Şengül Hablemitoğlu ile Yas Notları

Bazı kayıplar bir insanın geçmişini, bugününü ve geleceğini değiştirir. Kartalkaya’daki faciada kızı Alya’yı ve eşi Kübra Hanım’ı kaybeden Hilmi Altın ile bu bölümde yasın en zor ve en sessiz yüzlerinden birini konuştuk. Ani ve trajik bir kaybın ardından hayatta kalmanın ağırlığıyla bir baba ve bir eş olmak ne demek? Bir insan, aynı anda hem ailesini hem de hayatının anlamını kaybettiğinde iç dünyasında neler olur? Öfke, özlem, yalnızlık ve çaresizlik birbirine karıştığında insan kendini nasıl taşır? Ve sonra… Yeniden yaşamak mümkün müdür? Bu bölüm sadece bir kayıp hikâyesi değil; aynı zamanda bir tanıklık, adalet arayışı ve yasın insanı acıyla dönüştüren gücüne dair bir anlatı. Kaybın ardından konuşmanın, hatırlamanın ve birbirimize eşlik etmenin ne kadar hayati olduğunu yeniden hatırlatan bir buluşma.

Bu bölümün konuğu Duran Alpşar. Kısa süre önce eşini, 7 yaşındaki kızının annesini meme kanseri nedeniyle kaybetti. Kızıyla, eşinin kaybının ardından aynı evde, aynı boşlukta, ama farklı yaslarla yaşamayı öğrenmeye çalışan iki insan… Bu bölüm benim için de çok kıymetli. Çünkü Duran Bey’le bu kaybın ardından tanıştık. Süreç içinde ona eşlik etmeye çalışıyorum. Her buluşmamızda bir kez daha şunu görüyorum; yas yalnızca kaybı değil, geride kalan hayatı da yeniden kurmayı gerektiriyor. Bir babanın hem kendi yasını tutup hem çocuğuna alan açma çabası etkileyici ve öğretici… Çünkü çoğu zaman erkeklerin yasının daha sessiz, daha görünmez yaşandığını biliyoruz. Oysa burada hem kırılganlık hem sorumluluk yan yana duruyor. Bir çocuğun anne kaybını anlamlandırma, sorma, susma ve yeniden bağ kurma süreci… Yasın aile içinde nasıl farklı ritimlerde yaşandığı… Aynı kaybın, aynı evde iki ayrı iç dünyada nasıl yankılandığı… Bu bölümde, baba-kız yalnızlığının içinden geçen o kırılgan ama güçlü yolu birlikte konuştuk. Yasın yalnızca acıdan ibaret olmadığını; zamanla ilişkiye, hatıraya ve sorumluluğa dönüştüğünü de…

Esra Yazdıç Demir, 1982 yılında Aydın’da doğdu. Anne ve babasının meslekleri nedeniyle Türkiye’nin farklı şehirlerinde büyüdü. Hayat amacının dinlemek, konuşmak ve yazmak olduğunu fark ettiği andan itibaren yazmayı hiç bırakmadı. Yazın yolculuğundaki ilk ödülünü, henüz 8 yaşındayken “Ankara’da Bir Kız” adlı şiiriyle almıştı. Sonrası, durmak bilmeyen bir yazma hâli oldu. Telefonlara inat, hikâyelerini mektuplara yazdı; postalamaktan vazgeçmedi. Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde öğrenciyken başladığı gazetecilik serüvenini, Cumhuriyet ve Habertürk gazetelerinde tam 16 yıl boyunca sürdürdü. Bugün ise uzun zamandır kurumsal hayatın içinde saklı kalan hikâyelerin peşinde. Cesaretin, coşkunun ve kendine güvenin en saf hâline çocuklukta ve ilk gençlikte rastlanabildiğine inandığı için yazılarını özellikle çocuk ve ilk gençlik edebiyatında derinleştiriyor. Gülten Dayıoğlu Vakfı’nın 2021 Yılı İlk Gençlik Romanı Ödülü’nü alan Esra Yazdıç Demir, öğrenmeye, dinlemeye, anlatmaya ve yazmaya devam ediyor. En büyük destekçilerinin ise eşi Onur ve kızı Doğa olduğunu özellikle vurguluyor. Yas Notları’nın bu bölümünde, Esra Yazdıç Demir’le birlikte çocukların yasını yazmanın ve anlatmanın nasıl mümkün olabildiğini konuştuk.

Erhan Güzel, İstanbul Devlet Opera ve Balesi baş dansçısı, koreograf ve eğitmen. Ulusal ve uluslararası birçok sahnede baş roller üstlenmiş; 2022 yılında “Yılın Dansçısı” seçilmiştir. Sahne deneyimi, yalnızca teknik bir ustalığa değil, uzun yıllara yayılan bir bedensel hafızaya ve disipline dayanıyor. Sanat pratiğinde baleyi yalnızca estetik bir gösteri olarak değil; emek, kırılganlık ve zamanla kurulan bir ilişki olarak ele alıyor. Bedenin taşıdığı hatıraların, söze gelmeyen duyguların, sessiz dönüşümlerin ve yasın sahnede nasıl görünür hâle geldiğini; bale sanatının, anlatmanın değil, taşımanın bir yolu olduğunu anlattı bize. Ayrıca Erhan Güzel, bale sanatını sahnenin ötesinde, toplumsal bir dil olarak düşünen bir sanatçı. Eğitmenlik ve koreografi çalışmalarıyla bu dili çoğaltmayı; baleyi hem izleyenler hem de temas edenler için daha erişilebilir, daha canlı ve daha insani bir alana dönüştürmeyi amaçladığını anlatırken, yasa dair pek çok şeyi paylaştık.

Ezgi Pekşen, 1989 yılında Trabzon’da doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini TED Ankara Koleji’nde tamamladıktan sonra Bilkent Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezun oldu. Yüksek lisansını İngiltere’de SOAS, University of London’da Bankacılık Hukuku alanında onur derecesiyle tamamladı. Bugünlerde ikinci üniversite olarak Sosyoloji lisans eğitimine devam etmekte. 2023 Genel Seçimleri’nde CHP İstanbul 2. Bölge milletvekili adayı olan Ezgi, halen kurucu ortağı olduğu Pekşen&Recepoğlu Hukuk Bürosu’nda avukatlık yapıyor. Ezgi Pekşen’le, babasını kaybettiği o kısacık ama çok şeyin değiştiği zamanı ve ardından gelen yas sürecini konuştuk.

Nilüfer Tatar, 1971’de Sivas’ta doğdu. Babasının görevi nedeniyle ailesiyle birlikte İzmir’e taşındı ve tüm eğitim hayatını burada tamamladı. Dokuz Eylül Üniversitesi Jeofizik Mühendisliği mezunu. Alanında iş bulamayınca sağlık sektöründe çalışmaya başladı. 24 yıl boyunca ürün ve bölge yöneticiliği yaptı. 1994’te Ali Tatar’la evlendi, 1999’da kızları Gökçen dünyaya geldi. 2009 yılında eşi, “Amirallere Suikast” davası kapsamında tutuklandı. Sadece 15 gün süren bu süreçte Ali Tatar’ı elim bir biçimde kaybetti. O günden beri mücadelesini sürdürüyor. Kızının üniversiteye başlamasıyla birlikte kendisi de ikinci üniversitesini okuyarak yerel yönetimler alanında diploma aldı. Bugün, siyasetin ve kamusal alanın içinde yer almaya devam ediyor. Nilüfer Tatar’la eşini kaybettiği günlerde yaşadıklarını, yas sürecini konuştuk…

