Gedrag van Alledag

Verzuim is HR-vraagstuk nummer één, maar wist je dat twee derde van het verzuim niet medisch is? Geen griep of gebroken been, maar stress, werkdruk of een verstoorde relatie met de leidinggevende.In deze aflevering duiken we in de wereld achter de cijfers. Een wereld van miljardenbusiness, dichtgetimmerde wetgeving en de 'illusie van vaardigheid'. Waarom accepteren we verzuim als een onvermijdelijke kostenpost op de balans? En waarom investeren we liever in een pingpongtafel dan in een gezonde cultuur?We houden de boardroom een spiegel voor: verzuim los je niet op met vinkjes in een dossier of een verzekering die de pijn verzacht. Het vraagt om de moed om naar de wortel van het probleem te kijken.Soms is een hoog verzuimcijfer geen pech, maar een symptoom van hoe we met elkaar omgaan. Durf jij echt in de spiegel te kijken?

Ken je ze? Die collega’s die werkelijk nooit een typfout maken, altijd tiptop gekleed zijn en werkelijk alles onder controle lijken te hebben. Bewonderenswaardig, of vooral... intimiderend?In deze aflevering duiken we in het Pratfall Effect. Want wat blijkt? Een expert die een kop koffie over zijn pak stoot, vonden we in onderzoek steevast sympathieker dan de feilloze variant. Juist die klungeligheid op zijn tijd slaat de brug van ontzag naar verbinding.We onderzoeken de dunne lijn tussen autoriteit en onbereikbaarheid. Waarom werkt een foutje in je voordeel als je je strepen al hebt verdiend, maar werkt het tegen je als stagiair? En wat zegt de huidige 'picture perfect' cultuur op LinkedIn over onze drang naar echtheid?Soms is een vlek op je shirt precies wat nodig is om de deur naar een ander te openen. Want zonder dalen, zijn de pieken ook maar vlak. ☕

Wie is de natuurlijke leider in een nieuwe groep? Degene met de beste ideeën, de meeste ervaring of het scherpste inzicht?In deze 80ste aflevering ontrafelen we de zogeheten ‘brabbelhypothese’. Wat blijkt uit onderzoek? Kennis is volkomen ondergeschikt aan zendtijd. Wie simpelweg het vaakst en het langst aan het woord is, krijgt vanzelf de leiderschapsrol toebedeeld. Zelfs als het gesprek nergens over gaat.Waarom klampen we ons in nieuwe situaties zo graag vast aan degene met het hoogste woord? Wat betekent dit voor introverte leiders? En waarom moeten vrouwen ruim dubbel zo lang praten als mannen om precies dezelfde leiderschapsstatus te claimen?We duiken in de psychologie van zichtbaarheid, vooroordelen en de drang naar houvast.Soms is leiderschap geen kwestie van visie. Maar simpelweg van volume.

"Hier heb je een budget, zoek maar een leuke leiderschapstraining uit."Het is de standaardreflex in veel organisaties. We sturen leidinggevenden massaal op cursus, maar de vraag wélk gedrag we eigenlijk willen ontwikkelen, blijft oorverdovend stil.In deze 79e aflevering duiken we in de resultaten van ons recente leiderschapsonderzoek. We stuiten op een hardnekkige paradox: de illusie van vaardig zijn.Waarom overschatten leiders stelselmatig hun eigen kunnen? Hoe kan het dat 78% pronkt met een growth mindset, maar bij tegenslag direct naar de omgeving wijst? En waarom houden we een cultuur van veilig 'vinkjes zetten' in stand?Aan de hand van de leiderschapsladder en locus of control laten we zien waarom de eenheidsworst-training niet werkt, en hoe we van makkelijk naar moeilijk gedrag kunnen klimmen.Je kunt een leider wel op cursus sturen. Maar als het systeem niet meeverandert, val je zo weer terug. 🪞Echte ontwikkeling begint niet met een vinkje. Het begint met de spiegel.De gratis Executive Summary en het hele rapport kun je hier downloaden: https://behaviorboost.nl/leiderschap-de-illusie-van-vaardig-zijn/

TikTok staat er vol mee: Lotus-speculoosjes in een bak Griekse yoghurt. Een nachtje in de koelkast en voilà: een 'magische' smaaksensatie. Of is het, zoals comedians Plien en Bianca nuchter vaststelden, gewoon precies wat je ervan verwacht: koude yoghurt met koude koekjes?In deze aflevering duiken we in het wonderlijke fenomeen van waarde. Waarom staan we in Amsterdam gerust een uur in de rij voor een stroopwafel van vijftien euro, terwijl we op de markt nog geen drie euro zouden betalen?We verkennen de onzichtbare krachten achter onze bereidheid om te betalen: van sociale identificatie en de drang om ergens bij te horen, tot de context waarin iets wordt gepresenteerd. Ook trekken we de lijn naar de werkvloer en onze eigen dienstverlening. Hoe eerlijk is waarde als het bepaald wordt door een algoritme of de perceptie van de ander?Soms is iets precies waard wat de gek ervoor geeft. Maar wat vertelt die keuze over wie we willen zijn?

