TROPOS Wine Times

Στην τελευταία συνάντησή μας στους Φίλους του Ξινόμαυρου η dr. Χαρούλα Σπηνθιροπούλου (http://www.argatia.gr/view.php?w=4) της "Αργατίας" και των "Φίλων του Ξινόμαυρου" μας εξηγεί με ποιόν φυσικό τρόπο καταφέρνει να βελτιώνει το ΧΡΩΜΑ του Ξινόμαυρου!!

O Master Wine Κωνσταντίνος Λαζαράκης για το Masterclass της Μαυροδάφνης στο WSPC Σε πρώτη φάση είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που σήμερα στα νέα σχετικά γραφεία του WSPC έχουμε το wine style να κάνει μια καταπληκτική γευσιγνωσία, ένα πραγματικά συγκλονιστικό masterclass για τη ΜΑΥΡΟΔΑΦΝΗ. Η Μαυροδάφνη για εμένα είναι μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση στον ελληνικό αμπελώνα, έχει ένα παρελθόν λίγο ομιχλώδες, για πολλούς έχει ένα παρελθόν δύστροπο ίσως και ένα παρελθόν το οποίο της δίνει ένα κακό όνομα. Όμως πρέπει να δούμε την ποικιλία, πρέπει να δούμε τις δυνατότητες της, πρέπει να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Ευτυχώς κάποιες συγκλονιστικές προσωπικότητες, κάποιες εκ των οποίων είναι επάνω (στον όροφο που γίνεται το Masterclass), δημιούργησαν από την δεκαετία του 2000 υπέροχα κρασιά, που μας δείχνουν πως η μαυροδάφνη είναι ένα σταφύλι το οποίο πρέπει όλοι να το αγκαλιάσουμε. Νομίζω ότι το μέλλον είναι μόνο συγκλονιστικό για αυτή την ποικιλία. Ερ.: Ποια είναι η σχέση της Mαυροδάφνης με το Βαρέλι; Κωνσταντίνος Λαζαράκης: Είχαμε μια σειρά από κρασιά που είχε να κάνει με τη σχέση της Μαυροδάφνης με το βαρέλι, κάποιοι δεν ήταν τόσο ενθουσιώδεις, εγώ πιστεύω ότι ένας παραγωγός οπού βρει το θέμα της ισορροπίας μέσα στη Μαυροδάφνη στο βαρέλι θα μπορέσει να κάνει καταπληκτικά κρασιά

Εγώ είμαι ο Κώστας Προβατάς. Στην πρωτη ερώτηση αν μπορεί η Μαυροδάφνη να γινει μία από τις ποικιλίες πρεσβευτές του ελληνικού αμπελώνα πιστεύω ότι σίγουρα θα είχε πολύ ενδιαφέρον να φτάσουμε κάποια στιγμή στο μέλλον, όχι το πολύ μακρινό (εγώ θα ήθελα να το δω αυτό!), να δούμε τη Μαυροδάφνη ως μια από τις ποικιλίες πρεσβευτές. Όλο αυτό το west coast που δοκιμάσαμε σήμερα θα ήθελα να το δούμε κάποια στιγμή σαν κομμάτι του ambassador που να μπορεί να εκπροσωπήσει μέρος του δυναμικού των ερυθρών ποικιλιών του ελληνικού αμπελώνα στο εξωτερικό και επάξια θεωρώ. Η δεύτερη ερώτηση, κατά πόσο την προτιμώ φρέσκια με βαρέλι, μετά από όλη αυτή την εμπειρία του Masterclass, μπορώ να πω ότι μου αρέσει σε όλες τις εκδοχές που τη δοκίμασα. Σίγουρα στο βαρέλι θέλει περισσότερη δουλειά, αλλά νομίζω ότι υπάρχει θέληση, με αυτά που δοκιμάσαμε, εξελικτικά βελτιώνονται