(141) 28. Lem’a/7, Sh 301 | Eskişehir hapsinde Hz Üstâd'ın talebelerine yazdığı muhtelif mektublar

Kardeşlerim! Müteaddid def‘alar Risâle-i Nûr’un şâkirdlerini lâyık oldukları tarzda müdâfaa etmişim. İnşâallâh mahkemede bağırarak diyeceğim. Hem Risâle-i Nûr’u, hem şâkirdlerinin kıymetlerini dünyaya işittireceğim. Yalnız size bunu ihtâr ediyorum ki, bu müdâfaamdaki kıymeti muhâfaza etmenin şartı, bu hâdisedeki ağız yanmasıyla Risâle-i Nûr’dan küsmemek ve üstâdından darılmamak ve kardeşlerinden sıkıntıdan gelen bahanelerle nefret etmemek ve birbirine kusur bulmamak ve isnâd etmemektir. Yalnız bu hakîkati tahattur ediniz ki; Risâle-i Kader’de isbat ettiğimiz gibi, başa gelen zulümlerde iki cihet var ve iki hüküm var; biri insanın, diğeri kader-i İlâhînin. Aynı hâdisede insan zulmeder, fakat kader âdildir, adâlet eder. Bu mes’elemizde insanın zulmünden ziyâde, kaderin adâletini ve hikmet-i İlâhiyenin sırrını düşünmeliyiz. Evet kader, Risâle-i Nûr talebelerini bu meclise çağırdı. Ve mücâhede-i ma‘neviyenin inkişâf etmesinin hikmeti,Sayfa 302onları hakîkaten bu çok sıkıntılı olan medrese-i Yûsufiyeye sevk etti. İnsan zulmü bir bahane ve bir vesîle oldu. Onun için sakınınız! Birbirinize “Böyle yapmasa idin, ben tevkîf olmazdım” demeyiniz!Saîdü’n-NûrsîBu parça, mahkeme müdâfaâtının bir parçasıdır. Her nasılsa buraya girmiş, çıkarılmamış, kalmış.Mahkemenin reisi ve a‘zâlarından, ehemmiyetli bir hakkımı taleb ederim. Şöyle ki, bu mes’elede yalnız benim şahsım medâr-ı bahis değil ki; siz beni tebrie etmekle ve hakîkat-i hâle muttali‘ olmanızla halledilmiş olsun. Çünkü ehl-i ilim ve ehl-i takvânın şahs-ı ma‘nevîsi, bu mes’elede nazar-ı millette ithâm altına girdiği için; ve hükûmete dahi ehl-i takvâ ve ilme karşı bir emniyetsizlik geldiği için; ve ehl-i takvâ ve ehl-i ilim tehlikeli ve zararlı teşebbüslerden nasıl sakınacağını bilmesi lâzım olduğundan, benim müdâfaâtımın kendim kaleme aldığım bu son kısmının, herhalde yeni hurûfla, matbaa vâsıtasıyla intişârını istiyorum. Tâ ki ehl-i takvâ ve ehl-i ilim, entrikalara kapılmayıp, zararlı ve tehlikeli teşebbüslere yanaşmasınlar; ve şahs-ı ma‘nevîleri nazar-ı millette ittihâmdan kurtulsun. Ve hükûmet dahi, ehl-i ilim hakkında emniyet etsinve bu anlaşılmamazlık ortadan kalksın. Hükûmete ve millete ve vatana pek çok zararlı düşen bu gibi hâdiseler ve anlaşılmamazlıklar daha tekerrür etmesin