De deur staat letterlijk altijd open. Een warm welkom voor elke medewerker met een vraag, een probleem of een noodzaak om even te klanken. Maar is dat opendeurenbeleid wel zo constructief als het lijkt? In deze aflevering bespreken we een paradoxale ontdekking bij een directeur: door zijn constante hulpvaardigheid besteedt hij 70% van zijn tijd aan het 'helpen' van professionals. De prijs? Een workforce die onbewust afhankelijk is geworden. We duiken in het fenomeen van aangeleerde hulpeloosheid. Wat gebeurt er als jouw behoefte om te ondersteunen de autonomie van de ander in de weg staat? Hoe doorbreek je een patroon waarbij 'controle' vermomd gaat als 'betrokkenheid'? Soms is de beste hulp die je kunt bieden, door even níét te helpen. Vertrouwen begint immers waar jouw bemoeienis stopt. 🚪

"Superbedankt!", "Je bent een held!", "Duizendmaal dank!".Het voelt beleefd, sociaal en verbindend.Maar is al die uitbundige dankbaarheid wel zo onschuldig? Of ondermijn je er onbewust je eigen positie mee?In deze 76e aflevering duiken we in een confronterend inzicht uit de sociale psychologie: de 'Dankbaarheidsval'.Want wat blijkt? Wie zich te nederig opstelt, scoort misschien punten op sympathie, maar verliest punten op status.Het is een pijnlijke paradox. We willen aardig gevonden worden, maar niet als onderdanig worden gezien.Wanneer wordt een vriendelijk gebaar ineens 'ass-kissing'? En waarom houdt overmatige dankbaarheid ongelijkheid juist in stand?We worstelen in deze aflevering zelf met het ongemak: moeten we nu stoppen met bedanken? Of gaat het simpelweg om doseren?Soms is een simpel 'dankjewel' genoeg. Zonder uitroeptekens. 😉Bron onderzoek: https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/19485506251320427

Een compliment. En ergens daarachter… wacht al een maar.De sandwichmethode (compliment - feedback - compliment) bestaat nog steeds. Niet alleen in trainingen, maar vooral in ons hoofd. Want zodra iemand iets positiefs zegt, gaan we al zoeken naar wat er mis is.Waarom is feedback zo spannend dat we het moeten verpakken? Voor wie maken we het eigenlijk zachter: de ander… of onszelf?In deze aflevering leggen we bloot hoe feedback ongemerkt over identiteit gaat in plaats van gedrag. Hoe nieuwsgierigheid plaatsmaakt voor oordeel. En waarom goedbedoelde complimenten soms juist verwarren.Wat als feedback geen monoloog is, maar een dialoog?En een compliment gewoon een compliment mag zijn, zonder de rest?Soms begint betere feedback niet met mooier verpakken.Maar met eerlijker kijken.

Doe je het als leider eigenlijk ooit goed?Of ben je vooral bezig met die stille vraag: “Heb ik het niet verprutst?”In deze aflevering duiken we aan de hand van 6 verschillende filosofieën in het ongemakkelijke gebied tussen moreel kompas en harde keuzes: ontslagrondes, inhoudelijke toppers maar die wel het team vergiftigen, medewerkers die hun oude ouder-kindpatronen op de leider projecteren en de schijnbare eerlijkheid van “iedereen gelijk behandelen”.We onderzoeken wat er gebeurt als je accepteert dat je het nooit voor iedereen goed kúnt doen en waarom juist twijfel, reflectie en bescheidenheid misschien wel het sterkste leiderschap laten zien.

Wat gebeurt er als er over jouw toekomst wordt beslist in een ruimte waar jij zelf niet mag binnenkomen?Of het nu gaat om een vredesplan voor een land of om een reorganisatie, het mechanisme is hetzelfde: er wordt óver mensen besloten, niet mét hen.In deze aflevering verkennen we wat er gebeurt als autonomie wordt geraakt. Van projectoverleggen waar je naam ineens overal achter de actielijst staat, tot strategische besluiten waar medewerkers alleen nog de gevolgen van voelen. Wanneer is betrekken oprecht en wanneer is het verkapte powerplay of schijninspraak?We hebben het over weerstand, eigenaarschap en locus of control. En over leiders die niet alleen input ophalen voor de bühne, maar die zorgen en suggesties echt meewegen.Want één ding is zeker: wie mensen buitensluit bij besluiten, krijgt hun weerstand er gratis bij.

