Absürt Terapi

Doğal taşlar gerçekten işe yarıyor mu, yoksa sadece güzel objeler mi? Bu videoda 10 yılı aşkın süredir hayatımda olan doğal taşlar ile ilgili tamamen kendi deneyimlerimi, hissettiklerimi ve zamanla hayatımda nelerin değiştiğini anlatıyorum ✨

Feleğin ilk çemberine hoş geldiniz dostlar. 27 yaş öyle bir eşik ki… kendini en baştan tanımlıyorsun. Kimliğin, sınırların, enerjin, dostlukların ve ilişki kurma tarzın her şey değişiyor. “Ben kimim, ne istiyorum, neden bu kadar değiştim?” diye soruyorsan, bu video tam sana göre.

Cildim yandı… kelimenin tam anlamıyla 😅 Pandemiden bir gün önce fraksiyonel lazer yaptırdım ve sonuç tam bir facia oldu! reklam değildir.

Podcast’in adı Absürt Terapiydi. Çünkü hayat gerçekten absürttü, ama o saçmalığın içinde bile anlam bulmak istedim. Kahveyle, kendi sesimle, bir mikrofonla başladım. Şimdi ise yüzümle devam dostlar :)

Bugün işsizliğimin birinci yılı. Artık mesele sadece iş bulmak değil; kendimi gerçekleştirmek, hayallerimi yeniden tanımlamak ve onların peşinden gitmeye cesaret etmek. Pes etmek yok. En azından bugün.

2025’e girerken masaların altında iki büklüm, niyetlerimiz eşliğinde 12 üzüm yedik… ama 2025 bize dönüp “bak bunları nasıl gerçekleştirmiyorum, izle” demedi mi sizce de? Bu yıl bize neler neler yaşattı, ezberlerimizi nasıl bozdu hadi gelin biraz konuşalım.

Bu bölümde konuşulmayanı konuşuyoruz: sessizce biten dostlukları, sadakat sandığımız yüklerin yarattığı yorgunluğu ve sınır koymanın neden bencillik olmadığını. Herkes hayatında kalmak zorunda değil; ama sen, kendi hayatında kalmak zorundasın. Hazırsan, konuşalım.

Bazen hizmeti bitmiş alanlara tutunuyoruz… sırf tanıdık diye. Bazen de çoktan bitmiş bir hikâyenin içinde kendimizi zorla tutuyoruz. Ama içten içe biliyoruz: O sayfa çoktan kapanmış. Bu bölüm, o eşiğe gelip nihayet kapıdan çıkmanın enerjisi üzerine. Hazırsan, konuşalım.

İşsizliğin görünmez psikolojisini, kimlik krizini, yetersizlik hissini, sistem gelmiş bizi nasıl ele geçirmiş hepsini ele alıyoruz. Kendine gelme garantili muhabbet oldu kahveni kapıp geliyorsun!

Bu bölümde işsizliğin ortasında bana gerçekten iyi gelen mini rutinimi anlattım. Ne mükemmel sabahlar, ne 5 adımlı manifestler… Sadece şu ara beni ayakta tutan, küçük ama etkili şeyler. Belki sana da ilham olur ve iyi gelir. 🧃✨

🎙️ Yeni Seri Başlıyor! : “Bir İşsizin Günlüğü” 💼✨ Bu bölümde “işsizlik” kelimesinin ağırlığını, belirsizliğin içindeki dönüşümü ve kaybolmanın aslında nasıl bir yeniden doğuş olabileceğini konuşuyorum. Belki de kendini bulmanın tek yolu, önce kaybolmaktır.

Hayat bazen iki seçenek sunar:Ya maaş bordrosuna adını yazarsın, ya da bilinmezliğe adım atarsın ve ruhunun peşinden gidersin. Senin seçimin ne bakalım 🤔

Küçüktük… “iyi bir lise, iyi bir üniversite, işletme ya da ekonomi oku, sonra kurumsala gir, sigortan olsun” dediler. Altın bilezik dedikleri o meslekler var ya… İşte onlar: güvenli, prestijli, ama bazen ruhu sıkıştıran. Ama kimse sormadı: “Peki sen ne istiyorsun?” Bu bölümde, sistemin bize dayattığı “kariyer yolu” ile içsel özgürlük arasında sıkışmanın absürtlüğünü konuşuyoruz.Çünkü herkes bize ‘kariyer yap’ dedi ama kimse ‘kendini tanı’ demedi.Kahvemizi al, rahatla ve gel birlikte fark edelim: belki de en büyük başarı, kendimizi dinleyebilmekte saklıdır. ☕🌀