58- Dard

"درد" از کتاب "آب آرام، ماه نمایان" -------------------------------------------------------- پ.ن: روانشناسی "زرد" به ما می گوید که درد را انکار کنیم، احساساتِ بد را انکار کنیم و در کمال رنجوری، صبحها وقتی بیدار می شوید تا سرِ همان کارِ مهوع (!) بروید، در آینه به خودتان بگویید "چه روز خوبی" و لبخند گشادی هم بزنید! حالا این صحنه را تصور کنید: دوستِ شما روبرویِ شما نشسته و مشغولِ دردِ دل کردن و کمک خواستن از شماست. آیا شما با همان "لبخند گشاد" و این جمله که "همه چیز خوب داره پیش میره" به او جواب خواهید داد؟ یا سعی در کمک به حلِ مشکلش خواهید کرد؟ بسیاری از ما، از نگاه به درونِ خود و دیدنِ ترسها، رنجها و زخمهایِ خود می ترسیم، برایِ همین آنها را انکار می کنیم و نادیده می گیریم. اما روانِ ما هم بیکار نمی نشیند و برای اینکه دائماً این امر را به ما یادآوری کند که "زخمهایِ خودت را درمان کن"، توجه ما را به دردهایِ سایرین جلب می کند و ما دائماً به دنبالِ کسی می گردیم که آسیب دیده تا حمایتش کنیم. چنین انسانهایی در اطرافمان کم نیستند....