1988 Δεν ήταν έρωτας. Ήταν μάθημα

Το 1988 δενέκανε θόρυβο όταν μπήκε.Έκανε όταν τελείωσε.Ήταν ηχρονιά που έμαθα ότι τα “σ’ αγαπώ” δεν έχουν όλα το ίδιο βάρος.Ότι το σώμα ξέρει πριν από το μυαλό.Ότι οι συγγνώμες που δεν χρωστάς πονάνε πιο πολύ.Έξω ο κόσμοςμιλούσε για πολιτικές εντάσεις, Ολυμπιακούς, μεταρρυθμίσεις, νέα εποχή.Μέσα μου γινόταν η δική μου μεταρρύθμιση.Από τον ΆΑστον Βασίλη.Από το μπέρδεμα στον Στάθη.Από τον συμβιβασμό… στην επιλογή.Το ’88 ήτανη τελευταία χρονιά που πίστευα ότι ο έρωτας φτάνει από μόνος του.Το ’89 θα μου μάθει ότι τίποτα δεν είναι άτρωτο. Είμαι η Pink C.Και αυτό είναι το σημείο που αρχίζει να ραγίζει η αθωότητα — όχι με φωνή. Με ρωγμή.