۱۶۳- بازیگری: دروغ گفتن است یا راست گفتن؟

مساله این است :)رسیدن به صداقت لحظه با دروغ و ریا ممکن نیست.همچون نماز عادتی که بدن کارش را درست انجام می‌دهد، دیالوگ‌ها همه درست ادا می‌شود، بازیگر اما ذهنش در لحظه حاضر نیست.و گویی روحی ندارد این بدن مرده و متحرکاین هشیاری معمولابعد از چندین اجرالازم و ضروری است برای هر بازیگریچون ذهن وقتی تسلط پیدا میکند روی موضوعیمغز برای بقا، انرژی کمتری برای اجرای آن اختصاص می‌دهدو فضا باز می‌شود که به امور دیگر بپردازدمثل رانندگی روز اول: که تمام مغز درگیر است.و رانندگی پس از سالها که همزمان شما هزار کار دیگر هم می‌کنید و گاه یادتان می‌رود که رانندگی کردید نیم ساعت گذشته را.حالا منظور از این حضور داشتناین نیست که اگر کاراکتر درون قصه عادت کرده به اموریما آن امور را عادتی اجرا نکنیمموضوع بر سر حضور خود بازیگر است.که در هر آنچه‌ هستِ قصه نشست کند و حاضر و هشیار باشد به فضایی که در آن هست و قصه ای که در آن حضور دارد.