O prawach człowieka po ludzku

Jakie prądy widać w kinie dokumentalnym dzisiaj? Jak kino reaguje na świat pełen niepokojów? Jaka jest rola kina dokumentalnego i jak wygląda ona w kontekście praw człowieka? Czy kino potrafi zmienić świat? Na te i inne pytania Karol Piekarczyk odpowiada w rozmowie z Joanną Zawadą. Przybliżamy tytuły w konkursie na najlepszy film dokumentalny o prawach człowieka na 23. Festiwalu Millenium Docs Against Gravity, jednym z największych i najważniejszych festiwali filmów dokumentalnych w Eruopie, i nawigujemy po przepastnym programie festiwalowym, rozmawiając o filmach szczególnie wartych uwagi. Znajdą się wśród nich takie, których bohaterów chcemy z miejsca poznać, inne powiodą nas w odległe miejsca, a jeszcze kolejne w kapitalny sposób pokażą, jak żywiołowa reakcja solidarnej dzielnicowej społeczności nie pozwala na niesprawiedliwość. 23. Festiwal Millenium Docs Against Gravity potrwa od 8 do 17 maja w Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Katowicach, Poznaniu, Bydgoszczy i Łodzi, a następnie przeniesie się do sieci. Część online festiwalu potrwa od 19 maja do 1 czerwca. Od wielu lat na festiwalu obecny jest także konkurs Amnesty International na najlepszy film dokumentalny o prawach człowieka. W tym roku do konkursu zakwalifikowało się12 filmów. Gość: Karol Piekarczyk - dyrektor artystyczny Millennium Docs Against Gravity, jednego z największych festiwali filmów dokumentalnych na świecie. Od ponad 15 lat pracuje z filmami dokumentalnymi i festiwalami filmowymi. Jest absolwentem University of Glasgow, na kierunkach filmoznawstwo i socjologia. Wcześniej pracował przy festiwalu WATCH DOCS w Warszawie oraz był dyrektorem artystycznym Document Festival w Glasgow. Obecnie, oprócz pracy przy Millennium Docs Against Gravity, sprawuje pieczę nad dystrybucją filmową – w ciągu ostatnich lat był odpowiedzialny za dystrybucję ponad 30 filmów dokumentalnych do kin. Od 2023 roku jest członkiem Europejskiej Akademii Filmowej. Więcej o konkursie Amnesty i wydarzeniach: https://www.amnesty.org.pl/mdag-2026Dołącz do wydarzenia w Warszawie: https://www.facebook.com/events/1847938099230346 Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj --- #PrawaCzłowieka #KinoDokumentalne #FilmDokumentalny #KinoZaangażowane #MillenniumDocsAgainstGravity #AmnestyInternational #festiwal #kino #film #konkurs 

Wojnę w Sudanie medialnie przykryły tragiczne wydarzenia w innych częściach świata, wybuch wojny w Iranie, ludobójstwo w Gazie, wojna w Ukrainie, ale ten konflikt nie ustaje. Dotychczas pochłonął przeszło 150000 ofiar śmiertelnych, doprowadził do klęski głodu, a doniesienia organizacji humanitarnych wskazują na możliwe ludobójstwo w regionie Darfuru, położonym w zachodniej części kraju. Szacuje się, że od 2011 roku ponad 14 milionów ludzi zostało zmuszonych do ucieczki, to 25% populacji Sudanu. Wojna w obecnej skali wybuchła w kwietniu 2023 roku, od listopada 2025 mówi się o niespotykanej wcześniej nawet w tej części świata katastrofie humanitarnej. Komu zależy na eskalacji konfliktu? Kto zarabia na wojnie w Sudanie? Jakie interesy w Sudanie mają Zjednoczone Emiraty Arabskie, Serbia, a jakie Czad? Kto czerpie zyski z gorączki złota w tej części Afryki? Jak działa oddolna sudańska sieć pomocowa – Emergency Response Room, którą nasz gość nazywa “humanitarnym państwem podziemnym”? Dlaczego wojna w Iranie jest szansą dla Sudańczyków? I czy pokój w Sudanie jest jeszcze w ogóle możliwy? Na te i inne pytania w rozmowie z Kachą Szaniawską odpowiada dr Jędrzej Czerep z Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. Jędrzej Czerep – doktor nauk politycznych, jest analitykiem ds. Afryki Subsaharyjskiej w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych (PISM). Analizuje przemiany społeczno-polityczne w Afryce. Prowadził badania m.in. w Sudanie Południowym, Tanzanii, Ugandzie, Demokratycznej Republice Konga, Angoli. Prowadził gościnne wykłady na uczelniach m.in. w Etiopii, Wybrzeżu Kości Słoniowej, Kenii. Autor szkoleń dla dziennikarzy w szeregu państw afrykańskich. Uczestnik misji obserwacyjnych wybory w Malawi (2019) i Liberii (2023). Współpracował m.in. z instytucjami Unii Europejskiej, Rady Europy, międzynarodowymi think tankami i mediami (Al Jazeera, The Guardian). Cytowany m.in. w The Economist, BBC, Le Monde, Associated Press. W 2019 r. prowadził badania w Sudanie nad przemianami społeczno-politycznymi po obaleniu dyktatury Omara al-Baszira. Autor licznych analiz dotyczących wojny w Sudanie (m.in. USA uderzają w głównych sprawców przemocy w Sudanie, Przełom w wojnie w Sudanie, Oblężenie Al-Faszir w Sudanie. Ryzyko nowego ludobójstwa, Odbudowa Sudanu ze zniszczeń wojennych, Sudańska sieć samopomocowa z szansą na Pokojową Nagrodę Nobla, Upadek Al-Faszir, trwa masakra ludności, Sudańskie muzeum odzyskało 570 zrabowanych dzieł), w tym jej wymiaru etnicznego i ideologicznego. Autor filmu dokumentalnego "El Fasher, a Sudanese City on the Brink of Genocide" opublikowanego na krótko przed zdobyciem i masakrą ludności Al-Faszir przez tzw. Siły Szybkiego Wsparcia (RSF) w październiku 2025 r. Autor książki „Sudan Południowy – państwo pozorne” (2025). Podpisz apel i zażądaj ochrony ludności cywilnej w Sudanie: https://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__sudan_w_ogniu_przemocy/ Rozlicz PIT z Amnesty International . Przekaż 1,5% – pomóż ratować życie cywilów KRS 0000110695 W czasie wojny, aby przeżyć, potrzeba wody, jedzenia i leków. Ale to nie wystarczy, jeśli ktoś bombarduje szpitale, blokuje pomoc humanitarną i odcina całe miasta od wody. Przekazując 1,5% Amnesty International, pomagasz dostarczyć nie tylko wodę, jedzenie i leki, ale też prawa, dzięki którym ta pomoc ma szansę dotrzeć. Więcej informacji znajdziesz na naszej stronie w zakładce: Przekaż 1,5% #JędrzejCzerep #państwopodziemne #dubaj #ZjednoczoneEmiratyArabskie #ZEA #armia #wojna #amnestyinternational #afryka #sudan #iran

Obiektywizm, rzetelność - jak te wielkie słowa, będące fundamentami dziennikarstwa, wytrzymują zderzenie z realiami? Czy nadal wierzymy w rzeczywistość prezentowaną przez dziennikarzy i dziennikarki? Czy sztuczna inteligencja zastąpi ich pracę? Na co dzień to oni zadają pytania - tym razem zmierzą się z waszymi. Na pytania przesłane przez słuchaczy i słuchaczki odpowiadają osoby nagrodzone w konkursie Amnesty International Pióro Nadziei za działalność medialną dla praw człowieka: Marta Nowak, laureatka Nagrody Publiczności oraz Jakub Szymczak, zdobywca Nagrody Głównej w 2025 roku.  Poruszamy wielkie tematy, ale nie uciekamy od codzienności. Czy da się oderwać myślami od pracy, skoro wydarzenia wymagające omówienia dzieją się o każdej porze dnia i nocy? W dodatku nawet podczas spotkań towarzyskich ktoś zawsze zapyta “to będzie wojna czy nie?”. Nie zabraknie także pytań dotyczących dziennikarskiego warsztatu: o materiały, które były dla nich szczególnie ważne, zawodowe wybory czy motywację, by mimo dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości pozostać wiernym sobie i swoim odbiorcom i odbiorczyniom.  Marta Nowak – dziennikarka gazeta.pl, twórczyni internetowa, współtwórczyni podcastu „Co to będzie” o globalnej polityce i zjawiskach społecznych.Jakub Szymczak – dziennikarz OKO.press, współkierownik działu społeczno-gospodarczego, pisze o gospodarce, polityce międzynarodowej i Bliskim Wschodzie.---Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać. Przekaż 1,5% podatku i pomóż ratować życie cywilów w konfliktach zbrojnych. https://www.amnesty.org.pl/przekaz-procent-podatku/?utm_source=Spotify&utm_medium=Social&utm_campaign=1procent Więcej o konkursie Pióro Nadziei: https://www.amnesty.org.pl/wydarzenia-cykliczne/pioro-nadziei/ 

W tym odcinku rozmawiamy o tym, jak wyglądają represje w Białorusi i codzienność osób, które trafiły do więzienia za sprzeciw wobec władzy. Więźniowie polityczni w Białorusi — skazywani za walkę o wolność, godność i prawa człowieka — są poddawani brutalnemu traktowaniu w aresztach i koloniach karnych. Bohaterką odcinka jest Hanna Morskaya, aktywistka Centrum Ochrony Praw Człowieka “Wiosna” i Amnesty International, która sama była kilkukrotnie zatrzymywana za swoją pokojową działalność. W rozmowie z Julią Głębocką opowiada o własnych doświadczeniach zatrzymania, o tym, jak działają białoruskie służby, jak starają się złamać ducha aresztowanych oraz co oznacza życie pod presją, którą od lat wywiera na obywateli reżim Łukaszenki. Hanna mówi o upokorzeniach, izolacji i strachu, ale także o solidarności, sile wspólnoty i o nadziei. Wspomina, jak osoby osadzone potrafiły wzajemnie podtrzymywać się na duchu, mimo że prześladowania polityczne w Białorusi mają złamać ich wolę walki. To poruszające świadectwo z białoruskiego aresztu, a zarazem opowieść o wierze w ideały i pełnej przekory odwadze. To także rozmowa o tym, czym dziś jest wolność słowa w Białorusi, jaką cenę płacą osoby przeciwstawiające się przemocy państwa i dlaczego łamanie praw człowieka nie może pozostać bez międzynarodowej reakcji. Jeśli interesuje Cię sytuacja w regionie i historie ludzi, którzy nie zrezygnowali z własnych ideałów, ten odcinek jest dla Ciebie. Goście: Hanna Morskaya - wolontariuszka Centrum Ochrony Praw Człowieka „Wiosna”, zdelegalizowanej przez reżim białoruskiej organizacji prawnoczłowieczej. Za pokojową działalność na rzecz przestrzegania prawa i przeciw przemocy policyjnej była w Białorusi kilkukrotnie aresztowana. Po ostatnim pobycie w więzieniu emigrowała do Polski. Obecnie aktywistka Amnesty International. --Już 22 marca Hania pobiegnie z nami w akcji #BiegamDobrze – biegu charytatywnym. Wesprzyj jej zbiórkę - środki ze zbiórek przeznaczymy na działania Amnesty na rzecz więźniów sumienia w Białorusi: https://rejestracja.maratonwarszawski.com/pl/fundraising/65d4e80d-6e51-4b95-9827-419812430813 Upomnij się o białoruskich więźniów sumienia – podpisz petycje w ich sprawie:  https://www.amnesty.org.pl/utracona-codziennosc/wiezniowie-sumienia/?utm_source=Spotify&utm_medium=Social&utm_campaign=utracona_codziennosc Pomóż Białorusinom i Białorusinkom w Polsce odzyskać utraconą codzienność. Ich sytuacja w Polsce jest bardzo niepewna ze względu na decyzję reżimu Łukaszenki o pozbawieniu obywateli możliwości uzyskania nowego paszportu poza granicami kraju. Wezwij polski rząd do regulacji systemu wydawania dokumentów dla cudzoziemców, które zapewniają stabliność prawną:  https://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__utracona_codziennosc/ ?utm_source=Spotify&utm_medium=Social&utm_campaign=utracona_codziennosc Przeczytaj raport “Permanentna tymczasowość – jak białoruski reżim prześladuje swoich obywateli i obywatelki poza granicami kraju”:  https://www.amnesty.org.pl/permanentna-tymczasowosc-analiza/?utm_source=Spotify&utm_medium=Social&utm_campaign=utracona_codziennosc Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać. Przekaż 1,5% podatku i pomóż ratować życie cywilów w konfliktach zbrojnych. https://www.amnesty.org.pl/przekaz-procent-podatku/?utm_source=Spotify&utm_medium=Social&utm_campaign=1procent   