Een nieuwe bureaustoel voor de thuiswerkplek. Twee schermen waar een bioscoop jaloers op zou zijn. Betaald met de company card, buiten de regels om.Klein detail? Of een venster op iets groters?In deze aflevering onderzoeken we wat er gebeurt wanneer leiders het proces omzeilen dat ze zelf bewaken.Hoe beïnvloedt dat de cultuur? Wat doet het met vertrouwen?Soms laat leiderschap zich zien in de dingen die niemand hoort te zien.

We zeggen het vaker dan we merken: “Zie je wel. Ik wist het!".Een klein zinnetje dat onas geruststelt als iets misgaat, want dan lijkt het alsof we het al wisten en alles onder controle hebben.Maar vaak is het geen vooruitziende blik, eerder een manier om grip te voelen als iets onverwachts gebeurt. En juist daardoor houden we het voorspelbare in stand: de stille collega die hapert, het kind dat morst, de collega die weer te laat is. We zagen het (zogenaamd al) aankomen, maar deden we er ook iets mee?Het punt is niet dat je het wel of niet al wist of zag aankomen, maar wat je er daadwerkelijk mee deed.

We denken dat we scherp observeren, maar vaak projecteren we vooral onszelf. Ons oordeel ligt al heel snel klaar.We zien gedrag (van anderen) en vullen de rest zelf in. Maar wat gebeurt er als je het niet invult? Als je eerst vraagt, in plaats van concludeert?Toch is oordelen niet verkeerd. Het helpt ons de wereld te begrijpen. Het wordt pas lastig als we het veroordelen wordt.In deze aflevering: hoe je de stap van veroordelen terugdraait naar nieuwsgierigheid. Hoe reframing het verschil maakt tussen veroordelen en begrijpen.Soms begint verandering niet met minder oordelen. Maar met beter leren kijken.

We zeggen dat we op inhoud stemmen. Maar ondertussen luisteren we niet meer naar wat er gezegd wordt. Alleen nog naar wie het zegt.De verkiezingen staan voor de deur en veel kiezers weten het niet meer. Niet omdat er te weinig partijen zijn, maar omdat vertrouwen schaars is geworden.Politici preken over respect en samenwerking, terwijl ze elkaar publiekelijk afmaken. En dan zijn we verbaasd dat er geen leiderschap overblijft.Wat doet dat met ons vertrouwen? En wat zegt het over onszelf, als we niet meer luisteren naar inhoud, maar alleen nog reageren op gezichten?In deze aflevering: over reactance, boegbeelden en de dunne lijn tussen geloofwaardigheid en gezichtsverlies.

"Wees jezelf". Het hangt als spreuk aan kantoormuren en wordt ook op social media veel gebezigd. Maar wat als “dit ben ik nou eenmaal” vooral een excuus wordt?Authentiek betekent niet: altijd alles zeggen wat je denkt.Trouw aan je waarden is iets anders dan altijd voor jezelf kiezen.Je hele zelf meenemen? Graag alleen het deel dat hier nodig is.De meest authentieke mensen passen zich aan zonder zichzelf te verliezen. Zichtbaar wanneer het telt. Onopvallend prettig de rest van de tijd.

Altijd presteren. Altijd leveren. Maar wat gebeurt er als de druk om elke week iets neer te zetten zwaarder gaat wegen dan het plezier zelf?In deze aflevering onderzoeken we de onzichtbare kracht van prestatiedruk. Van de angst om niet te voldoen tot de vraag hoe teamdynamiek die druk kan versterken.Waarom leggen we de lat soms zo hoog? En wat maakt het zo moeilijk om verwachtingen los te laten? Zowel die van anderen als die van onszelf?We houden onszelf een spiegel voor en mijmeren tot op het filosofische af. Want pas als je de druk herkent, kun je er luchtiger mee omgaan.Soms is loslaten de grootste prestatie.

Een boomgaard. Een paar kinderen. Gelach. En laarzen die met volle overtuiging in de plassen stampen.Wat begint als een simpele scène bezien vanachter een kop koffie, mondt uit in een gesprek over leiderschap en loslaten.Waarom hebben we zo vaak de neiging gedrag te beperken?Wat zegt dat over onze behoefte aan controle en zelfbescherming?En wat gebeurt er als je in plaats van ontmoedigen, juist stimuleert?Niet alleen kinderen groeien daarvan. Ook teams. Soms vraagt echt leiderschap maar één ding: ga eens lekker in de plassen stampen!

