2-An Everyone Culture

این فصل مفهوم توسعه‌ی عامدانه را بررسی می‌کند و استدلال می‌کند که رشد واقعی در یک سازمان، نه با اندازه یا درآمد آن، بلکه با تحول پیچیدگی ذهنی در افرادش سنجیده می‌شود. نویسندگان با عبور از باور منسوخی که رشد روان‌شناختی را در دهه‌ی سوم زندگی متوقف‌شده می‌داند، از دهه‌ها پژوهش استفاده می‌کنند تا مسیر توسعه‌ی بزرگسالان را توصیف کنند؛ مسیری که با سه سکوی متمایز مشخص می‌شود: ذهن جامعه‌پذیر، ذهن خودمؤلف، و ذهن خوددگرگون‌ساز. هر مرحله نشان‌دهنده‌ی تغییری کیفی در شیوه‌ی پردازش اطلاعات و مواجهه‌ی افراد با اقتدار است؛ حرکتی از اتکا به تأیید بیرونی به‌سوی ظرفیت رهبری خودهدایت‌گرانه و در نهایت، توانایی پیچیده‌تر برای در آغوش گرفتن تناقض و تغییر. متن مطرح می‌کند که بازارهای مدرن و ناپایدار اکنون این سطوح بالاتر از پیچیدگی شناختی را در همه‌ی سطوح نیروی کار طلب می‌کنند و شکافی پدید می‌آورند که سازمان‌های عامدانه توسعه‌محور (DDOs) به‌گونه‌ای منحصربه‌فرد برای پر کردن آن طراحی شده‌اند. این سازمان‌ها با ایجاد آگاهانه‌ی محیطی از اختلال بهینه و بازخورد مستمر، محیط کار را به پرورشگاهی تبدیل می‌کنند که از افراد در غلبه بر محدودیت‌های ذهنی‌شان حمایت می‌کند تا به نسخه‌های بهتری از خود تبدیل شوند.