The Green Post-it: Το Πόντκαστ

Το τελευταίο επεισόδιο του πόντκαστ με τον ευφάνταστο τίτλο έχει ευχαριστήρια, αποχαιρετισμούς και ράντομ πληροφορίες για τον αριθμό 53. Θα τα πούμε σύντομα σε ένα άλλο γκρινπόστικο πόντκαστ και μέχρι τότε θα τα λέμε στο instagram. Ελπίζω τον τελευταίο ενάμιση χρόνο να σας είπα όντως κάτι που δεν ξέρατε. Αν όχι, ίσως την επόμενη φορά!

Βρέθηκα στο Ευρωκοινοβούλιο για το Gender Equality Week 2024, γνώρισα ενδιαφέρουσες γυναίκες, άκουσα τις σκέψεις και τις ιδέες τους και γύρισα πίσω με ακόμα περισσότερους προβληματισμούς από όσους πήγα. Το Βέλγιο, τα ποδήλατα, ένα χάλια ριζότο, τα ταξικά αεροδρόμια και το δίπολο ελπίδα vs ματαιότητα. 

Ποιό είναι αυτό το προϊόν που δεν ξέρατε ότι χρειάζεστε και σας έχει αλλάξει τη ζωή; Σας ρώτησα μια μέρα στο instagram, ανοίξατε την ψυχούλα σας και τώρα ήρθε η ώρα για sharing που είναι caring όπως μερικά από τα προϊόντα που αναφέρω στο επεισόδιο. Οι τσακωμοί με τις σκούπες ρομπότ, η κατηγορία «τσιμπιδάκι φρυδιών», το swiffer που είναι κάτι παραπάνω από προϊόν, το καλύτερο παντοφλάκι και φυσικά … μια ωδή στο ΚΛΑΜΕΡ!

Μια ακόμα ανάλυση για τον νέο δίσκο του ΛΕΞ που δεν το κάνει μόνο για την κουλτούρα.

Τι είναι πραγματικό; Αυτό που βλέπουμε, αυτο που σκεφτόμαστε, αυτό που νομίζουμε; Ποιός είναι ο «κακός δαίμονας» του Ντεκάρτ και τι σχέση έχει με το αν ζούμε στο matrix; Τελικά πόσο πιθανό είναι το να ζούμε σε μια προσομοίωση και γιατί αυτό το ερώτημα καταλήγει σε άπειρη παλινδρόμηση; Είναι ένας simulated κόσμος η απάντηση στο παράδοξο του Φέρμι; 

Η επιστροφή από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είναι γεμάτη απορίες και προβλήματα. Πόσα αστεράκια να βάλω σε μια ταινία που μου άρεσε; Και τελικά μου άρεσε επειδή πέρασα ωραία βλέποντάς την ή επειδή τη θεωρώ άρτια καλλιτεχνικά; Αξίζει να την ξαναδώ ή είναι καλύτερο να δω μια καινούρια; Πόσο καλή είναι μια ταινία που σε κάνει να νιώθεις χάλια και ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΠΙΑ ΤΕΤΟΙΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ. Σε αυτό το επεισόδιο βάζω 3,5 αστεράκια.

Ένα παρανοϊκό και παθιασμένο επεισόδιο με πραγματικό τίτλο «πριν πατήσεις το play βάλε ποτό». Πώς να πάθετε υπαρξιακή κρίση ενώ κατεβάζετε τα χειμωνιάτικα; Τι συμβολίζουν τα χιλιοφορεμένα t-shirts; Είναι η δουλειά των ονείρων μου ένα παντελόνι που τελικά δεν μου κάνει; Εκείνο το λερωμένο φούτερ, ποιός θα μου πει να το πετάξω; Bonus, η κραυγή αγωνίας για το πώς διευθετείται το αιώνιο ερώτημα: αυτό να το κρατήσω ή να το δώσω;! 

Αν αναρωτιέστε ποιος είναι τελικά ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, η απάντηση είμαι μια: το excel. Γι’αυτό κι εγώ ήρθα σήμερα για να μοιραστώ μερικές ακόμα εντελώς προσωπικές πληροφορίες για το excel που έχω φτιάξει για να συμπληρώνω τα έξοδα που κάνω κάθε μήνα. Σε ποιές κατηγορίες χαλάμε τελικά τα περισσότερα χρήματα; Τι δείχνει για σενα το να κάνεις καφέδες, ποτά και διασκέδαση το 7% των συνολικών σου εξόδων; Γιατί το σούπερ μάρκετ είναι αντιστρόφως ανάλογο του delivery; Ακούστε και κρίνετε ελεύθερα.