We willen mensen in beweging krijgen. Op het werk, thuis, bij onszelf.Maar elke keer dat we gaan overtuigen, duwen we de ander de weerstand in.Wat als motivatie niet zit in “de sportschool” of “op tijd je verslag”, maar in wat daaronder ligt?Niet: waarom lukt het niet?Wel: wanneer zou het wél lukken? De vraag die verandertaal losmaakt.Met gedragsveranderingsexpert Stijn van Merendonk verkennen we hoe kleine wendingen in een gesprek groot effect hebben: van behoudtaal naar verandertaal, van pushen naar gidsen, van symptoom naar onderliggende reden.Wat je jezelf hardop hoort zeggen, stuurt wat je doet. Dus stel vragen die de intrinsieke motivatie naar boven halen — ook als die onderweg even inzakt.Veranderen begint niet bij harder duwen.Het begint bij het juiste gesprek.

Iedere leidinggevende zegt het vroeg of laat: ik wil minder brandjes blussen.En toch voelt het stiekem lekker. Je bent nodig, je krijgt applaus, je bent de held. Maar wat levert het je echt op? Hou je vast aan controle, of bouw je vertrouwen? Kies je voor korte-termijn kicks, of voor duurzame rust in je team? En durf je jezelf de vraag te stellen: saboteer je misschien je eigen ambitie?In deze aflevering duiken we in de paradox van brandjes blussen. Over identiteit, controle en die onweerstaanbare dopamine-kick van een quick fix.En vooral: hoe je het applaus van vandaag kunt inruilen voor de resultaten van morgen.

Een lege vergaderruimte zegt soms meer dan een volle agenda. Waarom is het zo moeilijk om balans te vinden tussen thuis en kantoor?Werknemers zoeken vrijheid, werkgevers verlangen nabijheid. Twee werelden die elkaar raken, maar vaak ook botsen. In de VS kiezen CEO’s massaal voor verplicht terug naar kantoor. Maar wat gebeurt er als je inzet op dwang in plaats van aantrekkingskracht?In deze aflevering duiken we in de psychologie achter dit debat: waarom fysieke aanwezigheid nog steeds betekenis heeft, maar ook waarom ‘begrip’ misschien waardevoller is dan ‘beleid’.Misschien is de echte vraag niet óf we naar kantoor moeten, maar: hoe maken we kantoor een plek waar je wílt zijn?

Iedereen heeft ze: collega’s die op je zenuwen werken. Maar wat als irritatie niet alleen maar lastig is?In deze aflevering onderzoeken we waarom die ergernis meer over jou zegt dan over de ander. Wat triggert het in je brein? Hoe kan een kleine frustratie uitgroeien tot een spiegel voor je eigen gedrag?Van vergaderfrustraties tot verkeerswoede: irritatie blijkt geen lastige emotie, maar een uitnodiging. Een kans om te reflecteren, te leren en zelfs je werkomgeving te verbeteren.Misschien is die irritante collega wel je beste leermeester.

Iedereen is vóór duurzaamheid, eigenaarschap en verantwoordelijkheid. Tot het moment dat er iets moet gebeuren. Dan wordt het ineens… stil.In deze aflevering duiken we in de verwarrende kloof tussen wat mensen belangrijk vinden en wat ze uiteindelijk doen.Waarom zegt attitude zo weinig over gedrag? En hoe komt het dat juist de mensen met de beste intenties soms het minst in beweging komen?We nemen je mee in de Campbell’s Paradigm. Een scherpe lens op de mate van moeilijkheid achter gedrag. Wat zegt dat over je team? Over jezelf?Dus: wil je écht snappen waarom goede bedoelingen zelden genoeg zijn? Luister dan mee. Want pas als je het verschil kent tussen denken en doen, kun je iets veranderen.

Je bent rood. Of blauw. Of groen met een vleugje geel. En ineens lijkt je gedrag verklaard.In deze aflevering onderzoeken we de magie én misleiding van populaire kleurentesten als DISC, Insights Discovery en MBTI. Waarom willen we zó graag in een hokje geplaatst worden? En wat gebeurt er als die hokjes beginnen te knellen?We duiken in de psychologie achter kleurprofielen, bespreken hoe het groepsgedrag beïnvloedt en waarom teams zich soms juist verliezen in typologie-theater.Want hoewel inzicht waardevol is, is kleurdenken soms gewoon … zwart-wit.