Jakie prawa ma kobieta w ciąży? Czy urlop macierzyński przysługuje kobiecie, która poroniła? Jakie świadczenia powinien zapewnić szpital, a jakie pracodawca? Jak poradzić sobie z traumą martwego urodzenia i jak przeżyć tę żałobę? Jak pozbyć się wstydu i zachować godność na oddziale ginekologicznym? Jak poradzić sobie wobec przemocy położniczej i kiedy poprosić o pomoc?  O aborcji, poronieniu, wstydzie, żałobie, ale przede wszystkim o sile kobiet, odwadze i odzyskiwaniu sprawczości, a także o tym, by zawsze wybierać siebie Kacha Szaniawska rozmawia z Magdaleną Matraszek, autorką książki „Wszystko jest OK”.  Magdalena Matraszek przeżyła poronienie, dwa porody i aborcję. Dziś jest w pełni pogodzona z tym, że nie na wszystkie wydarzenia w naszym życiu mamy wpływ. „Ale mamy wpływ na to, jak na nie zareagujemy, co z nimi zrobimy i co im pozwolimy zrobić ze sobą” – pisze. Bo nie zawsze wszystko jest OK. Magdalena Matraszek – pisarka, romanistka, feministka. Ukończyła filologię romańską na Uniwersytecie Wrocławskim oraz studia doktoranckie z literaturoznawstwa na Uniwersytecie Opolskim. Zadebiutowała w 2026 roku reportażem literackim „Wszystko jest OK” (wyd. Wielka Litera), w którym porusza ważne społecznie kwestie zdrowia reprodukcyjnego. Opowiada o przemocy ginekologiczno-szpitalnej, poronieniu, porodzie i aborcji. Przybliża temat praw kobiet w Polsce, oswaja proces żałoby i straty. --- Podpisz petycję Najwyższy czas na prawo do aborcji: https://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__najwyzszy_czas_na_prawo_do_aborcji/ --- #prawaczłowieka #poronienie #aborcja #prawakobiet #prawareprodukcyjne #śmierć #godność #wybór #żałoba #strata #szpital #Polska #wstyd #trauma #dziecko #kobieta #bezpieczeństwo 

W czasie wojny ludność cywilna potrzebuje wody, jedzenia i leków. Ale to nie wystarczy, jeśli szpitale są bombardowane, pomoc humanitarna blokowana, a całe miasta odcinane od dostępu do wody niezbędnej do przeżycia. Dlatego w czasie wojny potrzebne są też prawa człowieka. Prawo humanitarne mówi jasno: nie wolno atakować cywilów, nie wolno niszczyć szpitali, nie wolno używać głodu jako broni, nie wolno blokować pomocy. Bez tych zasad pomoc nie dociera. A ludzie umierają nie tylko od spadających bomb, ale z braku wody, jedzenia i leczenia. W tym odcinku Anita Kawecka, ekspertka Amnesty International, rozmawia z dr Zuzanną Kulińską-Kępą o tym, dlaczego prawa człowieka ratują życie — w Gazie, w Ukrainie i w Sudanie, gdzie cywile są zabijani, wypędzani i pozostawiani bez ochrony, często poza uwagą świata.  dr Zuzanna Kulińska-Kępa — prawniczka, ekspertka prawa międzynarodowego i była prezeska Amnesty International Polska. Amnesty International dokumentuje zbrodnie wojenne, zbiera dowody, publikuje raporty i wywiera presję na rządy oraz instytucje międzynarodowe — po to, by cywile nie byli pozostawieni sami sobie, a pomoc humanitarna mogła dotrzeć tam, gdzie jest potrzebna. Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać. Przekaż 1,5% podatku i pomóż ratować życie cywilów w konfliktach zbrojnych. https://www.amnesty.org.pl/przekaz-procent-podatku/?utm_source=Spotify&utm_medium=Social&utm_campaign=1procent ---Amnesty International Polska podcast Amnesty prawa człowieka prawo humanitarne międzynarodowe prawo humanitarne ochrona ludności cywilnej pomoc humanitarna blokada pomocy humanitarnej ataki na szpitale głód jako broń dostęp do wody kryzys humanitarny zbrodnie wojenne Gaza / Strefa Gazy Ukraina Sudan 

Statystyki policyjne pokazują, że 75% osób, które doświadczyły przemocy domowej, to kobiety. Tymczasem to czubek góry lodowej. Dlaczego wiele kobiet nie decyduje się na zgłaszanie na policję przemocy ze strony partnera? Jak policja i inne instytucje państwa traktują takie zgłoszenia i sprawy? Jak po roku od zmiany definicji zgwałcenia w polskim prawie można ocenić jej efekty? O postrzeganiu – i dostrzeganiu – przemocy wobec kobiet, o statystykach, praktyce prawnej, potrzebnych zmianach oraz o tym, jak przeciwdziałać przemocy i gdzie szukać pomocy Anna Matras, Analityczka ds. prawnych w Amnesty International rozmawia z Joanną Gzyrą-Iskandar z Fundacji Feminoteka. Joanna Gzyra-Iskandar – rzeczniczka, dyrektorka komunikacji oraz członkini zarządu Fundacji Feminoteka. Kulturoznawczyni, polonistka i feministka. Od 10 lat zawodowo zajmuje się PR-em i komunikacją, od 5 lat w organizacjach pozarządowych. Jako aktywistka działa w obszarach zwalczania przemocy ze względu na płeć, dostępu do bezpiecznej aborcji oraz praw osób LGBTQ+. --- Gdzie szukać wsparcia po doświadczeniu przemocy?  Fundacja Feminoteka (pomoc dla kobiet – telefon antyprzemocowy, punkt pomocy po gwałcie, baza wiedzy): https://feminoteka.pl/uzyskaj-pomoc/telefon-przeciwprzemocowy  https://feminoteka.pl/uzyskaj-pomoc/punkt-pomocy-dla-kobiet-po-gwalcie Niebieska linia (Ogólnopolskie Pogotowie dla Osób Doświadczających Przemocy Domowej): https://niebieskalinia.info/  Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę (pomoc dzieciom): https://fdds.pl/jak-pomagamy.html#centra-pomocy-dzieciom  Fundacja Fortior (pomoc dla mężczyzn): https://fundacja-fortior.org/jak-pomagamy/  Instytut Przeciwdziałania Wykluczeniom (telefon zaufania dla mężczyzn): https://www.fundacjaipw.org/mezczyzni  Podejrzewasz, że ktoś bliski albo osoba z sąsiedztwa doświadcza przemocy i nie wiesz, co zrobić? Zadzwoń lub napisz na jeden z numerów powyżej. Jeśli jesteś świadkiem przemocy, nie wahaj się zadzwonić na policję. Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać. Przekaż 1,5% podatku i pomóż ratować życie cywilów w konfliktach zbrojnych: https://www.amnesty.org.pl/przekaz-procent-podatku/?utm_source=Spotify&utm_medium=Social&utm_campaign=1procent

Populacja osób starszych w Polsce wynosi blisko 10 milionów. Co czwarta osoba w Polsce ma ukończone sześćdziesiąt lat, co piąta sześćdziesiąt pięć. Jak wygląda przestrzeganie praw człowieka tak dużej grupy społecznej? Z jakimi wyzwaniami mierzą się osoby starsze oraz jak reaguje na nie państwo polskie? O tym wszystkim w najnowszym odcinku podcastu “O prawach człowieka po ludzku” dr Adam Ploszka z Amnesty International rozmawia z Anną Chabierą, ekspertką Zespołu Równego Traktowania Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, osobą zaangażowaną w problematykę ochrony praw osób starszych od kilkunastu lat. Osoby starsze i ich prawa muszą być dostrzegane. Też tak czujesz? Zawalcz o to razem z nami. Podpisz petycję: https://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__jestem/  Przeczytaj analizę sytuacji osób starszych w Polsce: https://www.amnesty.org.pl/jestesmy-mamy-prawa-analiza/  Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać. Przekaż 1,5% podatku i pomóż ratować życie cywilów w konfliktach zbrojnych. https://www.amnesty.org.pl/przekaz-procent-podatku/  Bio: Anna Chabiera – ukończyła socjologię w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego, ekspertka w Zespole ds. Równego Traktowania w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Ponadto monitoruje politykę państwa w odniesieniu do starzejącego się społeczeństwa oraz prace na forum ONZ związane z przygotowaniem Konwencji o prawach osób starszych. Reprezentuje Europejską Sieć Krajowych Instytucji Praw Człowieka (ENNHRI) w Grupie Roboczej ds. Starzenia i praw osób starszych Globalnej Sieci Krajowych Instytucji Praw Człowieka (GANHRI).  Dr Adam Ploszka - jest ekspertem z zakresu praw człowieka, menadżerem Działu Badań i Rzecznictwa Amnesty International. Związany jest także z Uniwersytetem Warszawskim jako adiunkt w Centrum Praw Człowieka Wydziału Prawa i Administracji. Obył staż w Europejskim Instytutem Uniwersyteckim we Florencji jako stypendysta programu Max Weber. Przed związaniem się z Amnesty International pracował dla Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka oraz jednej z wiodących kancelarii prawnych w Polsce. 

Mają dopiero kilkanaście lat, a już osiągnęły przełomowe w historii swojego kraju orzeczenia sądów. Występowały w parlamencie, mówiąc politykom prawdę w oczy i odważnie broniły praw swojej społeczności. Wojowniczki o Amazonię, które były jednymi z bohaterek Maratonu Pisania Listów w 2025 roku, od najmłodszych lat działają, by zmienić niesprawiedliwą i szkodliwą grabieżczą politykę gospodarczą w swoim regionie. Jak rdzenna ludność Amazonii walczy o swoje prawa? Jak wygląda sytuacja osób, które sprzeciwiają się korporacjom naftowym i rządom nastawionym wyłącznie na zyski? Skąd bierze się polityka gospodarcza oparta na niszczeniu jednego z najważniejszych biosystemów na świecie? Na te tematy Joanna Zawada rozmawia z dr Joanną Gocłowską-Bolek, wykładowczynią Uniwersytetu Warszawskiego, ekspertką Ośrodka Analiz Politologicznych UW specjalizującą się w temacie Ameryki Łacińskiej. --- Wesprzyj Wojowniczki o Amazonię: https://maraton.amnesty.org.pl/ekwador-wojowniczki-o-amazonie Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie. 

