29- Sahele door

"ساحل دور" از کتاب "آب آرام، ماه نمایان" پ.ن: وسیله، برای رسیدن به هدف است. اما اگر بر اساسِ خطاهایِ ذهنمان، به جایِ تمرکز بر هدف، بر وسیله متمرکز شویم، آنگاه مانند همان کسی هستیم که در حکایتهایِ اولِ این کتاب در موردش صحبت شده. همان که انگشت اشاره را می دید، اما ماه را نمی دید. شاید این نوع دیدگاه را در میانِ مذهبیون، بیشتر دیده باشید. آنها که هدف (خدا) را واگذاشته و به دور امام ها و امامزاده ها و نذورات و پوستهء دین، طواف می کنند! اما شاید دیدگاهِ دیگری هم باشد 🤔 شاید آن دانشجو (راهب) معنایِ زندگی خود را نه در رهبانیت و عزلت گرینی که در پیشرفتِ علمِ قایق سازی یافته باشد. شاید او، خلسه و جذبه را در قواعدِ فیزیکِ آب درک میکرده و نه در مراقبه. مهم این است که زندگی روزمره را "زندگی" کنیم چون از دلِ همین اتفاقاتِ روزمره است که پِی میبریم چه میخواهیم و چه نمی خواهیم.