Birten Demirtaş Özbek Diyarbakır doğumlu, ilkokulu, ortaokulu ve liseyi Diyarbakır’da tamamlamış. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunu ve 25 yıldır Mersin Barosu’na kayıtlı bir avukat olarak çalışıyor. Ayrıca arabulucu. Kendisinin deyişi ile “biri yanında, biri kalbinde yaşayan iki çocuk annesi.” Birten Hanım oğlu Fırat’ı nadir bir hastalık nedeniyle kaybettikten sonra 2024 yılında “Bir Fırat Hikâyesi-Sonsuza Kadar” kitabını yayımlamış. Fırat’ın hikâyesini anlatmak, varlığını onurlandırmak, yaşam mücadelesinin bilinmesini istediği için yazdığını söylüyor. Birten Hanım’la yasını ve Fırat’ın mücadelesini konuştuk…

Yalçın Öztürk, Ankara doğumlu. Uludağ Üniversitesi’nde fizik eğitimi aldı. Üniversite yıllarında, tencere satışıyla başlayan ve teknolojiyle devam eden, farklı bir satış-pazarlama deneyimi yaşadı. Firmaların iç eğitim süreçlerinde uzaktan eğitimle tanıştı ve bu alanda çalışmaya başladı. Uzaktan eğitim ve web tasarımına yöneldi. İş güvenliği alanında uzaktan eğitim sistemleri hazırlayarak çeşitli kuruluşlara hizmet ve danışmanlık verdi. Eğitimde farklı ve faydacı bir yaklaşım benimseyebilmek için drama eğitimi aldı. Drama eğitimiyle birlikte teknolojiye mesafeli yaklaşsa da, hâlâ çeşitli kurum ve kişilere web tasarımı, dijital reklam ve sosyal medya danışmanlığı hizmeti vermeye devam ediyor. Yalçın, çocukken kaybedilen bir abinin ardında kalan sessizliği, yıllar sonra yaşadığı yasın hayat boyu kalan ağırlığını ve izini, böyle bir kaybın tüm yaşamını nasıl değiştirdiğini büyük bir içtenlikle paylaştı.

Hakan Evrensel 1967 Ankara doğumlu eski bir asker. Kuleli Askeri Lisesi, Kara Harp Okulu ve Piyade Okulu’nu bitirdikten sonra Güneydoğu’da çeşitli yerlerde görev almış. Ordudan üsteğmen rütbesinde iken ayrılmış; sonrasında gazetecilik ve yazarlık yapmaya başlamış. Kitaplarında, sonradan filmleri yapılanlar da dahil Güneydoğu’daki terörü anlatmaya çalışan Hakan Evrensel; kitaplarının tümünde devletin sadece terörist ile mücadele ettiğini, terörle mücadeledeki eksikliklerimizi, yöre insanın sıkıntılarını, devlete olan güvensizliğini, PKK’nın halk üzerinde oluşturduğu korkuyu, Türk askerinin ve kamu görevlilerinin zor şartlarda nasıl görev yaptığını vurguluyor. Bizler onu kitaplarından uyarladığı sinema ve dizi senaryolarıyla tanıyoruz. Güneydoğudan Öyküler, Yer Eksi İki, Yolun Açık Olsun romanları ile senaryolarını yazdığı Nefes: Vatan Sağolsun, Anadolu Kartalları, Yolun Açık Olsun, Nefes: Yer Eksi İki sinema filmleri ve Güneydoğu’dan Öyküler – Önce Vatan TV dizisi önemli açalışmaları arasında yer alıyor. Bu bölümde hem çalışmalarını hem de bu çalışmalarındaki kayıp ve yas temasını konuştuk…

Selen Baranoğlu 1983 Adana doğumlu, ODTÜ Eğitim Fakültesi’nden mezun olduktan sonra aynı üniversitede İngiliz Edebiyatı alanında yüksek lisansını tamamlamış. Yabancı dil eğitimi alanında 17 yıl boyunca akademisyenlik yapan Baranoğlu, ardından koçluk eğitimlerini tamamlayarak dönüşüm koçu olarak çalışmaya başlamış. Sadeleşme, iyi yaşam, sürdürülebilirlik, bilinçli tüketim gibi konuları işleyen “Basit ve Mutlu Yaşam”, “Bana Bi’ Sade”, “Sıkıntı Yok”, “Sınırları Aşmak” ve “Bazı Yaralar Yararlıdır” kitapları ile biliniyor. Geniş bir okur kitlesine ulaşan Selen Baranoğlu yazar ve dönüşüm koçu olarak hayatı basitleştirme, sade yaşam ve dönüşüm konularında ilham veren içerikler hazırlıyor. Bu bölümde kaybettiğimiz sevdiklerimizin eşyaları ve hatıraları ile neler yapabileceğimizi konuştuk.

Gaye Ağan 1982 Almanya doğumlu. “Hayatımın en özel, en değerli parçası” diyor kızı İren için. İren’i kaybetmeden önce kendisini “İren’in Annesi” olarak tanıtırken, kaybından sonra şimdi “bu dünyada ve öteki dünyada var olan bir meleğin annesiyim” diyor. 20 yıldır, çocukluk hayali olan İngilizce Öğretmenliğini sürdürüyor ve özel bir okulda müdür yardımcısı olarak görev yapıyor. 24 Temmuz 2024’te, yüz binde bir görülen nadir bir hastalık olan Guillain-Barré Sendromu nedeniyle İren’ini ani bir şekilde kaybetti. Bu acı ve özlem ile hayatına devam etmeye çalışıyor. Geride kalan olarak, “İren’in Annesi” olarak, bu dünyada bundan sonraki misyonunun İren’ini ölümsüz kılmak olduğunu düşünüyor. Bu bölümde birlikte hem İren’i andık, hem de bir annenin yas sürecinde yaşadığı karmaşık duyguları paylaştık.

“Yarım yüzyıldan fazla süre önce, bol yağmurlu Nisan günlerinden birinde, dünyanın en karmaşık şehirlerinden İstanbul’da doğdum. Hayatım boyunca tek okulum kabul ettiğim Sankt Georg Avusturya Lisesi’nden sonra, Marmara Üniversitesi İşletme Fakültesi’ni bitirdim, bugüne kadar hiç kimseyi “işletme”yi düşünmedim.   Çocukluğumdan beri hep gazeteci olmak istemiştim, reklamcılıkla başlayıp halkla ilişkilerle devam eden 22 yıllık iletişim danışmanlığı kariyerimde yazmak, hep mesleğimin ana parçası oldu. 40 yaşımdan sonra kısmet olan gazetecilik kariyerimde, köşe yazarlığından sokak muhabirliği ve dava muhabirliğine evrilen bir süreçte dergilerden YouTube kanallarında programcılığa kadar her mecrada çalıştım.   Öte yandan hayatımdaki herşeyden daha özel bir sıfatım var: Farklı gelişim gösteren, otizmli/Aspergerli Nâzım Özgün’ün annesiyim, şimdi Hacettepe Üniversitesi’nde Antropoloji okuyan delikanlımla 20 yıldır otizm dünyasında yaşıyoruz.   Kadınım, insanım, anneyim, otizm, kadın cinayetleri, ayrımcılık, eğitim ve çocuk hakları başta olmak üzere hak savunucusu ve sosyal aktivistim. Hayatıma yazar ve freelance gazeteci olarak Bodrum’da devam ediyorum. Vicdanı ve ruhu güzel insanlarla, altı kedimle birlikte nefes alan her türlü canlıyı, gerçek edebiyatı, müziği, sinemayı, tiyatroyu, denizi, yemyeşil ağaçları ve kocaman dağları çok severim.”

