Güllerin aşkla dolmuş Gülü aşkla dolanın Hep ömrü gül gül olmuş

Yüce Hakk’ı yok sayanlar Kendisini Hak sananlarAllah yerine koyanlar Yazık oldu size canlar Tüm mağrurlar geldi dize Haddi aşan düştü ize Aşmayanlar geldi bize Yazık oldu şimdi size Mu’tedinin sonu hazin Değil mi ya ey kardeşim Şimdi neye güvenirsin? Yazık oldu bilir misin? Kendini Hak sananların Hallerine bakar mısın? Güler misin ağlar mısın? Yazık oldu bakar mısın? Değilim amma ben Hızır Belli değil ki kim Hızır Beni sandınız  bir hınzır Yazık oldu şimdi zahir Ahmed’i görürdün deni Geldi geçer piri faniAllah yok sanırdın hani? Yazık oldu şimdi yani. Yaşananlar kaldı geri Dil uzatanlardan geri Affedildi her bir eri Yazık oldu diğerleri Deni=Alçak, kötü, kişiliksiz. Mu’tedi=Zalim,haddini aşan. Pir-i fani=Pek zayıf,yaşlı, dünyayı terketmiş yaşlı adam

Mehmet Baba'nın Gül Bahçesi 2