Η Στεφανία Γουλιώτη και η παράσταση "The Second Woman" με έκαναν να περάσω 14 από τις 24 συνολικά ώρες στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση και να υποφέρω τις υπόλοιπες 10 που δεν ήμουν εκεί. Μπορεί να μην εν έχω ιδέα πώς θα συνεχίσω κανονικά τη ζωή μου χωρίς να βλέπω τη Στεφανία να χωρίζει κάθε 12 λεπτά τρώγοντας νούντλς, αλλά ... δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου!

Ρώτησα το Chat GPT με ποιό θέμα να ασχοληθώ αυτή την εβδομάδα στο podcast, εκείνο μου απάντησε, εγώ έφερα τα θέματα στο στούντιο για να τα συζητήσουμε αφιλτράριστα και κάπως έτσι πέρασα ένα φανταστικό μισάωρο. «H Διαχείριση του Χρόνου και το Παράδοξο της Αναμονής», «Η Τεχνητή Νοημοσύνη και τα Όρια της Ανθρώπινης Εμπειρίας» και «Η Σιωπή: Ένα Καταφύγιο ή Μια Χαμένη Ευκαιρία;»

 Πώς μια νουβέλα 100 σελίδων μπορεί να κατακερματίσει την συναισθηματική συνοχή σου. «Όταν ο Γκρέγκορ Σάμσα ξύπνησε ένα πρωί από ταραγμένα όνειρα, βρέθηκε στο κρεβάτι του μεταμορφωμένος σε ένα πελώριο ζωύφιο». Η μοναξιά, η αποξένωση, η έλλειψη επικοινωνίας, η διαστρέβλωση του εαυτού και τελικά η παραίτηση σε ένα παράλογο σύμπαν που βγάζει απόλυτο νόημα.

Το φανταστικό card game “We’re not really strangers” είναι ένα επιτραπέζιο για να μοιραστείς μερικές αλήθειες με τους γύρω σου ή για να γνωρίσεις κάποιον που δεν ξέρεις καλά. Στη δική μου παρέα έχει φέρει και γέλια και κλάματα και αγάπη και ανάλυση και και και … οπότε μάζεψα μερικές από τις ερωτήσεις του και τις έφερα στο στούντιο για να τις σχολιάσω και να τις απαντήσω.

Το podcast γίνεται για λίγο bookcast και συζητάμε για τρία εκπληκτικά βιβλία, το πώς συνδέονται μεταξύ τους θεματικά και τα επίπεδα εμβάθυνσης που σου επιτρέπουν να κατέβεις. Ο Ξένος του Αλμπέρ Καμύ (1942), Ο Αναρχικός Τραπεζίτης τού Φερνάντο Πεσσόα (1922) και Ο Θάνατος του Ιβάν Ιλίτς του Λέων Τολστόι (1886).

Πώς περάσατε στις διακοπές σας και πώς να βαθμολογήσετε σωστά την εμπειρία σας; Το σύστημα αξιολόγησης νησιών ήρθε για να μείνει! Μερικά λόγια για την Ανάφη, την Αμοργό, τον Θεό και τα ξενύχτια που δεν έζησα.

Για όσους μείνετε σπιτι: ταινίες, σειρές, επιτραπέζια, συνταγές για κοκτειλ, συνταγές για καλοκαιρινά γεύματα και κάνε το μπαλκόνι σου νησί. Για όσους πάτε διακοπές: νησιώτικα tips, παραλιακά tips και μερικές σκέψεις για last minute αποδράσεις. 

Το νέο trend μας προτρέπει να κάνουμε διακοπές σπίτι μας - όχι επειδή δεν έχουμε λεφτά να πάμε στα ελληνικά νησιά, αλλά επειδή θα περάσουμε τέλεια και χωρίς αυτές. Σε μια χώρα που παραπαίει πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά και προσκυνάει τους τουρίστες της, ρομαντισμός είναι να εξιδανικεύεις το ανυπόφορο για να μπορέσεις να το κάνεις υποφερτό.  