Serdar Korucu, 1984 yılında İstanbul’da doğmuş. İstanbul Üniversitesi’nde felsefe öğrenimini tamamlamış. Ulusal/uluslararası medya mecralarında dezavantajlı gruplar ve nefret söylemi üzerine haber, röportaj ve özel dosyalar hazırlayan bir gazeteci. 2012 yılından bu yana CNN Türk-Kanal D’de editörlük yapıyor. Bu yıl Doğan Kitap’tan çıkan “Cumartesi Anneleri-Galatasaray Meydanı’nda 1000 Hafta” kitabının da aralarında bulunduğu 13 basılmış kitap çalışması var. Yas Notları’nda yasın pek çok halini; Cumartesi Anneleri ve kolektif yası, haklarından mahrum edilen yası, bireysel yası ve etkilerini konuştuk. Farklı bir bölüm oldu ilgiyle izlemenizi dilerim.

Gülşen Kavakbaşı 1979 İzmit doğumlu, Efe ve Emir’in annesi. Kendi deyişi ile çocuklarıyla birlikte büyüyen bir Anne. Çocuklarıyla geçirdiği zamanla anılmak istiyor. 2014-2016 yıllarında ailece karavanla yaptıkları Türkiye seyahatini, Emirle birlikte katıldıkları Girişim Savaşçısı kamp programını, bir Zafer Bayramında anne oğul bisikletle uzun uzun Sapanca Gölü’nde dolaştıklarını, Emir’le geçen yılki son yazda Kandıra’da son kez birlikte zaman geçirdiklerini hatırlamadığı bir an bile yok. Gülşen Hanım oğlu Emir’i nasıl kaybettiğini, hissettiklerini, duyduğu acıyı cesaretle ve sevgiyle paylaştı…

Aylin Balboa İzmit’te doğmuş, öğrencilik yıllarını Ankara’da geçirmiş bir yazar. İstanbul’da yaşıyor. Çeşitli dergilerde yayımladığı yazılarıyla edebiyat hayatına başlamış. Bazı portallarda ve bloglarda yazı yazmış. Kafa dergisinde yayımladığı “Osman” serisi ile edebiyat çevrelerinin dikkatini çekmiş. 2014 yılında yayımlanan Belki Bir Gün Uçarız öykü kitabı yedi kez basılmış. Bu Hikaye Senden Uzun Osman ve Ateş Sönene Kadar diğer ilgi gören kitapları. Film karakteri Rocky Balboa’yı çok sevdiği için bu soyadını kullanıyor. İlk izlediği film Rocky IV’müş. Diyor ki; “ben şampiyon değilim, hayata onun gibi seri yumruklar savuramıyorum henüz. Ama aldığım tüm darbelere rağmen ayakta kalmaya çalışıyorum.” Babasını, abisini ve annesini farklı zamanlarda kaybeden Aylin Balboa ile kayıplar ve yas hakkında farklı bir bakış açısı ile konuştuk. İlginizi çekeceğini umuyorum.

Deniz Onuk, 23 yaşında, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinden bu yıl mezun oluyor. Avukat olmak istiyor. Lise öğrenimini Üsküdar Amerikan Lisesinde tamamlamış. Lise hayatı boyunca spor ve sanatla iç içe bir genç olmuş; eskrim yapmış, piyano çalıyor. Tiyatro kulübü ve okul korosunda aktif olarak yer almış. Üniversitede çeşitli uluslararası farazi dava yarışmalarına katılmış, uluslararası hukuk alanında makaleler yazıyor. Lisans eğitimine ek olarak açık öğretim sosyoloji bölümüne devam ediyor. Kendi deyişi ile hukuka insancıl ve toplumsal bir perspektiften bakmanın önemli olduğunu düşünüyor. Dil öğrenmeyi seviyor, İngilizcenin yanı sıra Japonca, Fransızca, Korece biliyor. Şimdilerde İspanyolca öğreniyormuş. Yazmayı seviyor, hukuki yazılarının yanında bir süre Posta gazetesinin internet sitesinde köşe yazıları yazmış. Son zamanlarda genç yazar arkadaşlarıyla birlikte Falan dergisinde yazıyor. Babası Kenan Onuk ile gurur duyuyor Deniz ve onu çok özlüyor. Ölüm yıl dönümünde Deniz’le birlikte andık kendisini. Sevgili Deniz yolun açık olsun…

Tuğçe Kutlu, iki lisans eğitimi olan bir akademisyen. Önce Ankara Üniversitesi İlef’te Radyo, Televizyon ve Sinema, sonra da Anadolu Üniversitesi Uluslararası İlişkiler bölümlerini tamamladı. Ayrıca iki farklı konuda iki yüksek lisansı var; birini University College London’da (UCL) Film Çalışmaları alanında MEB bursu ile 21. yüzyıl korku filmlerindeki yas, diğerini ise; Ankara Üniversitesi’nde 21. yüzyıl Türkiye sineması ve iktidar ilişkileri konusunda yaptı. Çalışmaları akademik dergilerde yayımlandı. Çok sayıda akademik konferansa katılarak bazı çalışmalarını sundu. Aynı zamanda Alison Peirse liderliğindeki Kadınların Küresel Korku Filmi Tarihi Projesi’nin bir parçasıydı. Ankara Üniversitesi’ndeki doktora programındaki tezini yakın dönem dünya sinemasında savaş sonrası travma anlatısı üzerinde sürdürmekte, aynı fakültede araştırma görevlisi olarak görev yapmaktadır. Yas Notları’nın farklı konularından biri oldu bu bölüm. İlgiyle takip etmeniz dileği ile…

Aysun Sevi 1989 Tekirdağ doğumlu. Özel bir firmada finans uzmanı olarak çalışıyor. 17 yaşında anne olmuş. Çok genç yaşlarda, çok özel bir çocukla anneliği kendisi de büyümeye çalışırken öğrenmiş. Şöyle anlatıyor o süreci; ‘’ben de eşim de sevginin koşulsuz ve beklentisiz haliyle tutunduk yaşama. Hayatım oğlumla evrildi, dönüştü ve birlikte var olmanın anlamıyla şekillendi. 17 yıllık bütünlüğümüz Ocak 2023’te sonsuzluğa ulaştı. Bu ağır acının yükünü de alıp sırtıma, şimdi onu sonsuzlukta yaşatmaya çabalıyorum.’’ Aysun Sevi kendisi gibi özel çocuklarını kaybeden ebeveynlere yalnız olmadıklarını hatırlatmak için bu söyleşiye katıldı. Aysun Hanım’ın, yas sürecine eşlik edebileceğimiz bir söyleşi oldu.

