pame gia kafe

Στο δεύτερο επεισόδιο του Πάμε για Καφέ, καλωσορίζω τον αγαπημένο φίλο Συράκο Κεσέν, παλαιό συμμαθητή από το λύκειο, διδάκτορα παλαιοχριστιανικής ιστορίας, πρώην ιερέα, νυν ζαχαροπλάστη και αιώνια εργάτιδα της επανάστασης. Στο πρώτο μέρος, συζητάμε για το βίωμα του θανάτου στα παιδικά χρόνια και πώς αυτό τον διαμόρφωσε, για τις (μεσαιωνικού επιπέδου) εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα 2.0 και φυσικά για την Ορθόδοξη εκκλησία εκ των έσω, με τα καλά και τα κακά της, τις αντιθέσεις, τις αντιφάσεις και τις εξαιρέσεις της.Σημειώσεις του πρώτου μέρους:Εκδόσεις Άπαρσις - https://www.aparsis.gr/Μιχαήλ Μπακούνιν, Θεός και Κράτος - https://www.politeianet.gr/el/products/mixahl-bakounin-tupos-eleftheros-theos-kai-kratosΤζόρτζιο Αγκάμπεν, Homo Sacer - https://www.politeianet.gr/el/products/9786185128128-jorjio-agaben-exarxeia-HOMO-SACER-kuriarxh-exousia-kai-gumnh-zoh 

Στο παρθενικό επεισόδιο του "πάμε για καφέ", τα λέμε με τον κολλητό μου Παναγιώτη Λιανό, αρχιτέκτονα, γκραφιτά και τατού άρτιστ. Ξεκινάμε με την κεντρική ιδέα του πόντκαστ: κουβέντα ανάμεσα σε ανθρώπους που γνωρίζονται καλά, με έμφαση στο προσωπικό βίωμα. Μιλάμε για τον πατριαρχικό λόγο και την υποβάθμιση του βιώματος έναντι της αφηρημένης "ορθολογικής" γνώσης από τη δυτική σκέψη. Συζητάμε για τη διάσπαση προσοχής και την αναβλητικότητα και πώς η κοινωνία ποινικοποιεί φυσικές τάσεις του μυαλού. Τέλος, ο Παναγιώτης μοιράζεται την εμπειρία του με τα ναρκωτικά και κουβεντιάζουμε το πώς η συλλογική τελετουργία διαστρέφεται μέσα από την αποσύνδεση από την κοινότητα και γίνεται ατομική κατανάλωση.