Τι είναι η καμπύλη δημιουργικότητας - δεν υπάρχει, τη φαντάστηκα ή μπορεί και να υπάρχει - και πώς γίνεται τη μια μέρα να μπορείς να γράψεις βιβλίο για ένα θέμα και την άλλη να μην μπορείς να γράψεις ούτε τον τίτλο; Ένα επεισόδιο για την έμπνευση, τη δημιουργικότητα και … τα ποτήρια!

Πώς παίρνεις μια απόφαση; Βήμα 1: Κλαίς. Βήμα 2: Αναρωτιέσαι πώς παίρνεις μια απόφαση. Ε μετά κάνεις λίστες με pros & cons, νομίζεις ότι αποφασίζεις αλλα τελικά ξεαποφασίζεις και η ζωή κυλάει σε αυτό το αέναο decision loop. Και πες ότι παίρνεις τελικά την απόφαση μετά από πόνο, δάκρυα και χρήση της βοήθειας του κοινού. Για ποιόν εαυτό σου την παίρνεις; Για τον τωρινό ή για τον μελλοντικό; Και μέχρι πότε κινδυνεύεις αυτή η απόφαση να καθορίσει τη ζωή σου; Ένα επεισόδιο που καταλήγει στη ματαιότητα περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο και όλα αυτά ενώ απλώς ξεκίνησε να αναρωτιέται αν απόψε θα πάει σινεμά ή θα κάτσει σπίτι.

Το θολωμένο μου μυαλό προσπαθεί να ασχοληθεί με το woke culture και αυτό που καταφέρνει - εκτος απο το να αυτομπερδευτεί - είναι να αφήσει εκεί έξω πολλά (ΠΟΛΛΑ) ζητήματα που θέλουν επιπλέον σκέψη και ανάλυση. Ίσως είναι το πιο αντιπροσωπευτικό επεισόδιο για το τι συμβαίνει συνήθως στο κεφάλι μου πριν καταφέρω να δομήσω τα πράγματα και να τα πω. Οπότε μπορείτε να το δειτε σαν πείραμα ή να σκεφτείτε ότι ένιωσα τόσο οικέια πια σε αυτό το πόντκαστ που με άφησα να περιπλανιέμαι άφιλτρα περιμένοντας στωικά το δικό μου cancel.

Το εντελως ανεξπέκτιντ λογοτεχνικό ντιμπέιτ των ημερών χώρισε αυτή τη φορά τους ανθρώπους σε Καραγατσομάχους και Καραγατσολάτρες με αφορμή το άρθρο που δημοσιεύτηκε στη Lifo με τίτλο «Η πατριαρχία δεν φύτρωσε μόνη της: Η Μεγάλη Χίμαιρα και οι έμφυλες ταυτότητες», το οποίο εντοπίζει στο έργο αλλα και στον ίδιο τον συγγραφέα μίσος, σεξισμό και πατριαρχία 101. Εμείς πάλι, αναρωτιόμαστε πώς πρέπει να κρίνεται η τέχνη του παρελθόντος, πώς αυτή του σήμερα και πόσα red flags έχουν μέσα οι παροιμίες του σοφού του λαού.

Τα τηλέφωνα, τα μηνύματα, οι χρονιαπολλάκηδες του facebook, τι ακριβώς σημαίνει το να χαίρομαι το όνομά μου και το παράδοξο με τα σκέτα “χρόνια πολλά” που έρχονται είτε από τον πιο αγαπημένο σου άνθρωπο είτε από έναν εντελώς άγνωστο. 

Αντι-προτάσεις βιβλίων. Όχι δεν μιλάω άσχημα για κανέναν, ίσα ίσα αποθεώνω σχεδόν όλα τα μισοδιαβασμένα βιβλία μου (και είναι αρκετά) και αναρωτιεμαι τι μπορεί να συμβαίνει στο μυαλό ενός ανθρώπου που παρατάει στη μέση και ξεχνάει δια παντός κάτι που (κι όμως) του αρέσει πολύ! . . . Στο επεισόδιο αναφέρονται τα παρακάτω βιβλία: Everything is Fucked, Mark Manson Thinking Fast and Slow, Daniel Kahneman Sapiens, Yuval Noah Harari The Mixer: The Story of Premier League Tactics, Michael Cox Kitchen Confidential, Anthony Bourdain Love’s Executioner, Irvin Yalom Why We Sleep, Matthew Walker Cathedral - Raymond Carver Όταν έκλαψε ο Νίτσε, Irvin Yalom Voces, Antonio Porchia Περί Τυφλότητος, Ζοζέ Σαραμάγκου Ο επαναστατημένος άνθρωπος, Albert Camus Το νόημα της ζωής, Viktor Frankl Conversations on Love, Natasha Lunn Τα Εις Εαυτόν (Meditations), Μάρκος Αυρήλιος Προπαγάνδα και Παραπληροφόρηση, Αρης Χατζηστεφάνου

