Kaybolan Seraplar Nereye Gider?

Anaokulu aleminde yeniden çocuk olan Caner, Serap'ı kaybeder ama ondan emanet çocukluğu bırakmaz.

Bulduğu gibi kaybettiği Serap'ının ardından Caner, yaşamın çöl yanılsamalarıyla dolu yüzüyle karşı karşıya kalır.

Vaadedilmiş etiketlerin gölgesinde, bir kere görmüş bulunduğu Serap'ın düşüyle Caner, unutulma ihtimalinin elemini yaşar.

Yıldırıcı anaokulu mesaisinde, içinde uyanan kötümser ve asabi ihtiyarı def eden Serap, Caner'in yeniden canlanan çocukluğu için umudu doğurur.

Çöllere düşmüş Mecnun'a döndüğü anaokulu macerasında Serap, Caner'e adının hakkını veren bir ferahlama sunar.

Bitmek bilmeyen hayal kırıklıkları ile anaokulu aleminde ruhu da bedeni de donan Caner'in buzlarını bir merhaba çözer.

Geçirdiği elim kazanın ardından artık hayatı hep düştüğü yere odaklanmış gözlerle izleyen Caner için anaokulunda bitmeyecek kış gelmiştir.

Kaçtıkları anaokulu bahçesinde şaşkın ördekler gibi gezinen İlhami ile Caner, sonunda liseli kızları görmeyi başarır.

Caner ve İlhami, müdüranımın arz-ı endam etmesiyle anaokulundan bahçeye anlık kaçış planlarını icra etme fırsatını yakalar.

Aynı kampüsü paylaştıkları liseli kızları görmek için yanıp tutuşan Caner ve İlhami, aykırı çocukları da dahil ederek bir kaçış planı hazırlamaya çalışır.

Caner ve İlhami'nin ısrarla olmayanı aradıkları keşif maceraları ağızlarında acı bir tat bırakarak sonuçlanır.

İlhami'nin ortaokullu akrabası Faik'in anlattıklarıyla liseli kızlar, bizimkiler için amansız bir muammaya dönüşmüş, akıllarını alır olmuştur.

Anaokulu dünyasında iki baygın satıcıya dönüşen Caner ve İlhami arasında ipler gerilir. Caner, dayaktan kurtulmak için İlhami ile sırrını paylaşır.

Oyunları ve ilk aşkı daha bulduğu anda elinden alınan Caner, anaokulunun köşebaşlarında mutluluk pazarlayan bir tüccara dönüşür.

Anaokulunun yılbaşı müsameresinde eski yıl kılığına giren Caner, aşk ile aynı anda kalp kırıklığıyla da tanışır.

Caner, hiç beklemediği anda adını başka türlü koyamadığı yeni bir duyguyla tanışır: Aşk.

Anaokulu'nun ücra bir odasında anlam veremediği işlemlere maruz kalan Caner, dehşete kapılır.

Yatakhanede sürgün edilen Ezgi Sıla Özdemir'in uykuya yenik düşmesiyle Caner derin bir öfkeye kapılır, her şeyden vazgeçer.

Anaokuluna gizlice getirip takılacak denli bonibon bağımlılığına düşen Caner, İlhami'yi de bu batağa çeker.

Yatakhanede Ezgi Sıla Özdemir'in yanından alınması korkusuyla cebelleşen Caner, öğretmenlerle anneannesi arasında gelişen anlaşılmaz bir diyaloğa tanık olur.

Anaokulu yatakhanesinde uyku kaçkını arkadaşıyla rüya gibi anlar yaşayan Caner, işittiği abartılı azarla sarsılır ve sistemle zaten zayıf olan bağlarını koparır.

Anaokulu'nda savrulduğu yalnızlıkta bazlama esanslı İlhami ile prenses Ezgi Sıla Özdemir arasında gidip gelen Caner, bonibon bağımlılığına düşer.

Caner'in anaokulundaki avuntuları arasına sıra dışı bir dost da eklenir.

Hayallerinin yıkılmasıyla anaokulu yatakhanesinde bedbaht bir halde debelenen Caner, sürpriz bir teselli ile avunur.

Anaokulunun yatakhane koğuşunda ilk defa uykunun kıyısına gelmişken aldığı kara haber Caner'e dünyayı dar eder.

Anaokulunda patlayan meydan savaşında verilen zaiyat, Caner'i yaşananların günah keçisi olma ve linç edilme tehlikesiyle karşı karşıya bırakır.

Caner'in bozulan oyunu, saflara ayrılan anaokulu çocuklarını bir meydan muharebesinin eşiğine getirir.

Anaokulunda binbir emekle hayata geçirdiği oyun Gülseren öğretmen tarafından akamete uğratılınca, Caner kaybedeceği bir savaşta olduğunu anlar. Ama çarpışarak çekilecektir.

Anaokulunda, bir başyapıt olmasını hayal ettiği oyununu başlatan Caner, kendini bir orkestra şefi gibi hisseder.

Caner, gördüğü rüyanın da yardımıyla hastalıksız olarak hastaneye gitmek konusunda teslimiyetten vazgeçer, yırtmanın yolunu arar.

Caner, hastaneye gittikten sonra beklenmedik bir eklentiyle hayatına devam etmek zorunda kalan Tamer'i anlatır.

Hastalıksız olarak hastaneye götürülme tehlikesiyle yüz yüze olduğunu fark eden Caner derin bir endişeye kapılır, uykuları kaçar.

Kendini meşakkatli bir yaratma sürecinin ortasında bulan Caner'in dalgın ve dikkatsiz halleri ailesinin dikkatini çeker.

Anaokulu denen çilehaneyi kurduğu oyunlarla bir nebze çekilir kılmak isteyen Caner, bu alanda şöhreti yakalayabileceğini fark eder.

Hayatın çakıllı yollarına anaokulu ile giriş yapan Caner Metin, ilk villain'i ile karşılaşır. Öğretmenin çocuğu, çalımlı Buğra...

Anaokulundaki tutsaklık günlerinde Caner Metin'in ilk yönelimi bazı arıza tiplere doğru olur.

Cılız ve yıpratıcı direniş taktikleriyle anaokulundan kurtulmaya çalışan Caner Metin, sonunda teslim bayrağını çekip durumu kabullenmeye karar verir.

Anaokulu tutsaklığının ilk gününde Caner Metin, genç ve güzel bir hanımefendi olan öğretmeni tarafından aşağılanır, kendini bir garibanın sandviçe bol konulmasını istediği Rus salatası gibi hisseder.

Caner Metin veletliğinde ancak can sıkıntısı olarak anlatabildiğinin aslında bambaşka bir boşluk hissi olduğunu fark eder. Yine de derdini anlatabilmek için çaresizce can sıkıntısı lafını kullanması gerekecektir.