Planım Bu Değildi

Avustralya’ya gitme kararı, bir ilişki, aileyle yüzleşme… Ve tam her şey başlıyorken gelen bir kayıp. Bu bölümde yurtdışına taşınma sürecimi, ailemle yaşadığım zor konuşmaları, ani bir veda ile gelen yas duygusunu ve ardından hayatın beklenmedik şekilde durmasını anlatıyorum.Göç, yurtdışında yaşamak, kayıp, yas süreci, özlem ve hayatın planlanamayan anları üzerine çok kişisel bir bölüm.

Her şeyin bir planı vardı kafamda. Ama hayatın başka bir planı varmış.Avustralya’ya ilk gidişim… beklentiler, küçük komedilerve tam ortasında fark ettiğim o şey: Kontrol aslında hiç bende değilmiş.Bu bölümde; valizimde taşıdığım beklentileri, yurda bambaşka bir bilgiyle dönüşümü, hamam böcekleriyle el sıkışmamı, sözde pratik zekamın bana yüzlerce dolara mal oluşunu ve biraz da… Turist Ömer’in Avustralya’ya ilk inişini anlatıyorum.

Kervan yolda düzülür derler ya… Ben buna uzun süre inanmadım.Her şey hazır olmalı sandım. Doğru zaman gelmeli, ben hazır hissetmeliyim, plan kusursuz olmalı…Ama öyle olmuyormuş.Bu bölümde; mükemmeliyetçilikle başlayamama halimi,yeni bir hayatın ortasında kendimi yeniden kurmaya çalışırken öğrendiklerimi ve hiçbir plan yokken başlayan kıtalar arası bir hikayeyi anlatıyorum.Çünkü bazen hayat… Sen hazır olduğunda başlamıyor.Sen başladığında şekilleniyor.Eğer sen de bir şeyi sürekli erteliyorsan, belki bu bölüm tam zamanı.

Herkes gitti, ben kaldım… ve hala planım “gelirim ya ziyarete” modunda.

Planım hep gitmek, görmek ve geri dönmekti.Bu bölümde İstanbul’daki hayatımdan başlayarak, beni yurt dışına götüren ilk adımları ve aslında hiç değişmeyen o düşünceyi anlatıyorum: geri dönmek.Peki sonra ne oldu?