Όπως συνειδητοποίησα σχετικά πρόσφατα, δεν είμαι multitasker. Είμαι ένας αποτυχημένος άνθρωπος που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο νο1 skill που απαιτείται για να επιβιώσεις με αξιοπρέπεια στον μάταιο τουτο σύγχρονο κόσμο. Το θέμα είναι ότι ούτε εσεις είστε multitaskers. Συγκεκριμένα το 97,5% από εσάς είναι ακριβώς σαν κι εμένα. Και ξέρετε γιατί; Γιατί το multitasking δεν υπάρχει, είναι ψευδαίσθηση!

Ποια είναι η σωστή απάντηση στην ερώτηση “τι μουσική ακούς;” Πόσα είναι τελοσπάντων τα μουσικά είδη και γιατί πετάω τα σκουπίδια μου στο youtube; Είναι πλέον όλες οι playlists λάθος; Μια (εκτενής) αναδρομή στο μουσικό μου hopping!

Τι σχέση έχουν τα στυλό πολλών χρωμάτων με τους ανθρώπους πολλών ενδιαφερόντων; Είναι πιο εξαντλητικό να κυνηγάμε την εξειδίκευση ή να προσπαθούμε να γίνουμε homo universalis; Τι πρέπει να κάνουμε με το 11,41% του χρόνου μας και τελοσπάντων πειράζει να είμαστε μέτριοι σε πολλά και τέλειοι σε τίποτα;

Το Ζάρι, η Μαρίνα Σάττι, τα “τα”, ο στίχος-manifestation, τα τοπ γιουροβιζιονικά τραγούδια και οι σημαίες της Παλαιστίνης. Ένα επεισόδιο για ζέσταμα πριν από ημιτελικό και (αυτό τους έλειπε να μην) τελικό!

Η πόλη που προσκυνάει τσιπς με γεύση Μαραντόνα, κορνάρει πιο πολύ κι από Έλληνα μπλοκαρισμένο στον Κηφισό και σκέφτηκε να κάνει την πίτσα deep fried. Τρείς μέρες στη Νάπολη που ήταν περισσότερο κοινωνικοπολιτική ανάλυση over spritz παρά οτιδήποτε άλλο. Αυτά που είδα, αυτά που σκέφτηκα και αυτά που πήρα για homework.

Γιατί μιλάμε τόσο συχνά για τον καιρό; Είναι οι εποχές συναισθήματα και τι σχέση έχει η κλιματική κρίση με την ειλικρινή επικοινωνία; Γιατί χάνουμε τη γη κάτω από τα πόδια μας όταν πέφτει έξω το δελτίο καιρού και πότε επιτέλους θα σταματήσουμε να ανεβοκατεβάζουμε τα χειμερινά και τα καλοκαιρινά ρούχα;

Το umami που δεν είναι βρισιά, γιατί η μπανάνα είναι το αντίθετο του αβοκάντο, τι σημαίνει για σένα το καλάθι του σούπερ μάρκετ σου και τέλος πάντων τι πρόβλημα έχετε όλοι με την πίτσα; Το επεισόδιο καταναλώνεται over cooking ή over delivery.

Από την ταινία “Perfect Days” του Wim Wenders στο βιβλίο “Η Τέχνη της Ρουτίνας” του Mason Currey. Σε αυτό το επεισόδιο προσπαθούμε να καταλάβουμε αν η ρουτίνα μπορεί να είναι ευεργετική και την αναλύουμε μέσω του πρωταγωνιστή της ταινίας, αλλά και των ιστοριών σημαντικών ανθρώπων που για κάποιο ανεξήγητο λόγο ξυπνούσαν στις 5 το πρωί από επιλογή.

Διακοπές. Επιστροφή. Μελαγχολία. Κανονικότητα. Repeat. Τι είναι η “εποχική κατάθλιψη μετά τις διακοπές” και πώς να (μην) την αντιμετωπίσετε! Γκρινπόστικο tip στο τέλος του επεισοδίου!

