Rutinlerden Hikayelere

Sabah sayfalarıma yazarken içimden bir cümle çıktı: “Ben, bana dair her şeyi seviyorum.” Bu cümle aslında uzun bir yolculuğun içinden geçerek geldi. Kendime kızdığım, kendimi düzeltmeye çalıştığım, bazı taraflarımla savaşmayı bırakamadığım yerlerden... Bu bölümde kendini sevmenin kusursuz hissetmekle, her yönünü onaylamakla ya da sürekli güçlü görünmekle ilgisi olmadığı üzerine konuştum. Kendine daha bütün, daha dürüst ve daha şefkatli bakabilmeyi, geçmişteki halini yargılamadan anlayabilmeyi ve kendine savaş açmadan dönüşebilmeyi anlattım kendimce. Sarılıyorum.Instagram: @bidileyy

Bu bölümde yalnızlıkla tek başına kalabilmenin aynı şey olmadığını anlattım. Bazen kalabalığın içinde yalnız, bazen de tek başımızayken daha tam hissedebiliyoruz. Ben de bu bölümde, yalnızlığı hemen kapatılması gereken bir boşluk gibi görmek yerine, bize ne anlatmaya çalıştığını anlamaya çalışıyorum. İçten, gerçek ve hepimizin hayatına değen bir yerden... Sarılıyorum. Instagram: @bidileyy

Bu bölümde neler mi var? Şu soruların cevapları:Sevgiyi sabote etmek ne demek? İnsan neden sevgi isterken sevgi gelince bunu bozuyor?Neden bazı insanlar hep sevmediği kişilerin peşinde koşarken, onları gerçekten seven biri olduğunda soğuyor? Neden biriyle her şey iyi giderken birden gereksiz bir kavga çıkıyor, bir anda iletişim kesiliyor, bir kusurbüyütülüyor, bir eksik bulunuyor? Neden bazen ilişkiyi karşı taraf bitirmeden önce insan kendi eliyle dağıtıyor?Umarım cevaplayabilmişimdir. Sarılıyorum.Instagram: @bidileyy

Bu bölümde karşıma ansızın çıkan bir sorunun peşine düştüm. Bir insan gerçekten kötü olabilir mi, yoksa çoğu insan kendini sadece haklı mı sanıyor? Kötülük dediğimiz şeyin her zaman açık açık görünmediğini, bazen savunmaların, bazen bencilliğin, bazen de sorumluluktan kaçmanın içine saklandığını düşünüyorum. Birinin neden öyle davrandığını anlamaya çalışırken, kendi yaşadığımız etkiyi küçültmememiz gerektiğini ayrıca hatırlatmak istedim. Dinlerken belki bazı insanları, belki de bazı eski yaraların aklınıza gelmesi çok olası. Sarılıyorum.Instagram: @bidileyy

Bu bölüm Valeur sponsorluğundadır. Valeur, kişilik testiyle sizi doğru insanlarla eşleştirmeyi amaçlayan, kaydırma mantığından uzak bir dating uygulaması. Ben de bu bölümde tam olarak bunu konuşmak istedim. Bu kadar çok seçenek varken neden kimse içimize sinmiyor, neden birini gerçekten beğenmek gittikçe zorlaşıyor? @valeur.society @bidileyyİndirme Linki: https://apps.apple.com/tr/app/valeur-better-dates/id6756493236?l=tr

Bence “ego” kelimesi son yıllarda biraz haksız yere kötü bir üne kavuştu. Sanki hayatımızdaki bütün sorunların kaynağıymış gibi konuşuluyor. Jung’un yaklaşımında ego yok edilmesi gereken bir şey değil, kim olduğumuzu organize eden bilinç merkezimiz. Bu bölümde egoyu gerçekten neyin yorucu hale getirdiğini, neden bazı insanlara “egolu” dediğimizi ve egoyu susturmaya çalışmanın aslında ne anlama geldiğini anlattım. Belki de egoyu susturmayı değil de, onu biraz daha yakından tanımaya çalışmalıyızdır. Sarılıyorum.Instagram: @bidileyy

