Հոպլյա՛, հեքիաթ

Փոքրիկ կոկորդիլոս Կոկոն շատ էր ուզում թռչել, բայց որքան էլ թափ էր տալիս թաթերը ավազից պոկվել չէր կարողանում:-Կոկորդիլոսները չեն թռչում, — հառաչելով ասաց նրան մայրիկը….

Գրիմ եղբայրներՄի օր մի աղջիկ գնաց անտառ՝ սունկ ու հատապտուղ հավաքելու և անտառում հանդիպեց մի ծեր կնոջ.-Ինձ մի հատիկ հատապտուղ հյուրասիրիր, աղջիկ ջան, — խնդրեց պառավը….

Մի օր Ջուկ անունով արջուկը տիրոջ ուսապարկից ընկավ ու հասկացավ, որ իր շուրջը խիտ ջունգլի է՝ երկար, պարանի պես ամուր ու հաստ լիանաներով, աղմկոտ թռչկոտող կապիկներով և անվերջանալի, շատ կասկածելի թփերի խշխշոցով…-Ոչինչ, ոչինչ, խուճապի մատնվելու կարիք չկա,-ինքն իրեն սիրտ տվեց Ջուկը.

Մի փոքրիկ քաղաքի հրապարակում հսկա հին ժամացույց կար։ Նա գեղեցիկ էր, ոսկեպատ սլաքներով և ղողանջող զանգով, որն ամեն ժամը մեկ հնչում էր, բայց արի ու տես, որ ժամացույցը ծույլ էր․․․

Մի անգամ առյուծը գետի ափին նստած խոսում էր գայլաձկան հետ, իսկ մի մարդ էլ ոչ հեռվում կանգնած լսում էր նրանց զրույցը: Հենց գայլաձուկը տեսավ մարդուն անմիջապես սուզվեց ջրի հատակը….

Երեխաների ձմեռով դուրս եկան բակ խաղալու ու սկսեցին ձյունից տարբեր բաներ պատրաստել։ Մեկը ձնեմարդ, մյուսը փիղ, երրորդը արջ, չորրորդն էլ՝ նապաստակ․․․

Ձնեմարդու աչքերի փոխարեն քարեր էին, բերանի փոխարեն կոր ճյուղի կտոր, ինչի պատճառով թվում էր, թե նա ժպտում է, քթի տեղն էլ գազար էր։

Փոքրիկ տղաներն իրենց բակում ձյունը բահերով լցրեցին մի տեղ, հետո ջուր ավելացրեցին վրան դույլերով, ապա գնացին ճաշելու։ Ձյունը կսառչի ու ճաշից հետո դրա վրա սահնակներով կսահենք ,- ասացին նրանք։

Անտառով գնալիս մի ծերունի կորցնում է ձեռնոցը։ Մուկը գալիս է մտնում մեջը և ասում․-Ի՜նչ տաքուկ է, այստեղ էլ կապրեմ․․․Ցատկոտելով գալիս է գորտը․-Ո՞վ է ապրում այս ձեռնոցի մեջ

Ձմռանն առատ ձյուն տեղաց, և բակի երեխաները ուրախ-ուրախ սկսեցին ձնագնդի խաղալ։ Հետո բոլորը միասին մեծ ձնագնդիկներ սարքեցին՝ 3 հատ ու դրեցին իրար վրա։