Iedere leider kent het: het moment waarop je stijl niet meer lijkt te werken. Waar je ooit de juiste toon raakte, wringt het nu. Is dat een kwestie van bijsturen? Of heeft leiderschap simpelweg een houdbaarheidsdatum?In deze aflevering duiken we in de mythe van situationeel leiderschap. Kun je echt moeiteloos switchen van stijl, of houden we onszelf een academisch sprookje voor?Met voorbeelden uit de consultancy- en start-upwereld onderzoeken we wat er gebeurt als een frisse wind meer is dan een metafoor. Als het misschien een noodzaak wordt.Wanneer is het tijd om ruimte te maken? Niet elk leiderschap slijt. Maar soms is het wel op.

Een podium dat in vlammen opgaat. En ineens gaat het niet meer over muziek, maar over mensen. Wat doe je als chaos dreigt, maar verbinding ontstaat?Bij Tomorrowland gebeurde precies dat. Geen verdeel-en-heers, maar: samen de schouders eronder. Zelfs tussen concurrenten.In deze aflevering onderzoeken we hoe crisis onverwachte samenwerking blootlegt. Wat maakt een gedeeld doel zó krachtig dat het ego’s overstijgt? Hoe kun je die kracht aanspreken zonder eerst iets te verliezen?Geen modellen of theorieën. Wel: echte verhalen over leiderschap, menselijkheid en de magie van collectieve veerkracht.

Je kent het wel. Je komt binnen in een ruimte die je moet delen en het stinkt naar vieze afwas, overal koffievlekken en vooral een blijk van onverschilligheid. De office manager is vrij. Wie ruimt dan op?In deze aflevering onderzoeken we de stille spelregels op de werkvloer. Waarom grijpt niemand in als iets overduidelijk fout gaat?Is het gemakzucht? Onzichtbare hiërarchie? Of voelen we ons gewoon te goed?We praten over een smerige ruimte, maar raken ondertussen aan iets veel groters:de norm in een team, de onzichtbare afspraken, en wat er gebeurt als niemand zich verantwoordelijk voelt.Soms begint frictie in je bedrijfscultuur niet met woorden, maar met een lege vaatwasser.

Waarom komt die collega wéér te laat met zijn deel van het project, terwijl jij je netjes aan de afspraak hield?En waarom moeten leerlingen zich houden aan een deadline, terwijl hun docent er doodleuk weken overheen gaat?We zeggen dat regels voor iedereen gelden, maar ons gedrag vertelt iets anders.Sommige mensen lijken de ongeschreven vrijheid te hebben om ze te buigen. Of te negeren.In deze aflevering onderzoeken we de stille scheefgroei in verwachtingen en afspraken. Wat doet dat met motivatie, met samenwerking, met vertrouwen?En: hoe herstel je de balans zonder harder te roepen, maar juist beter te spreken?Soms zit er achter frustratie een patroon. En achter dat patroon… een uitnodiging tot verandering.

Wat gebeurt er als een leider die bekendstaat om bravoure en zelfverzekerdheid, ineens iets heel anders laat zien?Tijdens de NAVO-persconferentie toont president Trump een onverwachte kant: empathisch, bijna kwetsbaar. Geen spektakel, geen borstklopperij, maar oprechte betrokkenheid.Wat doet dat met ons beeld van leiderschap? Wanneer voelt kwetsbaarheid als kracht, en wanneer als manipulatie?In deze aflevering verkennen we die dunne lijn. Monique deelt haar eigen ervaring met leiderschap en laat zien hoe spannend, maar ook waardevol, het is om je niet groter voor te doen dan je bent.Kwetsbaarheid is niet zwak. Het is precies wat leiders menselijk maakt.Maar durf jij het aan?

In deze aflevering duiken we in een subtiel maar venijnig verschil: verantwoordelijkheid nemen versus verantwoordelijkheid dragen.Op papier voelt iedereen zich eigenaar. Maar in de praktijk? Dan sluipt eilandjesgedrag binnen. Teamleden doen hun eigen ding, schuiven grenzen op, en het gezamenlijke belang raakt uit beeld.We delen een casus uit een managementteam waarin het collectief uit elkaar dreigt te vallen, juist omdat niemand écht het voortouw neemt.Wat betekent het eigenlijk om verantwoordelijkheid te delen? En waarom levert dat, gek genoeg, vaak minder stress op in plaats van meer?Soms begint verbinding niet met vergaderen of rapporteren, maar met iets veel fundamentelers: durven delen.

Zomer. Tijd voor ontspanning, out-of-office op vakantie en even helemaal niks. Volledig detachen, toch?Maar wat als dat detachen je onbewust parten speelt?In deze aflevering duiken we in de Detachment Paradox: waarom loslaten soms juist leidt tot een stap terug in plaats van vooruit.We ontrafelen hoe onbewuste aannames van leidinggevenden je kansen beïnvloeden, waarom ‘balans’ vaak een mooier ideaal is dan praktijk, en hoe een scène uit Friends verrassend veel zegt over jouw promotiekansen.Een frisse blik op werk en vakantie, zonder zonnebrand, maar mét mentale scherper.Luister mee en ontdek waarom ‘ontspannen’ niet altijd zo onschuldig is als het lijkt.

