۸۴- آیا بازیگر هم باید ورودی ذهنش رو کنترل کنه؟

دلت هرگز نمیگشت این چنین آلوده و تیره اگر چشم تو میدانست شرط پاسبانی را . عادتی فیلم دیدن هیچ رشدی در پی نداره. عادتی موزیک شنیدن هم همینجور. من خودم خیلی فیلم نمی‌بینم. اما سعی میکنم فیلمای خوب رو چند بار ببینم. نمیگم این خوبه. تو هر چیزی تعادل رو باید رعایت کرد. منظور از فیلم خوب هم فیلمی که حرف خوب میزنه نیست. فیلمیه که با دیدنش (به شخصه) دچار تحول بینشی میشم در نهایت. یعنی دیدن اون فیلم حالم رو خوب میکنه... حال خوب هم معنیش پشتک زدن و قهقهه زدن صرف نیست. فیلمایی که ذهنم رو سبک میکنن و به زندگی بیشتر متصلم میکنن، برام بیشتر جذابن.... ممکنه فیلمای اکشن هم ببینم و خیلی کیف کنم. بعنوان مخاطب. فیلم فاجعه هم اگر ببینم سعی میکنم سالن رو ترک کنم اگر نشه حواس خودمو پرت میکنم. اصلا مجبور نیستیم غذایی که برامون خوب نیست رو تا آخر بخوریم. من خودم وقتی فیلم می‌بینم خودم رو اتفاقا جزیی از اثر میکنم، ضمن اینکه همزمان ابتکارات فیلم رو هم حواسم بهشون هست. جایی از فیلم اگه خیلی اذیت شم، شیفت میکنم و از خودم مراقبت میکنم، درست مثل کاری که تو زندگی میکنم. اما همیشه وصل میشم به فیلم و وقتی اشکالی هم میبینم میگذرم که بقیه فیلمو ببینم. حالا بعدش اگر فرصتی برای گفتن نظر بود نظرم رو میگم... ضمن اینکه گاهی فیلمهایی که میبینیم هم (که اتفاقی نیست... چون جزیی از رویدادهای زندگیه بهرحال) میتونن مارو تراپی کنن.. شده با یه لحظه از یه فیلم معمولی زار زار گریه کردم. بعد با خودم خلوت کردم و بررسی کردم و دیدم لازم بوده... چیز حل نشده ای درم بوده... اینگونه. امیدوارم مفید بوده باشه. این اپیزود رو هفته پیش ضبط کردم. بعد از یک هفته شنیدمش و الان دارم بارگذاریش میکنم. با اینکه کمی پراکنده گویی دارم و این محصول منتقد درونی خودمه و نکته برام داره... اما نکته های جالبی هم تو این جا گفتم که دوست داشتم منتشر بشه. در هر صورت هرجاش به کارتون بود و مفید بود استفاده کنید هرجاش نبود بریزید دور... امیدوارم پیگیر دلتون باشید هر جا که هستید.