#6071

(1) Bir odadayım. Burayı kendime mesken bellemişim. Çalışıyım edeyim diye. Çalışmış mıyım? Biraz şüpheli. Biraz da kasvetli. Yapmamanın en yorucu yanı. O şeyi yapmadığında içinde oluşan ukte. Yapamamanın değil de. Yapmamanın uktesi. İçine oturuyor. Hiç çıkmıyor. Arada bir kuduruyor. Aynı kedim gibi. O da öyle. Hiç bir şey yapmaz. Onun pişmanlığıyla tüm gün oturur. Yapmadığına takılır. Bütün gün düşünür. Yorgun düşer. Uyur. Bir anda uyanır. Kudurur. Koşturup durur. Atlar zıplar. Beni bulana kadar rahatlamaz. Ne zaman beni bulur. Yanıma gelip sürtünür. Ben de severim. Kedileri de. Tüylerini de. Sevince kısmen rahatlar. Yanıma yatar. Kudurmak için. Yeni bir anı kollar. Kafasına göre. Kafama göre. Herhangi bir anı. Yemekteyken. İşemelerdeyken. Unuturken. Severken. Farketmez. O ne zaman isterse. O zaman. Benim kedim neticede. Aynı benim gibi. Dediğim gibi. (2) O ki tüm evreni yedi günde yarattı Bir gün olsun yarattıklarına bakmadı Baktıysa da Bakışı onlara değil Onun için var olanlaraydı Halbuki herkes onun içindi Her şey onun içindi Her zaman onun içindi O hepsinin kudretlisiydi Hepsinin efendisiydi Ne zaman ki İçine düştü bir şüphe Aradı kendince Meryemi bıraktı gebe Üstüne seslendi göndericisine Onca insana dedirtti anne Buldu kendini yeni bir evde Evlilik olmadı onun yararına Bozdu son zamanlarda Zaten kim kadi olabilir yaratana Eyyy Meryem Ana Kolay mı öyle? Hakim olmak kudretli Tanrıya