Baanbrekers - Tribe 8

 Een mini-interview met Nick over ‘verbinding’ 

Het tegenover gestelde van hoop is niet wanhoop maar ervaring….Voor zoekenden maar ook voor hen die blijvend op de linkerbaan aan het inhalen zijn. Hiervoor is een beloning. Baanbrekend. Wat ons helpt is een bevestiging van een algemene zoektocht en het maken van keuzes hierin. Hoop.Hierin samen op weg van orde naar een oproep naar avontuur. Alledaagse en patroon denken even loslaten. Waarbij weerstand, en ontmoeten ons toch in beweging zetten om vervolgens een nieuwe wereld te gaan verkennen, te testen en uiteindelijk te komen tot een omslagpunt. Met nieuwe inzichten als elixer.  Dus,….neem ik je mee; In een notendopWanneer het voelt als nood. Is het zaak subtiliteit te zien als uitdaging. Schat dan niet alles te moeilijk in. Maar vind de zin.Van de uitdaging lekker in de dans, spelen, de toon van de muziek en noten op je zang.Ben daar niet te bang,……Maak het niet tot hersenkraker, maar ga steeds vaker, ga op gevoel,…en breek een lans!

Stap binnen in het verhaal van Tribe 8. Een jaar lang trokken we samen op in het Baanbrekend traject: een zoektocht naar wie we zijn als professional én als mens, waar we staan in ons werk, en welke rol we willen spelen in het onderwijs van morgen. In dit traject doken we bewust de vertraging in.  Elke woensdag stond in het teken van reflectie, onderzoek, inspiratie, bewustwording en waardering voor elkaars verschillen.  We maakten, creëerden, filosofeerden en experimenteerden.  Van het versimpelen van complexe projecten tot het filosoferen over… één enkele walnoot. Steeds opnieuw kwamen we uit bij de waarden die ons drijven en verbinden. In Tribe 8 doorloopt ieder zijn of haar eigen proces, maar steeds met het besef:  “Ik ben, dus wij zijn.”  We versterken elkaar en dat zie je terug in het werk dat we vandaag met trots laten zien. Laat je meenemen in onze toekomstscenario’s, onze vragen, onze inzichten, en de momenten waarop we stil stonden bij: Wat draag ik bij? Zoals een van ons het verwoordde:  “Mijn voorruit is gewassen – ik kijk anders de wereld in.” We nodigen je van harte uit om te kijken, te voelen, te reflecteren… en misschien ook een beetje mee te dromen over het onderwijs van morgen.

Einde presentatie 

“Wat doe ik ertoe?” Een vraag die bij mij bleef resoneren na een sessie. Confronterend, maar ook goed om hierbij stil te staan. Want wie ben ik eigenlijk? En wat draag ik bij aan mijn werk, mijn gezin en groter nog: de wereld waarin we leven?Tijdens mijn reis door het Baanbrekend-traject heb ik mijn kwaliteiten en toegevoegde waarde beter leren kennen en waarderen. Onder ander door de inspirerende sessies en goede gesprekken met mijn collega’s.Ook ontstond er bij mij meer bewustzijn over hoe belangrijk een gevoel van eigenwaarde is voor de studenten van Deltion. Het gevoel dat je wat waard bent en iets betekent, los van hoe anderen over je denken. Een vraagstuk waar een student in de pubertijd nog volop mee bezig zijn en als volwassen student weer op een andere manier.Deze bewustwording neem ik mee in het ontwikkelen van onderwijs voor toekomstige trajecten. Door meer aandacht te hebben voor de student: wie zijn zij? En wat willen ze bereiken? Dit ga ik doen door ze meer te betrekken bij de onderwijsontwikkeling. Door een gesprek met één of meerdere studenten te organiseren om uit te vragen wat ze willen bereiken met het volgen van een cursus of opleiding. En door met studenten op te halen of de cursus/opleiding hen heeft gebracht wat ze voor ogen hadden.Ook wil ik meer aandacht hebben voor de toegankelijkheid van het onderwijs. Door beter stil te staan bij de vraag: sluit ik met mijn ontwerpkeuzes niemand uit?Dit alles om studenten leerervaringen op te laten doen en ze te laten werken aan hun kwaliteiten en talenten!Want weet: “je kunt er niet niet toe doen!”

Dankbaarheid Tijdens het proces van Baanbrekend ben ik me steeds bewuster geworden van iets wat we in de onderwijswereld vaak vergeten: we  zijn zó gefocust op wat beter kan, dat we nauwelijks nog stilstaan bij wat er al ís.In de drang naar vernieuwing, verbetering en verandering kijken we vaak vooruit, naar doelen, plannen en ambities. Maar juist door even stil te staan, ontstaat er ruimte om te zien hoeveel er al bereikt is. Hoeveel toewijding, creativiteit en inzet er dagelijks in het onderwijs zit. Hoeveel leerlingen en studenten al geholpen zijn, hoeveel kansen er al zijn gecreëerd, en hoeveel ontwikkeling er al heeft plaatsgevonden.Het onderwijs is niet alleen een plek van groei, maar ook een plek van waarde die er nú al is. Door daarbij stil te staan, ontstaat er niet alleen trots, maar ook dankbaarheid. En juist die dankbaarheid geeft energie om verder te bouwen.Misschien ligt echte vernieuwing niet alleen in het creëren van iets nieuws, maar ook in het opnieuw leren waarderen van wat er al staat.  “Vernieuwen begint met waarderen wat er al is.”

Voorafgaand aan en tijdens Baanbrekend was er een soort angstig gevoel over het eindproduct. Mijn vraag was:  Wat gaat het opleveren?De "Reis van de Held" heeft mij laten inzien wat het mogelijke eindresultaat kan zijn als je lef toont en durft door te zetten.  Lef tonen betekent dat je risico's durft te nemen, en dat je jouw verantwoordelijkheid neemt voor situaties of acties. Dit is een belangrijke vaardigheid voor iedereen en helpt je, nieuwe uitdagingen aan te gaan, fouten te maken, wat weer essentieel is voor groei en ontwikkeling.  Mijn kernwaarde Durven en Lef, betreft overigens niet alleen de student van de toekomst maar ook de volwassene die zich beide staande moeten houden in een steeds veranderende wereld.  Mijn ervaring is dat je door te denken in oplossingen, vanuit een eerlijke, bescheiden en toegewijde rol, je anderen kunt helpen zich te ontwikkelen waarbij zelfdiscipline, eigenaarschap en durven te falen voorop staan.