Bu bölümde “Jung’un Rezonans Kanunu” diye bir şey var mı gerçekten, bunu dürüstçe masaya yatırdım. Enerji, frekans, kader gibi romantik anlatılara kaçmadan, Jung’un bilinçdışı, kompleks, projeksiyon ve senkronisite kavramları üzerinden şunu sorguladım. Neden bazı insanlara mantıksız derecede çekiliyoruz ve neden bazı karşılaşmalar bize kader gibi geliyor? Bu kaydı yaparken en çok şunu düşündüm. Belki de mesele dışarıda kimi bulduğumuz değil, içimizde neyin aktive olduğu. Eğer siz de hayatınızda “çok güçlü bir bağ” dediğiniz şeyleri yeniden anlamlandırmak istiyorsanız, bu bölüm size yeni bir bakış açısı katabilir.Instagram: @bidileyy

Büyük kararlar, motivasyon patlamaları ya da “yeni bir ben” yaratma çabası yerine dağınıklığın içinde ikinci bir amaç nasıl kurulur sorusuna yoğunlaştığım bir bölüm. Hayat tek bir eksene bağlıyken o eksen kırıldığında neden bu kadar savruluyoruz? Ve yeni bir yön, hayatın ortasına dramatik bir sıçramayla değil de küçük ama sürdürülebilir adımlarla nasıl entegre ediliyor? Bu bölüm boşlukla kalmayı, kimliğin esnemesini ve ikinci bir omurga inşa etmeyi anlattım. Eğer hayatınızın bir yerinde bir şeyler dağıldıysa ve “şimdi ne olacak?” sorusuyla baş başaysanız, bu bölüm işte tam da oraya temas ediyor.Instagram: @bidileyy

“Beni Kim N’apsın?” cümlesinin dokunduğu yerler sıralı tam liste; -Değer hissi, -Görülme ihtiyacı, -Seçilme arzusu… Bu bölümde Jung’un “kompleks”, “gölge” ve “persona” kavramları üzerinden neden bazen kendimizi daha başlamadan oyundan çektiğimizi, “değersizlik” hissinin nasıl döngüye dönüştüğünü ve bu sesin bizi nasıl yönettiğini kendimce anlatmaya çalıştım.Instagram: @bidileyy

Hep güçlü olmaya çalışmak… dışarıdan iyi duruyor da, insanın içini bazen sessiz sessiz tüketiyor. Bu bölümde güçlü olmakla dayanıklı olmak gerçekten aynı şey mi, güçlü görünmek için duyguları tutmak, "ben hallederim” deyip her şeyi sırtlamak, hiç kırılmıyormuş gibi davranmak mı diye sordum… Eğer siz de sürekli toparlayan kişi olmaktan yorulduysanız, gelin birlikte şu yükü biraz hafifletelim.Instagram: @bidileyy

Birini severken kendinizi yavaş yavaş kaybettiğinizi hiç fark ettiniz mi? Mesaj atma şeklinizden planlarınıza, sınırlarınızdan ihtiyaçlarınıza kadar her şey, fark etmeden karşı tarafın ritmine göre ayarlanıyor… Ve bir noktada şunu soruyorsunuz: “Ben burada mıyım?” Ve tabi ki Jung’un persona, gölge ve projeksiyon kavramlarından yola çıkıp, ilişkilerde neden bazen “sevmek” yerine kaygıyı yönetmeye çalıştığımızı, tetiklenince neden kendimizi açıklamaya, küçültmeye ya da kontrol etmeye gittiğimizi anlatıyorum. Ve en önemlisi, ilişkinin içinde “ben” kalabilmenin, sınır koymanın, ihtiyaç söylemenin ve kendi merkezinize dönmenin neye benzediğini. Bu bölüm bir “taktik” listesi değil. Daha çok, kendinizi geri çağırma çağrısı. Çünkü sevgi iki kişinin varlığıyla büyür. Siz yokken değil.Instagram: @bidileyy

Reddedildiğimizde, görülmediğimizde, beklediğimiz karşılığı alamadığımızda merkezin nasıl kaydığını ve o anlarda kendimize yüklenmeden nasıl toparlanabileceğimizi anlattım. Meselenin hiç etkilenmemek değil, etkilensek bile kendimizi terk etmemeyi, kendimizle ilişkimizi bozmadan o dalganın içinden geçebilmeyi konuştum biraz. Instagram: @bidileyy