W tym odcinku wspólnie zastanawiamy się, czym jest odpowiedzialne dziennikarstwo społeczne i jak pisać o tematach takich jak migracje czy prawa człowieka. W mediach nierzadko obserwujemy perspektywę mówienia „z góry” o osobach, które z różnych powodów zdecydowały się – czy zostały zmuszone – opuścić swój kraj lub należą do represjonowanych grup. A gdyby tak zmienić perspektywę? Gdyby spróbować zmienić podejście do dziennikarstwa i zacząć pisać o prawach człowieka nieco inaczej? Inaczej, znaczy jak?  O tym rozmawiają Anna Mikulska, koordynatorka ds. relacji z mediami Amnesty International Polska, oraz Anna Alboth, autorka cyklu reportaży „Świat w Dwugłosie” w miesięczniku „Znak”, dziennikarka i obrończyni praw człowieka, nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla za zorganizowanie Marszu dla Aleppo.  Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie.  ---Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać: https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj  Cykl „Świat w Dwugłosie” został objęty patronatem Amnesty International. Najnowszy reportaż z serii: https://www.miesiecznik.znak.com.pl/kubek-z-bakczysaraju/  ---Rozdziały:  00:01 - Wstęp 01:46 – Między dziennikarstwem a aktywizmem  05:20 – Jak oddać głos bohaterom/kom?  8:48 – Jak powstaje „Świat w Dwugłosie”?  14:00 – Jak pisać o migracjach etycznie?  22:00 – O odpowiedzialności redakcji 23:20 – Czego uczy współpraca z dziennikarzami z innych stron świata?  25:00 - Zakończenie ---#migracja #uchodźcy #prawaczłowieka #AnnaAlboth #amnestyinternational #ŚwiatwDwugłosie #migracjawmediach #dehumanizacja #jakmówićomigracjach #migranciwPolsce #reportaż #podcastspołeczny #migracjeaprawaczłowieka #MarszdlaAleppo #dziennikarstwo #głosuchodźców #znak 

Północ Skandynawii zamieszkują Saamowie, ostatni rdzenni mieszkańcy Europy. W 2024 Norwegia przyznała się do odpowiedzialności za systemowe wynaradawianie Saamów i przeprosiła za doznane przez nich krzywdy. Dlaczego nie chcą oni być nazywani Lapończykami? Czym zajmują się dziś, jaki jest ich związek z ziemią, którą zamieszkują i jakie znaczenie mają dla ich kultury renifery? Jak dzisiejsi Saamowie poszukują swojej tożsamości i czy bywa ona obciążeniem? O kulturze Saamów, latach polityki wynaradawiania prowadzonej przez władze Norwegii, o dzisiejszym sporze Saamów z rządem norweskim i o tym, na czym polega uniwersalizm opowieści o Saamach, Magda Kozłowska rozmawia z Anną Dudzińską, autorką audioserialu „Saamowie. Wyrzut sumienia Skandynawii” przygotowanego dla miesięcznika Pismo.  Anna Dudzińska - dziennikarka radiowej Trójki, autorka wielu nagradzanych reportaży, współpracuje także z podcastem "Raport o stanie świata".  Autorka dwóch audioseriali podcastowych: „Saamowie. Wyrzut sumienia Skandynawii” oraz "12 tysięcy dni, katastrofa promu Jan Heweliusz” (wraz z Michałem Matusem). Przez pięć lat była korespondentką Polskiego Radia ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, po powrocie wydała książkę "Dubaj. Miasto Innych ludzi" (wydawnictwo Marginesy).  Podpisz petycję i wezwij władze Norwegii do wysłuchania Ellinor i Saamów oraz do ochrony ich ziemi i kultury: maraton.amnesty.org.pl. Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać.   Maraton Pisania Listów Amnesty International to największa na świecie akcja na rzecz praw człowieka. W tym roku Maraton odbywa się po raz 25. w dniach od 1 do 14 grudnia. Więcej szczegółów na https://maraton.amnesty.org.pl/.  Audioserial „Saamowie. Wyrzut sumienia Skandynawii” autorstwa Anny Dudzińskiej realizowany dla Magazynu Pismo: Saamowie | Pismo. Magazyn Opinii Autor zdjęcia Anny Dudzińskiej - Radosław Kaźmierczak 

W Mjanmie (Birmie) od 1948 roku nieprzerwanie trwa wojna domowa. Kraj ten wedle różnych szacunków zamieszkuje przeszło 130 grup etnicznych. Przeciw władzom centralnym na przemian występują rebelianci i frakcje separatystów. W wyniku zamachu stanu w 2021 roku władzę przejęła junta. Wojsko, poza nalotami, do tłumienia sprzeciwu obywateli wykorzystuje sądy. Ludzie są przetrzymywani bez postawienia zarzutów w ośrodkach przesłuchań, procesy odbywają się za zamkniętymi drzwiami, a oskarżeni mają ograniczony dostęp do pomocy prawnej. Stan praw człowieka w Mjanmie wszedł w nową, tragiczną fazę.  Na domiar złego w marcu 2025 roku w Birmie zatrzęsła się ziemia. W wyniku katastrofy zginęło przeszło 5000 osób, inne straciły dach nad głową, kataklizm uderzył w jeden z głównych ośrodków państwowych. O społecznych i politycznych skutkach tego zdarzenia, a także o tym, jakie są szanse na pokój w Birmie Kacha Szaniawska rozmawia z dr. hab. Michałem Lubiną z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Michał Lubina – doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, autor dziesięciu książek, sześciu o Birmie, w tym „A Hybrid Politician. A Political Biography of Aung San Suu Kyi” (Routledge 2020), „The Moral Democracy” (Scholar 2018, przetłumaczonej na birmański) oraz „Pani Birmy. Biografia polityczna Aung San Suu Kyi” (PWN, 2015).  --- Podpisz petycję o uwolnienie Saia Zawa Thaikego – fotoreportera skazanego na 20 lat więzienia i ciężkich robót za dokumentowanie skutków cyklonu w Mjanmie: https://maraton.amnesty.org.pl/popup/case/mjanma-sai-zaw-thaike Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj   Maraton Pisania Listów Amnesty International to największa na świecie akcja na rzecz praw człowieka. W tym roku Maraton odbędzie się po raz 25. w dniach od 1 do 14 grudnia, a już dziś można zarejestrować swoje wydarzenie. Więcej szczegółów na: maraton.amnesty.org.pl (https://maraton.amnesty.org.pl/)  Słowa kluczowe: - prawa człowieka, katastrofa klimatyczna, Maraton Pisania Listów, wojna domowa, buddyzm, junta, zamach stanu, konflikt, Chiny, Tajlandia, Birma, Mjanma, wojsko, partyzantka, armia  

Nierówności w Republice Południowej Afryki (RPA) są dziś na bardzo podobnym poziomie, jak za czasów apartheidu. Dlaczego ten najbardziej uprzemysłowiony kraj Afryki i jedna z największych gospodarek kontynentu od dziesięcioleci jest równocześnie państwem o największych nierównościach społecznych na świecie? Jak bardzo te nierówności nadal przebiegają na linii dawnych podziałów ze względu na kolor skóry? Jakie reformy społeczne wprowadzono od czasów apartheidu, które z nich okazały się sukcesem, a które porażką? Co najbardziej trapi dziś mieszkańców RPA?  Oprócz obrazu kraju kontrastów: luksusowych, pilnie strzeżonych willi niemal tuż obok rozległych ubogich dzielnic, RPA w mediach pojawia się także w kontekście zatrważających statystyk przestępczości. Codziennie w RPA średnio 64 osoby padają ofiarą zabójstwa. Tymczasem kilka miesięcy temu prezydent Donald Trump forsował tezę o rzekomym ludobójstwie białych. Kogo i gdzie najbardziej dotyka przemoc? Kiedy dosięga białych farmerów, czy można uznać, że są atakowani dlatego, że są biali?  O skali nierówności i o tym, jak przejawiają się w życiu codziennym – od mieszkalnictwa, dostępu do żywności, wody, prądu czy edukacji, która – przynajmniej w teorii – powinna stanowić ścieżkę awansu społecznego, a także o przestępczości i o tym, kogo i gdzie najbardziej dotyka, Joanna Zawada rozmawia z dr hab. prof. Andrzejem Polusem z Uniwersytetu Wrocławskiego. dr hab. prof. UWr Andrzej Polus – Kierownik Zakładu Studiów Rozwojowych i Regionalnych Instytutu Studiów Międzynarodowych i Bezpieczeństwa na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego.--- Amnesty International upomina się o bezpieczeństwo dzieci w szkołach i przedszkolach w RPA. Podpisz petycję do rządu RPA, by zapewnić bezpieczeństwo najmłodszym w placówkach opieki w RPA: https://maraton.amnesty.org.pl/rpa-unecebo-mboteni  Dowiedz się więcej o Maratonie Pisania Listów: https://maraton.amnesty.org.pl  Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj  Więcej o raporcie “Broken and Unequal: The State of Education in South Africa” (“Niesprawna i nierówna: o stan edukacji w Republice Południowej Afryki”) w jęz. angielskim: https://www.amnesty.org/en/latest/news/2020/02/south-africa-broken-and-unequal-education-perpetuating-poverty-and-inequality/  Artykuł dr hab. prof. UWr Polusa dot. stanu edukacji w RPA: A. Polus, D. Kopiński, W. Tycholiz, Reproduction and convertibility: examining wealth inequalities in South Africa, "Third World Quarterly", 2020, https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/01436597.2020.1800450   Słowa kluczowe: RPA, Republika Południowej Afryki, apartheid, nierówności społeczne, prawa człowieka, Afryka --- Rozdziały: 0:00 - Wstęp 1:48 - Nierówności: skala, źródła, współczesność 14:11 - Dostęp do wody, prądu, żywności 22:40 – Przestępczość w RPA: jaka jest jej skala? Kogo i gdzie dotyka najbardziej? 27:26 – Czy edukacja może być trampoliną społeczną w RPA? 34:38 – Więcej o programach społecznych 37:40 - Scheda apartheidu w mentalności dzisiaj 42:20 – Zakończenie. Jak możesz działać? 

