#55 - Afrika speelt niet alleen voor de winst, maar vooral voor erkenning

Afrika beleeft een historisch WK. Nog nooit plaatsten zich tien Afrikaanse landen voor het eindtoernooi. Maar voor veel landen op het continent is kwalificatie niet het einddoel. Het gaat om iets groters: erkenning. Erkenning voor een continent dat jarenlang minder WK-tickets kreeg en op het hoogste podium vaak werd onderschat. Daarom worden de successen van Marokko niet alleen in Rabat en Casablanca gevierd, maar ook in grote delen van Afrika en het Mondiale Zuiden. Die zoektocht naar erkenning loopt opvallend parallel aan het levensverhaal van journalist, docent en voetbalkenner Mustapha Esadik. Hij groeide op in de multiculturele wijk Kanaleneiland, werd – zoals veel kinderen van migranten – regelmatig onderschat, stapelde opleidingen en behaalde uiteindelijk twee hbo-diploma's en twee masters. Zijn boek De voetbalkampioenen van Afrika gaat dan ook over veel meer dan voetbal. Het vertelt een verhaal over identiteit, migratie, leiderschap en erkenning. In deze aflevering van Achter de Frontlinie spreken we over de opmars van het Afrikaanse voetbal, de betekenis van de prestaties van Marokko voor een heel continent én over de vraag waarom veel Marokkaanse Nederlanders zonder moeite voor Marokko juichen als het tegen Oranje speelt. Waarom is dat voor velen geen kwestie van kiezen tussen twee landen, maar juist een uitdrukking van een meervoudige identiteit?