Adı Kayıp- Adnan Yücel

Deniz yok olursa diyor bir çocuk Balık kaybolursa Ne derim benden sonraki çocuklara? Ey çocuk Nasıl varır okyanuslara? Adı karanfil, suçu rengidir Özgürlük dilinde bir imge Tutsaklık dilinde bir söylencedir Karanlıkta bir el koparır dalından Artık ölüme varmış bir işkencedir Orman yok olursa diyor bir çocuk Ağaç kaybolursa, Ne derim benden sonraki çocuklara? Ey çocuk Nasıl meyvelenir sana ve diğer çocuklara? Adı narçiçeği, suçu patlamak Birdenbire güneşe haykırmak Ve güneş diliyle kıpkızıl çoğalmak Aç gözlerini, o çığlıkları çocuk Kayıp annenin gözlerine bak O gözler karanfil kıvrımında nar çokluğu Sevda denizlerinde oğul ve kız yokluğudur Her biri, bir depremdir yüreklerde Her biri, açlık içinde zulüm tokluğudur Sen ki bir badem dalısın baharda... Yüzünde solgun bir yeşil akşamı Dalıyor gözlerin bir çağın artıklarına Kazılardan yeni çıkmış gibisin Bakışlarında düş fosilleri Güneşli bir yeşili özler gibisin İnsanlar kaybedilirken ey çocuk, İnsanlık adına Nasıl başlar bu yeşil ve mavi yolculuk? Hangi gemi kalkar bu ülke limanlarından? Hangi mavilikler karşılar seni? Al kalemi eline ey çocuk Yeşilin ve mavinin şiirini yeniden yaz...