In deze aflevering duiken we in het verhaal van Milli Vanilli, de popsterren die miljoenen harten veroverden… en daarna collectief teleurstelden. Ze zongen geen noot zelf. Maar dit is meer dan een foute fakers-case uit de jaren ’90.We ontleden het Milli Vanilli-effect: hoe leiders, managers en organisaties soms vasthouden aan een zorgvuldig opgebouwd imago, terwijl de realiteit wringt. Wat doet het met je mensen, je geloofwaardigheid en uiteindelijk je impact als je speelt alsof?Want één ding weten we zeker: façades kunnen indrukwekkend zijn, maar uiteindelijk brokkelen ze altijd weer af.In deze aflevering: waarom authentiek zijn geen luxe is, maar noodzaak.

In deze 51e aflevering trekken we de Waterleidingduinen in, maar niet alleen voor de frisse lucht. We onderzoeken een hardnekkige mythe in veranderland: dat verandering groot, meeslepend en ingewikkeld moet zijn.Waarom stellen we die eerste stap zo vaak uit? Wat maakt klein veranderen eigenlijk zo krachtig? En waarom houden bombastische plannen ons soms juist tegen?Met voorbeelden uit coach- en grote verandertrajecten en workshops leggen we bloot hoe één kleine gedragsverandering de koers kan laten veranderen.Dus: wil je echt iets in beweging zetten? Begin dan niet met een groots en meeslepend masterplan, maar met die eerste stap.

LinkedIn staat er vol mee: weggevers, win-acties en 'geef jij mij een like, dan krijg jij van mij...'-posts. Slimme marketing of slappe content?In deze 50ste aflevering duiken we in de psychologie achter dit fenomeen. Waarom werkt het zo goed? Wat triggert het in ons brein? En hoe verhoudt het zich tot luiheid, het beloofde Land, FOMO en de drang om gezien te worden?We houden onszelf ook een spiegel voor: hoe waardevol zijn deze acties eigenlijk – voor je netwerk, voor jezelf, voor je merk?Soms krijg je iets voor niets. Maar wat zegt dat over wat het waard is?

Wat gebeurt er als een vragenlijst geen sociaal wenselijke antwoorden oplevert, maar een spiegel voorhoudt? In een recente workshop zagen we het gebeuren: ongemakkelijke inzichten, felle reacties, verdedigingsmechanismen in de hoogste versnelling.Cognitieve dissonantie in realtime.En toch: juist dat moment is goud waard. Dáár begint verandering.In deze aflevering: hoe eerlijk zicht op gedrag eerst schuurt… en dan pas schuift.

Een pakje schroeven. Een vriendelijk gebaar.En ineens gaat het niet meer over spullen, maar over mensen.Wat gebeurt er als je iemand het voordeel van de twijfel geeft? Als je vertrekt vanuit vertrouwen, zelfs bij een onbekende?In deze aflevering delen we een alledaagse ervaring die uitgroeit tot een diepere vraag:Hoe bouw je een cultuur van vertrouwen, op de werkvloer én daarbuiten? 🛠️Soms begint verandering met iets kleins. En soms is dat kleine precies wat een kettingreactie veroorzaakt.

In deze prikkelende aflevering pakken we een onverwacht lesje heuse omdenken op, of liever gezegd, hoe je van een zakmesincident toch iets positiefs kunt maken. Vanuit een lastige situatie met de Britse douane tot een diepgaand gesprek over de menselijke neiging tot negatieve interpretaties, duiken we diep in de psychologie van het omdenken. We betwisten de rigiditeit van onze beoordelingssystemen en stellen de vraag: kunnen we situaties observeren zonder direct te oordelen? En als we dan toch oordelen, kunnen we dat oordeel dan positief ombuigen?

In deze aflevering van 'Gedrag van alle dag' bespreken we het belang van directe en eerlijke communicatie. We behandelen hoe je, door te zeggen wat nodig is in plaats van wat prettig is, echte verandering en beweging kunt creëren binnen teams en organisaties. Aan de hand van praktijkvoorbeelden uit organisatieonderzoek en leiderschapstrainingen, proberen we de balans te ontdekken tussen vertrouwen opbouwen en het aangaan van beheersbaar conflict.

