Nargese Shiraz | نرگس شیراز

خدیجه بیگم با ورودش به بیت مبارک شیراز که با عنایت حضرت بهاءالله مرمت شده بود بسیار مسرور گشت و از دوباره بودن در بیت با وجود تنهایی و همراه فضه لبخند بر لبانش نشست ولی لحظه ای نگذشت که پیغامی از طرف میرزاآقا برای او رسید ... خدیجه بیگم نمی توانست برای دیدار حضرت بهاءالله در عکا راهی شود وقتی این خبر را شنید از حال رفت و دیگر چشمان معصومش را باز نکرد

سال ها گذشت و خدیجه بیگم در یکی از روزها از آمدن ملا محمد زرندی که از نزدیکان حضرت بهاءالله بودند، از طرف میرزاآقا مطلع شدند این آمدن حاوی مژده ای مبارک بود اما وقایع دیگری در راه بود

در کوچه بازار در بین عوام مردم سخنانی شنیده می شد و هر کس از منظر دیدگان اش در رابطه با بستگان و خانواده خدیجه بیگم نظر می داد، مادر بزرگوار حضرت باب فاطمه بیگم که تاب دوری فرزند را نداشت به همراه مبارک رهسپار کربلا گشت و با نبود مادر حضرت باب تنهایی رفیق این روزهای سخت خدیجه بیگم شد

شیراز با نبود سید باب بی روح گشته بود وقتی هنوز خدیجه بیگم جای خالی خال اعظم را حس می کرد، میرزا ابوالقاسم بعد از شفای بیماری اش عازم مکه شد و این امر باعث تنهاتر شدن هر روزه خدیجه بیگم می شد

میرزا ابوالقاسم با وجود بیماری که داشت به دستور حاکم فلک شده بود و زمان وعده ای که حاکم برایش تعیین کرده بود رسید و او نه تنها هیچ سکه ای برای انجام دستور حاکم در دستش نبود بلکه خبری از سید باب هم نداشت... درهمین حین نامه ای از اصفهان توسط پیک به دست داروغه رسید و خبر محل زندگی سید باب را آشکار ساخت شخص امضا کننده نامه، منوچهر خان معتمد الدوله بود

سکوت و آرامشی که به شهر بازگشته بود با صدای فراشان که در پی سید باب بودند در هم شکست ... حتی با تحت فشار قرار دادن یکی از بستگان سید باب به نام میرزا ابوالقاسم نتوانستند او را بیابند

خدیجه بیگم با دل آشفته ای که داشت سعی می کرد تا بتواند از بزرگان تقاضای کمک کند تا این توطئه خاتمه یابد ولی گویی که حاکم شهر خیالاتی در سر داشت و از شنیده ها ترسیده بود و سید باب را برای خود، دشمن می پنداشت چند روزی حضرت باب در کنار خدیجه بیگم در بیت مبارک شیراز حضور یافتند خدیجه بیگم بهترین ساعات و لحظات عمرش را در آن مدت کوتاه سپری می کرد

روزهای سختی که آغاز شده بود پایانی نداشت، نیمه شب فراشان با گستاخی تمام و پنهانی وارد بیت مبارک شیراز شدند ... اهل و عیال سید باب بدون دانستن جرم وی با نگرانی شب را به صبح رساندند وقت سحر سید باب به خانه بازگشت و جرمش را که توطئه ای بیش نبود به اهل خانه فرمود ... اما این تنها دستگیری وی نبود و خیلی زود با غل و زنجیر او را به خانه داروغه بردند

خدیجه بیگم شناخت دیگری از همبازی قدیمی اش داشت و کسی را در مقابل خویش می دید که بزرگواری اش باعث نگرانی های بیشتری در وجودش می شد. ولی همسر بزرگوارشان با کلماتی گوهر بار او را به آرامش دعوت کرد و خدیجه بیگم بر عظمت وجود همسر مبارک خویش سجده کرد

در اولین بهار زندگ اش که پر از عطر و بوی خوشبختی می داد ... خدیجه بیگم در عالم رویا آینده ای را دید که او را پریشان کرد و همسر بزرگوارش آگاهانه از تقدیرشان او را به آرامش خواند هر دو خود را برای سختی های زندگی آماده کرده بودند که خداوند فرزندی را بر آن ها بخشید ولی عمر این کودک کوتاه بود و خیلی زود داغ فرزند را بر دل مادرش نشاند

در کوچه باغ های شیراز دو کودک به پاکی نور خورشید در گردش روزگار به سمت تقدیرشان رشد می کردند که دختر پاک سرشت در عالم رویا تقدیرش رقم می خورد و با بزرگ مرد کودکی اش رهسپار زندگی شیرین رویایش می شود