Ebru Nihan Celkan Uludağ Üniversitesi Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri bölümünden sonra, yüksek lisansını İstanbul Üniversitesi Pazarlama alanında tamamlamış. 2004-2016 yılları arasında Volvo İş Makinalarında satış destek uzmanı, pazarlama uzmanı, CRM ve Satış Destek Müdürü olarak görev yapmış. Ebru Nihan Celkan aynı zamanda oyun yazarı; Tetikçi, 17.31, Tilt, Kabuklu Sürprizli Hayvanlar, Nerde Kalmıştık?, Kimsenin Ölmediği Bir Günün Ertesiydi, Evim! Güzel Evim!, Babil, Benimle Gelir Misin?, Bir İhtimal Daha Var oyunları İstanbul’un farklı tiyatrolarında sahnelenmiş. 2017 yılında Maxim Gorki Tiyatrosu ve Oyun Yazarlığı için Yeni Enstitü (NIDS) tarafından projelendirilen KIF (Krieg Im Frieden – Parça Parça Savaş) için 4 oyun yazarından biri olarak seçilmiş. Bu proje kapsamında “Benimle Gelir Misin?” isimli oyununu kaleme aldı. KIF (Krieg Im Frieden – Parça Parça Savaş) Projesi kapsamında yazdığı “Benimle Gelir Misin?” isimli oyunu Stuttgart Şehir Tiyatrosu’nda “Last Park Standing” adıyla Ekim 2019’da prömiyer yapmıştır. Amerika prömiyeri Mayıs 2022’de gerçekleşen oyun Almanya’da 2023 yılında tekrar sahnelenmiştir. 2019 yılında Akademie Schloss Solitude – Stuttgart tarafından her yıl beş kişiye sağlanan çalışmalarında insan hakları ve ifade hürriyetini merkeze alan sanat yaratıcılarına sunulan Jean-Jacques Rousseau bursuna hak kazanmış. Stuttgart’da bulunduğu sürede “Tarihle Etkileşim” festivali kapsamında Anlatılmamış Hikayeler: Toplumsal Cinsiyet ve Hafıza Yürüyüşleri projesini tasarladı ve hayata geçirdi. 2020 yılında Stuttgart – Ludwigsburg Şehri yazarlık bursuna hak kazanmıştır. Bu burs kapsamında Kültürel Çeşitlilik ve Toplumsal Cinsiyet’i merkeze alan “Der Weltschmerz” metnini yazdı. 2016 yılında Y+O’yu kurdu. Burada toplumsal cinsiyet eşitliği, kültürel çeşitlilik, etik, adil ve yaratıcı yönetim gibi konularda atölye içerikleri üretiyor.

Ferda Sayın 1975 yılında memur bir ailenin çocuğu olarak doğmuş. Üniversite eğitimini Marmara Üniversitesi Hemşirelik Ön lisans ve İstanbul Üniversitesi Hemşirelik Lisans programlarında tamamlamış. Kocaeli Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi İngiliz Dili Edebiyatı Bölümü’ne başlamış, ancak devam edememiş. 2007 yılına kadar sağlık alanının farklı iş kollarında ve özel sektörde çalışmış. 2007 yılından emekli olduğu 2024 yılına kadar kamuda hem klinikte ve hem de idari personel olarak görev yapmış. Demokrat Haber adlı dijital haber portalına Nuh Köklü’ye dair yazılar yazan Ferda Sayın, feminist bir yaşam hakları savunucusu. Kendi deyişi ile Medra, Yeşim ve Çocuk adlı üç kedinin ev insanı. 2015 yılında toplumun ‘’kar topu cinayeti’’ olarak bildiği olayda, gazeteci Nuh Köklü’yü kaybetti. İstanbul Kadıköy’de Nuh Köklü arkadaşlarıyla kartopu oynarken camın kartopu isabet eden esnaf tarafından bıçaklandı. Olay sırasında Ferda Sayın sevgilisinin yanında idi. Aradan geçen 9 yılda yaşadıklarını ve yas sürecini konuştuk…

Dr. Esra Kılıç Ceyhan, Lisans ve yüksek lisans eğitimini Ankara Üniversitesi Sosyal Hizmet Bölümü’nde, doktora eğitimini Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Klinik Odaklı Sosyal Hizmet Doktora Programında tamamlamış genç bir akademisyen. 2019 yılından beri Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sosyal Hizmet Bölümü’nde öğretim üyesi. Okul sosyal hizmeti odaklı çalışmalarının yanı sıra, bilişsel davranışçı terapi, bütüncül psikoterapi, çocuk ergen psikoterapisi, oyun terapisi, kriz, travma ve yas danışmanlığı eğitimlerini de tamamlamış. 2021 yılında ikiz bebeklerinden birini doğumdan sonra kaybetmiş. Daha sonra hem yaşadıklarını anlamlandırmak hem de benzer kaybı yaşayan annelerin yas sürecini belirlemek için nitel olarak yaptığı araştırmasını “Bir Doğum Bir Ölüm: İkizlerinden Birini Kaybeden Annelerin Yas Yolculukları” isimli kitaba dönüştürmüş ve iki akademisyen arkadaşı ile 2023 yılında yayınlanmış. Bu bölümde Esra bize kendi yas süreciyle birlikte araştırması sırasında görüştükleri annelerin yasını anlattı.

Şaban Vatan, Giresun’un Eynesil İlçesi’nde yaşayan bir baba. Hayatını ilçede esnaflık yaparak kazanıyordu. Eczacı teknikeri bir eşi ve 2 çocuğu olan bir aile reisiydi. Ailenin hayatı 12 Nisan 2018’de imam hatip öğrencisi 11 yaşındaki Rabia Naz’ın hayatını kaybetmesi ile alt üst oldu. Rabia Naz Vatan, evinin önünde yaralı olarak bulunmuş ve kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetmişti. 11 yaşındaki Rabia Naz Vatan’ın ölümü sosyal medyada ve Türkiye kamuoyunda uzun süre tartışıldı. Ölümün nasıl gerçekleştiği, İçişleri Bakanlığı müfettişleri, savcılık, emniyet, adli tıp ve TBMM tarafından ayrı ayrı araştırılmış olmakla birlikte ölüm sebebi hala bilinmiyor. Ancak Şaban Vatan ve ailesi için kızlarını kaybetmekle ilgili pek çok şey son derece net. Şaban Vatan’la geçen 6 yılı, mücadelesini ve Sevgili Rabia Naz’ı konuşmaya çalıştık.

Arda Erel, 1995 İstanbul doğumlu. Küçük yaşlardan itibaren günlükler tutup yazılar yazan Arda Erel, İstanbul Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi mezunu. Yazılarını ilk önce dijital platformlarda yayımlamış ve büyük ilgi görmüş. Sonra da yayınevlerinin dikkatini çekmiş. Psikoloji, toplumbilim ve felsefeyle ilgilenen Erel’in ilk aforizma kitabı “Senin İçin” 2016 yılında, ilk deneme kitabı “Arayış” 2017, ikinci aforizma kitabı “Kendine İyi Bak” 2018, ilk psikolojik romanı “Sarsıntı” 2019, devam romanı “Yüz Yüze” 2020, ikinci deneme kitabı “Konuşamadığımız Ne Varsa” 2021, hafıza ve kimlik üzerine olan üçüncü romanı “Annemin Bilmediği Her Şey” ise 2022 yılında yayımlandı. Avrupa’da ve Türkiye’de çeşitli söyleşilere katılan Erel’in kitapları, uzun süre çok satanlar listesinde yer aldı ve geniş kitlelere ulaştı. Arda Erel, Galatasaray Üniversitesi’nde “Bir Eril Alan Olarak Suç” adlı Türkiye’de suç işlemeye dair araştırmasıyla sosyoloji alanında yüksek lisansını tamamladı. Arda’nın son romanı “Senin Hakkında Bir Hikâye” yayınlanmış sekizinci kitabı. Bu romanında yası yazmış Arda, o zaman yas hakkında konuşmasak olmazdı. Son romanını yazma sürecini ve yası birlikte konuştuk…

Meryem Göktepe, kendisini anlatırken; “8 çocuklu bir ailenin 6. evladıyım. 6 erkek 2 kızın küçüğü idim. 11 yaşıma kadar köyde yaşadım. Okumak için, okutulmamış ablamın çabasıyla İstanbul’a geldim. Kamuda çalışıyorum. Emek ve sendikal mücadelemin yanında insan hakları, kadın hakları mücadelesi de vermeye çabalıyorum” diyor. Meryem Göktepe 8 Ocak 1996’da gözaltına alındıktan sonra polisler tarafından dövülerek öldürülen gazeteci Metin Göktepe’nin ablası. 28 yıl önce öldürülen çok sevdiği kardeşi Metin’i ve ardından ailesinin ve kendisinin yaşadıklarını Yas Notları’nda anlattı.