Międzynarodowe prawo humanitarne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo wojenne – wszystkie te określenia dotyczą zasad prowadzenia wojny i obejmują m.in. ochronę ludności cywilnej, zakaz atakowania szpitali czy szkół, zakaz brania zakładników, humanitarne traktowanie jeńców wojennych.   Czy te zasady jeszcze obowiązują? Czy da się upominać o prawa człowieka i humanitaryzm podczas wojny czy naiwnością jest myśleć, że będą przestrzegane? A może pytanie powinniśmy postawić inaczej – czy możemy sobie pozwolić na milczenie, gdy są łamane?   O prawie wojennym w praktyce, o ochronie ludności cywilnej podczas konfliktów zbrojnych, o mitach dotyczących prawa humanitarnego oraz o tym, czy da się wpłynąć na bieg wydarzeń Joanna Zawada rozmawia z dr hab. prof. UW Patrycją Grzebyk oraz Dominiką Sokołowską, ekspertką Amnesty International w dziedzinie edukacji.  Nie zabraknie tematu broni autonomicznej, odpowiedzialności korporacji czy obowiązków państwa wobec ludności cywilnej nie tylko podczas wojny, a zanim do niej dojdzie. Przedstawimy również projekt Amnesty “No War, Know Rights” (“Nie dla wojny, znaj prawa”) i podpowiemy, gdzie szukać materiałów. Zastanowimy się też, czy Polska jest gotowa na wybuch wojny i co powinniśmy wiedzieć i zrobić, zanim dojdzie do konfliktu. Gościnie:   dr hab. prof. Uniwersytetu Warszawskiego Patrycja Grzebyk - prezydentka Network on Humanitarian Action (NOHA) oraz dyrektorka NOHA na Uniwersytecie Warszawskim, członkini Zarządu Europejskiego Stowarzyszenia Prawa Międzynarodowego, członkini Doradczego Komitetu Prawnego przy Ministrze Spraw Zagranicznych. Dominika Sokołowska - ekspertka Amnesty International w dziedzinie edukacji. --- Więcej o projekcie "No War, Know Rights": https://www.amnesty.org.pl/no-war-know-rights/ Gaza umiera. Nie pozwól na milczenie – podpisz petycję: https://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__gaza_umiera/  Czy można usprawiedliwić ludobójstwo? https://open.spotify.com/episode/2C3X688SO4eAi2RDmMfgd6?si=044f4ab75c4c4337  Strefa Gazy: ludobójstwo na naszych oczach https://open.spotify.com/episode/3bVr441XjnWTNhQH54FuHs?si=3758240354814339  Raport: https://www.amnesty.org.pl/raport-ludobojstwo-w-strefie-gazy/  Jak sądzi się najcięższe zbrodnie? https://open.spotify.com/episode/5PFUhNjPfMkSGQvJKLhhzk?si=7081596491b04933 Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie. --- Rozdziały: 00:00 – Wstęp 02:13 - Idea prawa humanitarnego, czyli jak jeden człowiek może zapoczątkować łańcuch zmian 5:18 - Prawo wojenne a nowe technologie i broń autonomiczna 9:02 - Czy prawo humanitarne jeszcze działa? Strefa Gazy a presja na arenie międzynarodowej  17:26 - Czy działania oddolne mają sens? Polska wobec prawa humanitarnego 22:05 - O projekcie edukacyjnym „No War, Know Rights” 25:56 - Gdzie szukać materiałów edukacyjnych? 29:03 - Miny przeciwpiechotne a bezpieczeństwo. Kto ginie na polach minowych?  34:16 - O odpowiedzialności korporacji w konfliktach zbrojnych 37:09 - Big Tech i media społecznościowe a rozkręcanie nienawiści i wojna informacyjna 40:16 - Czy Polska jest gotowa na wybuch wojny?  

26 października 2025 w Poznaniu zakończyła się kolejna edycja Game Industry Conference (GIC) i Poznań Game Arena (PGA) – wydarzenia, które co roku przyciąga tłumy uczestników i uczestniczek, nie tylko ze środowiska game devu. GIC to trzy dni spotkań, wykładów i dyskusji, a także targi pracy dla branży gier. Podczas GIC przyznawane są także nagrody dla najlepszych gier z Europy Środkowo-Wschodniej, czyli CEEGA (Central & Eastern European Game Awards). Amnesty International po raz drugi przyznało też swoją nagrodę, Code the Rights, dla gier, które w swojej narracji poruszają temat praw człowieka.  O nagrodzie Code the Rights i grach, które ją otrzymały w tym roku, o historii GIC, kulisach projektowania gier i kodowania w nich praw człowieka Kacha Szaniawska rozmawia z Jakubem Marszałkowskim z Indie Games Polska i Game Industry Conference, Pawłem Miechowskim z 11 bit studios i Fundacji Kultura Aktywna oraz Anitą Kawecką z Amnesty International. Goście: Anita Kawecka – ekspertka od kreatywnych i cyfrowych strategii fundraisingowych. Od lat wspiera organizacje społeczne w skutecznym pozyskiwaniu darczyńców i przekształcaniu zaangażowania w realny wpływ. Wierzy, że innowacje mogą zmieniać świat, zwłaszcza w trzecim sektorze. dr inż. Jakub Marszałkowski – badacz i wykładowca na Wydziale Informatyki i Telekomunikacji Politechniki Poznańskiej. Wykłada projektowanie gier, tworzy projekty ze studentami, organizuje maratony programowania gier. Główny organizator Game Industry Conference w Poznaniu. Jeden z założycieli i członek Rady Fundacji Indie Games Polska, a także Rady European Game Developers Federation. Ekspert sektora gier w Polsce, autor licznych raportów m.in. „The Game Industry of Poland”. Paweł Miechowski –  założyciel wraz z Ewą Szczepanowską Kultury Interaktywnej, organizatora Student Games Festival, na co dzień pracuje w 11 bit studios, firmie znanej ze stworzenia serii gier “Frostpunk”, a także “This War of Mine”. W branży gier od niemal 30 lat, udziela się również w Indie Games Poland, fundacji wspierającej polskich niezależnych producentów gier. --- Code the Rights 2025: https://www.amnesty.org.pl/nagrody-code-the-rights-2025/ Game Industry Conference: https://gic.gd/ Student Games Festival: https://www.studentgamesfestival.com/ 

Dziś nierzadko towarzyszy nam poczucie, że wszędzie dookoła dzieją się kryzysy i konflikty. W takich czasach szczególnie ważne staje się pytanie, w jaki sposób pomagać odpowiedzialnie? Czy można zaszkodzić, nawet mając dobre intencje? Czym tak naprawdę są działania humanitarne i z jakimi trudnościami i wyzwaniami się wiążą? I wreszcie: jaki jest związek między pomocą humanitarną a prawami człowieka? O tym rozmawiają Anna Mikulska, koordynatorka ds. relacji z mediami Amnesty International Polska, oraz Asia Pankowska, edukatorka, trenerka i facylitatorka współpracująca z zespołem edukacji Polskiej Akcji Humanitarnej - działającej od ponad 30 lat organizacji pozarządowej, niosącej pomoc humanitarną osobom cierpiącym w wyniku konfliktów, powodzi, trzęsień ziemi i innych katastrof. Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie.  Linki  Podcast „Tolerancja to za mało” Polskiej Akcji Humanitarnej, prowadzony przez Asię Pankowską: https://open.spotify.com/show/6O6R8xPWxkx5JYTYGBPR5i  Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać: https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj  

We wrześniu minęła kolejna rocznica protestów „Kobieta, życie, wolność”, które wybuchły w Iranie po śmierci Żiny (Mahsy) Amini w 2022 roku. Tysiące osób wyszło wtedy na ulice, domagając się sprawiedliwości. Władza odpowiedziała przemocą. Jednym z głównych narzędzi zastraszania protestujących i złamania ich sprzeciwu do dziś jest kara śmierci.  Czy protesty z 2022 roku trwale zmieniły rzeczywistość polityczną Iranu? Czy w Iranie jest realna opozycja? Czy po tzw. wojnie dwunastodniowej możliwy jest jeszcze powrót do rozmów nuklearnych ze Stanami Zjednoczonymi? Czy Iran ma szansę w starciu z Izraelem i czy w kontekście ostatnich ataków Izraela na Katar, Jemen i Tunezję, jeśli weźmiemy pod uwagę ataki na Global Sumud Flotilla, a wcześniej na Syrię i Liban, słabnący reżim Iranu może liczyć na pomoc sojuszników w regionie?  Na te i inne pytania o obecną sytuację polityczną Iranu w rozmowie z Kachą Szaniawską odpowiada dr Patrycja Sasnal – profesorka Kolegium Europy w Natolinie, analityczka Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych, członkini Komitetu Doradczego Rady Praw Człowieka ONZ. Obecnie wizytująca profesorka Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles. Podpisz petycję Iranka skazana na śmierć za działalność na rzecz praw kobiet: https://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__iran_skazana_na_smierc_za_dzialalnosc_dla_praw_kobiet/ Podpisz petycję Iran: działaczka humanitarna skazana na śmierć https://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__iran_dzialaczka_humanitarna_skazana_na_smierc/  Przeczytaj raport o karze śmierci za rok 2024: https://www.amnesty.org.pl/liczba-egzekucji-na-swiecie-znow-w-gore-raport-o-karze-smierci-za-2024-rok/  Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj   

W odcinku specjalnym prezentujemy debatę, która odbyła się 5 września w kinie Muranów w Warszawie, w związku z premierą raportu Amnesty International “Śmierć przez tysiąc cięć. Jak wspomagana technologicznie przemoc na platformie X uderza w polską społeczność LGBTI” oraz towarzyszącego mu filmu “Wyloguj nienawiść”. Linki poniżej. Hejt, przemoc i radykalizacja – to dziś niestety rzeczywistość platform społecznościowych i główne skutki modelu biznesowego Big Techów. Jak ten model biznesowy zniekształca nasz obraz rzeczywistości, wpływa na stosunki społeczne i dobrostan osób, których najbardziej dotyka? Jak działają Big Techy, (a w szczególności media społecznościowe) i jak wpływają one na nasze życie? Czy ich model biznesowy promuje hejt i radykalizuje postawy w społeczeństwie? Czym jest DSA, czyli Akt o usługach cyfrowych? Jak można przeciwdziałać takim zjawiskom jak hejt i radykalizacja postaw w internecie?  Te wszystkie pytania pojawiły się podczas panelu dyskusyjnego, który odbył się przy okazji premiery krótkometrażowego filmu dokumentalnego zrealizowanego na zlecenie Amnesty International. Film opowiada o doświadczeniu hejtu i cyberprzemocy przez osoby aktywistyczne LGBTI na platformie X. W debacie udział wzięli i wzięły: Ewa Abart, lektorka, autorka słuchowiska „Hejt nie jest ok”, Alia Al Ghusain, badaczka i doradczyni ds. sztucznej inteligencji i praw człowieka w Amnesty Tech, dr Dorota Głowacka, prawniczka w Fundacji Panoptykon, Ali Kopacz, psycholog, osoba aktywistyczna występująca w filmie, dołączyła także Sylwia Czubkowska, dziennikarka, współautorka podcastu „Techstorie”, autorka książek „Chińczycy trzymają nas mocno” i „Bóg techy”. Rozmowę poprowadziła Anna Matras, analityczka ds. prawnych w Amnesty International Polska. Dowiedz się więcej o tym, jak model biznesowy Big Tech nakręca hejt: https://www.amnesty.org.pl/wylogujnienawisc/ Domagaj się realnej ochrony praw człowieka online – podpisz petycję o pełną implementację Aktu o usługach cyfrowych w Polsce https://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__wyloguj_nienawisc/ Raport Amnesty International “Śmierć przez tysiąc cięć. Jak wspomagana technologicznie przemoc na platformie X uderza w polską społeczność LGBTI” https://www.amnesty.org.pl/smierc-przez-tysiac-ciec-raport/ Film “Wyloguj nienawiść” (reż. Karolina Domagalska, Monika Kotecka) https://www.youtube.com/watch?v=F7u74JL8ZqE&feature=youtu.be Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspierajRozdziały:00:00:00-00:02:13 – Przywitanie 00:02:14-00:11:05 - Jak hejt w sieci wpływa na młodzież? 00:11:06-00:18:04 O raporcie “Śmierć przez tysiąc cięć” 00:18:05-00:23:30 O systemach rekomendacyjnych i problemach, które z nich wynikają 00:23:31-00:26:26 O większej cenzurze treści LGBTI i trudnościach z badaniem platform 00:26:27-00:30:31 Hejt w sieci z perspektywy osób, których dotyka 00:26:27- 00:30:32-00:39:52 Nowe technologie i hejt a życie szkolne 00:39:53-00:48:18 Wnioski z raportu Amnesty – sposoby, w jakie Big Tech wspomaga hejt w sieci 00:48:19-01:03:33 Unijny Akt o usługach cyfrowych odpowiedzią na problemy? 01:03:35-01:07:07 Więcej z perspektywy osoby aktywistycznej 01:07:08-1:51:29 Pytania z publiczności 01:51:30-01:53:23 Zakończenie