Την Ανατομία μιας Πτώσης την είδα το Σεπτέμβρη σε θερινό. Έκτοτε τη σκέφτομαι συχνά. Κυρίως σκέφτομαι εκείνον τον συγκλονιστικό 10λεπτο τσακωμό που μου θύμισε ότι σχεδόν τίποτα δεν είναι άσπρο ή μαύρο όταν μιλάμε για ανθρώπινες σχέσεις.  Είναι ίσως η καλύτερη σκηνή που είδα φέτος σε ταινία και 5 μήνες μετά ακόμα τη σκέφτομαι και τη αποκωδικοποιώ. Αυτό περίπου θα κάνουμε και μαζί.

Να εύχεσαι να μη μάθουν όλοι το όνομά σου

Σε ένα επεισόδιο-φιλοσοφικό σφηνάκι το γκρινπόστιτ ξεκινάει από την τυχαιότητα, περνάει από το νόημα της ζωής, το Θεό, το timing, τον Νίτσε και καταλήγει στην ευθύνη. Προτείνεται να καταναλωθεί με μερικά κανονικά σφηνάκια. 

Οι 6 μέρες στη Βαρκελώνη και όλα αυτά που θα μπορούσε να είναι η Αθήνα σε κάποιο παράλληλο σύμπαν. 

Το καλύτερο, το σωστότερο και το ηθικό. Μια γενική συζήτηση για το τι εννοούμε όταν λέμε ότι θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο και πώς αυτό μπορεί να επιτευχθεί. 

Το τζάκι, η φωτιά και μερικές αναλογίες σε ένα κάπως φιλοσοφικό επεισόδιο 

Μετακομίζεις. Το σπίτι που μένεις 15 χρόνια έχει άδειους τοίχους και είναι γεμάτο κουτες. Είναι περίεργες οι κούτες. Τις παίρνεις διπλωμένες και άδειες και τις κάνεις να αποκτούν σχήμα. Δημιουργείς χώρο για να βάλεις μέσα τα σημαντικά. Λες και ξέρεις ποιά είναι τα σημαντικα.

Ένα επεισόδιο που προσπαθεί να μιλήσει για το FOMO (Fear of Missing Out), αλλά τελικά μιλάει για το αιώνιο πρόβλημα του πώς να προλάβεις ένα sold out χωρίς να γεμίσεις ασφυκτικά το πρόγραμμά σου. Bonus: μερικά απλά μαθηματικά που αποδεικνύουν ότι πηγαίνετε περισσότερες φορες διακοπές απ όσες νομίζετε.

ΚΟΚ δε σημαίνει “Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας”, σημαίνει “Κάνε Ό,τι Καταλαβαίνεις” και αυτό κάνουμε όλοι καθημερινά κρατώντας τα τιμόνια μας. Όχι, δεν είμαστε στα συγκρουόμενα στο λουνα παρκ, είμαστε εξω στην κανονική ζωή και προσπαθούμε να εκτονώσουμε τα νεύρα μας κορνάροντας σε αγνώστους χωρίς λόγο. Ένα επεισόδιο που τραβάει χειρόφρενο, δυναμώνει τη μουσική και χαζεύει τους περαστικούς. "Ακολουθήστε το The Green Post it στο⁠ ⁠⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠"

Το αγαπημένο μου Χριστουγεννιάτικο τραγούδι, ο καλύτερος στολισμός στην Αθήνα, η θέσπιση του ξεστολίσματος, το κέικ με το φλουρί, το Βίσση-Βανδή, τα κλεμμένα δώρα και το δυστοπικο μέλλον με τα αιάνια Χριστούγεννα. "Ακολουθήστε το The Green Post it στο⁠ ⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠"

Σε ένα άτυπο σίκουελ του “Είναι δική μου η άποψή μου;” μιλάω για μερικά από τα πράγματα για τα οποία άλλαξα γνώμη στην πορεία της ζωής μου, αλλά και για το πόσο σημαντικό είναι να αντιληφθούμε ότι το να αλλάζουμε γνώμη είναι ο πραγματικός τρόπος να εξελισσόμαστε. "Ακολουθήστε το The Green Post it στο⁠ ⁠⁠Instagram⁠⁠⁠"

