09-A New Way to Think

در این فصل، راجر ال. مارتین برداشت نادرست رایجی را بررسی می‌کند که بر اساس آن، برنامه‌ریزی جامع می‌تواند جایگزینی معتبر برای راهبرد اصیل باشد. او استدلال می‌کند که بسیاری از مدیران اجرایی با تمرکز بر عوامل قابل‌کنترل، مانند بودجه‌بندی و قابلیت‌های داخلی، به‌جای روبه‌رو شدن با ماهیت پیش‌بینی‌ناپذیر انتخاب مشتری، در «دام‌های آسایش» گرفتار می‌شوند. برای ساختن یک راهبرد واقعی، رهبران باید اضطرابِ ناشناخته را بپذیرند و درباره‌ی این‌که کجا بازی کنند و چگونه پیروز شوند، شرط‌بندی‌های قطعی انجام دهند. نویسنده سه قاعده برای موفقیت ترسیم می‌کند و تأکید دارد که راهبرد باید ساده نگه داشته شود، بپذیرد که کمال ناممکن است، و منطق صریح خود را حفظ کند تا امکان تعدیل‌های آینده فراهم بماند. در نهایت، این منبع هشدار می‌دهد که اتکای بیش از حد به داده‌های پیش‌بینی‌پذیر، اغلب به از دست رفتن فرصت‌ها و ناکامی در دستیابی به مزیت رقابتی واقعی منجر می‌شود.