„Celem wojny jest trwanie wojny, (…) a trwanie tej wojny przybliża [też] cel, o którym marzą izraelscy nacjonaliści, to znaczy, żeby Gaza nie nadawała się do życia, nie było tam Palestyńczyków i problem Hamasu został rozwiązany razem z Palestyńczykami”, mówi Marek Matusiak, analityk Ośrodka Studiów Wschodnich. “Jedyne wytłumaczenie, które jest stosowane przez stronę izraelską to jest magiczne słowo “Hamas”, które ma tłumaczyć każde działanie Izraela w Strefie Gazy, czy to bombardowanie szpitala czy szkoły. Jedyne, czego nie są w stanie wytłumaczyć, to brak dostępu do pomocy humanitarnej już od marca 2025 roku. (...)”, mówi dr Ahmed Elsaftawy. Coraz więcej organizacji i instytucji międzynarodowych, a także izraelskich, nazywa działania Izraela w Strefie Gazy wprost – to ludobójstwo. Raporty o celowej blokadzie pomocy humanitarnej, głodzie, bombardowaniach szpitali, szkół, pól uprawnych, doniesienia o masowych atakach, składają się na obraz wojny, której celem jest wyniszczenie ludności.  W tym odcinku Anna Błaszczak-Banasiak, dyrektorka Amnesty International Polska, rozmawia z Markiem Matusiakiem, analitykiem Ośrodka Studiów Wschodnich oraz dr Ahmedem Elsaftawy, lekarzem chirurgiem i wydawcą Viva Palestyna, o obrazie wojny w dwa lata po rozpoczęciu eskalacji.  Do czego dąży Izrael? Jak wygląda życie codzienne w Strefie Gazy? Czy – i jak - w takich warunkach funkcjonuje system ochrony zdrowia? Z czym mierzą się cywile? W jaki sposób reaguje społeczność międzynarodowa? Na czyich barkach spoczywa odpowiedzialność zapewnienia ludności cywilnej środków do życia - czy nawet możliwości przeżycia? Wreszcie – gdzie szukać rzetelnych informacji i komu wierzyć, kiedy oskarżenia o brak wiarygodności wysuwane są wobec wszystkich mediów i instytucji, a wokół wojny splatają się interesy mocarstw? Jakie są drogi wyjścia, by zapobiec ludobójstwu na naszych oczach, chronić ludność cywilną i obronić podstawowe wartości? Dr n. med. Ahmed Elsaftawy - Kierownik oddziału chirurgii plastycznej i chirurgii ręki szpitala im. Św. Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy. Wydawca portalu vivapalestyna.pl Marek Matusiak - Koordynator projektu „Izrael–Europa”. Wcześniej w Ośrodku Studiów Wschodnich zajmował się m.in. problematyką dotyczącą Turcji i Kaukazu Południowego. Pracował także w polskich placówkach dyplomatycznych w Tbilisi i Stambule na stanowiskach – odpowiednio – politycznym i ds. pomocy rozwojowej oraz ekonomicznym. Wielokrotny międzynarodowy obserwator wyborów (m.in. na Ukrainie, w Gruzji, Mołdawii, Uzbekistanie i Kazachstanie). Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego (socjologia) i İstanbul Bilgi Üniversitesi (prawo w zakresie praw człowieka). Studiował też na Freie Universität w Berlinie oraz w Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego. Publikuje w “Tygodniku Powszechnym”, „Rzeczpospolitej” i „Kulturze Liberalnej”. Raport Amnesty International z 5 grudnia 2024 roku o ludobójstwie w Strefie Gazy: https://www.amnesty.org.pl/raport-ludobojstwo-w-strefie-gazy/  Pytania i odpowiedzi: https://www.amnesty.org.pl/raport-ludobojstwo-w-strefie-gazy-pytania-i-odpowiedzi/  Poprzednia rozmowa o ludobójstwie w Strefie Gazy: odnośnik do odcinka “Czy można usprawiedliwić ludobójstwo?” Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj 

Czym są prawa ekonomiczne, socjalne i kulturalne i czy słusznie nazywa się je kolejną generacją praw człowieka? Czy Polskę stać na to, by je zapewnić? “Mieszkanie prawem, nie towarem”, “Żądamy godnej płacy” - to pierwsze z brzegu przykłady postulatów praw społecznych. Obejmują one także chociażby prawo do nauki czy ochrony zdrowia, ale też prawo do własności, dziedziczenia oraz prawo do uczestniczenia w kulturze.   Kacha Szaniawska rozmawia z dr Adamem Ploszką, menadżerem działu rzecznictwa w Amnesty International Polska i wykładowcą Uniwersytetu Warszawskiego, o tym, czy prawa ekonomiczne, socjalne i kulturalne różnią się czymś od praw osobistych i politycznych, czy osoby mieszkające w Polsce mogą kwestionować na forum międzynarodowym ich naruszenia oraz w czyjej gestii powinno pozostawać ich zapewnienie.   Rozmawiamy o apelu Amnesty International oraz 13 innych organizacji pozarządowych skierowanym do rządu RP, o tym, jak ocenić, czy państwo narusza prawo do zdrowia, prawo do zabezpieczenia społecznego czy prawo do mieszkania i co my sami możemy zrobić dla poprawy poziomu przestrzegania praw społecznych w Polsce.  Ty też możesz wspierać przestrzeganie praw człowieka w Polsce. Działaj z nami! https://www.amnesty.org.pl/dzialaj/?utm_source=Social&utm_medium=Podcast&utm_campaign=podcast Przeczytaj apel Amnesty International oraz 13 innych organizacji: https://www.amnesty.org.pl/apel-amnesty-international-i-organizacji-pozarzadowych-ws-ochrony-praw-spolecznych/ Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj 

Dlaczego prawo do aborcji jest prawem człowieka? Jak wygląda teraz dostęp do aborcji w Polsce? W jakiej sytuacji obowiązujące przepisy stawiają kobiety, osoby im najbliższe, ale także praktyków zdrowia czy tych, którzy decydują się chociażby przekazywać rzetelne informacje na temat możliwości przerwania ciąży? Jak na restrykcyjnych przepisach tracimy wszyscy? Porozmawiamy o tym, dlaczego prawo do aborcji uznaje się za prawo człowieka, jak wpisuje się w szerszy kontekst ochrony zdrowia, zdrowia publicznego, ale także z czym mierzą się osoby, które decydują się na wspieranie tych, którzy tego potrzebują. Rozmawiają:  Ania Matras – analityczka ds. prawnych Amnesty International Miko Czerwiński - osoba menadżerska działu kampanii i mobilizacji w Amnesty International, zajmująca się tematyką praw osób LGBTI, praw kobiet oraz przeciwdziałania przemocy i dyskryminacji z Amnesty związany od 2013 jako wolontariusz przy kampanii "Moje ciało, a prawa człowieka”, a także obserwator zgromadzeń. Osoba członkowska zarządu Kampanii Przeciw Homofobii i Fundacji Równość.org.pl, działa w organizacjach pozarządowych od ponad 15 lat, ma doświadczenie w edukacji antydyskryminacyjnej, prawnoczłowieczej oraz globalnej. Koordynował projektami rozwojowymi w Afryce Wschodniej oraz projektami kulturalnymi w Londynie. Absolwent Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej na UJ.  Nie bójmy się rozmawiać o aborcji. To kwestia naszych praw i ochrony zdrowia. https://powiedzprzyjaciolce.amnesty.org.pl/  Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj  Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie. 

Aleksander Łukaszenka znajduje nowe sposoby na prześladowanie społeczeństwa obywatelskiego. Tym razem sięga po tych, którzy zdecydowali się wyemigrować.Wprowadzając nowe prawo dotyczące wydawania i przedłużania paszportów, chce zmusić Białorusinów i Białorusinki do powrotu do kraju, w którym mogą spotkaćich represje i prześladowania za sprzeciwianie się reżimowi.  W tym odcinku przyglądamy się życiu białoruskich obywateli i obywatelek za granicą, wyjaśniamy, na czym polegają nowe przepisy wprowadzone przez władze Białorusi, które mają utrudnić ich życie na emigracji, oraz przedstawiamy, co w tej sytuacji proponują Polska i inne państwa UE.  Rozmawiają:  Anna Mikulska –koordynatorka ds. relacji z mediami Amnesty International  Wola – Białorusinkamieszkająca w Polsce od 4 lat, reporterka oraz aktywistka działająca na rzecz praw człowieka. Alexander Stachurski– analityk ds. prawnych Amnesty International, autor raportu o sytuacji prawnej obywateli i obywatelek Białorusi w Polsce i Unii Europejskiej. ---Pomóż Białorusinom iBiałorusinkom odzyskać utraconą codzienność, podpisz petycję: https://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__utracona_codziennosc/ Przeczytaj analizędot. sytuacji prawnej osób z Białorusi w Polsce: https://www.amnesty.org.pl/permanentna-tymczasowosc-analiza/ Poprzednie odcinkidotyczące sytuacji w Białorusi: https://open.spotify.com/episode/4B51bigLAlufLw78e2x8xH  https://open.spotify.com/episode/0KTqa0tzoxudhYGOpfsF4r   Prawa człowiekałamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj  Rozdziały: 00:01 - Wstęp  02:12 – Czym jestDekret nr 278?  06:10 – PolskiDokument Podróży  10:38 –Doświadczenie życia na emigracji w Polsce  17:30 – Legalizacjapobytu obywateli_ek Białorusi w UE 23:08 – NowyBiałoruski Paszport  Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie. 

Czy unikanie wczasów all inclusive wystarczy, by nazywać się odpowiedzialnym turystą lub turystką? Co właściwie oznacza etyczne podróżowanie i na kim spoczywa odpowiedzialność za to, jak wygląda turystyka – na osobach podróżujących, biurach podróży, a może na władzach państwowych? W tym odcinku rozmawiamy z Alicją Kosińską, prezeską Fundacji Go’n’Act, o prawach człowieka w turystyce i dylematach podróżniczych. Szukamy odpowiedzi na to, jak reagować na niepokojące sytuacje za granicą, czy zgłaszać je tak samo jak w Polsce, a także co kryje się za określeniami typu „biedni, ale szczęśliwi”, co powoduje turystyka w Chinatown w San Francisco oraz czemu sprzeciwia się społeczność Wysp Zielonego Przylądka. To rozmowa, która uczy, jak podróżować uważniej i z szacunkiem. Rozmawiają: Justyna Kuzar-Dembele – starsza koordynatorka projektów edukacyjnych w Amnesty International. Alicja Kosińska - prezeska Fundacji Go'n'act, edukatorka i koordynatorka projektów. Kulturoznawczyni specjalizująca się w relacjach międzykulturowych Azji i Afryki. Aktywistka na rzecz odpowiedzialnej turystyki, autorka tekstów dla post-turysta.pl. Współtwórczyni projektu „Zanim pomożesz – o etycznym wolontariacie zagranicznym”, a obecnie realizatorka projektu „Etycznie o podróżach. Jak sprawiedliwie opowiadać o świecie?” w Fundacji Go'n'act. Fundacja Go’n’act:  https://goandact.org/  https://www.instagram.com/fundacja_go_and_act/ https://www.facebook.com/gonact Akcja Dekolonizacja https://www.instagram.com/akcja_dekolonizacja/ Post-turysta https://post-turysta.pl/  ---Słowa kluczowe: Turystyka, etyczne podróżowanie, podróże, Tajlandia, Wenecja, zoo, dzieci, prawa dziecka, prawa człowieka, przemoc, prostytucja, Barcelona, Globalne Południe, Globalna Północ, turysta, hotele, all inclusive, wczasy, wakacje Hashtagi: #Turystyka #etycznepodróżowanie #podróże #Tajlandia #Wenecja #zoo #dzieci #prawadziecka  #prawaczłowieka #przemoc #prostytucja #Barcelona #GlobalnePołudnie #GlobalnaPółnoc #turysta #hotele #allinclusive #wczasy #wakacje