Psychologische veiligheid. Hét bingo-woord in managementland. Iedere leider moet het ‘creëren’. Maar wat betekent dat eigenlijk écht en hoe voelt het?In deze aflevering nemen we je mee naar een event dat precies dát wilde laten ervaren. Spoiler alert: we voelden alles, behalve psychologische veiligheid. Denk: groepsdruk met een glimlach, Tony Robbins-achtige taferelen en dansen op commando. De intentie? Opbouwend. De uitwerking? Mwah .....Maar, ergens tussen het ongemak en de irritatie door gebeurde er iets. In een kleine opdracht, met onbekenden, ontstond wél die diepere connectie waar psychologische veiligheid om draait. Wat maakte dat verschil? En waarom is dit onderwerp zo verdomd lastig om beet te pakken?Luister mee terwijl we dit collectieve buzzwoord bespreken, inclusief onze eigen blinde vlekken, twijfels en inzichten.

In deze aflevering duiken we in een herkenbaar maar frustrerend scenario: mensen die ongevraagd acties van je overnemen zonder overleg. Monique deelt haar ervaring als vrijwilliger bij Kletsmaatjes, waar een eenvoudige taakafspraak onverwacht werd overgenomen door de coördinator. Dit leidt tot een diepgaand gesprek over de impact op betrokkenheid, vertrouwen, teamdynamiek en zelfs leiderschap. We leggen bloot hoe dit gedrag, vaak goedbedoeld, kan resulteren in een neerwaartse spiraal van motivatie en competentieontwikkeling.

Heb jij je ooit afgevraagd hoe je ondanks al dat meten toch slechter gaat performen? In deze pittige aflevering gaan we in op de verraderlijke Performance Paradox. Wat gebeurt er als je prestaties zo’n focus krijgen dat je je uiteindelijke doel uit het oog verliest?

Klaar om met de geijkte ideeën over teamcommunicatie te breken? In deze aflevering van ‘Gedrag van Alledag’ halen we een pittig non-communicatie voorbeeld aan uit een voetbalwedstrijd van onze dochter. Een voorbeeld die in bijna elk team wel eens voorkomt: even helemaal níét communiceren in het team (met alle gevolgen van dien).Persoonlijke omstandigheden en gebrekkige communicatie werken in zakelijke teams net zo verlammend.Open, eerlijk en met een vleugje rebellie.Luister en ontdek hoe je je team écht in beweging krijgt.

Wat heeft een survivalshow van Bear Grylls te maken met leiderschap? Alles. In deze aflevering van Gedrag van Alledag mijmeren we over een verrassende les die we van onze kinderen leerden tijdens het kijken naar een aflevering van Bear Grylls: blindelings autoriteit volgen.We zien dit niet alleen in extreme survivalshows, maar ook dagelijks op de werkvloer. Leiders zeggen iets, teams voeren het uit, zonder kritische vragen te stellen. En daar gaat het mis. We duiken in de autoriteitsbias en geven je praktische tips om als leider ruimte te creëren voor feedback, tegengeluid en écht kritisch denken in je team.Durf jij je eigen leiderschap onder de loep te nemen?

Je kent het wel: je regelt iets, denkt dat alles soepel verloopt en BAM—ineens loopt het totaal anders. In deze aflevering duiken we in een frustrerend, maar o zo herkenbaar staaltje miscommunicatie bij een kringloopwinkel. Een simpel verzoek—het ophalen van een paar archiefkasten—verandert in een mini-drama wanneer de chauffeur botweg weigert ze mee te nemen. Wat hier misgaat? Interne afspraken die nergens helder staan, communicatie die verdampt zodra het de organisatiegrenzen oversteekt, en een klant die met open mond achterblijft. We ontrafelen hoe zulke situaties ontstaan, waarom bedrijven er telkens weer in trappen, en vooral: hoe je voorkomt dat je eigen klanten ooit in deze misère belanden. Want geloof ons, frustratie bij de klant is dodelijk voor je reputatie. Luisteren dus, voordat jouw organisatie de volgende is die klanten onbedoeld de deur uit jaagt. 🚪💨

Deze aflevering gaat helemaal in op de spannende wisselwerking tussen macht en gezag in leiderschap. Vergeet de traditionele machtsstructuren – we laten zien hoe natuurlijk gezag de sleutel is tot écht inspirerend leiderschap. Terwijl je misschien gewend bent aan de machtsdemonstraties van figuren als Trump, ontdek je hier hoe authentiek gezag teams en organisaties versterkt en vernieuwt. Expertise, status en een persoonlijke missie komen onder de loep te liggen, en we dagen je uit om het conventionele leiderschap achter je te laten. Klaar om je blik te verruimen en de grenzen van traditioneel management te doorbreken? Luister mee en laat je prikkelen door een frisse, onconventionele kijk op leiderschap.

