Accepteren dat je een spiritueel pad alleen loopt

Gewoon zonder emotionele lading is het een gegeven dat jij alleen deze weg hebt te lopen. Natuurlijk zijn er mensen die een stukje met je meelopen en kom je zielsverwanten tegen.En je doet het alleen.Kun je dat accepteren? Of zit er nog veel onverwerkte emotie op “alleen” die niet met de realiteit van het nu te maken heeft? Alleen maar getriggerd worden als je het stuk “alleen” tegenkomt op je pad?Laat deze eenzaamheid een hulpmiddel zijn om diep naar binnen te gaan. Want in alleen zit een gecentreerde kracht. Als we ons echt op de bodem van alleen laten zakken zonder je te veel te laten afleiden door alle gedachten en oude lading die het omhoog brengt. Jezelf toestaat verder te zinken tot op de bodem. Dan is daar de grond om je op af te zetten en kun je ervaren dat je al-een bent met alles. Niet als concept, maar omdat je accepteert dat alleen bij een spiritueel pad hoort. En je durft te laten vallen, ver voorbij wat je kent.Als je alleen niet wilde, was je wel mee blijven lopen met de massa, was je een eenheidsworst geworden. De bereidheid om alles te verliezen; om je essentie te leven. Zeg je daar ja tegen?Wij zijn benieuwd wat je van de podcast vond. Heb je een vraag over de podcast of aan Brechtje? Of wil je iets delen wat je geraakt of geïrriteerd heeft? Laat het ons weten door een opmerking te plaatsen bij deze aflevering of stuur een mail naar [email protected] kunt ook een bericht of beoordeling achterlaten op het platform waarop je luistert.Wil je meer weten over Brechtje? Kijk dan op www.brechtjeschoofs.nl. Je kunt ons ook vinden op:Facebook: https://ap.lc/syscZInstagram: @brechtje_schoofs