5-There's Got to Be a Better Way

این فصل مفهوم طراحی پویای کار را از طریق نشان دادن این‌که تمرکز بر پیوندهای انسانی چگونه می‌تواند ناکارآمدی نظام‌مند را مؤثرتر از بازنگری‌های فناورانه حل کند، بررسی می‌کند. نویسندگان از طریق داستان موفقیت یک پالایشگاه BP نشان می‌دهند که فروپاشی‌های سازمانی اغلب از سردرگمی میان طراحی فناوری و طراحی کار سرچشمه می‌گیرند؛ جایی که نظام‌های قدیمیِ فناوری اطلاعات، نیاز حیاتی به تلاش انسانیِ هماهنگ را پنهان می‌کنند. روایت، زنجیره‌ی کار و زنجیره‌ی مدیریت را به‌عنوان دو شبکه‌ی حیاتی شناسایی می‌کند که باید با استفاده از ترکیبی راهبردی از تحویل‌دادن‌ها و گردهمایی‌های کوتاه به یکدیگر «سیم‌کشی» شوند. در حالی که تحویل‌دادن‌ها برای انتقال‌های ساده و استانداردشده‌ی داده مناسب‌اند، گردهمایی‌های کوتاه و رویدادهای محرک، تعامل چهره‌به‌چهره‌ی لازم را برای حل مسائل پیچیده و سازگار شدن با شرایط متغیر در زمان واقعی فراهم می‌کنند. در نهایت، این منبع استدلال می‌کند که رهبران با تطبیق دادن فراوانی ارتباطات با سرعت کار، می‌توانند فرهنگی ناامیدکننده و مبتنی بر «آتش‌نشانی» را به فرهنگی تبدیل کنند که با کشف مستمر و بهره‌وری پایدار تعریف می‌شود.