A PO TË FORMON ZOTI? #Zanafilla41

Bujqit tanë e dinë: ullirin nuk e mbjell për vete — e mbjell për fëmijët. Duhen vite derisa të japë fryt. Por kur jep, mund të ushqejë breza.Edhe Perëndia punoi gjatë me Jozefin para se ta përdorte për të shpëtuar mijëra njerëz.Nga historia e Jozefit mësojmë gjashtë gjëra.Së pari — vitet e pritjes nuk janë vite të humbura. Trembëdhjetë vjet nga pusi te froni. Në ato vite Jozefi mësoi, u formua dhe u përgatit. Perëndia nuk të mban thjesht në pritje; të mban në shkollë.Së dyti — kur vjen lavdërimi, thuaj: “Nuk jam unë.” Jozefi mund të merrte gjithë meritën për interpretimin e ëndrrave. Por ai ia dha lavdinë Perëndisë. Kur Perëndia bën diçka përmes teje, mos e mbaj lavdinë për vete — kaloje më lart.Së treti — besimi nuk e zëvendëson planin. Jozefi jo vetëm interpretoi ëndrrën, por dha edhe një plan të mençur për vitet e urisë. Besimi nuk do të thotë të mos planifikosh. Do të thotë të planifikosh me Perëndinë.Së katërti — mos u hakmerr kur të vijë fuqia. Jozefi kishte mundësi të hakmerrej ndaj vëllezërve të tij, por nuk e bëri. Pushteti nuk e ndryshoi karakterin e tij; e zbuloi atë.Së pesti — jepi dhimbjes një emër të ri. Jozefi i quajti bijtë e tij Manas dhe Efraim, duke kujtuar se Perëndia e kishte bërë frytdhënës edhe në vendin e hidhërimit. Mos e moho dhimbjen, por vendose nën Perëndinë.Së gjashti — Perëndia mund të ndryshojë gjithçka brenda një dite. Në mëngjes Jozefi ishte i burgosur; në mbrëmje ishte guvernator. Ajo që duket e pandryshueshme sot, Perëndia mund ta ndryshojë në kohën e Tij.Prandaj, nëse je duke pritur sot, mos mendo se je harruar.Ndoshta Perëndia nuk po të vonon — po të përgatit.