Amnesty International działa w Polsce już od 35 lat, niezmiennie broniąc praw człowieka. Co to oznacza w praktyce? Czy i co zmieniło się na przestrzeni 35 lat? W jaki sposób można się zaangażować, żeby wspierać prawa człowieka? Co daje największą satysfakcję w takim działaniu, a co może być wyzwaniem? O swojej działalności w Amnesty, w rozmowie z Martą Marchlewską-Ziomek, opowiadają: - Anna Kulikowska, wicedyrektorka Amnesty International Polska; - Joanna Rostkowska, aktywistka i koordynatorka kampanii AI Polska; - Katarzyna Dobrakowska, nauczycielka, koordynatorka Szkolnej Grupy Praw Człowieka - oraz uczniowie i uczennice z I LO w Chełmie. Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie. ---Rozdziały: 00:00-00:48 - Wstęp 00:49-3:59 - Szkolna Grupa - prawa człowieka według młodzieży 4:00-11:39 - Początki w Amnesty – jak zacząć działać? 11:40-17:59 - Przykłady akcji Amnesty 18:00-24:11 - Co daje największą satysfakcję? 24:12-32:40 - Wyzwania i jak sobie z nimi radzić 32:41-34:33 - Życzenia urodzinowe dla Amnesty 34:34 - Zakończenie --- Dowiedz się więcej, jak możesz działać z nami! www.amnesty.org.pl/dzialaj  (ten link pojawia się w treści zakończenia odcinka) Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj 

Czym jest transpłciowość? Z czym mierzą się osoby transpłciowe? Jakie wyzwania związane z prawem, ochroną zdrowia czy interakcjami z instytucjami państwa przed nimi stoją? Z Julią Katą – psycholożką i aktywistką, wiceprezeską Fundacji Trans-Fuzja, rozmawiamy o transpłciowości, tłumaczymy czym jest i sprawdzamy, czy Polska potrafi zadbać o transpłciow_ obywatel_. Bierzemy pod lupę proces tranzycji prawnej i medycznej, ustawę o uzgodnieniu płci, kategorie płci w dokumentach i ochronę przed przestępstwami z nienawiści. Zahaczamy także o budzące duże emocje tematy sportu i więziennictwa. Rozmawiamy też o transinkluzywnym siostrzeństwie i rozbrajamy tajemniczy termin „TERF”.  Rozmawiają:  Ania Matras – analityczka ds. prawnych Amnesty International Julia Kata – Wiceprezeska i Koordynatorka Rzecznictwa w Fundacji Trans-Fuzja. Związana z Trans-Fuzją od 2011 roku. Przez ponad 5 lat współprowadziła warszawską grupę wsparcia jako psycholożka. Jest odpowiedzialna za zarządzanie codzienną pracą Fundacji, granty i wraz z Prezeską za komunikację międzynarodową. Fanka książek, komunikacji interpersonalnej i kulek do kąpieli. --- Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj Let Pride March! Sprzeciw się atakom na społeczność LGBTI na Węgrzech! https://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__let_pride_march/ Sondaż Ipsos dla  More in Common Polska z września 2024 https://https://www.moreincommon.pl/nasze-projekty/nie-dzielace-zwiazki-polki-i-polacy-o-prawach-par-jednoplciowych?utm_medium=email&_hsenc=p2ANqtz-817smQeX62nCHtgUaxsyBfF2Vp2QhhVyPNCzdqX7UwwI8Vk4-TWbxS9xfNicrza1IrKHzGbjK4ewaxZ0C9pkcQbeH15w&_hsmi=95614234&utm_content=95614234&utm_source=hs_email Wysłuchaj odcinka o związkach partnerskich: https://open.spotify.com/episode/37jLEIkDSahIrvo7tHN6k4?si=e82c0c67841346c3 Rozdziały  00:58 - Czym jest transpłciowość? 02:22 – Ile jest osób transpłciowych w Polsce? 06:20 - Tranzycja prawna 20:07 - Oznaczenia płci w dokumentach 25:08 - Tranzycja medyczna 30:15 - Ochrona przed przestępstwami z nienawiści 37:00 - Osoby transpłciowe w sporcie i więziennictwie 42:24 -  Terfizm. Co oznacza TERF?  Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie. 

Czy sztuka współczesna ma obowiązek podejmować tematy polityczne? Czy instytucje kultury, finansowane ze środków publicznych, powinny reagować na zbrodnie wojenne i apartheid? Czy artyści mają moc realnej zmiany? Czego publiczność oczekuje od nowoczesnej galerii sztuki?  Joanna Kordjak, historyczka sztuki i kuratorka Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki w rozmowie z Kachą Szaniawską opowiada o tym, jak artystki i artyści na przestrzeni ostatnich 25 lat reagowali w swojej twórczości na przemiany społeczne i polityczne, jak ewoluowała rola sztuki i jak wraz z nią zmieniały się instytucje kultury.  Dzięki uprzejmości Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki publikujemy fragmenty wystąpienia palestyńskiej artystki Noor Abed na sympozjum towarzyszącym wystawie „Historie potencjalne”, które odbyło się w lutym 2025 roku w Zachęcie. W 18. odcinku podcastu poruszamy też problem reprezentacji osób wykluczonych m.in. Głuchych i należących do grup marginalizowanych jak migranci czy seniorzy, rozmawiamy o prawie do uczestniczenia w kulturze jako jednym z celów tzw. trzeciej generacji praw człowieka, a także odpowiedzialności świata sztuki wobec wyzwań współczesności. Na koniec Joanna Kordjak zdradza plany programowe i wystawiennicze Zachęty na 2026 rok. Gościnnie: Joanna Kordjak – historyczka sztuki i kuratorka w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie. Jej głównym obszarem badawczym jest sztuka polska XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem okresu powojennego. Jest autorką lub współautorką licznych wystaw, między innymi: „Mapa: Migracje artystyczne i zimna wojna” (2013), „Zaraz po” (2015), „Przyszłość będzie inna: Wizje i praktyki modernizacji społecznej” (2018), „Zimna rewolucja. Społeczeństwa Europy Środkowo-Wschodniej wobec socrealizmu”, 1948–1959 (2021), „Drugiej wiosny nie będzie…Dzieci i sztuka w XX i XXI wieku” (2023), „Historie potencjalne” oraz „Paradżanow. Chcę minąć swój cień” w Zachęcie. Laureatka nagrody Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy (2015). ---Tłumaczenie fragmentu wypowiedzi w jęz. angielskim, pojawiającego się w nagraniu: „W czasie strajku głodowego w więzieniu przeciwko stosowaniu zatrzymań administracyjnych [zatrzymania administracyjne to zatrzymania nadużywana w Izraelu do pozbawienia wolności bez przedstawienia zarzutów i bez stosowania regulacji obecnych w prawie karnym - przyp. red.], jednej z więźniarek udało się potajemnie wysłać na zewnątrz wiadomość głosową. Mówi, że wypuszczenie z więzienia to właściwie jak wpuszczenie do innego więzienia, w którym czekasz na kolejne aresztowanie. Nie możesz się niczemu w pełni poświęcić – zbliżyć do dzieci, rodzeństwa. W nocy budzi Cię każdy dźwięk, bo wiesz, że w każdej chwili twój dom mogą wypełnić krzyki żołnierzy. W świecie, w którym śnimy jedynie o tym, by ocalić samego siebie, palestyńscy więźniowie polityczni śnią o kolektywnym ocaleniu. Przypominają, że jeśli pozwolimy sobie być marzycielami, stajemy się lepszymi ludźmi i że nie możemy śnić o lepszym świecie, jeśli nie ma w nim miejsca dla wszystkich. Pokazują, że nie mamy wyboru – musimy sprzeciwiać się niesprawiedliwości”  Noor Abed, jedna z artystek, której prace pojawiły się na wystawie „Historie potencjalne”. ---https://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__zatrzymaj_izraelskie_ludobojstwo_w_strefie_gazy/ https://www.amnesty.org.pl/raport-o-stanie-praw-czlowieka-2024-25/ https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj   Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie.  ---2:34 Efekt Trumpa a biennale sztuki w Wenecji 4:18 Czy sztuka współczesna powinna podejmować tematy polityczne? 7:20 Mówienie w imieniu innych, czyli problem reprezentacji 7:51 Polityka dostępności w Zachęcie 10:50 „Bunt Głuchych” 14:12 Wystawa „Historie potencjalne” 18:03 – 19:06 Fragment wystąpienia palestyńskiej artystki Noor Abed w języku angielskim 19:25 Program publiczny i plany wystawiennicze Zachęty

Czy grozi nam globalny kryzys praw człowieka? A może już żyjemy w czasach, w których rządy i korporacje bez mrugnięcia okiem łamią prawo międzynarodowe, a podejmowane dziś decyzje polityków i miliarderów nieodwracalnie zniszczą życie przyszłych pokoleń? W tym odcinku omawiamy główne zagadnienia Raportu o stanie praw człowieka 2024-25, flagowej publikacji Amnesty International w ciągu roku. Rozmawiamy także o tym, czym jest „efekt Trumpa” i jak polityka prezydenta USA wpływa na porządek międzynarodowy, ale także na ludzi wykluczanych i potrzebujących. Wskazujemy też miejsca, w których sytuacja jest szczególnie trudna, ale mimo to nie trafiają one na czołówki programów informacyjnych. Z dyrektorką Amnesty International Polska Anną Błaszczak-Banasiak rozmawia Krzysztof Nadratowski, koordynator polskiej publikacji tegorocznego raportu. Odcinek nagrano w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie.   Przeczytaj więcej o raporcie: https://www.amnesty.org.pl/raport-o-stanie-praw-czlowieka-2024-25/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=raport_spcz  Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać:  https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj  Posłuchaj odcinka o Międzynarodowym Trybunale karnym i sprawiedliwości międzynarodowej: https://open.spotify.com/episode/5PFUhNjPfMkSGQvJKLhhzk?si=JrkWMvCnSkKrD4JHJAdVaA  