Ersin Han Ersin, Londra merkezli deneyimsel stüdyo Marshmallow Laser Feast’in sanatçı, yönetmen ve yaratıcı direktörü. Ersin’in sanat pratiği, heykel, enstalasyon, canlı performans ve sanal gerçeklik dahil olmak üzere geniş bir alana yayılıyor. Eserleri, bizi çevreleyen göremediğimiz doğal güçleri aydınlatmakla kalmıyor; izleyenleri, günlük deneyimlerinin ötesinde bir duyusal algı ile gezinmeye davet ediyor. Bu alanlarda, bilinen fiziksel dünya ortadan kalkıyor, büyülü ve bilimsel araştırmalarla desteklenen Dünya’daki ekosistem için temel olan ağlar, süreçler ve sistemler ortaya çıkıyor. Londra’dan New York’a, Melbourne’dan Seul’a kadar uluslararası alanda sergiler düzenleyen Ersin Han’ın eserleri; ACMI, Barbican Centre, YCAM, DDB Seul, Sundance Film Festivali, Montreal Quartier des Spectacles, SXSW, Phi Centre ve Lizbon Mimarlık Trienali gibi önemli kurumlardaki büyük sergilere de dahil edilmiş. Ayrıca geçtiğimiz yıl yaptığı ve insanla doğal dünyalar arasındaki görünmez temel bağlantıları anlattığı Ted konuşması çok etkileyici. Ersin Han’la yas ve acıya dair doğadan öğrenebileceklerimizi konuşmaya çalıştık.

Gülin Ofluoğlu sosyal medya eğitmeni/danışmanı, instagramda @dijitalde.basaranlar sayfasının kurucusu. İngiltere’deki reklam pazarlama eğitiminin ardından çeyrek asır Yapı Kredi Emeklilik ve Allianz gibi büyük markaların reklam, pazarlama ve marka müdürlüğünü yapmış, kurumsal işlerde deneyimli bir isim. Dünyadaki büyük reklam ajansları ile çalışmış. Pazarlama konusunda makaleleri var,  milyonlarca müşteriye ulaşan ulusal ve uluslararası kampanyalar yönetmiş. Yönettiği projeler ulusal, uluslararası ödüller almış, buna Microsoft tarafından verilen dünya birinciliği ödülü de dâhil. Sosyal medyada başaranlarla röportajlar yapıyor, “Dijitalde Başarmak İstiyorum” eğitimleri veriyor, küçük işletmelere ve influencerlara danışmanlık yapıyor. Gülin Ofluoğlu ile oğlu Sevgili Mete Alp’i kaybettiği dönemi ve çalıştığı kuruluştaki yaklaşımı konuştuk.

İpek Özbey bir gazeteci, 1973’te İstanbul’da doğmuş önce işletme eğitimi almış. Şimdilerde sosyoloji eğitimine devam ediyor. Gazeteciliğe 1993 yılında HBB televizyon kanalında başlamış. Sonra farklı kanallarda mesleğine devam etmiş. Kanal 6, NTV, CNN Türk’te, Hürriyet, Tempo Dergisi, Cumhuriyet ve Halk TV’de çalışmış. Halen Sözcü gazetesinde söyleşiler yapmakta ve Sözcü TV’de haber program hazırlayıp sunmaktadır. İpek Özbey’le yaşamında çok önemli yeri olan Goldie’yi ve onu kaybettikten sonraki yas sürecini konuştuk.

Dr. Savash Porgham, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümünden mezun olduktan sonra, yüksek lisans ve doktora eğitimini sosyal/yeni medya ile haber ilişkisi üzerine yazdığı tezlerle İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Gazetecilik Anabilim Dalında tamamlamış. Gazetecilik ve İran/Ortadoğu bağlamında ulusal ve uluslararası basında ve akademik alanda yayınlanmış haber, röportaj, makale ve çeviri çalışmaları bulunuyor ve aktif gazeteciliğe devam etmeye çalışıyor. Savash Porgham’la İran halkının ölüm ve yasla kuşatılmışlığını, rejimin ölümü ve yası belirleyişini, bir halkın ölümün gücüyle nasıl sınandığını konuştuk.

Ben Ankaralıyım. 6 yaşımdan beridir sahneye çıkıyorum. Oyuncuyum. Bilkent Üniversitesi’nde sonra Lamda isimli akademide oyunculuk okudum. Türkan Saylan’ı anlamak için çalıştım ve 2010 yılında onu canlandırdım, bir sezon. 2012’de bir oyunda oynadım. Gezi Parkı protestoları başladı ve 2013 yılında bir gece vaktiydi ayrıldım. O zamandan beri Cardiff’de yaşıyorum. Gezi Davasında 2985 yıl ile yargılanmak için üzerimde tutuklama kararı ve 10 yıllık bir nefret, sürgün ve evsiz kalma sürecim var. Öyle tehdit edildim öyle nefret edildim ki uyuyamadım, uyanamadım. Önümde yemekler pişti acıkmadım. Şelalelerden geçtim susamadım. Ağızsız, tatsız ve kendimsiz kaldım. Kendime acıdım, acındırdım. Sonra dondum kaldım. Yaşadığım yerde sahneye çıktım, dizi ve filmlerde oynadım. Ne işler yaptığımı saymak dahi gelmiyor içimden. Öyle kırgın öyle uzağım birçok heyecanıma. Hikayesi elinden alınan neye heyecanlanır? Baştan başlamak mıdır devam etmek midir hayatta kalmak? Sorular sorarak kafamı çalıştırmayı, ayrışan benliğimin parçalarını bir araya koymayı keşfederek birçok sorudan ve sorunsaldan kimlik bakındım. Bir serüven bir macera bir masal ya da bir varsayım mıyım? Zamanda yaşamayı bıraktığım için zihnimde durmadan sorular oluştu, mantıksızlığa ve bilinçli kötülüğe cevaplar bulamadım ama en çok bedenime dönmek için uğraştım. Şimdi elektrik yüklü bir biyolojik varlığım. Bunu anladım. İşte bu sebeple belki de artık hiç olmadığım kadar varım.

Aslı Şafak kendi sözleri ile bu bölümün tanıtımını hazırladı; ‘’Ayşecik ve Ömercik filmleriyle büyüdü. Bir gün Aslıcık olacağını tahmin edemedi. Annesi ve babasıyla hep mutlu yaşayacağını sandı. Öyle olmadı. 12 yaşındaydı annesi öldü.30 yaşındaydı babası öldü. Ülke değiştirdi, boşandı. İşten ayrıldı. Bebeğini kaybetti. Yalnız kaldı. Yasın pek çok evresini yaşadı. Hayatın zorlu dikey geçiş sınavından sonra Aslıcık’tan Aslı’ya terfi etti…’’ Yas Notları’nda Aslı Şafak tüm şeffaflığı ve içtenliği ile kayıplarını, yaslarını, annesine veda edemeyişini, babası ile ilişkisini ve nasıl yas tuttuğunu anlattı.

