Sessiz Sorular

Yetişkin olmak çoğu zaman güçlenmek gibi anlatılır.Ama kimse yalnızlıktan bahsetmez.Bu bölümde; kalabalıklar içinde hissedilen yalnızlığı ve yetişkinliğin neden bu kadar sessiz bir yük taşıdığını konuşuyoruz.Çözüm aramıyoruz.Sadece birlikte durup bakıyoruz.instagram: @sessizsorular

Bu bölüm, “artık büyümüş olmam gerekiyordu” cümlesini içinde defalarca kurmuş ama hâlâ eksik, hazırlıksız ya da geç kalmış hissedenler için.Yaşımız ilerliyor.Sorumluluklar artıyor.Ama içimizdeki ses hâlâ “ben ne zaman gerçekten yetişkin olacağım?” diye soruyor.Bu bölümde şunlara birlikte bakıyoruz:Yetişkinlik gerçekten nedir, yoksa bize öğretilmiş bir rol mü?Neden bazı insanlar yaş alsa da kendini hâlâ “çocuk gibi” hisseder?Geç kaldım hissi nereden geliyor ve kime ait?Dışarıdan güçlü görünürken içten içe neden hâlâ dağınığız?Burada çözüm dayatmıyoruz.Motivasyon konuşması yapmıyoruz.“Şöyle yap, böyle ol” demiyoruz.Sadece durup bakıyoruz.Bu hissin nereden geldiğini, ne anlatmaya çalıştığını ve belki de neden tam da olması gerektiği gibi olduğunu konuşuyoruz.Eğer sen de:Yaşına yetişemediğini hissediyorsanHerkes bir yere varmış gibi görünürken sen hâlâ yoldaysan“Bir şeyler eksik ama adını koyamıyorum” diyorsanBu bölüm seninle.🎙️ Bu bir yetişkin olma dersi değil.