1. 13. «Ανάθεμα στα Όνειρα» | Ο Λασκαράτος καταγγέλλει τις θρησκευτικές αυταπάτες για τον παράδεισο

-- Επειδή η νεοελληνική λογοτεχνία, δεν είναι ανιαρή!Ο Ανδρέας Λασκαράτος αφηγείται ένα παράδοξο όνειρο: βρίσκεται μπροστά στην πόρτα του Παραδείσου και αντικρίζει τον Άγιο Πέτρο όχι ως άνθρωπο, αλλά ως σκύλο, σύμβολο μιας καθαρότερης και πιο έντιμης ψυχής από εκείνη των περισσότερων ανθρώπων. Ο Παράδεισος αποκαλύπτεται ως τόπος χωρίς κλειδιά, δόγματα και θρησκευτικούς διαχωρισμούς· εκεί μετρά μόνο η αρετή.Ο Λασκαράτος συναντά τον ίδιο του τον εαυτό, την ψυχή του, και μαθαίνει πως ο άνθρωπος χτίζει τον Παράδεισό του όσο ζει, μέσα από τις πράξεις και τη συνείδησή του. Στον Παράδεισο συνυπάρχουν Σωκράτης, Κομφούκιος και Χριστός, όπως και άνθρωποι κάθε πίστης, χωρίς ιεραρχίες εξουσίας αλλά με ηθική αξιολόγηση.Το όνειρο κλείνει με μια πικρή προειδοποίηση: όποιος τολμά να απογυμνώσει τη θεολογία από τα συμφέροντα και τις εμπορικές της χρήσεις, κινδυνεύει από την οργή εκείνων που ζουν απ’ αυτήν. Ξυπνώντας, ο Λασκαράτος γράφει ειρωνικά πως αποφάσισε να σωπάσει, κάτι που, φυσικά, δεν έκανε ποτέ.