συνεχώς τα αποτελέσματα που δοκιμάζουμε, αλλά από την άλλη σίγουρα μου αρέσει πραγματικά όταν το βρίσκουμε σε πιο φρέσκες εκδοχές, σε πιο μεγάλους ξύλινους οινοποιητές, σε αμφορείς. Είναι μια ποικιλία που δεν κολλάει ακόμη και σε αυτό, δηλαδή διατηρεί το φρέσκο φρουτώδη χαρακτήρα της πολύ ευχάριστα. Δύσκολη απόφαση, νομίζω θα μπορούσα να ξεκινήσω το γεύμα μου με μια Μαυροδάφνη που δεν έχει ωριμάσει σε βαρέλι και να το τελειώσω, θα συνεχίσω μετά με κάτι που έχει ωριμάσει. Ακόμα καλύτερα θα ήθελα να κλείσω και με μια παλαιωμένη, έχουμε δοκιμάσει εξαιρετικά παλαιωμένες , να κλείσω το γεύμα με 3 κόκκινες Μαυροδάφνες. Kαι στις 3 εκδοχές θα μπορούσε να δώσει “πόνο”. Ερ.: Blend ή Μονοποικιλιακό; Ξεκάθαρα όταν έρχεται η ώρα να μιλήσουμε για Μαυροδάφνη, είναι μονοποικιλιακό. Από εκεί και πέρα όταν έρχεται η ώρα να μιλήσουμε για τους παραγωγούς της Μαυροδάφνης, νομίζω ότι ο καθένας πρέπει να δείξει το ταλέντο του πέρα από το μονοποικιλιακό και στο χαρμάνιασμα. Δηλαδή, έχει νόημα να την χαρμανιάζουμε με κάποια άλλη ποικιλία αλλά περισσότερο για να δείξει ο κάθε παραγωγός την προτίμηση του, την τέχνη του, την τρέλα του.

TROPOS WINE TIMES: Βρεθήκαμε στον Χάρτη των Γεύσεων του 2019 …. ΣΠΥΡΟΣ ΜΠΛΑΤΣΙΟΣ. ….μετά τα αεροδρόμια και στον Χάρτη! TWT: ...και βλέπουμε εδώ ένα Θαλασσίτη, μία Σαντορίνη. Ποια είναι η άποψή σου γι’ αυτό το εμβληματικό κρασί; Σ.Μ. Είναι εμβληματικό, γιατί είναι ο πρώτος παραγωγός εκτός Σαντορίνης που πήγε να κάνει κρασί μέσα στη Σαντορίνη. Μέχρι τότε τα κρασιά της Σαντορίνης τα έκαναν οι ίδιοι οι παραγωγοί της Σαντορίνης. Είναι ο πρώτος που εκτός Σαντορίνης αναγνώρισε την αξία αυτού του terroir και αποφάσισε να κάνει ένα κρασί Σαντορίνης χωρίς να έχει κάποια σχέση με το νησί. Οπότε αναγκάστηκε να πάει στο νησί να αγοράσει χώρο, να αγοράσει σταφύλια και να κάνει το δικό του κρασί της Σαντορίνης όπως πίστευε αυτός ότι θα ’πρεπε να είναι η Σαντορίνη. Είναι ο μόνος Έλληνας παραγωγός ο οποίος έχει κάνει τέτοιες κινήσεις, γιατί δεν είναι παραδοσιακός οινοπαραγωγός, όπως οι υπόλοιποι. Ο άνθρωπος είναι ένας καθηγητής στο πανεπιστήμιο που αναγνώρισε ότι κάποιες περιοχές στην Ελλάδα έχουν μία δυναμική και αποφάσισε να επενδύσει σ’ αυτές τις περιοχές που έχουν τη δυναμική αυτή. TWT: Σπύρο, να το δοκιμάσουμε; …….. Πώς βλέπεις τη μύτη; Σ.