Atila Sertel öncelikle bir gazeteci ve yazar. Ayrıca 26 ve 27. dönem CHP İzmir milletvekili olan Atila Sertel, Eskişehir’de doğmuş, Ege Üniversitesi’nde Gazetecilik ve Halkla İlişkiler eğitimi almış. Eşi Ziynet Sertel ile üniversitede tanışmış. Çeşitli gazetelerde serbest muhabirlik, haber müdürlüğü, yazı işleri müdürlüğü ve yazarlık yapan Sertel, İzmir Büyükşehir Belediyesi Basın ve Halkla İlişkiler Daire Başkanlığı, İzmir Gazeteciler Cemiyeti Başkanlığı ve Türkiye Gazeteciler Federasyonu Genel Başkanlığı görevlerinde de bulunmuş. Türkiye Gazeteciler Federasyonu Onursal Genel Başkanı seçilmiştir. Basılmış 3 kitabı vardır. Bunların yanı sıra, Adalet Meslek Yüksek Okulu’nu bitirmiştir. Halen İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Bölümü 4. Sınıf öğrencisidir. Ayrıca Anadolu Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi bölümüne devam etmektedir. İki oğlu ve üç torunu vardır. Atila Sertel Sevgili Eşi Ziynet Sertel’i 27 Mayıs 2021 günü kaybetmiştir. Yas Notları’nda bu kez Atila Sertel ile yasını, eşine duyduğu sevgi ve saygıyı, özlemi konuştuk. Ziynet Sertel’i birlikte andık.

Esra Kazancıbaşı Öztekin sağlık iletişimi alanında önemli bir isim. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Bölümü mezunu. Uzun yıllardır sağlık sektörü ve medya ilişkileri, sağlıkta kriz iletişimi gibi konularda hem programlar yapıyor hem de medya eğitimleri veriyor. Londra’da City Üniversitesi’nde kısa dönem gazetecilik eğitimi almış. Kadınca ve Woman dergilerinin genel yayın yönetmenliğini yapmış, kadın sporcuların başarılarını duyurmak amacıyla bir kadın dergisinde spor sayfasını açan ilk isim olmuş. Kadın Adayları Destekleme Derneği’nin kuruluşunda yer almış, kadın ve siyaset konulu eğitimlere katılmış, gazete ve televizyonlarda yıllardır sağlıkla ilgili pek çok habere ve TV programına imza atmış. Sonrasında sağlık iletişimi ve yayıncılığı alanında faaliyet gösteren Sağlık Adası Medya’yı kurmuş. Şimdilerde görsel medyada ve internet medyasında halen sağlık yayıncılığına devam ediyor. Çok sayıda ödülü ve eşi tiyatro sanatçısı Rasim Öztekin’i kaybettikten sonra yazdığı ve gelirini Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği Rasim Öztekin Tiyatro Bursu’na bağışladığı “Sonsuz Aşk… Rasim’im” adlı bir kitabı var. Yas Notları’nın bu bölümünde Sevgili Esra Kazancıbaşı Öztekin yasını, eşine duyduğu sevgiyi bizlerle paylaştı. Ve ülkemizin değerli tiyatro sanatçısı Rasim Öztekin’i birlikte andık.

İzmir’de 1987 yılında doğan Zeynep Selvili Batuk, önceleri balerin olmayı hayal ederken, ilk köpeği hastalanınca da veteriner olmak istediğine karar verdi. Kendi deyimiyle psikolog olmayı düşlememişti. Psikolojiye İzmir Saint-Joseph Fransız Lisesi’nde okuduğu dönemde gittiği Princeton ve Georgetown üniversitelerinin yaz okullarında merak saldığını söylüyor. İnsan ruhuna olan merakının annesinin sıklıkla tekrarladığı “her şey insan için” sözleri olduğunu da düşünüyor. Miami Üniversitesi’nde psikoloji ve sinema eğitiminden sonra uygulamalı psikoloji yüksek lisansını New York Üniversitesi’nde tamamlıyor. Yüksek lisans eğitimi sırasında “mindfulness” ve “öz şefkat” konularına odaklanmış. “Kabul ve Kararlılık Terapisi,” “Şefkat Odaklı Terapi,” ve “Öz Şefkatli Farkındalık” konularında çok sayıda uluslararası eğitime katılmış. 2017 yılında Türkiye’nin ilk Öz Şefkatli Farkındalık eğitmeni olarak Bahçeşehir Üniversitesi’nde 8 haftalık “Öz Şefkatli Farkındalık” eğitimleri vermeye başlamış. 27 Ocak 2021’de babasının ölümüyle birlikte yas, ölüm ve palyatif psikoloji konularına odaklanan Zeynep Selvili’nin diğer çalışma odağı yas sürecinde utanç yaşantısı ve öz şefkatin rolü. Hâlen aktif olarak konsültasyon alarak teorik eğitimlerine İrlanda ve ABD’de, klinik çalışmalarına ise İstanbul’da devam eden Zeynep Selvili ile kendi kaybından sonraki yas sürecine ve yasın özgünlüğüne dair konuştuk…

İrep Çakır, 28 yıldır gazeteci; televizyon muhabiri, savaş muhabiri, televizyon yapımcısı. Kariyeri boyunca savaş ve afet bölgelerinde; Kosova, Filistin-İsrail, Irak, Afganistan gibi ateş hatlarında bulunmuş. İnsan ve kadın hakları ihlalleri, doğa ve sürdürülebilirlik, gelişmemiş bölgelerde eğitim ve yaşam standartları üzerine yoğunlaşan haberler yapmış. İsviçre ve Avusturalya televizyonlarının Türkiye prodüktörlüğünü üstlenmiş. Çocukların eğitimi için mücadele eden STK’larla da çalışmış. Savaş muhabirliği, muhafazakâr doğu toplumlarında ve İslam coğrafyasında kadın gazeteci olma deneyimi ve televizyon gazeteciliği konularında üniversiteler ve özel platformlarda konuk konuşmacı olarak yer alıyor. Şimdilerde üç çocuğu ve köpeğiyle Kanada’da yaşıyor; kurucusu, içerik üreticisi ve sunucusu olduğu “Turkish Voice of Canada / Kanada’nın Türkçe Sesi” haber kanalını yürütüyor. Bu kanal, Kanada’da federal düzeyde Türkçe yayın yapan tek çevrimiçi haber ve bilgi platformu.  Ayrıca, zaman zaman Kanada haberlerini Türkiye televizyonlarına aktarıyor, yorumluyor. ODTÜ Uluslararası İlişkiler Bölümü mezunu İrep Çakır, ayrıca öncesinde Ankara Özel Tevfik Fikret Lisesi’ni bitirmiş. Kendi deyişiyle; İngilizce yaşıyor, Türkçe yazıyor, hisleri Fransızca. 2019 yılında eşi Ersin Çakır’ı, göçmen olarak yeni bir yaşam kurdukları Kanada’da kaybetti. Bir anda alt üst olan hayatında kırılan yaşam dalını, mesleki köklerine, üretken ruhuna ve çocuklarıyla beslenen enerjisine tutunarak yeniden yeşertmek için çalışıyor.

Ruşen Karakaya Lefkoşa’da doğup büyüyen genç bir anne. Doğu Akdeniz Üniversitesi İngilizce Öğretmenliği bölümü mezunu, yüksek lisansını yine aynı üniversitenin Eğitim Bilimleri Fakültesi’nde tamamlamış. Ve halen Doğu Akdeniz Üniversitesi Yabancı Diller ve Hazırlık Okulu’nda Öğretim Görevlisi olarak çalışıyor. 2006 yılında Enver Bey’le evlenmiş ve tek çocukları olan Selin, 29 Ocak 2009 tarihinde dünyaya gelmiş. 22 yıldır öğretmenlik yapıyor Ruşen Hanım. Bu güzel ailenin yaşamı birkaç saniyede evlatlarını kaybettikleri 6 Şubat akşamı geri döndürülemez biçimde değişti. Hem devam eden dava süreci hem de diğer ailelerle birlikte çocuklarının anısını yaşatmak, farkındalık yaratmak amacıyla kurdukları Şampiyon Melekleri Yaşatma Derneği ile zorlu bir mücadele içindeler. Yas Notları’nın bu bölümünde; sakin, melek yüzlü, sevgi dolu bir annenin Ruşen Karakaya’nın yasına ortak oluyoruz.

