1946

What this episode covers

Negentienzesenveertig, 't jaar dat ik ben geboren De oorlog net voorbij, Nederland nog aan de grond Je was als boreling, warempel uitverkoren Als je wieg in zesenveertig, in Holland stond Je was een soort van voorbestemd om gratis mee te liften Met de vooruitgang die tot in de hemel stijgen zou Je leven werd een eindeloze reeks van gulle giften Ongeacht de vraag of je die eigenlijk wel wou Met onwaarschijnlijke precisie kwamen die geschenken Mij op het juiste ogenblik te hulp keer op keer Zodanig dat de loop der dingen mij wel 'ns deed denken Het lijkt of ik persoonlijk de geschiedenis dicteer Ik ben een prins, het is niet te geloven Van m'n eerste levensdagen, tot nu in m'n pensioen Kreeg ik altijd alles zomaar toegeschoven Ik heb er van m'n leven nooit veel voor hoeven doen Zo kon meneer pastoor mij als dreumes nog bedreigen Met hel en met verdoemenis als ik slechte dingen dacht Maar net toen ik als kind daar last van leek te zullen krijgen Begon de leegloop van de kerk te vreten aan haar macht Zoiets is even later ook mijn ouders overkomen Precies toen ik genoeg kreeg van hun ouderlijk gezag Is dat hun door de Sixties-revolutie afgenomen En hoefde ik niet zelf meer met m'n ouders in de slag En toen mijn vriendinnetje en ik elkaar ontmaagden zouden Zei zij ik durf niet omdat ik niet zwanger worden wil Maar net toen ik bedacht dat ik me niet meer in kon houden Was daar het nieuwste wonder van de wetenschap: de pil Ik ben een prins, het is niet te geloven Van m'n eerste levensdagen, tot nu in m'n pensioen Kreeg ik altijd alles zomaar toegeschoven Ik heb er van m'n leven nooit veel voor hoeven doen En toen ik aan de universiteit wou gaan studeren Maar men daar bij ons thuis helaas de centen niet voor had Ging net het rijk op grote schaal studenten subsidiëren En had ik met een dikke beurs in ene centen zat Mijn carrière heeft daarna een hoge vlucht genomen Niet dat ik ooit op aanzien uit geweest ben of op poen Je kon in onze conjunctuur niet aan succes ontkomen Al had je daar ook nog zozeer je best voor willen doen En toen, niet lang geleden nog, m'n baan mij ging vervelen Maar ik nog veel te jong was om al met de VUT te gaan Kreeg ik een gouden handdruk mee om buiten te gaan spelen Dat zou nu al niet meer kunnen, maar zo werd dat toen gedaan Ik ben een prins, het is niet te geloven Van m'n eerste levensdagen, tot nu in m'n pensioen Kreeg ik altijd alles zomaar toegeschoven Ik heb er van m'n leven nooit veel voor hoeven doen Ik ben nu zestiger en word een kouwelijke opa Maar 'n huisje kopen in Zuid-Frankrijk da's een hoop gedoe En simsalabim dat hoeft ook niet want het zuiden van Europa Komt met de global warming, net op tijd weer, naar mij toe Zo niet aan het klimaat dan zal de wereld gauw bezwijken Aan het nucleaire terrorisme, want dat komt er aan Maar ik zal wel dat lot weer op het nippertje ontwijken Door net nog aan de vooravond natuurlijk dood te gaan En als ik dan ben overleden mag ik zeker naar de Hemel, waar mijn generatie blijkbaar recht op heeft Daar kan ik eeuwig overdenken waarom onze aarde Mijn lichting, die van '46, niet heeft overleefd Ik ben een prins, het is niet te geloven In m'n laatste levensdagen, staat dit visioen De wereld komt mijn generatie niet te boven Wat heb ik daar nou van m'n leven Daar nou van m'n leven Daar nou van m'n leven Helemaal aan willen doen Tekst en muziek: Marc De Koninck Arrangement van en door: Gerie Daanen Piano: Berry van Berkum Copyright: © oktober 2008

PodParley-generated summary based on available episode metadata and transcript content.