Czy kino dokumentalne ma moc zmieniania świata i czy powinniśmy tego od niego oczekiwać? Jak zmienia życie bohaterów i bohaterek? Jaka jest kondycja filmu dokumentalnego w dzisiejszym świecie i jak się ma względem kina komercyjnego? Wreszcie – co warto zobaczyć na tegorocznym festiwalu filmów dokumentalnych MDAG - Millenium Docs Against Gravity? Karol Piekarczyk, dyrektor artystyczny festiwalu, w rozmowie z Kachą Szaniawską mówi o sile filmu dokumentalnego, jego roli, kondycji i przytacza przykłady, jak diametralną rolę może odegrać w życiu bohaterów i bohaterek opowiedzenie ich historii: uwolnić z więzienia, zmienić prawo, przełamać zmowę milczenia. Na 22. Festiwalu Millenium Docs Against Gravity, jak co roku Amnesty International jest współorganizatorem konkursu na najlepszy film o prawach człowieka. W tym roku polecamy szczególnie także filmy z sekcji „Kobiety zmieniają świat”, w których spotkamy nietuzinkowe bohaterki. Festiwal rozpocznie się 9 maja i potrwa do 18 maja w 7 miastach Polski: Bydgoszczy, Gdyni, Łodzi, Katowicach, Poznaniu, Warszawie i Wrocławiu.  Od lat publiczność festiwalowa ogląda w sekcji Amnesty International filmy poruszające tematykę praw człowieka.   W tym roku do konkursu Amnesty International zostało zakwalifikowanych 10 filmów: ukraiński „Pieśni płonącej ziemi", „Apokalipsa w tropikach" z Brazylii, izraelski „Protokoły 1957", francusko-tunezyjski „Sudan. Pamiętajcie o nas, irański Moja skradziona planeta", duński „Pan Nikt kontra Putin", brytyjski „Sekrety skrajnej prawicy", koprodukcja polsko-ukraińsko-czeska „Mój Drogi Théo" , amerykański „Uwolnić Leonarda Peltiera" i amerykańsko-kanadyjski „Najemnicy". Powalczą one o statuetkę oraz nagrodę pieniężną w wysokości 3000 euro.  Karol Piekarczyk - dyrektor artystyczny Millennium Docs Against Gravity, jednego z największych festiwali filmów dokumentalnych na świecie. Od ponad 15 lat pracuje z filmami dokumentalnymi i festiwalami filmowymi. Jest absolwentem University of Glasgow, na kierunkach filmoznawstwo i socjologia. Wcześniej pracował przy festiwalu WATCH DOCS w Warszawie oraz był dyrektorem artystycznym Document Festival w Glasgow. Obecnie, oprócz pracy przy Millennium Docs Against Gravity, sprawuje pieczę nad dystrybucją filmową – w ciągu ostatnich lat był odpowiedzialny za dystrybucję ponad 30 filmów dokumentalnych do kin. Od 2023 roku jest członkiem Europejskiej Akademii Filmowej.Linki z odcinka: Nie pozwól na egzekucję działaczki humanitarnej z Iranuhttps://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__iran_dzialaczka_humanitarna_skazana_na_smierc/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=kara_smierci_2025Wstaw się za muzykiem skazanym na śmierć w Nigerii za udostępnienie piosenkihttps://www.amnesty.org.pl/akcje/petycja__nigeria_piosenkarz_skazany_na_smierc/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=kara_smierci_2025⁠ Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychaćhttps://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspierajWięcej o 22. edycji Festiwalu Millenium Docs Against Gravity: https://mdag.pl/22/pl/warszawa/homepage  Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie.  Rozdziały: 0:36 Wstęp 1:15 Jakie filmy i dlaczego znalazły się w konkursie Amnesty International? 4:15 Jak wygląda selekcja filmów do sekcji Amnesty International i festiwalu? 6:28 Kondycja filmu dokumentalnego 9:40 Czy film dokumentalny potrafi zmienić rzeczywistość? Jak zmienia życie bohaterów? 17:40 Na co do kina w tym roku? 

“Nikt nie pozna prawdziwie narodu, póki nie zobaczy jego więzień”, mówił Nelson Mandela, który w więzieniu spędził 27 lat. Jakie są problemy w polskich więzieniach? Czy panujące w nich warunki są zgodne z Europejską Konwencją Praw Człowieka i Konstytucją RP? Czy w Polsce dochodzi do torturowania osób w detencji? Czy niesławny ośrodek w Gostyninie jest zgodny z polską konstytucją? Jak wygląda praca oraz kompetencje polskich i europejskich instytucji zajmujących się przeciwdziałaniem torturom? O tym wszystkim Alexander Stachurski rozmawia z dr Ewą Dawidziuk, pracowniczką naukową, dyrektor Zespołu ds. Wykonywania Kar RPO oraz przedstawicielką Polski w ramach Europejskiego Komitetu ds. Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu. Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie. 

W 2024 roku ponad 1,5 tysiąca osób straciło życie z rąk własnego państwa, w pełnym majestacie lokalnego prawa. Kara śmierci, mimo że wykonywana w coraz mniejszej liczbie krajów, nadal zbiera co roku tragiczne żniwo – wynika z nowego raportu o karze śmierci Amnesty International. W odcinku rozmawiamy o tym, skąd w tylu miejscach na świecie tak duże przywiązanie do kary ostatecznej i co na ten temat mówi prawo międzynarodowe oraz obalamy popularne mity na temat kary śmierci. Z Adamem Ploszką, menadżerem działu badań i rzecznictwa polskiej sekcji Amnesty International rozmawia Krzysztof Nadratowski, koordynator publikacji tegorocznego raportu o karze śmierci. Dowiedz się więcej o karze śmierci na świecie ze strony Amnesty.Przeczytaj raport o karze śmierci za rok 2024.Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać.Rozdziały: 00:01 - Wstęp 02:12 - Dlaczego kara śmierci wciąż jest stosowana? 06:10 - Kara śmierci w prawie międzynarodowym 10:38 - Najczęściej skazywane osoby 17:30 - Kara śmierci a bezpieczeństwo 23:08 - Czy kara śmierci jest tańsza? 28:50 - Lata w celi śmierci 36:33 - Kara śmierci w USA 39:20 - Jak działać przeciw karze śmierci?  Odcinek nagrano w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie. 

Jak wygląda sytuacja w Białorusi w 5 lat po wyborach prezydenckich i masowych protestach z 2020 roku? Z czym mierzą się Białorusini i Białorusinki i dlaczego tak wiele osób decyduje się na emigrację? Jak wygląda sytuacja więźniów politycznych?  2020 rok stanowi cezurę w rozmowach o Białorusi. To wtedy, po wyborach nieuznawanych przez społeczność międzynarodową, Białorusini i Białorusinki masowo wyszli na ulice w największym od dziesięcioleci powszechnym sprzeciwie wobec władzy. Protesty zostały brutalnie stłumione, tysiące osób aresztowanych. Zamknięto niezależne media, opozycję zmuszono do emigracji, organizacje pozarządowe okrzyknięto “ekstremistycznymi”. Represje trwają. O codzienności w Białorusi, więźniach politycznych, powszechności represji – ale także o tym, co możemy zrobić, by wspierać Białorusinów i Białorusinki, Joanna Zawada rozmawia z Joanną Rostkowską, ekspertką Amnesty International odpowiedzialną za działania na rzecz Białorusi, oraz Wiolettą (imię zmienione), Białorusinką mieszkającą w Polsce, aktywnie włączającą się w pomoc więźniom politycznym i ich bliskim. Upomnij się o więźniów sumienia w Białorusi: Nastę Loikę, edukatorkę praw człowieka, skazaną na 7 lat kolonii karnej - podpisz petycję Marię Kalesnikawą, opozycjonistkę i muzyczkę, której w więzieniu odmawia się opieki medycznej - podpisz petycję Marfę Rabkową, koordynatorkę wolontariuszy w Centrum Praw Człowieka Wiosna, skazaną na 15 lat więzienia - podpisz petycjęAndrzeja Poczobuta, skazanego na 8 lat kolonii karnej za działalność dziennikarską - podpisz petycjęChcesz działać? Dołącz do zespołu wolontariuszy i wolontariuszek Amnesty: napisz na [email protected] Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać.Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie. 

Zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne czy ludobójstwo to tego rodzaju przestępstwa, za których popełnienie można być ściganym przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym. Jak dochodzi do ścigania? Kto może trafić przed oblicze Trybunału? Co dzieje się ze skazanymi przez ten Trybunał? Adam Ploszka rozmawia z profesorem Piotrem Hofmańskim, sędzią w stanie spoczynku Międzynarodowego Trybunału Karnego, a także jego byłem Prezesem. Nasz gość przybliża w rozmowie także kulisy wydania ostatnich nakazów aresztowania prezydenta Rosji Władimira Putina oraz premiera Izraela Benjamin Netanjahu oraz odnosi się do „sankcji” nałożonych na Międzynarodowy Trybunał Karny przez Prezydenta USA Donalda Trumpa. Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj 

Apartheid najpowszechniej znany jest jako system obowiązujący w Republice Południowej Afryki (RPA) do roku 1990, w którym obowiązywał zakaz małżeństw mieszanych, oddzielna edukacja dla dzieci białych i o innym kolorze skóry czy podział ziemi i przestrzeni publicznej ze względu na rasę. Jednak prawo definiuje apartheid szerzej. Czy apartheid to pieśń przeszłości czy mroczny rozdział historii ludzkości, którego nie udało się zamknąć? Jakie przejawy apartheidu widzimy współcześnie? Dlaczego organizacje międzynarodowe i ONZ mówią o apartheidzie wobec Rohindża czy wobec Palestyńczyków?  W Międzynarodowy Dzień Walki z Dyskryminacją Rasową przedstawiamy rozmowę, z której dowiecie się, jak apartheid jest rozumiany przez prawo i czym apartheid różni się od dyskryminacji. Spojrzymy jednak szerzej – porozmawiamy także o tym, czym jest „ukryty apartheid” (hidden apartheid) – termin, którym organizacje pozarządowe czy ONZ posługiwały się, określając sytuację Dalitów, czyli ludzi historycznie przypisywanych do kasty (warny) tzw. niedotykalnych w Indiach.  Zadamy sobie także pytanie, czy sytuację kobiet i dziewcząt w Afganistanie czy Iranie można widzieć jako apartheid ze względu na płeć (gender apartheid) i co zmieniłoby wprowadzenie takiego terminu do prawa międzynarodowego. Z Anną Błaszczak-Banasiak, dyrektorką Amnesty International Polska, rozmawia Joanna Zawada. Kurs Akademii Praw Człowieka Amnesty International o apartheidzie: https://academy.amnesty.org/learn/courses/385/izraelskiego-apartheidu-wobec-palestynczykow-i-palestynek?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_akademia  Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj  Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie. 

Kto stoi za tym, że kobiety mają więcej praw? W jaki sposób i kto upominał się o prawa kobiet?  Czy działaczki w pierwszym polskim parlamencie popierały rewolucyjną ideę, że kobiety także mogą mieć prawa polityczne? Czy kobiety były bardziej liberalne czy bardziej konserwatywne? Jak kobiety, które walczyły o prawo do edukacji, do pracy zawodowej czy prawa wyborcze, widziały inne kobiety – czy widziały w nich bohaterki czy wichrzycielki? Jak na prawa kobiet patrzyły warstwy uprzywilejowane – inteligencja, mieszczaństwo, a z czym mierzyły się służące? I czy walczące o równość posłanki, działaczki społeczne, nauczycielki i inteligentki patrzyły z równą przychylnością na pracujące na zapleczu pomocnice, kucharki czy pokojówki?  Prawa kobiet są ważne, nie powinny być już kwestionowane, a jednak dyskusja o równości nadal budzi ogromne emocje. Jak ma się walka kobiet o prawa wyborcze, edukację, brak ubezwłasnowolnienia i możliwość decydowania o własnym losie, do praw reprodukcyjnych? Jak kobiety w przeszłości podchodziły do kwestii seksualności? Co miały do powiedzenia o relacjach damsko-męskich?  O tym, kto i jak kształtował prawa kobiet na ziemiach polskich – pod zaborami, w II Rzeczpospolitej czy później, czym różniły się sufrażystki i działaczki polskie od ruchów równościowych w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii czy innych krajach oraz jak kobiety kształtowały walkę o swoje prawa, rozmawiają Anna Błaszczak-Banasiak, dyrektorka Amnesty International Polska, prof. Dobrochna Kałwa oraz Katarzyna Wężyk. Prof. Dobrochna Kałwa – historyczka związana z Wydziałem Historii Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizująca się w historii kobiet i historii mówionej Katarzyna Wężyk – dziennikarka „Newsweeka”, twórczyni podcastu o historii kobiet Herstorie, autorka książki „Zuchwałe. Kobiety, które chciały więcej” (Wyd. Agora) (fot. na grafice odcinka: Mikołaj Starzyński)Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie.  Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać! https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj 

