อานิสงส์ในธรรมที่ประพฤติดี (กัณฑ์๑๒ ตอน๓)

ธมฺโม หเว รกฺขติ ธมฺมจารึ   ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรมดวงนั้น    เมื่อเข้าใจดังนี้แล้ว จะแสดงต่อไป  ธมฺโม สุจิณฺโณ สุขมาวหาติ   ธรรมดวงนั้นแหละ ถ้าว่าสั่งสมไว้ดีแล้ว    สะอาดหนักขึ้น เสมอตัวสะอาดหนักขึ้น ใสหนักขึ้น เสมอตัว ใสไปแค่ไหน    เสมอตัวไปแค่นั้น ใสหนักขึ้นไปแล้ว เสมอตัวไปแค่นั้น ใสหนักขึ้นไป   เสมอตัว    ไปแค่นั้นอีก อย่างนี้เรียกว่าสั่งสมดีจริง ธรรมอันบุคคลสั่งสมดีแล้ว  สุขวาหา นำความสุขมาให้   ถ้าอยู่กับใครขนาดนี้ ใจก็เบิกบาน    รื่นเริงบันเทิง ชื่นแช่ม แจ่มใส ไม่มีความทุกข์ เศร้าหมอง ขุ่นมัวใด ๆ   เพราะ    ธรรมนั้นนำความสุขมาให้ นี่หลักของธรรมที่แสดงไว้แค่นี้  เอสานิสงฺโส ธมฺเม สุจิณฺเณ   นี้เป็นอานิสงส์ในธรรมที่ประพฤติดี  ธมฺเม สุจิณฺเณ   นี้เป็นอานิสงส์ในธรรมประพฤติดี ประพฤติดีขนาดนี้    ก็ได้อานิสงส์ แล้วก็เป็นสุขทีเดียว  น ทุคตึ คจฺฉติ ธมฺมจารี   ประพฤติไปอย่างนั้น มั่นคงอย่างนั้น ไม่ไปสู่    ทุคติ ผู้ประพฤติเรียบร้อยเช่นนั้นดี สะอาดสะอ้านเช่นนั้น   ไม่ไปสู่ทุคติเด็ด    ขาดทีเดียว ตายแล้วก็ไปสู่สวรรค์ เป็นมนุษย์ อยู่ก็ไม่ได้รับทุคติ   มีแต่สุคติ    ฝ่ายเดียว  นี่แหละเลือกเอาเถอะ   ให้รู้จักหลักจริงอย่างนี้