Έστω ότι έχω μια άποψη. Πού τη βρήκα; Είναι δική μου, της μαμάς μου, της κοινωνίας ή ενός αλγορίθμου; Πότε και πώς κατέληξα σε αυτή την άποψη; Θα την έχω για πάντα ή θα πρέπει κάθε τόσο να την επανεξετάζω; Έχει άραγε τέλος όλη αυτή η διαδικασία; "Ακολουθήστε το The Green Post it στο⁠ ⁠Instagram⁠⁠"

Οικειότητα για μένα είναι η Κυριακή στο σπίτι με τους φίλους μου. Να καθόμαστε στον καναπέ, να φοράμε φόρμες, να πίνουμε κρασί, να λιώνουμε την ίδια playlist και να συζητάμε. "Ακολουθήστε το The Green Post it στο⁠ ⁠Instagram⁠⁠"

Αναβλητικότητα μέρος δεύτερο και βομβαρδισμός από όρους. Revenge bedtime procrastination, present bias, planning fallacy, time optimists, timebenders, timekeepers. Τι είναι όλα αυτά, τι σχέση έχουν μεταξύ τους και κυρίως μήπως έχετε εσείς κάποια σχέση με αυτά και δεν το ξέρετε; "Ακολουθήστε το The Green Post it στο⁠ ⁠Instagram⁠⁠"

Είναι το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ένα παράλληλο σύμπαν; Πόσες προβολές αντέχει ένας κανονικός άνθρωπος μέσα σε μια ημέρα; Έχει άλλη γεύση η μπύρα στις αποθήκες στο λιμάνι, όσο περιμένεις να αρχίσει η επόμενη ταινία; Αν δεν με ενθουσιάσει μια βραβευμένη ταινία, μπορώ να το πω ή θα καταργηθεί ο μύθος της αντικειμενικότητας; Και τελικά, αν δεν υπάρχει αντικειμενικοτητα και είναι όλα υποκειμενικά, πώς θα συνεννοηθούμε μεταξύ μας; Ναι, έλειψα 9 μέρες, είδα μερικες ταινίες και σκέφτηκα μερικά πράγματα. "Ακολουθήστε το The Green Post it στο⁠ Instagram⁠"

Ποια είναι τα στάδια της αναβλητικότητας; Πόσο δύσκολο είναι να αγοράσεις φακούς επαφής; Μήπως θα βόλευε να αφήσουμε το πάπλωμα στο καθαριστήριο για πάντα; Πόσους λόγους χρειάζεσαι για να πας στο ταχυδρομείο και ποσο ευκολη θα ηταν η ζωη αν κυκλοφορούσαμε με φούτερ ΚΑΙ το καλοκαίρι; Αυτά και μερικά ακόμα στο πρώτο μέρος του αφιερώματος στην αναβλητικότητα, αυτη τη μαστιγα. "Ακολουθήστε το The Green Post it στο Instagram"

Με αφορμή το θάνατο του Matthew Perry, συζητάμε για την τέχνη και την απώλεια. Γιατί μας επηρεάζει τόσο συναισθηματικά ο θανατος ενος καλλιτέχνη παρότι δεν επηρεάζει πρακτικά τη ζωή μας; Πώς τοποθετείται η τέχνη στο χρόνο και γιατί είναι τόσο επιδραστική; Και τελικά, πενθούμε για το παρελθόν, το μέλλον ή τον ίδιο μας τον εαυτό; "Ακολουθήστε το The Green Post it στο ⁠Instagram⁠"

Γιατί δε συμπαθεί κανείς τη Δευτέρα; Γιατί η Τρίτη είναι η μεγαλύτερη μέρα παρότι διαρκεί κι αυτή 24 ώρες; Τι πρόβλημα έχω με την Τετάρτη; Ποιοί βγαίνουν την Πέμπτη; Είναι η Παρασκευή, Παρασκευούλα; Ξέρει το Σάββατο τι του γίνεται; Περιμένουν όλοι την Κυριακή με ενθουσιασμό; "Ακολουθήστε το The Green Post it στο Instagram"

Τι είναι το trash; Τι μας προσφέρει; Γιατί είναι χρήσιμο το οτιδήποτε εύκολο στην καθημερινότητα μας; Να ακουσω Γαρμπή ή ΛΕΞ; Να φάω πατατάκια ή να μαγειρέψω; Να κάνω ζάπινγκ ή να τελειώσω επιτέλους το Better Call Saul; ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ. "Ακολουθήστε το The Green Post it στο Instagram"