#77 Waarom opladen niet vanzelf gaat als je altijd voor anderen zorgt.

Tweeënhalve week geen boodschappen. Geen planning. Geen bedrijf. Alleen jijzelf.Klinkt als een droom? Voor Christa was het een keerpunt. Ze ging solo naar Indonesië, en toen ze thuiskwam wist ze even niet meer hoe ze moest landen. Niet omdat het zwaar was. Maar omdat ze was vergeten hoe het voelde om voor niemand te hoeven zorgen behalve voor zichzelf.In deze aflevering van de Verzuimdokter Podcast gaat het niet over protocollen of dossiers. Het gaat over opladen, loslaten en de eerlijke gesprekken die we te vaak overslaan.Want wie zorgt er eigenlijk voor jou? Niet alleen op vakantie, maar ook gewoon op een doordeweekse dinsdag. Als je kind 's nachts vier keer wakker is en jij om negen uur achter je bureau moet zitten. Als je net terug bent van zwangerschapsverlof en niemand vraagt hoe het eigenlijk gaat. Of als je als alleenstaande ouder geen vangnet hebt en je kind ziek wordt.We hebben het over:Waarom opladen niet vanzelf gaat als je altijd voor anderen zorgt. Wat er gebeurt als je als ouder ineens alleen de kar trekt, en waarom lage verwachtingen verrassend goed werken. Waarom het gesprek over werk en ouderschap niet pas hoeft te beginnen als het misgaat, maar al bij week 30 van een zwangerschap. Hoe een baby die om vier uur wakker is je productiviteit halveert, en waarom daar open over praten geen zwakte is. Wat een aardbeving op een Indonesisch eiland je leert over je eigen gedachten. En hoe drie keer diep ademhalen meer doet dan je denkt, zelfs als je zes jaar oud bent.Je hoeft niet naar een vulkaan op Flores om te leren loslaten. Soms begint het met één avond alleen naar de bioscoop. Of met de vraag die niemand stelt: hoe laad jij eigenlijk op?Want wie leeg is, kan niet geven. Niet thuis. En niet op het werk.Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl