Rust in Uitvoering - Ritzo's podcast

De mensen achter het New Energy Forum (NEF) nodigden me (in mijn rol als meeting designer) uit te helpen om de editie van dit jaar naar een volgend niveau te tillen. Verbinden, verbazen, versnellen...Ik luisterde, las, wandelde en ontwikkelde het concept van het hedendaags, futuristisch, seculier klooster als beeld voor thuis van het festival van dit jaar. Ik bouwde op eeuwenoude traditie (het klooster van Aduard) en ver vooruit naar een duurzame toekomst. Het meeste werk deed ik met heel veel rust, aandacht en liefde, zelf, mensenwerk. Zo hier liet ik AI een klein beetje helpen.Het is maar een schets, maar wel één die heel erg goed zou kunnen werken.In deze podcast gaan twee hosts een dag na het NEF in gesprek over hoe geweldig het was, een terugblik vanuit de toekomst inderdaad.Veel plezier met luisteren. En laat je even van je horen? Dank! ♥️

'Na een succesvolle derde editie van het Young Grunn Artist traject, met als resultaat de tentoonstelling MEGALITH (2022) van Marit Westerhuis in het Coop Himmelb[l]au Paviljoen van het Groninger Museum, gaat in 2026 de vierde editie van start. NP3 en het Groninger Museum gaan op zoek naar nieuw Groninger talent: wie wordt de YGA-4?'Young Grunn Artist? Een hedendaagse, opkomende kunstenaar of kunstenaarscollectief van elke leeftijd, die klaar is voor een volgende stap en op een of andere manier verbonden is met Groningen. Dit kan zijn een kunstenaar die in de regio woont of heeft gewoond, in Groningen is opgeleid, afkomstig is uit de stad of Provincie Groningen, enzovoort.Ik ga me aanmelden.

Ik gebruik AI om te leren, bijvoorbeeld over kunststromingen of om in contact te komen met filosofische denkers. Zo voerde ik Google's NotebookLM een flinke vracht bronnen over mijn fotografisch ritueel Holding Pain, vroeg ik aan te vullen en nodigde ik uit om er een podcast over te maken. Het resultaat is een supercompact, vlot gesprek tussen twee Amerikaans klinkende kunstmatig intelligente podcasthosts, die werkelijk een fantastisch beeld geven van Holding Pain, de werkwijze, de bronnen, de resultaten. In 1 seconde minder dan 18 minuten maak je kennis met alle hoeken van het werk, met mij en duik je een aantal rabbit holes in. Luister lekker, verwonder je en laat even horen wat je ervan vindt. #HetIs2026 en ik ben benieuwd waar we over vijf jaar staan.Meer over Holding Pain vind je hier: https://ritzotencate.com/rico-holding-pain/. De afbeelding voor deze aflevering heb ik overigens ook door AI laten genereren. Ik vroeg Google Gemini een variatie te maken van de foto van Rico met een man met roots in Centraal West-Afrika.Je kunt mij mailen op [email protected]. Dank voor je aandacht.

