28- Shab

"شب" از کتاب "آب آرام، ماه نمایان" پ.ن: تقریباً در تمامِ حکمتهایِ کهن، بحث "پذیرش" و اهمیتِ آن در زندگیِ شاد، مورد تایید است. پسری که چای سرو می کند، می تواند هر کدام از ما باشیم که خواسته یا ناخواسته "باید" کاری را انجام دهیم. ما حقیقتاً دارایِ آنقدر پذیرش نیستیم که کارمان را با تمرکز بر رویِ تک تکِ قدمهایمان انجام دهیم. ما غر میزنیم، ناله می کنیم، رئیسمان و همسرمان را در ذهنمان محکوم و بعضاً بارها اعدام می کنیم! اما در عمل چه؟ اراده ای برایِ تغییر نداریم! ولی بیایید ایده آل نگاه نکنیم، آنجا که شرایط تغییر مهیا نیست، پذیرش، به دادِ ما خواهد رسید. متون کهن، می تواند ما را به اشتباه بیندازد چرا که بر اساس حکمت کهن است و شاید لمسش برایِ ما سخت باشد. اینکه سئوال نکنیم، به معنی سرکوبِ سئوالهایِ ما نیست، بلکه این تلنگر را به ما می زند که عملگرا فکر کنیم. اگر با سئوال کردن و درگیری ذهنی و تشویش، می توان پیشرفت کرد که عالی است اما بعید می دانم....