Je stuurt een mail. Geen reactie. Je appt. Radiostilte. Je belt. Voicemail. Herkenbaar? Dit is werkvloer-ghosting in zijn puurste vorm: simpelweg niet reageren, ondanks herhaalde pogingen. En nee, dit gaat niet over een vergeten berichtje, maar over een patroon dat relaties verziekt, projecten frustreert en vertrouwen ondermijnt. In deze aflevering leggen we bloot waarom mensen dit doen, wat de impact is op samenwerking en hoe je ermee omgaat. Want laten we eerlijk zijn: als je volwassen genoeg bent om een baan te hebben, ben je ook volwassen genoeg om gewoon te antwoorden, toch?

Je laatste indruk is niet per se de beste. Maar toch?In deze aflevering mijmeren we over derecency bias – dat irritante breinmechanisme dat ervoor zorgt dat je de meest recente gebeurtenissen zwaarder laat wegen dan de rest.Waarom onthoud je de laatste meeting beter dan een jaar aan prestaties? Waarom lijkt die ene misstap het hele succesverhaal te overschaduwen?In een wereld waarin alles sneller moet, reflecteren we nauwelijks. We rennen van crisis naar crisis, pleisters plakkend op een systeem dat schreeuwt om strategie in plaats van paniekvoetbal.Maar leiderschap betekent vooruitdenken, en dat kan alleen als je je niet laat gijzelen door de waan van de dag.

Je denkt dat je de wereld ziet zoals ‘ie is? Think again. In deze aflevering ontleden we hoe je perceptie je bedriegt en waarom je mindset de grootste saboteur (of katalysator) van je succes is. We tackelen het verschil tussen een fixed en growth mindset – en waarom het gevaarlijk is om vast te roesten in je eigen gelijk. Biases zoals confirmation bias en negativiteitsbias maken je blinder dan je denkt.

In deze prikkelende, ietwat filosofische, aflevering duiken we in het grijze gebied tussen beïnvloeden en manipuleren. Wanneer wordt jouw strategie om anderen mee te krijgen nét dat stapje te glad? We leggen de vinger op de zere plek: hoe vaak verschuilt manipulatie zich achter de façade van ‘goed leiderschap’? Samen ontleden we de dunne scheidslijn tussen overtuigen en manipuleren. Welke rol spelen respect en vertrouwen hierbij en hoe subjectief is de perceptie van manipulatie eigenlijk? Met scherpe inzichten en herkenbare voorbeelden uit de praktijk krijg jij de tools om je eigen gedrag en impact onder de loep te nemen.

Durf jij echt open en eerlijk te zijn op de werkvloer? In deze aflevering gooien Roderick en Monique het roer om: feedback is misschien helemaal niet dat “cadeautje” waar trainers het graag over hebben. We nemen populaire modellen, zoals de 4G-methode voor effectieve feedback stevig onder vuur. Want zeg nou zelf: Heeft feedback ooit anders gevoeld dan als een persoonlijke aanval? Van hilarische anekdotes tot scherpe analyses, Roderick en Monique duiken in de kern van feedback-dynamiek. Waarom blijft het zo moeilijk om feedback te geven zonder iemand op de kast te jagen? Het antwoord ligt niet in trucjes of standaardzinnen, maar in iets veel fundamentelers: psychologische veiligheid en een open dialoog. Ze stellen de ongemakkelijke vragen: Zijn we wel eerlijk over wat we echt nodig hebben? En hoe vaak duikt die feedbackvraag op omdat we het grotere probleem – gebrekkig vertrouwen – liever vermijden? Of je nu leiding geeft aan een team of zelf net die ene collega wilt aanspreken, deze aflevering geeft je stof tot nadenken én praktische inzichten. Laat je strik los, pak dat cadeautje uit (of niet), maar luister vooral naar deze aflevering. Want feedback geven, dat doe je nooit meer hetzelfde.

Vergaderen: (bijna) niets creëert een grotere illusie, maar vraagt een enorme berg tijd, energie en creativiteit van jouw organisatie. Waarom doen we het dan toch zo veel? In deze aflevering van Gedrag van Alledag trekken we de vergadercultuur door de shredder. We duiken in de echte redenen achter dat eindeloze ge-‘laten we hier een vergadering over plannen’: psychologische veiligheid, angst om de boot te missen, en groepsdynamiek die vaker een blok aan het been is dan een katalysator voor beslissingen. Maar het blijft niet bij afbranden. We zetten je op scherp met concrete strategieën om vergaderingen wél zinvol te maken. Wat kun jij als leider doen om tijd te besparen, betere besluiten te nemen en je team naar een hoger niveau te tillen? Geen zachte hand, maar een harde reset.