Kaygı bazen “isteksizlik” gibi görünür ama çoğu zaman bir fren sistemidir. Bu bölümde belirsizlik, mükemmeliyetçilik, kaçınma döngüsü, iç sesin sertliği, sinir sisteminin kilitlenmesi… ve Jung’un perspektifiyle gölge, kompleks ve persona üzerinden bu mekanizmanın nasıl çalıştığını kendimce anlatmaya çalıştım.Instagram: @bidileyy

Yeni yılın ilk günü… Her şey aynı gibi duruyor ama ışık başka yerden vuruyor. Bu bölümde büyük hedeflerden, ağır listelerden değil, içimizde hala canlı kalan küçük ama gerçek şeylerden bahsettim: merak, bağ kurma isteği, kendine yeniden şans verme hali, güzelliği fark etme refleksi…Instagram: @bidileyy

“Birinden enerjini çekince ne oluyor?” Çoğu zaman mesele aşk değil; projeksiyon, alışkanlık, belirsizlik ve sınır meselesi. Bu bölümde, bir takipçimin gönderdiği şu cümleden yola çıkıyorum: “Sen çekildiğinde büyü bozulur. Çünkü ışık hep senden gelmiştir.” Dinlerken kendinizden bir parça yakalayacağınızı biliyorum. Çünkü bu bölüm, “o”nun kim olduğundan çok, “senin” nereye aktığınla ilgili.Instagram: @bidileyy

Bu bölümde “başaramayanın başaranla uğraşması” dediğimiz o tanıdık dinamiğin arkasına bakıyorum. Küçümseme, ima, “şaka” kılığında sınır ihlalleri, dedikodu, itibarsızlaştırma… Bunların çoğu gerçekten sizinle mi ilgili, yoksa karşı tarafın kendi gölgesiyle kuramadığı ilişkinin dışa vurumu mu?Bu bölüm, “neden benimle uğraşıyorlar?” sorusuna takılıp kalmadan, yönünü kaybetmeden yürümek isteyen herkes içindir.Instagram: @bidileyy

“Neden zihnimiz hiç susmuyor?” diye kendine kızdığın tüm geceler için kaydedildi bu bölüm. Zihninin bitmeyen senaryolarının, iç sesinin acımasızlığının, kontrol etme ihtiyacının arkasında neler olabileceğine Jung’un gölge, bilinçdışı ve kompleks kavramlarıyla bakmaya çalıştım. Bu bölümde kendini “bozuk” sanmayı bırakıp, zihninin aslında seni korumaya çalışan ama dili kötü bir parça olduğunu konuşuyor, pratik adımlarla bu gürültüyle yeni bir ilişki kurmanın yollarını sunuyorum "kendimce". Eğer kafanın içi hiç susmadığı için yoruluyorsan, yalnız değilsin. Belki de artık o sesi susturmaya değil, duymaya başlama zamanıdır.Instagram: @bidileyy

Sınır koymak neden bu kadar basit bir cümle gibi duruyor da, iş pratiğe gelince elimiz ayağımız birbirine giriyor? Bu bölümde, “ayıp olur”, “kırmayayım”, “beni yanlış anlamasınlar” diye kendimizden vazgeçişlerimiz, iyi ve nazik insan olma uğruna nerelerde kendimizi harcadığımız üzerine konuştum biraz. Suçluluk duygusunu, kaybetme korkusunu ve “hayır” demenin aslında neyi kurtardığını da tabi. Eğer yıllardır kendini ikinci plana atıyorsan, bu bölüm sana iyi gelecek bence.Instagram: @bidileyy

Sevgiyle bağımlılık birbirine karıştığında neler olduğunu günlük hayattan tanıdık sahneler ve yaşadığım bir ilişki üzerinden anlattığım içsel bir monolog. Jung’un bakışıyla “onsuz yapamam” duygusunun altında yatan korkulara ve eski yaralara da ışık tutmaya çalıştığım bir bölüm...Instagram: @bidileyy

Bazı insanlar hayatımıza giriyor ve tek bir cümleleriyle bütün sinir sistemimizi ayağa kaldırabiliyor. Bu bölümde, “neden bazı insanlar bizi bu kadar delirtiyor?” sorusunu Jung’un gölge, projeksiyon ve kompleks kavramları üzerinden, günlük hayattan örneklerle anlattım; hem gerçekten toksik davranışları hem de bizde tetiklenen eski yaraları ayırt etmeye çalıştım. Eğer sürekli aynı tip insanlarla uğraşıyor, sınır koymakta zorlanıyor ya da “problem bende mi, onlarda mı?” ikileminde sıkışıp kalıyorsan, bu bölüm sana iyi gelecek bence.Instagram: @bidileyy