Μ.: Η μύτη είναι όπως έπρεπε να είναι κανονικά μία Σαντορίνη, αυστηρή δηλαδή. Είναι ένα κρασί το οποίο δεν είναι αρωματικό, δεν είναι εύκολο στη μύτη, δεν είναι εύκολο για τον πολύ κόσμο. Ομοίως ακολουθεί και το στόμα. Το στόμα παραμένει αρκετά ξηρό, έχει μία πολύ ελαφριά τανικότητα και είναι ένα κρασί το οποίο λόγω της μεγάλης οξύτητας χρειάζεται συνοδευτικό φαγητό, δεν μπορείς εύκολα να το πίνεις μόνο του. TWT: Να βάλουμε και κάποιον στην παρέα μας… Είναι κάπως έτσι; GAIA WINES: Γεια σας… ακριβώς έτσι. Όλες οι Σαντορίνες είναι ακριβώς έτσι, βέβαια κάθε Σαντορίνη από κάθε παραγωγό έχει την προσωπικότητα του παραγωγού και τον τρόπο με τον οποίο οινοποιείται. Αλλά το terroir της Σαντορίνης είναι το μοναδικό terroir, είναι αυτό που έχει οδηγήσει το Ασύρτικο να γίνει το πιο γνωστό brand name της Ελλάδος σε όλο τον κόσμο. Αυτή η εξέλιξη που είχε το Ασύρτικο οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και σε μας, γιατί εμείς ξεκινήσαμε να εξάγουμε το Ασύρτικο στη Νέα Υόρκη το 1999. Μπήκε στα wine bars, επειδή είχε αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, της υψηλής οξύτητας, της καταπληκτικής δομής. Είναι σχετικά μέτριο στην αρωματική ένταση αλλά τα στοιχεία αυτά της δομής, της οξύτητας, του mineral, της ορυκτότητας δηλαδή, είναι χαρακτηριστικά και το κατατάσσουν, θα έλεγα, στην κατηγορία των mineral wines που είναι τα chablis, τα rieslings, κρασιά τα οποία είναι γνωστά σε όλο τον κόσμο. TWT: Σπύρο, μήπως είναι μύθος όλα αυτά, είναι υπερεκτιμημένα, μία καλή ιστορία; Σ.Μ.: Όχι, δεν είναι υπερεκτιμημένα, είναι καθαρά θέμα προσφοράς και ζήτησης. Σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα κρασιά που αναφέρθηκαν, η Σαντορίνη έχει ένα μειονέκτημα, είναι πολύ μικρές οι εκτάσεις. Οπότε, κατά συνέπεια εφόσον η ζήτηση είναι μεγάλη, αυτό δημιουργεί ένα μύθο πίσω από τη Σαντορίνη ότι ‘’δεν προλαβαίνω να πάρω’’. Οι αγορές είναι συγκεκριμένες, οι φιάλες είναι συγκεκριμένες, άρα αυτοί που έχουν πρόσβαση σ’ αυτό το κρασί, και ανάμεσά τους κι εμείς ως Έλληνες, είμαστε τυχεροί που μπορούμε ακόμα να το πίνουμε, θεωρώ. TWT: Είναι value for money οι τιμές; Σ.Μ.: Το value for money είναι κάτι υποκειμενικό. Value for money μπορεί να είναι ένα χιλιανό κρασί των 2 ευρώ από τη μια και μια Σαντορίνη των 20 ευρω απ την άλλη. Είναι υποκειμενική η σχέση αξίας προς τιμή. Στις τιμές που εμείς αγοράζουμε σήμερα τη Σαντορίνη, θεωρώ ότι είμαστε πολύ ευνοημένοι, όπως ήμασταν πολύ πιο ευνοημένοι τα προηγούμενα χρόνια. Το πού θα διαμορφωθεί στο τέλος η τιμή της Σαντορίνης δεν το ξέρουμε ακόμα. TWT: Κάνετε έναν «ΘΑΛΑΣΣΙΤΗ» τον οποίο τον πήρατε και το βάλατε βαθιά στη θάλασσα για να παλαιώσει. Είναι ένα τρικ αυτό του μάρκετινγκ ή είναι μία ξεχωριστή προσέγγιση; .....