Met mijn fotografisch ritueel Holding Pain nodig ik mannen uit om naar hun verdriet te gaan om vervolgens 18 minuten lang, in stilte, in mijn camera te kijken. Vriend Rico nam mijn uitnodiging aan, om op 19 december 2024, op een moment dat hij between lives was, samen naar de dijk bij Nansum te gaan, voor hem een plek met een flinke lading. Het stormde die dag, het was ijzig koud, waardoor we overwogen om niet te gaan. We gingen toch. Toen we bij de dijk aankwamen, stopte de regen. Toen we bijna weer terug in de auto zaten begon het weer te plenzen. Op 27 juni hadden we een nagesprek, wat ik opnam. Een aantal weken terug gaf Rico me toestemming om alles ‘de atmosfeer in te slingeren’. Dat doe ik bij deze – digitaal. Op enig moment komt dit alles ongetwijfeld ook terug in de exposering ‘What Remains’ waarmee ik de deelnemers de mogelijkheid geef om wat nog over is, bloot te stellen aan de wereld, het universum.Op de dijk bij Nansum maakten we de pijn niet mooier, we losten haar niet op, we hielden haar simpelweg 18 minuten lang vast, in de stilte, met de Dollard op de achtergrond.In zijn nagesprek vertelt hij dat hij voor het eerst als een buitenstaander naar zichzelf kon kijken en een diep medelijden voelde. Zelfkritiek kon zelfcompassie en zachtheid worden.Bij het zien van de foto’s werd hij fysiek misselijk en rillerig, hij zag een doodsmasker en durfde drie weken lang niet meer te kijken. Maar de foto’s fungeerden uiteindelijk als een portal waarmee hij terug kon naar de 18 minuten en wat daar aan het licht kwam. Door de beelden uiteindelijk toch toe te laten, begon er iets te stromen. De fysieke afschuw veranderde in een bevrijdend gevoel van erkenning. Hij deelde de foto’s met zijn vriendin, wat leidde tot een diepere verbinding omdat zijn kwetsbaarheid gezien mocht worden.Rico was de vijfde deelnemer aan Holding Pain. Inmiddels deden zestien mannen mee. Heb je ook interesse? Hier lees je meer. Tot en met de eerste week van maart heb ik plek voor één ronde per week.

Art coach Robert Jan Verhagen reikte me de titel 'social practice artist' aan. Dat voelt inmiddels als een comfortabele jas, als thuis komen.In dit NotebookLM verzamelde ik bronnen over social practice art en artists en vroeg een overzichtspodcast te maken. Die kun je nu via Spotify luisteren :-)Luister lekker en misschien kun je je voorstellen dat ik mezelf steeds meer kunstenaar begin te voelen. Het voelt als thuis komen.

Afgelopen week besprak ik mijn fotografisch ritueel Holding Pain met fotograaf / docent Marieke Kijk in de Vegte (ik ben fan!). Ze suggereerde: 'Moet je niet gewoon met de deelnemers de doka in om samen met hen de foto's te ontwikkelen?' 'Goed idee! En... rabbit hole...'Holding Pain is een fotografisch ritueel waarbij ik mannen uitnodig naar hun verdriet te gaan om vervolgens 18 minuten in stilte in mijn camera te kijken. De energie die naar boven, naar buiten komt, delen ze met de camera. De energie wordt gematerialiseerd, eerst in bits en bytes, uiteindelijk vaak ook in prints.Tot dusver gebruik ik mijn Nikon digitale spiegelreflex (eerst een D300S, sinds vorig seizoen een D750), maar zou het niet mooier zijn om analoog te fotograferen? Al eerder speelde ik met het idee om een klassieke, vintage camera te kopen. Ik hield zelfs al even een klassieke Hasselblad vast.Afgelopen week wandelde ik binnen bij de vrienden van Foto Sipkes.Daar lagen bijna alle classics in de vitrine. De Pentax K1000, de MX, een ME, een Nikon F2, een aantal Canons, Leica's, een Hasselblad, maar... welke kies je en waarom?Ik deed uitgebreid onderzoek met mijn inmiddels favoriete AI-onderzoeks-tool NotebookLM en zette alle classics (die nu nog steeds in goede staat goed te krijgen zijn, voor minder dan €400,-) naast elkaar. Ik vroeg twee AI-hosts verslag te doen van een WWF-fight tussen de classic SLR's uit de jaren '70 en '80.Het is een beetje nerd-talk en een beetje spektakel. Mooi ook om te horen wat de camera's uit die tijd zo fantastisch maakte. Ze werden ontworpen om langer te leven dan hun koper.Een aantal camera's werken nog (net) zonder batterij! WOW!And the winner is....

Two hosts discuss the social practice artwork of Ritzo ten Cate and the connection between, the development of his various initiatives from the 'homeless tours', his research on our relationship with smartphones and.. Holding Pain.

