Door mijn ogen

Na weken van onderzoeken kreeg Annick de diagnose ‘retinitis pigmentosa’. Na twee moeilijke jaren haalde RUNNING BLIND Annick letterlijk terug op haar zetel. Haar oorspronkelijke doel was de voorbereiding op een fysieke test voor het werk. Daarvoor werd gekoppeld met loopbuddy TIM. Maar tegenwoordig loopt het duo de ene loopwedstrijd na de andere, schouder aan schouder, uit. Samen met één van de oprichters en zelf fervent loper Patrick vertellen ze over hoe running blind in Vlaanderen tot stand kwam, hun doel en hoe de VZW evolueerde naar een warme groep waarin iedereen klaar staat voor elkaar. Ik vond ons gesprek zo motiverend dat ik ’s avonds het stof van mijn loopschoenen klopte en opnieuw mijn toerkes ging lopen. Benieuwd of jullie binnen een uurtje ook zo enthousiast zullen zijn!

Hoe beleef je de wereld wanneer je niets ziet?  Wanneer je ook nooit iets hebt gezien. Wanneer je blind bent vanaf je geboorte. Bij bilaterale anoftalmie zijn de ogen niet of slechts gedeeltelijk ontwikkeld tijdens de zwangerschap. Jonach werd blind geboren en beleeft de wereld via de andere zintuigen.Hij vertelt over zijn grote passie: muziek. Maar ook over zelfstandig wonen, uit je comfort zone komen en toegankelijkheid, in al zijn facetten.Kijk mee ... door zijn ogen.

Wanneer je dokter emotioneel wordt tijdens een routinecontrole, weet je : dit is slecht nieuws.Stargardt is een erfelijke oogaandoening waarbij je - in de meeste gevallen - op zeer jonge leeftijd zwaar slechtziend wordt.Eva daarentegen kreeg de diagnose als prille twintiger.Ze vertelt heel integer over de impact van de diagnose en over de doelen die ze zichzelf blijft stellen.Een verhaal, zó de moeite waard om te beluisteren.

Oh hoe schoon kan de liefde zijn. Michel en Kaylee praten over hoe er heen en weer geflirt werd toen ze elkaar leerden kennen op café, over hun originele dates en over hoe opgeruimd haar ouderlijk huis was toen hij voor de eerste keer op bezoek kwam. Over de impact van een visuele handicap op hun relatie. Over een impact, zo klein, als je elkaar zo graag ziet.

Anton zag vanop de eerste rij hoe Michel zijn zicht onherroepelijk achteruit ging. We praten over hoe hij een manier vond om Michel te helpen, over de impact van slecht zicht op hun vriendschap en over lachen met een beperking. In plaats van op café met een pint, zaten we op mijn slaapkamer/studio met een micro tussen ons in. ’t Is eens iets anders.