Faraz Azizi

دروغ بودن واقعیتی که قابل دیدن است توهم نیست... بهم خوردن نظم حقیقت استنگاه می‌کنم... به سایه ای که در من ریشه داردمن به عمق سیاهی خیره شدممن... به خودم خیره شدم

سهم آدمی از زندگی غم است نه خاک این روز ها دلتنگی شغل همه ماست

حق‌الناس چیز کمی نیستمن... به همه آدم های این جهان بدهکارم

کرختگی زبانم حاصل سکوتی پابرجاست ،ای تو خلوت چند لحظه ای شباین روزها تمام پیاده رو های شهر برایم راهروی زندان شده استب . ن . د

(00:00:00) Gharibaneh / غریبانه (00:04:28) gharibane من تحت تاثیر غربتم سالهاست که دنبال چیزی به اسم ماندن می‌گردم