Çocuklukta öğrenilen koşullu sevginin yetişkinlikteki ilişkilerimize nasıl sızdığını, Jung’un gölge kavramının bu konuyla nasıl bağlantılı olduğunu ve “sevgiye layık olmaya çalışmanın” neden bitmeyen bir döngüye dönüştüğünü anlattığım bir bölüm.Instagram: @bidileyy

Acıyı bastırmak yerine dönüştürmek mümkün mü? Bu bölümde, duygusal acının nasıl üretime, sanata, yaratıcılığa dönüşebileceğini anlattım biraz. Freud’un "sublimasyon"undan Jung’un "gölge"sine, Frankl’ın "anlam arayışı"na kadar... Çünkü bazen iyileşmek, bir şey yapmaya cesaret etmekle başlar.Instragram: @rutinlerdenhikayelerepodcast

8 yaşındaki Diley'in bugün 35 yaşındaki Diley'e sızışı ve hayatında büyük boşluklarla büyümek zorunda kalmış tüm çocuklara sarıldığım bir bölüm.

Canım kızım Misto'ya...

"Ne Zaman Geçecek?" İyileşmek düz bir çizgi değil ki; inişleri, durakları, sessiz anları var. Zihnin “geçti” derken kalbinin neden hâlâ “henüz değil” dediğini konuştuğum ve kendini toparlayamadığı için kendine yük olduğunu düşünen herkese sarıldığım bir bölüm.

Bölüm özetini şu cümleyle yapmak isterim: “Zaman, doğru insanı getirmekle meşgul; biz de o insanla karşılaştığımızda hazır olmakla.” Yani biraz söz konusu kişiden ziyade, bu süreçte kendi payımıza düşenlerden bahsettiğim bir bölüm. Instagram: @rutinlerdenhikayelerepodcast

İçimizdeki sabotajcıyı besleyen eylemlerimiz, "alarmı ertelemekten" çok daha fazlası bence. 20 yıldır her konuda kendini sabote etmiş biri olarak, 14 dakikada neden-sonuç-çözüm ilişkisini anlattığıma inandığım bölüm.

Eckhart Tolle’nin "Şimdi’nin Gücü" kitabından aldığım ilhamla, huzuru neden bulamadığımızı, sürekli geleceğe koşarken şimdiyi nasıl kaçırdığımızı ve teslimiyetin aslında pasiflik değil, bilgelik olduğuna dair içsel bir monolog. Beni Instagram'dan takip edin: @rutinlerdenhikayelerepodcast

Bu bölüm biraz ağır ama en gerçek sorulardan birini sordum: Son gününü kiminle geçirmek isterdin? Kaçırdığımız anlar, ertelenen sarılmalar, suskunlukların bedeli… Ve belki de bugünden itibaren değiştirebileceğimiz şeyler üzerine...

Hep aynı döngüleri yaşıyormuş gibi hissedenler için aydınlatıcı bir bölüm. Bu bölümde kurban, kurtarıcı ve zorba rollerinin hayatımızda nasıl tekrarlandığını, ilişkilerde bizi nasıl sıkıştırdığını ve bu oyundan nasıl çıkabileceğimiz üzerine biraz bir şeyler anlattım.

Klişe jestlerin ötesine gecip, gerçek sevginin nasıl anlaşılacağı üzerine bir bölüm.

Gerçek iyileşme nedir, modern dünyanın sahte iyileşme trendleri ve bunların neden bu kadar cazip olduğu üzerine bir bölüm...

İyi insan imajı çizen ama eylemde tutarlı olmayan kişilerin davranışlarının arkasındaki bazı psikolojik örüntüler, güven travması ve her şeye rağmen kalbini sevgiye açmak üzerine oldukça sert bir bölüm!

Hepimizin çevresinde her şeyin üstesinden gelen biri vardır. En zor zamanlarda bile ayakta kalan. Herkes dağılırken “hallederiz” diyen. O kişi bazen bizizdir. Bazen de kendimizi öyle olmaya mecbur hissederiz. Çünkü güçlü olmak çok yüceltilmiş bir rol günümüzde...