Mehmet Ali Gümüş, 1987 yılında Antakya’da doğup bu kentte yetişip, yaşamını yine bu kentte sürdüren genç bir avukat. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdikten sonra avukatlık stajı devam ederken oyunculuk eğitimi alarak farklı dizi, film, tiyatro projelerinde yer almış. 2016 yılında tekrar İstanbul’dan Antakya’ya taşınmış. Oyunculuğa devam ederken kendi hukuk bürosunu açarak, bir yandan da tarım-hayvancılıkla uğraşmaya ve işletmecilik yapmaya başlamış. İlk gençlik yıllarında insan hakları alanında farklı inisiyatiflerde yer alan Mehmet Ali Gümüş, halen Hatay Barosu Çocuk Hakları Komisyonu’nda görev yapıyor, ayrıca baronun kadın hakları komisyonunda da ilk erkek avukatı olarak görev almakta. Yaşamı çok sayıdaki insan gibi 6 Şubat depremleri ile değişen Mehmet Ali Gümüş memleketini ayağa kaldırabilmek için kurduğu Buradayız Hatay Derneği’nin başkanlığını yürütmekte şimdilerde. Ayrıca geçtiğimiz seçim döneminde Hatay’dan TİP’le seçimlerde aday olan Mehmet Ali Gümüş Yas Notları’nın bu bölümünde; içtenlikle bir kentin kayıplarına, yaşadığı acıya ve yasa tanıklığını, kendi yasını açık yüreklilikle paylaştı.

Canan 1977 Antalya’da doğmuş bir dünya vatandaşı. Bu gezegenin her yerinde yaşayabilecek biriydi Canan. Onu tanımlayacak bir kaç şey var; umut, tevazu ve hayat neşesi. Çok güzel insandı, bu Mayıs ayında kaybettik Canan’ı. Canan 2010 yılında ileri evre meme kanseri tanısı aldıktan sonra yaşamı değişti; bir yandan tedavisi için çabalarken bir yandan da gerek gönüllü gerekse profesyonel olarak meme kanseri farkındalığı için yılmadan çalıştı. Hayatla bağını nasıl koruyacağını güçlendireceğini biliyordu Canan. Benim için Canan azmin, dayanıklılığın temsilcisi. Yas Notları için birlikte konuşmaya karar vermiştik onu kaybetmeden önce. Ancak olmadı, yetişemedik. Şimdi ben bu kısacık anlatımla Canan Perdahlı anısına bir şeyler söylemeye çalıştım. Sevdiğim, tanıdığım birinin ardından konuşmaya halâ alışamadım. Zorlandım konuşurken. Ruhu şâd olsun, sevgiyle saygıyla selamlıyorum Canan Perdahlı’yı, dinlen artık Canım Canan…

Bu hafta Yas Notları’nda sağlam ve sadık bir Ankaralı konuğum var; Türkiye’de gerçek bir gazeteci olarak var olmanın en zor koşullarında güçlü bir kalem Gökçer Tahincioğlu. T24 Ankara Temsilcisi ve yazarı. Gazeteciliğe Milliyet gazetesinde muhabir olarak başlamış ve 1997-2018 yılları arasında haber müdürü, köşe yazarı olarak çalışmış. Haber, yazı ve fotoğraflarıyla Musa Anter, Metin Göktepe, Abdi İpekçi gibi isimlerin adını taşıyan gazetecilik ödülleri almış bir gazeteci, aynı zamanda yazar. “Bu Öğrencilere Bu İşi mi Öğrettiler: Öğrenci Muhalefeti ve Baskılar”, “Beyaz Toros: Faili Belli Devlet Cinayetleri” ve “Devlet Dersi: Çocuk Hak ve İhlallerinde Cezasızlık Öyküleri” adlı mesleki kitaplarının yanı sıra, “Mühür” ve “Kiraz Ağacı” adlı romanları bulunuyor. “Kiraz Ağacı” adlı romanıyla 2021 yılında Yunus Nadi Yılın Romanı ödülünü kazandı. Çağdaş Gazeteciler Derneği ve Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Basın Özgürlüğü ödülleri var. Yazmakta olduğu yeni romanını merakla bekliyoruz. Sevgili Gökçer Tahincioğlu Yas Notları’nın bu bölümünde Sevgili kardeşi Zerrin’in ardından yaşadığı yası, adalet mücadelesini, duygularını, kendi deyişiyle “bilip de umursamayanlar ülkesi”nde açık yüreklilikle paylaştı.

İstanbul doğumlu, Bulgaristan göçmeni bir ailenin çocuğu Feride Çetin. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo TV Sinema Bölümü mezunu. Marmara Üniversitesi’nde Sinema-TV yüksek lisansı var ve halen burada doktora öğrencisi. Kariyerinin ilk zamanlarında kamera arkasında olmayı seçmiş, İki Genç Kız filmi ile oyunculuk macerası başlamış. Oyunculuğun yanı sıra çevirmenlik, dergicilik, gazetecilik deneyimi de var. Ayrıca, kendisinin yönettiği çok sayıda kısa film çekmiş. Tiyatro yapıyor. Zengin bir filmografisi var, yazıyor, anlatıyor. Ödülleri çok. İki kitabı yayımlanmış ve 3 dil biliyor. Bütün bunların yanısıra, Hayat’la tam zamanlı bir annelik kariyeri var. Gazeteci Evrim Kepenek onun için “yazar ve oyuncu Feride Çetin, yaygın ana akım sanat çevrelerinde, hayat ve toplumla kurduğu ilişki açısından, ezber bozan kadınlar arasında yer alıyor.” diyor. Feride Çetin tüm naifliği ve şeffaflığı ile Yas Notları’nda eşi Murat Özer’in ardından yaşadıklarını, kızı Hayat’la paylaştığı dünyasını, biraz da kendisini keşfetme sürecini anlattı. Yas Notları’nın bu bölümünde “Sabahları ilk nefesimi kızım, ikinci nefesimi bana ilham veren kadınlar için alıyorum. Karanlıkta bile kahkaha atmaya devam eden kadınlar bu ülkeyi düzlüğe çıkaracak!” diyen cesur bir kadının yasını paylaşıyoruz.

Gülenay Kalkan Ünlüoğlu Ankara doğumlu, kıymetli, kıdemli, deneyimli bir tiyatro sanatçısı. Ankara Konservatuarı tiyatro bölümü mezunu. Yıllarca kendisini ve çok sevgili eşi Tarık Ünlüoğlu’nu Ankara Devlet Tiyatrolarında izledik. 2002 yılında İstanbul’a yerleşen Gülenay Kalkan Ünlüoğlu halen İstanbul Devlet Tiyatrosu sanatçısı. Rol aldığı tiyatro oyunlarını, film ve dizileri saymakla bitiremeyiz. Çok sayıda dizi ve sinema filminde çalışmalarını sürdürüyor. Eşi Tarık Ünlüoğlu’nu kaybettikten sonraki yaşamının nasıl devam ettiğini, duygu ve düşüncelerini açık yüreklilikle paylaştı. Kendisini uzun yıllar beğeni ile izlemeye devam edeceğiz… Yas Notları’na katıldığı için çok teşekkürler.