Lena Khalid opowiada o życiu Sahrawi - rdzennych mieszkańców pustyni w Saharze Zachodniej, którzy od lat domagają się prawa do samostanowienia. Niezwykle ważna rolę pełnią w tej walce kobiety. Omeima jest przedstawicielką Sahrawi przed ONZ i podnosi kwestie łamania praw człowieka na arenie międzynarodowej. Sultana Khaya jest ikoną niezłomności - choć za swój sprzeciw płaci ogromną cenę i traci oko w wyniku pobicia. W jej obronie stają organizacje pozarządowe, także Amnesty International.  Kobiety organizują życie w obozach dla uchodźców, aktywnie kształtują życie społeczne i polityczne. Niezależnie czy upominają się o prawa społeczności, czy o prawa jednostek, upominają się o wybór. Ta walka będzie miała inne oblicze w Saharze Zachodniej, inne w Iranie, inne w Arabii Saudyjskiej. Poznamy także historie innych działaczek na rzecz praw kobiet, w które angażowało się Amnesty International - Yasaman Aryani i Manahel al Otaibi. W przeddzień Dnia Kobiet o kobietach - liderkach zmiany, o pozycji kobiet w Saharze Zachodniej, o kobietach w islamie, które upominają się o wybór, o arabskim czy muzułmańskim feminizmie i o różnych obliczach walki o prawa człowieka rozmawiają Anna Błaszczak-Banasiak, dyrektorka Amnesty International Polska i Lena Khalid.Lena Khalid - twórczyni internetowa znana jako @polkanapustyni, autorka książki "Córki chmur. O kobietach z Sahary Zachodniej" (Wydawnictwo Poznańskie) oraz zwyciężczyni nagrody medialnej Amnesty International Pióro Nadziei 2023.Prawa człowieka łamane są w ciszy. Wesprzyj głos tych, których nie słychać: https://www.amnesty.org.pl/wspieraj/?utm_source=Podcast&utm_medium=Social&utm_campaign=podcast_wspieraj 

Sport to nie tylko zdrowie, może być także... wsparciem dla praw człowieka. Już wkrótce, 30 marca, odbędzie się kolejna edycja akcji #BiegamDobrze, podczas której, biegnąc określony dystans (5 km lub półmaratonu), można jednocześnie wspierać działania Amnesty International na rzecz więźniów i więźniarek sumienia w Białorusi. Z tego odcinka dowiecie się więcej o samej akcji #BiegamDobrze oraz o metodzie slow joggingu, która pozwala na przebiegniecie tych dystansów, w dobrym zdrowiu, każdemu.  O metodzie slow joggingu i o tym, jak dbać o zdrowie i równocześnie zrobić coś dobrego dla innych, w rozmowie z Adamem Ploszką opowie Edyta Dawiskiba ze Stowarzyszenia Slow Jogging Polska. 30 marca wspólnie pobiegniemy dla białoruskich więźniów sumienia: Alesia Bialackiego, Marfy Rabkowej, Marii Kalesnikawej i Andrzeja Poczobuta i innych więzionych na Białorusi. Włącz się w akcję: każdy Twój krok w 19. Nationale-Nederlanden Półmaratonie Warszawskim lub 12. New Balance Biegu na Piątkę sprawi, że świat o nich nie zapomni.  Pobiegnij z Amnesty: https://www.amnesty.org.pl/wydarzenia-cykliczne/biegam-dobrze/ Wesprzyj zbiórkę Edyty Dawiskiby: https://rejestracja.maratonwarszawski.com/pl/fundraising/432dd566-9d4d-4e8b-8705-d043fd5477d0  Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie.

Prawa człowieka w przestrzeni medialnej. Teksty, które warto znać Książka, artykuł, a może zdjęcie? Niezależnie od formy, teksty pojawiające się w mediach potrafią wywołać reakcję łańcuchową, a nawet doprowadzić do zmiany w rzeczywistości. W dzisiejszym odcinku przyglądamy się, jak prawa człowieka poruszane są w mediach. Oś odcinka stanowi Pióro Nadziei – nagroda Amnesty International za działalność medialną, przyznawana od ponad 20 lat. Początkowo dedykowana tekstom dziennikarskim wraz z biegiem lat zmieniła formułę, by objąć różne formy działalności medialnej: od tradycyjnego dziennikarska, przez fotoreportaż, pisarstwo, prowadzenie mediów społecznościowych czy blogowanie. Odcinek rozpoczyna cykl o tekstach kultury z prawami człowieka w tle. Przyjrzymy się w nim książkom, filmom, grom czy innym sposobom wyrazu, dzięki którym możemy lepiej zrozumieć zjawiska obok nas, drugiego człowieka lub przyjrzeć się samemu sobie.  Pierwszy, przekrojowy odcinek, dotyczy działalności medialnej i opowiada o twórczości osób wyróżnionych w ubiegłych roku, a także o osobach nominowanych w tegorocznej edycji konkursu Pióro Nadziei.  Rozmawiamy o książce Joanny Kuciel-Frydryszak “Chłopki. Opowieść o naszych babkach” (wyd. Marginesy), która w zeszłym roku zdobyła wyróżnienie oraz o działalności Leny Khalid, ubiegłorocznej laureatki Pióra Nadziei za profil Polkanapustyni, która w tym roku wydała książkę “Córki chmur. O kobietach z Sahary Zachodniej” (Wydawnictwo Poznańskie).  Przedstawiamy także nazwiska, których działalność medialna szczególnie wyróżniła się w roku 2024 i które będą konkurować o nagrodę Pióro Nadziei w tym roku. Są to:  Oliwia Bosomtwe – dziennikarka, autorka książki „Jak biały człowiek. Opowieść o Polakach i innych”,  Maciej Chołodowski – dziennikarz białostockiego oddziału Gazety Wyborczej,   Ignacy Dudkiewicz – filozof, bioetyk, publicysta, redaktor naczelny Magazynu Kontakt,   Miłka Fijałkowska – dziennikarka zajmująca się tematyką międzynarodową, humanitarną i Bliskim Wschodem,   Paulina Januszewska – dziennikarka Krytyki Politycznej,   Renata Kim – dziennikarka, szefowa działu „Społeczeństwo” w tygodniku Newsweek, autorka książek,   Anna Mikulska – dziennikarka i badaczka, w mediach społecznościowych jako @historieoczlowieku,   Angelika Pitoń – dziennikarka krakowskiego oddziału Gazety Wyborczej,   Kamil Stępniak – doktor prawa, znany na instagramie jako @konstytucjonalista,   Filip Zieliński – dziennikarz „Przeglądu Sportowego Onet” Spośród nich jury konkursowe wyłoni zwycięzcę lub zwyciężczynię, a dzięki głosom internautów i internautek przyznana zostanie Nagroda Publiczności. Głosowanie trwa do 24 lutego: https://www.amnesty.org.pl/pioro-nadziei-2024-glosowanie/   Rozmawiają: Joanna Zawada i Aleksandra Galant, koordynatorka konkursu Pióro Nadziei. Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie. 

Po kontrowersyjnych wyborach prezydenckich w sierpniu 2020 r. urzędujący prezydent Aleksander Łukaszenka ogłosił swoje zwycięstwo pomimo licznych doniesień o nieprawidłowościach wyborczych i oskarżeń o oszustwa. Wybuchły pokojowe protesty, które białoruskie władze brutalnie stłumiły, używając bezprawnej siły, zatrzymując dziesiątki tysięcy demonstrantów i poddając wielu z nich torturom oraz innemu złemu traktowaniu. Jak sytuacja wygląda przed wyborami w 2025? Czy represje nadal są powszechne? Opowiadają dyrektorka Amnesty International Polska Anna Błaszczak-Banasiak oraz analityk ds. prawnych w Amnesty International Polska Alexander Stachurski.Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie.

Temat związków partnerskich co i rusz czas wraca do debaty publicznej, wzbudzając gorące dyskusje. W dzisiejszym odcinku wyjaśniamy dlaczego jest to tak ważna kwestia dla społeczności LGBT+, co może zmienić wprowadzenie związków partnerskich w życiu queerowych osób (i nie tylko), co na to wszystko Konstytucja oraz jak oceniamy nowy rządowy projekt ustawy o rejestrowanych związkach partnerskich.Dr Adam Ploszka rozmawia z Anną Matras - analityczką ds. prawnych w Amnesty International PolskaOdcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie.

Zjawisko migracji to niezwykle kontrowersyjne zagadnienie w naszej debacie publicznej. Często w tej debacie pojawiają się różne półprawdy i przekłamania. W tym odcinku rozwiewamy podstawowe mity o migracji, rozwiewamy wątpliwości czy mur na granicy jest w stanie powstrzymać migrację oraz analizujemy zgodność z prawami człowieka nowej strategii migracyjnej. Dr Adam Ploszka rozmawia z Alexandrem Stachurskim, specjalistą - analitykiem ds. prawnych w Amnesty International Polska.Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie.

Prawa człowieka to nie tylko zakaz tortur czy wolność słowa. To także granice dla władzy- chronią nas w styczności z aparatem państwa, przedstawicielami służb, wielkimi korporacjami. Co nam dają prawa człowieka? Kim są obrońcy i obrończynie praw człowieka? Z tego odcinka dowiesz się także jak wspierać prawa człowieka [i domagać się ich przestrzegania w Polsce i na świecie] -choćby u cioci na imieninach. Dr Adam Ploszka rozmawia z Anną Błaszczak-Banasiak, dyrektorką Amnesty International Polska.Odcinek został nagrany w Domu w Alejach, filii Domu Kultury Śródmieście w Warszawie.

Czym jest ludobójstwo i co naprawdę ten termin oznacza? Czy ludobójstwo to zabijanie wielu ludzi?  Jak je udowodnić? Czy można je usprawiedliwić? Jakie czyny i w jakiej skali oznaczają zbrodnię ludobójstwa? Amnesty dokumentuje, że właśnie teraz dochodzi do ludobójstwa. To ludobójstwo na Palestyńczykach w Strefie Gazy popełniane przez Izrael na przestrzeni ostatniego roku po zbrodniczych atakach Hamasu z 7 października. Posłuchaj, skąd ten wniosek, jak zbieraliśmy dowody i co Ty możesz zrobić w tej sprawie.Jakub Szymczak rozmawia z Anną Błaszczak-Banasiak, dyrektorką Amnesty International Polska

Czy listy mogą zmienić czyjeś życie? Uwolnić niesłusznie skazanych z więzienia, połączyć rodziny, zmienić złe prawo? Maraton Pisania Listów Amnesty International od wielu lat udowadnia, że tak.  Maraton Pisania Listów to największa na świecie akcja na rzecz praw człowieka. Co roku, w okolicach Międzynarodowego Dnia Praw Człowieka 10 grudnia miliony osób z całego świata łączy siły, aby poprzez pisanie listów i wiadomości upomnieć się o kilka konkretnych osób z różnych zakątków świata, które trafiły do więzienia, są prześladowane albo zastraszane przez to, że sprzeciwiły się niesprawiedliwemu systemowi.  Maraton Pisania Listów udowadnia, że suma niewielkich gestów robi kolosalną różnicę i że nie warto z góry zakładać, że nic nie da się zrobić. Świadczą o tym historie chociażby Germaina Rukuki z Burundi – prawnika działającego na rzecz ochrony praw człowieka, skazanego na 32 lata więzienia i uwolnionego po 4 latach czy Yasaman Aryani, skazanej na 16 lat więzienia za to, że z odsłoniętymi włosami rozdawała pasażerkom teherańskiego pociągu białe kwiaty i uwolnionej po 4 latach. Na czym polega akcja? Jak można się włączyć i dołożyć swoją cegiełkę, aby zmienić czyjeś życie? W czyich sprawach piszemy w tym roku? Dowiedz się więcej!