In fotografisch ritueel Holding Pain nodig ik mannen uit om naar hun verdriet te gaan om vervolgens 18 minuten lang, in stilte, in mijn camera te kijken. Na afloop krijgen ze vijf tot tien foto's digitaal van me, waar ze mee mogen doen wat ze willen. Afdrukken, aan naasten laten zien, online delen, direct weggooien. Mijn rechten draag ik op hen over en zodra de bestanden goed zijn overgekomen verwijder ik alles van mijn schijven. Ik nodig ze uit één foto groots door mij te laten afdrukken. Ik nodig ze ook uit deel te nemen aan een 'deling' en uiteindelijk een 'exposering' waar ze mogen delen wat er nog van het proces over is - mogelijk gaan we daar ook extra fine art prints voor maken.In deze met NotebookLM gemaakte podcast gaan twee hosts in gesprek over Holding Pain. Ik deelde al mijn aantekeningen bronbestanden, samenvattingen van boeken, artikelen.Deze podcast geeft een heel knap doorkijkje in wat ik met dit ritueel aan het doen ben.Zelf 'vragen stellen' aan dat Notebook? Dat kan hier: https://notebooklm.google.com/notebook/5097aeb4-436a-4081-a46e-debb9fd97108. Voor vragen, opmerkingen, suggesties, interesse in deelname kun je me uiteraard mailen: [email protected] samenvatting van deze podcast, gemaakt met Perplexity:Holding Pain is een seculier ritueel van social practice artist Ritzo ten Cate waarin een ‘gewone man’ achttien minuten lang in stilte zijn diepste verdriet recht in de lens van een camera aankijkt, begeleid door ademhaling, aarding en natuur als stille getuigen. De foto’s die tijdens dit moment van pure aanwezigheid worden gemaakt, worden niet als kunstobject maar als poort gezien: de deelnemer is enige eigenaar, terwijl de kunstenaar alle bestanden wist en zo radicaal breekt met de klassieke machtsverhouding tussen fotograaf en model. Vanuit deze individuele ceremonie ontvouwt het werk zich in vier lagen – van het soloritueel, via Holding Pain Together als veilige sharing circle, naar een “paleis van pijn” waar restanten anoniem mogen achterblijven, en nagesprekken als auditieve reflectie – een zorgvuldige choreografie van persoonlijk naar universeel. Filosofisch wordt Holding Pain geplaatst in een seculiere cultuur die rituelen voor rouw is kwijtgeraakt (Alain de Botton), in een palliatieve maatschappij met algofobie: een ziekelijke pijnvermijding (Byung-Chul Han), en in Bruno Latours actor-netwerk-theorie waarin camera, lichaam en landschap actanten worden die samen het ritueel vormgeven. Zo wordt het geen kunst over mannen maar kunst voor mannen: een uitnodiging om kwetsbaarheid, verdriet en de eigen “monsters” niet langer te verdoven, maar onder ogen te zien en te delen.

'Wat doet Ritzo nou eigenlijk?''Hij is Social Practice Artist.''Lekker duidelijk.''Niet dus.'Ik voerde Google's NotebookLM allerlei bronnen over mijn werk en liet een podcast genereren. In deze podcast gaan twee hosts in gesprek over mijn werk, over Gewoon een Kop Koffie, Caught in the App, de Stilte Samen Zwerving en Holding Pain en... worden verbanden gelegd. Heel knap. Zonder fouten. Allemaal raak, deels in mijn eigen woorden. Bizar knap eigenlijk. Zelf vragen stellen aan dat Notebook? Voel je welkom. Op bijna alle vragen over mij en mijn werk weet-ie een goed antwoord te genereren. Bi-zar.Je kunt ook je eigen maatwerk-podcast (over mij) laten genereren (of natuurlijk gewoon lekker zelf met je eigen Notebooks aan de slag 😉). Liever een quiz of een Infographic? In een paar tellen klaar.Mist is er iets? Heb je vragen? Opmerkingen? Je kunt mij zelf mailen op [email protected]. Graag.Dank! Luister lekker. De komende weken, maanden volgen meer afleveringen. AI gegenereerd en uiteraard ook zelf opgenomen. Geen structuur, geen format, gewoon gesprekken die ikzelf interessant vind en jij misschien ook wel. Suggesties, vragen, opmerkingen? Graag! Want... samen! Rust. Aandacht. Liefde.