Aşk acısını tarif etmek çok zor. Ne diyebilirim, kalbinin orta yerinde bir yara. Aşk acısı sadece bir duygusal travma değil, bir sinir sistemi çöküşüdür. Ama bölümün özeti: aşk acısı... geçer.

Bugün bir şeyi tamamen bırakmasan da… belki ilk kez onun seni ne kadar yorduğunu kabul edersin. Ve belki ilk kez, kendine “hak ettiğim şey bu değil” dersin. İşte o zaman değişim başlar.

Bu bölümde, değişen kimliklerimizi, artık bize uymayan rollerimizi ve içten içe şekillenmeye çalışan “yeni beni” konuşuyoruz. Kendini kaybettiğini düşünen, ama aslında dönüşen herkese bir hatırlatma: Belki de kim olduğunu unutmadın, sadece yeniden tanımlıyorsun.

Hiçbir şey yapamama hâli... Tembellik mi, tükenmişlik mi? Bu bölümde modern hayatın görünmeyen yüklerini, üretkenlik baskısını ve harekete geçemediğimiz günlerin ardındaki gerçek nedenlerden bahsettim.

Üzerine çok da konuşmaya gerek olmayan bir bölüm...

Rutin nedir? Ritüel ne değildir? Rutin neden güvende hissettirir? Rutinler ne zaman boğar? Ritüellerin hafızası... Hayatımızı yöneten ama çoğu zaman görmediğimiz küçük tekrarların bizi nasıl şekillendirdiği üzerine bir bölüm.

"Her şeyin hızlandığı bir çağda, yavaşlamak devrimdir. "Hoş geldin. Burası Rutinlerden Hikayelere. Bu bölümde, neden yavaşlamak bir cesaret işi biraz bundan bahsettim.

Benim kilo ile daha doğrusu yemek ile ilişkim biraz toksik. Toksik diyorum çünkü biraz tuhaf bir ilişki bizimki. Ve her şeyde olduğu gibi bu da çocukluğuma dayanıyor. İşte 4 kilo 200 gramla başlayan hikayemin detayları...

Kendini sevmek gerçekten ne anlama geliyor? Kendinle barışmak, sınırlar koymak, küçük ritüellerle kendine değer vermek… Bunlar kulağa hoş geliyor ama pratikte nasıl mümkün? Bu bölümde "kendini sevmek" kavramını gerçekçi bir bakış açısıyla ele alıyorum. Kendini sevmek bir hissiyat değil, bir pratik ve bir yaşam tarzı. İşte mottomuz: kendine bir şeyler ısmarla! 🍵✨

Yalnızlık, bir boşluk ya da eksiklik hissi olmaktan çıkıp, içsel bir zenginlik haline nasıl gelebilir? Bunun için yalnızlığı bir sorun olarak görmek yerine, onunla farklı bir ilişki kurmayı öğrenmek gerekiyor.

Neden hep aynı tarz insanlara çekiliyoruz? Duygusal olarak ulaşılması zor insanlara mı yoksa ilginizi gösterdiğinizde sizden aniden uzaklaşan insanlara mı çekiliyorsunuz.? Cevabınız her ne ise bu sizin kaderiniz değil, bağlanma stilinizin bir sonucu...⁠Yabancı Ortam Deneyi

Tam olarak herhangi bir sebepten kendini çıkmazda ya da derin çukurlarda hissedenlere kalpten bir ses olmayı çok istediğim bir bölüm. “Sen çok güçlüsün, hayatta her şey geçici” telkinlerinden daha gerçekçi bulduğum ve kendimde uyguladığım adımlardan bir seçki.

Birçok insan yeteneksiz olduğunu düşündüğü için hayalini kurduğu şeyi denemekten vazgeçiyor. "Bu saatten sonra olmaz" diyen o sesi kapattığımızda neler oluyor, kendi hikayemden yola çıkarak anlattım.

Üzgünüm ama neye kalkışırsanız kalkışın, yaptığınız, ürettiğiniz herhangi bir şeyin ilki, sonrakilerle kıyaslandığında zaten kötü olacak. Tıpkı bu bölüm gibi...