10–րդ եթեր․ Արփա–Սեւան ջրատարի մասին

Ձեզ կրկին միացել առցանց առաջին ռադիոն Մարտունիում, Խոսում է Լիանա Հովհաննիսյանը։«Ռադիո Մարտունին» այսօր եւս կներկայացնի հետաքրքիր պատմություն տարածաշրջանի մասին։ՈղջույնՍեւանա լճի «կյանքը» փրկելու համար 1963թվ–ից մինչեւ 1981 թ–ը ձեռնարկվեց Արփա–Սեւան ջրատարի կառուցումը։ Արփա գետի ջրերը 48 կմ հոսելով թունելով «լույս աշխարհ» են գալիս Սևանա լճի մոտ: Ըստ նախագծի թունելի ելքը պետք է դուրս գար Վարդենիկ գետի մոտ, ներկայաիս ելքից մոտ 15 կմ հեռավորության վրա: Սակայն ճակատագրի թելադրանքով և գեոդեզիական չափումներով ելքը դուրս եկավ Ծովինար-Արծվանիստ համայնքերի մեջտեղում, մոտավորապես դա այն հատվածն է, որտեղ ըստ ավանդապատումի գտնվել է Ծովինարի աղբյուրը: 1981թ, երբ բացվեց ջրատարը և թունելից երևացին ջրի առաջին շիթերը, գյուղացիները ակամա գոռացին, «էս են կորած աղբյուրն ա»։Բայց սա դեռ ամենը չէր, շինարական աշխատանքների ընթացքում, հենց ելքի «գլխավերևում» բացվեց նաև ուրարտական մի արձանագրություն, որը փաստում է Սարդուրի որդի Ռուսսա թագավորի կողմից կառուցված Թեյշեբա աստծո անունով քաղաք–բերդի մասին։Թունելի ելքից մինչև լիճը 100-120 մ տարածություն է` այդտեղ հաճախ կարելի է տեսնել մարդկանց: Ասում են ջուրը երկար հոսելով մութ տարածքով, երբ լույս աշխարհ է գալիս, բուժիչ հատկություն է ձեռք բերում, ունի կլանող հատկություն և կարող է մարդկանց ազատել դեպրեսիաներից, նևրոզներից, սթրեսներից, անկումային տրամադրությունից:Մնացեք «Ռադիո Մարտունու» հետ եւ ապահովագրվեք ընկճախտից։ Առողջ եղեք։