Hepgül Özdemiroğlu zarif bir İstanbullu. Bütün eğitim ve kariyer yaşamı İstanbul’da geçmiş. Hayatın ona açtığı yollarda öyle hızlı koşmuş ki, kendisi sakin sakin anlattı dinlerken hızına yetişemedim… Babası adını verirken kızının ismini söyleyenlerin onun için dilek dilemiş olacağını düşünmüş. Farklı ve yaratıcı alanlarda çok erken çalışmış. Kendi deyimiyle, müzik piyasasında büyük bir şirkette çalışmaya başladıktan sonra hayali olan plakçılığa ulaşamadan eşi müzisyen Attila Özdemiroğlu ile tanışmış, evlenmiş. İkiz kızları doğduktan sonra çok mutlu olmuş. Sonra ‘’bu kızlar büyümeden okulumu bitireyim’’ demiş. Ancak üniversiteyi tamamlayamadan yabancı bir şirketin müzik direktörlüğü ve telif haklarıyla ilgili işi araya sığdırıvermiş. Eşini kaybettikten sonra, kendine “ölmeden önce yapılacaklar” listesi hazırlayıp hayatının yönünü değiştirmiş. Harika bir kadının kızı olduğunu sevgiyle anlatıyor. Kadın, evlat, anne, kız kardeş, öğrenci ve bir çalışan olarak hayata hep gülerek devam ediyor… Hepgül Özdemiroğlu eşini, kaybını, duygularını ve yaşadıklarını sevgiyle paylaştı.

Mısra Öz, İstanbul’da doğup büyüyen, Halkla İlişkiler eğitimi almış, genç yaşta anne olmuş ve hala genç bir kadın. ‘’Oğuz Arda doğduktan sonra hem ben büyüdüm hem de oğlumu büyüttüm, arkadaşımdı benim’’ diyor. Oğlu için geleceğe dönük palanları ve hayalleri olan bir anne olarak yaşamını sürdürdüğü günlerde, bir yaz günü 8 Temmuz 2018 tarihinde yaşamı alt üst oluyor. Çorlu’da yaşanan tren kazasında oğlu Oğuz Arda’yı ve Oğuz Arda’nın babası Hakan Sel’i acı bir biçimde kaybediyor. O günden sonra yaşamını, bu olayın davasına ve Oğuz Arda’nın anılarını, adını yaşatmak için kurduğu Oğuz Arda Sel Çocuk Derneği’ne adıyor. Onurlu bir adalet mücadelesi var; başka canların gitmemesi ve anne babaların böylesi acılar yaşamaması için… Yas Notları’nın bu bölümünde; sakin, akılcı ve sevgi dolu bir annenin yasına ortak oluyoruz.

Aslı İnandık, İstanbul’da doğup lise ve üniversite eğitimlerini Ankara’da tamamlayan Ankaralı bir oyuncu. Tatlı, komik, içten ve çok yetenekli. DTCF Tiyatro ve Oyunculuk Bölümü mezunu. Ayrıca bir de müzik öğretmeni. Piyano ve çello dersleri veriyor. Tüm sosyal medya mecralarını aktif bir şekilde kullanıyor. Kısa paylaşımlarında doğaçlama müthiş tiplemeler yapıyor. Taklitleri, o taklitlerde yakaladığı insan hallerini öyle yaratıcı aktarıyor ki, bağımlılık yaratıyor. Hem televizyonda hem sinemada başarılı yapımlarda yer alıyor. 2019 yılında Soluk filmindeki rolü ile Altın Portakal’ da en iyi yardımcı kadın oyuncu ödülünü kazandı. Bu bölümde Aslı İnandık, çok yakın zamanda kaybettiği babası Yavuz İnandık’la ilgili duygularını ve yas sürecini bütün şeffaflığıyla paylaştı.

Şengül Hablemitoğlu ile Yas Notları’nın ikinci bölümünde konuğu Can Kazaz. Can Kazaz acıyı, sevgiyi, vedaları bir masal gibi, ağıt gibi hüzünlü bir huzurla anlatıyor şarkılarında. Can Kazaz, 2005 yılında müziği hayatının merkezine koyarak kariyerine başlayan genç bir müzisyen. Üniversiteye fizik okuyarak başladı. Bu sırada herkesten gizli İstanbul Bilgi Üniversitesi Müzik Bölümü’ne hazırlanmaya da devam etti. Bölüme yetenek bursuyla kabul aldıktan sonra hayatı değişti. Birincilikle mezun olduğu bölümde akademisyen olarak çalışmaya başladı. “Kırlangıçlar Gibi”, “Kendi Halimde”, “Bunca Yıl” ve “Sürsün Bahar” gibi şarkılarıyla, alternatif pop türünde müzik üreten popüler isimlerden biri oldu. Akademiden istifasının ardından, 2017-2019 yılları arasında kırsalda yaşayıp sessizliğe ve doğaya olan hasretini giderdi. Kaybettiği babasına ithaf ettiği “Sürsün Bahar” albümü, yeni nesil şarkı yazarlığının zirve noktalarından biri olarak kabul ediliyor. Kazaz, 2022’nin son ayında çıkardığı “ve Toprak” albümü ile başarılı kariyerine devam ediyor. Bu bölümde, Can Kazaz kayıplarımızın ardından yaşadığımız yasın bizi dönüştürdüğünü, acının üretkenliği teşvik ettiğini ve yaşamın ertelemeye izin vermediğini, kendi ifadesi ile ‘’sevmenin ve bunu sevdiklerine sık sık söyleme’’ nin değerini paylaşıyor.

Şengül Hablemitoğlu ile Yas Notları’nın ilk bölümünde konuk; Kanije Hablemitoğlu Meduna. Kanije Hablemitoğlu Meduna, 1991 Ankara doğumlu. Bilkent Hukuk Fakültesi’nde lisans eğitimini tamamladıktan sonra Viyana Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde Avrupa ve Uluslararası Ticaret Hukuku alanında yüksek lisans yaptı. Bir süre uluslararası ticaret hukuku alanında farklı ülkelerde çalıştı. Şimdilerde Sigmund Freud Üniversitesi’nde Psikoterapi Bilimi lisans eğitimine ve klinik stajı çalışmalarına devam ediyor. Anne kız birlikte; aile, birey, çocuk ve yetişkin olarak kayıp ve yasın hayatımızda değiştirdiklerini kişisel deneyimleriyle paylaşmaya çalıştılar…

Yas hakkında konuşmak kimine göre kolaydır, kimimiz de konuşmaktan kaçarız. Bir başkasının yasını anlamaktan çok, birbirimizden yas sürecimize dair öğrenebileceğimiz şeyler olduğunu anlamaya rehberlik edebilmeyi istediğim için buradayım. Katılımcıların yas deneyimlerinin paylaşılacağı bu podcastte; yasla ilgili bir bilgi ve perspektif ortaya koymanın yanı sıra, yasın savunuculuk, bilinç ve aktivizmle sürdürülen bir olgu olduğunu da anlatmak istiyorum. Büyük ya da küçük her trajedi, her kayıp geride hayatları bütünüyle değişen kurbanlar ve seven/sevilen insanlar bırakır. Kayıp yıkıcıdır; ‘’hikâye böyle bitemez’’ deriz. Birçok insan için bu harekete geçirici olabilir. Ve biz şimdi hiçbir şey yapamasak da, artık burada olmayan insanların yaşamlarını onurlandırmak için deneyimlerimizi paylaşıyoruz. Zorlu ve zaman alan bu süreci konuşarak kamu yararına dönüştürmekte küçük bir katkı sağlamaya çalışıyoruz.